Zogjtë grabitqarë me sy të mprehtë

Zogjtë grabitqarë kanë sy të mprehtë që u lejojnë atyre të llogarisin saktësisht distancat gjatë ekzekutimit të sulmit. Sytë e tyre të mëdhej përmbajnë shumë qeliza shikimi. Kjo do të thotë shikim më i mirë. Ka më shumë se një milion qeliza në syrin e zogut grabitqar.

Shqiponjat që fluturojnë mijëra metra lart kanë sy kaq të mprehtë, saqë ato mund të analizojnë me lehtësi lëvi- zjet dhe objektet në tokë nga ajo di- stancë. Ashtu siç lokalizojnë objektivin e tyre avionët luftarakë nga mijëra metra lartësi, ashtu dhe shqiponjat fiksojnë gjahun e tyre duke përceptuar ndryshimin më të vogël të ngjyrës dhe lëvizjes. Syri i shqiponjës ka një kënd shikimi 3000 dhe mund të zmadhojë një imazh të dhënë rreth 6 deri 8 herë. Shqiponjat mund të dallojnë lehtësisht një lepur të fshehur në bar apo shkurre nga një lartësi 1500 m. Eshtë evidente se ky sistem i jashtëzakonshëm shikimi i shqiponjave është një projektim i veçantë për këtë krijesë

Pendët e zogjve

Në shikim të parë parë, pendët e zogjve duket sikur kanë një strukturë shumë të thjeshtë. Kur i studion ato nga afër, gjendesh përballë një strukture shumë të ndërlikuar, e cila i bën pendët të lehta, të forta dhe rezistente ndaj ujit.

Për të fluturuar lehtësisht zogjve u duhet të jenë sa më të lehtë. Pendët e zogjve përbëhen nga proteina keratinë për të përmbushur këtë nevojë. Në të dy anët e kallamit të puplës ka shtresa me rreth 400 fije secila. Këto 400 fije, kanë secila nga dy fije akoma më të holla, pra rreth 800. Prej këtyre 800 fijeve, më të hollat, ato që janë të vendosura në pjesën e përparme, kanë secila edhe 20 fije të tjera. Këto fije bashkojnë dy puplat me njëra-tjetrën tamam si dy copa të mbërthyera mbi njëra-tjetrën. Në një pupël ka afërsisht 300 milionë fije të vogla. Numri total i fijeve në të gjitha puplat është rreth 700 miliardë.

Ekziston një arsye shumë e rëndësishme që puplat e zogjve janë të ndërthurura mirë me njëra-tjetrën. Ato duhet të jenë të shtrënguara fort që të mos shkëputen nga ndonjë lëvizje. Me mekanizmin e fijeve puplat qëndrojnë kaq fort, sa as era e fortë, as shiu e as bora nuk i shkulin dot.

Për më tepër, puplat e barkut të zogjve nuk janë njësoj si puplat e krahëve dhe bishtit. Bishti përbëhet prej puplash relativisht të mëdha; puplat e krahëve janë ndërtuar në mënyrë të tillë që të rrisin sipërfaqen e kontaktit me ajrin gjatë përplasjes së krahëve dhe kështu rrisin forcën ngritëse.

 

Sistemi zanor i lakuriqit të natës

Lakuriqët fluturojnë në errësirën e natës pa patur ansnjë problem. Ata disponojnë një sistem shumë interesant për të arritur këtë gjë. Ata përdorin një sistem zanor, me anë të të cilit arrijnë të hartojnë hartën e objekteve përreth, nëpërmjet përpunimit të valëve zanore.

Një njeri me moshë të re mund të perceptojë me vështirësi një zë me frekuencë 20.000 vibrime në sekondë. Një lakuriq i pajisur me një sistem të veçantë zanor, përdor tinguj që kanë frekuencë 50.000-200.000 vibrime për sekondë. Ai i dërgon këto tinguj në të gjitha drejtimet 20-30 herë në sekondë. Harta që përftohet nga ky sistem është kaq e përpiktë, sa e lejon lakuriqin që, jo vetëm të perceptojë pozicionin e objekteve, por edhe të lokalizojë pa vështirësi pozicionin e presë së tij.

Ja qe edhe shpendet mund te jenë pederaste.
Kjo ka ndodhur midis dy flamingo meshkujve. Ata kanë adaptuar dhe një flamingo te vogël. Ky çift homoseksualesh jetojne se bashku qe prej gjashtë vitesh. Kjo është vezhguar ne një Aral zoologjik afër Bristol.

Të gjithë e dinë qe shpendet ushqehen edhe me farat e bimeve.
Por shumë bime mund te jenë helmuese e për rrjedhoje edhe farat e tyre. Sigurisht qe shpendet nuk u afrohen bemeve te tilla.. por jo te gjithë. Egziston një lloj papagalla qe ushqehet edhe me fara helmuese.
Fakti se ky lloj papagalli, i quajtur makau, nuk helmohet nga bimë të tilla ka tërhequr edhe vëmendjen e shkencëtarëve. Ata kanë vëzhguar papagajtë makau dhe kanë qenë dëshmitarë të një mënyre të jashtëzakonshme përshtatjeje.
Pasi ushqehen me këto fara helmuese, papagajtë makau fluturojnë drejt një vendi shkëmbor. Atje ata brejnë shkëmbin dhe hanë pak argjilë që përmban edhe gurishte. Kjo nuk është një sjellje e zakonshme. Në të vërtetë, gurishtet që ndodhen në argjilë tresin helmin e farave. Kështu, këta papagaj mund të bluajnë farat pa pësuar asgjë.

Shkencetaret e Universitetit Keio ne Tokio kanë bërë se fundmi një studim për pellumbat. Ata kanë dalë ne perfundimin se pellumbat  janë ne gjendje te njohin veten e tyre ne video e rregjistruara.