Faqe: [1] 2   Shko poshtë
  Keshilloje  |  Printoje  
Autori Temë: Peshku dhe prodhimet e detit !  (E lexuar 14940 herë)
0 anëtarë dhe 1 Vizitor po shikojnë këtë temë.
Borebardha
Gjinia: Femër
Shiko profilin
« më: 17-06-2005, 12:13:20 »

Si të njohim freskinë dhe të gatuajmë peshkun dhe prodhimet e detit

Vlera:

Peshku dallohet për vlera të mëdha ushqyese duke qenë se është i pasur në proteina, kripëra minerale dhe vitamina. Kjo e bën një ushqim të lehtë dhe lehtësisht të tretshëm nga organizmi.

Disa nga karakteristikat e një peshku të freskët:

Mishi duhet të jetë i fortë dhe kur të shtypet me gisht të ketë elasticitet.

Syri është i pastër si i gjallë.

Bronket që ndodhen në kokë kanë ngjyrë të lehtë rozë.

Lëkura është e ndritshme dhe luspat dalin shpejt.

Era e peshkut të freskët është si era e detit. Në rast se ndihet një erë amoniaku, atëherë është i ndenjur.

Mishi duhet të jetë i bardhë me ngjyrë shumë të lehtë rozë. Në se ka nuancë të bardhë në të verdhë atëherë nuk është i freskët.

Prerja:

Peshqit mund të gatuhen të plotë ose të ndarë në copa apo fileto të cilat mund të jenë me ose pa hala e lëkurë.

Për fileto pa hala e lëkurë duhet më tepër kujdes, për këtë pëshqit duhet të jenë më të mëdhenj se 200 gr.

Peshku vendoset i pastruar mbi tavolinë dhe prerja fillon nga bishti në drejtim të kokës.

Tehu i thikës duhet të takojë shtyllën kurrizore. Kështu përfitojmë dy fileto të gjata.

Halat e barkut hiqen me pincën e kuzhinës.

Me lëvizje të thikës sikur sharrohet bëhet heqja e lëkurës nga bishti në drejtim të kokës. Kështu veprohet edhe për fileton tjetër.

Për dreka ose darka festash, peshku mund të vendoset i gjithi në një pjatancë të madhe i zbukuruar me garnitura të ndryshme. Para se të shërbehet pritet në prani të pjesëmarrësve.

Gatimi

Peshqit gatuhen në tre mënyra:

1. Të skuqur; më të përshtashëm janë peshqit e vegjël, si barbuni, sardelja, etj

2. Të pjekur në zgarë ose në furrë; ngjalat, barbuni, levreku, qefulli, koca, korani. Peshkut i bëhen prerje të lehta nga të dyja anët që pjekja të kalojë dhe në thellësi. Gjatë pjekjes spërkatet me vaj limon dhe kripë.

3. Të zier në dy mënyra, sipas dëshirës;

me ujë, kripë dhe bimë aromatike

me ujë, uthull ose verë të bardhë, karrota, qepë, presh, dafinë, bimë aromatike dhe sipas dëshirës edhe karafil.

Gjatë zierjes peshku lëshon 10 % të substancave të tij, prandaj lëngu mund të përdoret fare mirë për supë peshku.

Peshqit e ujrave të ëmbla duhet të zihen me uthull dhe me më shumë kripë
« Ndryshimi i fundit: 26-11-2007, 09:19:51 nga Berni »
E identifikuar
Borebardha
Gjinia: Femër
Shiko profilin
« Përgjigju #1 më: 17-06-2005, 12:13:49 »

Peshk me feta domate e portokalli  

Për 4 – 5 persona: peshk 1 kg, domate 4 kokrra, patate 10 kokrra mesatare, portokalle e limon nga 1 kokërr, 1 gotë vaji, 1 gotë vere, 2 lugë majdanoz të grirë hollë, galetë e bluar, hudhra 3-4 thelpinj, kripë e piper sipas dëshirës.

Pastrojmë peshkun me ujë të bollshëm, e kullojmë, e thajmë me pecetë dhe e vendosim në pjatancë duke e kriposur nga të gjitha anët. Në enë porcelani hedhim verën, vajin, lëngun e limonit të prerë hollë, lëngun e dy domateve të grira, hudhrën e prerë hollë, piper, kripë sipas dëshirës, dhe e punojmë me tel deri sa të bëhet një masë e njëjtë.

Në një pjatë hedhim majdanozin e grimcuar dhe e përziejmë me galetën e bluar. Në tavë hedhim një shtresë nga masa e parë dhe mbi të majdanozin me galetën e bluar. Sipër vendoset peshku, i cili spërkatet me masën e parë dhe të dytë. Presim domatet dhe portokallin në feta rrethore simetrike duke mbuluar gjithë sipërfaqen e peshkut. E pjekim në furrë me nxehtësi mesatare për 20 – 30 minuta duke e spërkatur herë pas here me lëngun e tij. Pas pjekjes e vendosim në pjatancë dhe anash vendosim patatet e ziera e të spërkatura me majdanoz. Salcës së mbetur në tavë i jepet një valë për 3 – 4 min. Më pas i hidhet sipër peshkut. Shërbehet sipas dëshirës, e ftohtë ose e ngrohtë.
E identifikuar
Borebardha
Gjinia: Femër
Shiko profilin
« Përgjigju #2 më: 17-06-2005, 12:14:42 »

Peshku dhe Vera  

Peshku shoqërohet me verë të bardhë. Gjatë shërbimit të verërave duhen patur parasysh edhe disa rregulla:

• Gjithmonë verërat e lehta shkojnë me gjellët e lehta, kurse verërat e rënda me gatime të rënda.

• Duhet pasur parasysh përputhshmëria e ngjyrës së verës me ngjyrën e ushqimit

• Një verë e rëndë nuk bën të pihet para një të lehte, si dhe një verë e kuqe para një të bardhe, përjashtim bën rasti i shërbimit me verëra shkumuese.

• Vera e bardhë pihet relativisht e ftohtë, kurse vera e kuqe shërbehet në temperaturën e dhomës.

Llojet e peshkut që mund të përdoren: koran, levrek, koce, etj.
E identifikuar
Borebardha
Gjinia: Femër
Shiko profilin
« Përgjigju #3 më: 17-06-2005, 12:15:01 »

Peshk i skares  

Peshku i skarës mund të jetë i madh (ndahet në fileta) dhe i vogël.
Peshku i vogël (2oo-250gr.) pastrohet,lahet ,i çahet lëkura në disa vende dhe
marinohet me lëng limoni ose limontos,vaj,kripë e piper.
Lihet kështu për 15-20 minuta dhe piqet mbi skarë ose prush.
Kjo lloj gjelle mund të jetë si meze e nxehtë dhe shoqrohet me sallatë të stinës,
ose si gjellë e nxehtë me patate të fërguara.


Përberja


Për 4-5 persona duhen:

peshk 1 kg.
vaj 4-5 lugë gjelle,
kripë,piper,
limon 1 koker ose limontos gjysmë lugë kafeje
E identifikuar
Borebardha
Gjinia: Femër
Shiko profilin
« Përgjigju #4 më: 17-06-2005, 12:15:24 »

Tavë peshku me hudhra  


Peshku i pastruar dhe ilarë pritet në copa,i hidhet kripë,piper,lyhet me miell dhe skuqet në tigan me yndyrë të nxehtë.Në yndyrën që tepron na skuqja hidhen hudhra të grira,shtohet shtohet miell i cili kaperdiset pak,pastaj salcë domatesh ose domate të freskëta të grira hollë.Të gjitha këto përzihen,shuhen me uthull dhe pastaj shtohet pak ujë,kripë,piper
e dafinë.Pasi të mbahet në furrë 15-20 minuta dhe kur të jetë bërë gati i hidhet majdanozi grirë hollë.


Përberja


Për një kilogram peshk duhen:

vaj 2 filxhanë kafeje,
hudhra 3 kokrra,
uthull 1 filxhanë,
salcë 1 lugë gjelle ose domate 3-4 kokrra,
ujë 2 filxhanë çaji,
2 fletë dafine,
kripë e piper.
E identifikuar
iShUlLi
Shiko profilin
« Përgjigju #5 më: 02-07-2005, 06:12:30 »

Arti i guzhines ne vendin tone historikisht njihet qysh ne lashtesi duke filluar nga iliret, e deri ne ditet tona. Ai deri ne vitet e para te Clirimit eshte zhvilluar ne menyre empirike. Vetem pas Clirimit te vendit tone arti i te gatuarit filloi te vihej ne baza shkencore, sepse menyra e te ushqyerit eshte pjese e pandare e gjithe politikes se Partise per mireqenien e popullit. Edhe ne Kongresin e 8-te te PPSH shoku Enver Hoxha    qesh me te madhe      theksoi se duhet te synohet ne rritjen e prodhimit per te siguruar gjithenje e me mire tere ushqimin e popullit dhe permiresimin e struktures se tij. Duke u nisur nga keto kerkesa te rritjes se mireqenies se popullit autoret e ketij botimi jane perpjekur te permbledhin nje material te pasur te teknikes se gatimit ne kushtet tona duke parashikuar edhe perspektiven e afert, perspektive qe rritet dita-dites me permiresimin e vazhdueshem te kushteve materiale e KULTURORE te popullit toneheroik.


PESHK I MBUSHUR

Peshqit duhet te jene me madhesi mesatare. Peshk i mbushur mund te behet pothuajse cdo lloj peshku si levreku, korani, qefulli, merluci, stravridhi, korabi si dhe peshq te tjere si trofa etj. Parapelqehen peshqit qe kane pak hala dhe mish te bute.
Peshqit pastrohen, u hiqen kokat, vendosen me bark poshte ne derrasen e kushines dhe me nje thike te mprehur mire behet hapja e peshkut nga kurrizi afer kokes ne drejtim te bishtit ne menyre te tille qe prehja duke u thelluar te arrije shtyllen kurrizore te peshkut, por duhet patur kujdes QE TE MOS HAPET BARKU. Ndersa te mbrendeshmet jane hequr me pare nga koka dhe jo nga barku. Kur hapet peshku ne dy flete, pastrohet dhe nga pjeset e tjera qe mund te kene mbetur ne bark. Keshtu ai eshte gati per mbushje. Ne tenxhere hidhet gjysma e sasise se vajit dhe skuqet qepa sebashku me majdanozin rreth 15 minuta. Ne nje ene porcelani hidhet tuli i bukes i thermuar, menderza e prere holle, dhjathe i therrmuar, kripa e piperi dhe kjo i shtohet qepes se skuqur dhe trazohet me lugen e drurit. Me te behet mbushja e peshqeve nga kurrizi dhe qepet fort qe te mos dale ajo gjate pjekjes. Vihen peshqit ne tave, shtohet yndyra qe ka mbetur dhe piqen ne furre te forte 15 minuta, pastaj ne furre te dabet edhe 15 minuta te tjera.

Per 4-5 persona :
peshq -  4 cope
vaj - 4 luge gjelle
qepe - 1 kokerr mesatare
djadhe i therrmuar - 1 vilxhan caji
buke e bardhe - 2 feta
majdanoz - 2 tufa
menderz - 1 tufe
limon - 1 kokerr
KRIPE E PIPER SIPAS DESHIRES.     luj syun  luj syun
E identifikuar

Cituar nga: Me
I hope you enjoy your stay here at zeriyt.com!
Prishtinasja
Gjinia: Femër
Shiko profilin
« Përgjigju #6 më: 10-07-2005, 07:49:04 »

Jam ne gjendje krejt gjerat mi ngren, perveq PESHKUT DHE PRODHIMET E DETIT !!!!!!!
Mendoj se e kan nje arome shum te keqe dhe per at , nuk kam deshir mi ngren!!!
E identifikuar
Berni
Gjinia: Mashkull
Shiko profilin WWW
« Përgjigju #7 më: 26-11-2007, 09:21:14 »

Historia e ushqimit "antik"

Peshku ka qenë i pranishëm në jetën e njeriut gjatë gjithë historisë së shoqërisë njerëzore, jo vetëm si ushqim, por edhe si element simbolik apo shprehje e mitologjive të vjetra, që nga koha e paganizmit dhe më vonë i qytetërimeve të tjera, si antikiteti greko-romak. Të gjithë kemi dëgjuar të flitet për njeriun amfib apo për Afërditën, Erosin, madje edhe për përbindëshit Typhon, që ishin gjysmë peshq dhe gjysmë njerëz e hyjni. Të tilla ishin dhe sirenat që iu shfaqën Odiseut gjatë kthimit të tij nga Itaka. Por, peshku ka qenë njëkohësisht edhe burimi i jetës dhe i ekzistencës së njeriut, madje një nga ushqimet më të pastra dhe të ushqyeshme të tij. Në vende të ndryshme të botës ka popuj që peshkun e konsumojnë të gjallë, si për shembull aziatikët dhe kryesisht japonezët apo indo-kinezët. Sot gatimet e detit dhe sidomos peshku, janë ndër më të shtrenjtit në të gjitha restorantet, si ato elegante ashtu edhe ato më të thjeshtit. Vërtet nuk mund të ketë ilaç më të mirë se sa të "marrësh" tri herë në javë nga goja një pjatë peshk, një gotë verë dhe një pjatë me sallatë jeshile apo perime të ziera, sepse, sipas studimeve më të fundit, nga mënyra e të ushqyerit rezulton se tumori prek 1 person ndër tre të tillë. Kështu, përveç ushqimeve që duhen evituar, për të shmangur rrezikun për t‘u sëmurë ekziston edhe një meny antitumor, që specialistët këshillojnë se duhet përdorur patjetër çdo ditë. Që frutat dhe perimet të bëjnë shumë mirë për shëndetin, këtë e kemi ditur prej kohësh, por në brendësi të këtyre kategorive kërkuesit kanë filluar të individualizojnë ushqimet për t‘u përdorur si armë specifike kundër llojeve të caktuara të tumoreve. Këtu, sigurisht që bën pjesë peshku vera dhe sallatat.
E identifikuar

dreamm
Gjinia: Femër
Shiko profilin
« Përgjigju #8 më: 26-11-2007, 11:52:45 »

Historia e ushqimit "antik"

Peshku ka qenë i pranishëm në jetën e njeriut gjatë gjithë historisë së shoqërisë njerëzore, jo vetëm si ushqim, por edhe si element simbolik apo shprehje e mitologjive të vjetra, që nga koha e paganizmit dhe më vonë i qytetërimeve të tjera, si antikiteti greko-romak. Të gjithë kemi dëgjuar të flitet për njeriun amfib apo për Afërditën, Erosin, madje edhe për përbindëshit Typhon, që ishin gjysmë peshq dhe gjysmë njerëz e hyjni. Të tilla ishin dhe sirenat që iu shfaqën Odiseut gjatë kthimit të tij nga Itaka. Por, peshku ka qenë njëkohësisht edhe burimi i jetës dhe i ekzistencës së njeriut, madje një nga ushqimet më të pastra dhe të ushqyeshme të tij. Në vende të ndryshme të botës ka popuj që peshkun e konsumojnë të gjallë, si për shembull aziatikët dhe kryesisht japonezët apo indo-kinezët. Sot gatimet e detit dhe sidomos peshku, janë ndër më të shtrenjtit në të gjitha restorantet, si ato elegante ashtu edhe ato më të thjeshtit. Vërtet nuk mund të ketë ilaç më të mirë se sa të "marrësh" tri herë në javë nga goja një pjatë peshk, një gotë verë dhe një pjatë me sallatë jeshile apo perime të ziera, sepse, sipas studimeve më të fundit, nga mënyra e të ushqyerit rezulton se tumori prek 1 person ndër tre të tillë. Kështu, përveç ushqimeve që duhen evituar, për të shmangur rrezikun për t‘u sëmurë ekziston edhe një meny antitumor, që specialistët këshillojnë se duhet përdorur patjetër çdo ditë. Që frutat dhe perimet të bëjnë shumë mirë për shëndetin, këtë e kemi ditur prej kohësh, por në brendësi të këtyre kategorive kërkuesit kanë filluar të individualizojnë ushqimet për t‘u përdorur si armë specifike kundër llojeve të caktuara të tumoreve. Këtu, sigurisht që bën pjesë peshku vera dhe sallatat.


..une qenkam fix fare... zgerdhihet
E identifikuar
Berni
Gjinia: Mashkull
Shiko profilin WWW
« Përgjigju #9 më: 14-01-2008, 10:12:02 »

Frutat e detit, aroma dhe freskia e detit në tavolinë

Është mirë që në muajt e ftohtë të dimrit, përmes frutave të detit të kujtojmë verën, detin dhe diellin. Por, edhe pse janë simbol i tavolinës në ditët e nxehta, kjo nuk do të thotë se nuk mund t‘i shijojmë edhe në ditët e ftohta të dimrit. Sipas mjekëve, krijesat e vogla të detit, të pastra si ngjyra e kristaltë e ujit të tij, është e domosdoshme të hahen një herë në javë, sepse përmbajnë proteina dhe elementë që janë konsideruar si ilaç i trurit. Ngadalësojnë plakjen, rigjenerojnë mendjen, ndezin erosin dhe largojnë rreziqet kardiovaskulare si dhe ndihmojnë në zhvillimin e trurit të fetusit. Frutat e deti janë një burim i pasur me acide yndyrore omega-3, që janë thelbësore për zhvillimin e trurit dhe funksionimin normal të tij. Konsumi i këtij ushqimi, të paktën një herë në javë, eliminon plakjen e trurit në masën 13 për qind, duke i dhuruar atij rreth 3-4 vjet më shumë rini. Acidet yndyrore që ato përmbajnë janë të rëndësishme, pasi shërbejnë edhe si rregullatorë të shumë proceseve në organizëm. Ato ndihmojnë në uljen e triglicerideve, ulin viskozitetin e gjakut dhe tensionin arterial, si dhe reduktojnë rrezikun e aritmisë. Kështu, njerëzit që konsumojnë një vakt me peshk ose fruta deti të paktën një ditë në javë, kanë 50% më pak risk për infarkt. Ato ndikojnë në uljen e dhimbjeve menstruale kur dihet se te gratë me çrregullime janë të rritura substancat inflamatore. Gjithashtu, marrja e Omega 3 ndikon në përmirësimin e krizave depresive dhe migrenën si dhe është e nevojshme te gratë shtatzëna, sidomos në periudhën e krijimit të trurit dhe syve të bebes. Për më tepër kallamarët, sepjet karkalecat, midhjet dhe peshku renditen të parët në listën e ushqimeve stimuluese të kënaqësisë e mes ushqimeve afrodiziake, frutat e detit janë pa diskutim më të preferuarat. Shumë i pëlqejnë për aromën e fortë të detit, të tjerë për fortësinë, shijen e mrekullueshme, por edhe për pastërtinë, meqenëse ushqimin dhe oksigjenin e marrin nga uji. Frutat e detit janë pa diskutim ushqimi ideal për një darkë romantike nën shoqërinë e njeriut të zemrës. Thonë se disa të tilla në darkë "sigurojnë" një natë të zjarrtë, ndërkohë fuqinë afrodiziake të tyre mund ta japin nëse konsumohen të ziera dhe me pak limon. Sekreti i fuqisë eksituese qëndron në substancat që ato përmbajnë, si kripërat minerale dhe në mënyrë të veçantë glikogjenit, thelbësor për kontaktimin muskulor. Molusqet "magjike", që jetojnë në vende të caktuara në thellësi të detit, ishin ushqimi i preferuar i grekëve të lashtë. Që atëherë e deri në mesin e viteve ‘700, frutat e detit filluan të ishin ushqimi kryesor i pasanikëve, sidomos francezëve aristokratë. Edhe në Amerikë, ku deri pak kohë më parë konsideroheshin si ushqim i të varfërve, në Filadelfia vendet ku shiteshin ishin më të shumta në numër se piceritë në kohën e sotme. Kanë pak yndyrë dhe përvetësohen lehtë nga organizmi, ndaj për këtë arsye, konsiderohen edhe si "ushqimi-ilaç" i atyre që vuajnë nga arterioskleroza. Vërtet të mrekullueshme. Kjo na bën të mendojmë se edhe pse janë pak të shtrenjta, me të vërtetë ia vlen t‘i përdorësh, sidomos pas darkës! Të gatuash frutat e detit është një akt dashurie, një veprim sensual. Sigurisht që edhe të ngrënit është diçka e tillë. Këto krijesa të mrekullueshme, që jetojnë në thellësitë e deteve apo oqeaneve të përqafuara pas shkëmbinjve apo ujit për aromën dhe pastërtinë që kanë, ia vlen t‘i përdorësh edhe në darkat mondane. Këtë e thonë të gjithë ata që e njohin vlerën e misterit që fshihet brenda guaskave të tyre. Të hash një pjatë me fruta deti, të shoqëruar me bukë të bardhë, gjalpë dhe pak limon, është gjithmonë një përvojë e jashtëzakonshme. Përmbajnë hekur, zink, vitamina dhe glikogjen: të gjitha këto të mbyllura brenda dy guaskash. Verë e kuqe apo e bardhë? "Moskat", "Chardonnay" apo "Pay d‘Oleron"? Megjithatë, vera e bardhë "Chateau de Tigne", është idealja për të shoqëruar pjatat me bazë karkalecash, aragoste dhe frutash deti, sepse një shishe verë dhe një pjatë me fruta deti, kanë shumë gjëra të përbashkëta. Për të shijuar atë që kanë brenda të dyja, duhen hapur me shumë kujdes dhe pasi hapen të dyja, janë të gatshme të përhapin një aromë të mrekullueshme, duke na dhuruar në çast atë kënaqësi që ndoshta asnjë ushqim tjetër nuk mund të na i japë.

G.Shqip
E identifikuar

Berni
Gjinia: Mashkull
Shiko profilin WWW
« Përgjigju #10 më: 14-01-2008, 10:14:41 »

Midhjet

Mishi i tyre ndodhet brenda një guaske me dy kapakë, të cilat mbyllen hermetikisht kur nxirren nga deti. Tuli i tyre është mjaft i pastër, pasi edhe ushqimin dhe oksigjenin e merr nga uji. Fillimisht guaskat lahen në ujë të bollshëm, duke i prerë indin lidhor. Pastaj mbulohen me kapak në një enë me ujë dhe lihen derisa ato të hapen. Në fund, me anë të një thike të posaçme, nxirret tuli

Sepjet

Edhe pse quhet "peshk", ndryshe nga peshqit e tjerë, sepja nuk ka hala në trupin e saj. Trupi i sepjes, që përbëhet nga një ind i butë, është i mbuluar me një shtresë të trashë lëkure. Me anë të muskujve nën lëkurë, një sepje mbledh ujë brenda trupit të saj dhe lëviz duke lëshuar ujin jashtë. Shumë e pasur me proteina, sepjet shkaktojnë pak probleme me tretjen e ushqimit për shkak të natyrës fibroze të mishit

Karkaleci

Karkalecat e detit bëjnë pjesë në grupin e krustaceve. Ekzistojnë më tepër se 50 lloje të tilla, që në varësi të vendit ku rriten dallohen për nga ngjyra, madhësia dhe shija. Karkalecat e freskët janë ato që kanë këmbët e kuqe dhe pjesën e barkut jeshil. Vetëm nëse gatuhen gati të gjalla, mund të kemi garanci për shijen e plotë të tyre. Karkalecat jo të freskët mund të shkaktojnë helmim e sëmundje të ndryshme.

Kallamari

Është një molusk me formën e trupit të tejzgjatur. Në Mesdhe janë të përhapur dy llojet tij Loligo forbesi dhe Loligo vulgaris. Në Adriatik, ku ata gjenden në sasi të mëdha, gjatësia më e madhe e kallamarëve është 40 cm, por shumë të përhapur janë edhe molusqet me gjatësi 15-25 cm. Treten lehtë dhe pëlqehen për shkak të përmbajtjes së ulët të kolesterolit. Shijohet i zier, me vaj ulliri, uthull dhe limon

Oktapodi

Gjendet lehtë në të gjitha tregjet, meqenëse mund të peshkohet në ujërat e Mesdheut. Nga pikëpamja ushqimore, si shumë molusqe të tjerë, për shkak të pranisë së madhe të indeve lidhore, shkakton pak probleme me tretjen. Përmban pak kalori dhe yndyra dhe një përqindje të vogël kalciumi, fosfori dhe kaliumi. Përmban më pak proteina se peshqit dhe është ideal për dietat ipokalorike

Stridhet

Janë të ngjashme me midhjet, madje shpesh i ngatërrojnë me to dhe janë të veçanta, sepse në këto guaska rriten perlat natyrale. Më e njohura në botë është "Pinctada margaritefera", stridhja polineziane që "prodhon" perlën e zezë. Sigurisht që ta sjellësh të gjallë nga Polinezia nuk është e lehtë, por nëse ia arrini, atëherë efekti është i siguruar. Shquhen edhe për fuqi afrodiziakë

Gaforret

Bëjnë pjesë te frutat e detit dhe dallohen për grackën e fortë nga e cila mbrohen. Llojet e para të saj janë vërejtur në Kinë dhe më pas në ujërat e deteve të Evropës Veriore. Lloji më i madh i tyre jeton në Japoni. Dallohen për mishin e butë dhe shumë të shijshëm
E identifikuar

Berni
Gjinia: Mashkull
Shiko profilin WWW
« Përgjigju #11 më: 14-01-2008, 10:17:30 »

Recetat

Fruta deti të skuqura

Përbërësit për katër persona: Gjysmë kilogramë fruta deti (karkaleca, sepje, kallamarë, midhje) vaj ulliri, një lugë miell, borzilok i thatë dhe majonezë. Pasi janë larë dhe prerë në copa të vogla, frutat e detit vihen të marrin një valë të lehtë. Në një tigan nxehet vaji, ndërsa frutat e detit lyhen nga të dyja anët me miell, të cilit i është shtuar edhe kripë, piper dhe borzilok. Vendosen të skuqen në vajin e nxehtë për disa minuta deri sa të marrin ngjyrë të artë. Më pas vendosen në letër thithëse. Sipas dëshirës në pjatë, mund të hidhet majonezë dhe disa feta limoni

Midhje me bukë të skuqur

Nxehet vaji, hedhim hudhrën e grirë imët, shtojmë salcën dhe sipër saj hedhim frutat e detit, majdanozin e piperin e zi. Shtojmë verën e bardhë dhe i lëmë të ziejnë për 4-5 minuta. Skuqim tulin e bukës së prerë në kubikë derisa të marrë ngjyrë të verdhë. Buka e skuqur vendoset në pjatancë dhe sipër saj midhjet e ziera. Shërbehen të ngrohta.


Rizoto me fruta deti

Midhjet i lajmë dhe i ziejmë derisa të hapen. I kullojmë dhe i ruajmë lëngun. Skuqim qepën, shtojmë rizoton dhe i trazojmë për 2 minuta. Më pas shtojmë lëngun e midhjeve me pak ujë dhe hedhim kripën. Ndajmë midhjet nga guaska dhe i hedhim tek orizi, bashkë me kripën e piperin. I lëmë të ftohen dhe zgjedhim 40 guaska, të cilat i mbushim, duke vendosur te secila prej tyre të paktën një midhje.


Spageti me fruta deti

Në fillim përgatiten makaronat, sigurisht jo të ziera shumë dhe pastaj më vete përgatitet salca me fruta deti, vaj ulliri, hudhra, dafinë, piper të zi dhe salcë domatesh. Në fund, sapo hiqen nga zjarri, hidhen sipër spagetit.


Sallatë me fruta deti dhe salcë pikante

Për 4 persona duhen: 1 kg fruta deti, 4 lugë gjelle vaj ulliri,
5 thelpinj hudhre. Ndërsa për salcën duhen: 2 kokrra të mëdha domate të grira, piper i zi, pak salcë speci të kuq, gjethe dafine, kripë dhe pak djathë kaçkavall për ta hedhur sipër në fund. Përgatitja: si fillim skuqni thelpinjtë e hudhrës në vajin e ullirit të nxehur, skuqen thelpinjtë e hudhrës, së cilës i shtohet sipër salca pikante dhe disa gjethe dafine. Pasi i lëmë që të kaurdisen dhe të marrin valë, i lëmë mënjanë. Nga ana tjetër, frutat e detit pasi janë pastruar dhe kanë marrë një valë shtohen sipër salcës pikante dhe pasi trazohen lihen të marrin valë.

Pasi pinë gjithë lëngun e salcës, i shtohet edhe pak ujë për të përfunduar zierjen. Në fund hiqen nga zjarri, vihen në një pjatë dhe sipas dëshirës sipër mund t‘u shtoni djathë kaçkavall

Tavë me fruta deti dhe pana

Për përgatitjen e kësaj pjate nevojiten gjalpë, fruta deti (sepje, kallamarë, por më shumë karkaleca), miell, pana dhe djathë. Përgatitja: Si fillim skuqen frutat e detit me gjalpë dhe pastaj i shtohet mielli. Trazohen pak derisa të skuqet edhe mielli dhe me pas i shtohet pana. Lihen për pak minuta së bashku dhe më pas shtohet djathi kaçkavall i grirë hollë, në mënyrë që të shkrihet. Lihen pak minuta në zjarr dhe pastaj hidhen në tavë (mirë do të ishte nëse është tavë balte) dhe futen të piqen në furrë deri sa të marrin ngjyrë të verdhë. Zakonisht shoqërohet me verë të bardhë!

Karkaleca me kërpudha dhe angjinare

Për 4 persona nevojiten: Karkaleca 1 kg, kërpudha 200 gr, qepë 1 kokërr, angjinare 200 gr, verë 1 gotë, vaj ulliri 6 lugë gjelle, konjak 1 gotë pije, gjalpë 1 lugë gjelle, majdanoz 1 tufë, kripë dhe piper sipas dëshirës. Skuqim qepët e prera në kubikë, shtojmë angjinaret dhe kërpudhat e prera. Pasi ziejmë karkalecat për 5 minuta, i hedhim te perimet dhe i kaurdisim pak. I shuajmë me verë e konjak. Shtojmë mustardë, salcë speci dhe e përziejmë sa të bëhet një masë. Shtojmë panë, piper të zi, kripë dhe i përziejmë derisa të krijohet një masë homogjene.
E identifikuar

Berni
Gjinia: Mashkull
Shiko profilin WWW
« Përgjigju #12 më: 14-04-2008, 08:19:01 »

Gatimi i Peshkut

Peshqit mund të gatuhen të plotë, ose të ndarë në copa apo fileto, që mund të jenë me ose pa hala e lëkurë. Ai mund të gatuhet në disa mënyra: i skuqur, i pjekur në skarë ose furrë dhe i zier në disa mënyra sipas dëshirës. Për zierje përdoren vetëm peshqit që nuk kanë erë karakteristike si për shembull qefulli, levreku, apo kocet, ndërsa llojet e tjera, si ngjala apo krapi, përdoren vetëm për skuqje. Specialistët e ushqimit këshillojnë se ai i ruan më shumë vlerat ushqimore në skarë apo i gatuar me zierje me avull. Ai mund të serviret me perime të freskëta sipas sezonit, por edhe me perime të përpunuara, duke i kombinuar ato me salca e produkte pikante. Më të ushqyeshëm dhe më të shijshëm se peshqit e fërguar janë ata të skarës. Ky lloj peshku marinohet duke u vënë në enë porcelani me lëng limoni, vaj ulliri, piper të zi, fletë dafine, majdanoz dhe lihet për rreth dy orë në frigorifer. Në kohën që do të piqet në skarë, i hidhet kripë, lyhet me marinadën dhe vendoset mbi skarë që të piqet, duke treguar kujdes që të mos i digjet lëkura. Në raste festash peshku vendoset i gjithi në një pjatancë dhe pritet në feta vetëm kur shërbehet.

Receta Peshku

Peshk i furrës me hudhra

Peshku i pastruar pritet në racione dhe vendoset në tavë. Në një tigan me vaj ulliri skuqet mielli, hudhrat, salca, uthulla, ujë piper, gjethe dafine. Lihen sa të marrin valë, pastaj i hidhet peshku dhe vihet të piqet në furrë. Tava del më pak lëng dhe shërbehet me pure patatesh apo patate dhe karota të ziera që spërkaten me salcën e vet.

Fileto peshku me krem

Filetat vendosen në tavë, hidhet lëng limoni apo verë e bardhë, kripë piper, qepë, karota, gjethe, dafine dhe mbulohen me letër të lyer me vaj ulliri. Piqen në furrë me kujdes, duke u kujdesur që filetat të jenë zbutur dhe lëngu të mos ketë avulluar. Hiqen filetat, vendosen në një pjatancë dhe ruhen në një mjedis të ngrohtë. Nga ana tjetër skuqet mielli, të cilit i shtohet lëngu i filetove, të verdha vezësh të rrahura dhe pak qumësht. Në tavë vendosen patate dhe karota të ziera, të prera në feta, dhe sipër spërkaten filetat me salcën e përgatitur. Sipas dëshirës, sipër mund të hidhet djathë kaçkavall dhe vendosen në furrë për t‘u pjekur.

Peshk me domate dhe feta portokalli

Pastrojmë peshkun me ujë të bollshëm, e kullojmë, e thajmë me pecetë dhe e vendosim në pjatancë, duke i hedhur kripë nga të gjitha anët. Në një enë porcelani hedhim verën, vajin, lëngun e limonit të prerë hollë, lëngun e dy domateve të grira, hudhrën e prerë hollë, piper, kripë sipas dëshirës dhe e trazojmë deri sa të bëhet një masë e njëjtë. Në një pjatë hedhim majdanozin e grimcuar dhe e përziejmë me galetën e bluar. Në tavë hedhim një shtresë nga masa e parë dhe mbi të majdanozin me galetën e bluar. Sipër vendoset peshku, i cili spërkatet me masën e parë dhe të dytë. Presim domatet dhe portokallin në feta rrethore simetrike, duke mbuluar të gjithë sipërfaqen e peshkut. E pjekim në furrë me nxehtësi mesatare për 20-30 minuta, duke e spërkatur herë pas here me lëngun e tij. Pas pjekjes e vendosim në pjatancë dhe anash vendosim patatet e ziera e të spërkatura me majdanoz. Salcës së mbetur në tavë i jepet një valë për 3-4 minuta. Më pas i hidhet sipër peshkut. Shërbehet sipas dëshirës, e ftohtë ose e ngrohtë.
E identifikuar

Belinaa
Gjinia: Femër
Shiko profilin
« Përgjigju #13 më: 17-05-2008, 13:52:04 »

Peshk

Peshk 2.5 kilogram, 2 kg kripë të imët, 1 ½ kg kripë të trashë të detit , 10 ve për përgatitjen e peshkut. Ndërsa për garnir nevojiten: 300 gr kungulleshka, 300 gr karrota, 300 gr patate, 300 gr karfiol, 300 gr lakërza deti, 1 limon, puter, dhe 200 gram ajkë.

Përgatitja: Perimet zihen në avull përmes enës së veçantë, së pari zihen patatet, karrotat, prihen në dy pjesë dhe shtohen në enën për zierje, shtohen lakrat e brukselit, pastaj karfiolli dhe kungulleshkat. Të gjitha këto zihet për 8 minuta dhe shtohet brokoli edhe 2 minuta zihen bashkë. Perimet vehen në një tepsi, i shtohen zarzavatet dhe vaji.
 
Për përgatitjen e peshkut, duhet që 8 të bardhët e vezëve të tunden mirë, dhe t’i shtohet kripa e hollë dhe e trashë (2 kg kripë të imët dhe 1 ½ kg kripë të trashë), tërë kësaj mase duke e përzier i shtohen edhe 2 lugë miell. Peshkn e mbështjellim të tërin në atë masë të kripës, përveq që barkun e peshkut e mbyllim me folie sepse mishi i peshkut e thith kripën ndërsa lëkura nuk e lejon depërtimin e kripës.

Pasi të pjeket peshku, kripa e forcuar thehet dhe peshku serohet me perimet e ziera e të reshkura në furrë. Kësaj mund t’i shtohet edhe salca holandeze përmbi ( e cila përgatitet nga 2 të kuq të vesë të cilat i vë në akull, përzihen me mikser dhe zihet).

E identifikuar

All these days I spent away,I'll make up for this I swear,I need your LOVE to hold me up,when it's all to much to bear!
Belinaa
Gjinia: Femër
Shiko profilin
« Përgjigju #14 më: 17-05-2008, 13:59:34 »

Peshk- Troftë e fërguar

2 peshq – trofta, 1 tubë majdanoz, 1 hudhër, 1 qepë, 1 kilogram patate...

Në një tenxhere zihen patatet, me qepë të grimcuara dhe me kripë, për 20 minuta.

Peshqit pasi pastrohen, i vihet sosi në mes, që përbëhet nga majdanozi i grimcuar dhe 3-4 thelba hudhër, vegetë dhe vaj ulliri. Pasi të mbushen me sos, peshqit mbështjellen me miell dhe fërgohen.

Këto serohen në një pjatë me garnirin, pra patatet që janë zier me qepë, dhe verë të kuqe.

E identifikuar

All these days I spent away,I'll make up for this I swear,I need your LOVE to hold me up,when it's all to much to bear!
Faqe: [1] 2   Shko lart
  Keshilloje  |  Printoje  
 
Shko te:  


Anketa
  • A i keni thene ndonjerit te dua ne internet?
  • Dot PO!
  • 114 (57%)
  • -
  • Dot JO!
  • 84 (42%)
  • -
  • Numri total i votave: 185
  • Shiko temen