|
Ministryofmath.info
|
 |
« Përgjigju #295 më: 05-06-2008, 12:17:57 » |
|
Citate nga Historiane te famshem te Shkences
Citate nga Historiane te famshem te Shkences
Shkrimtaret perendimore shpesh here përdorin fjalët arabe ose muhamedane për te pershkruar muslimanet dhe fjalën `civilizimi arab' për te pershrkuar `Civilizimin Islam'. Ne disa raste te tjera, fjalët Saracenis dhe maure përdoren gjithashtu për muslimanet ( arabe dhe jo- arabe) nga pjesë të ndryshme te Evropes, Afrikes, Arabise dhe Azise. Sipas një tradite te Profetit Muhamed (s) çdokush gjuha e pare e te cilit ishte arabishtja ishte një arab pa marrë parasysh origjinen e tij etnike, vendlindjen, dhe nenshtetesine. Arabishtja ishte mjeti i komunikimit ne te gjithë botën muslimane deri para disa shekujsh. Gjatë 800 – 1500 e.r. të gjitha veprat shkencore shkruheshin ne arabisht. Ishte vetëm pas kolonizimit te tokave muslimane qe kjo praktike u be shumë më pak predominuese dhe ne shumë raste edhe u eliminua fare.
Xhorxh Sarton rreth shkencetareve muslimane ne librin "Hyrje ne Historinë e Shkences"
"Do te jetë e mjaftueshme këtu te permendim disa emra te famshem: Xhabir ibn Haijan, el-Kindi, el-Khuarizmi, el-Razi, el-Fargani, Thabit ibn Kurra, el-Batani, Hunejn ibn Ishak, el-Farabi, Ibrahim ibn Sinan, el-Mesudi, el-Tabari, Ebul Uafa, `Ali ibn Abas, Abul Kasim, Ibn el-Xhezar, el-Biruni, Ibn Sina, Ibn Junus, El-Kashi, Ibn el- Haitham, `Ali Ibn `Isa el-Gazali, el-Zarkab, Omar Kajami. Një liste madheshtore emrash e cila nuk do të ishte shumë e vështirë te shtohej. Ne qoftë se ndokush ju thotë juve qe kohët e Mesjetes ishin te varfëra shkencerisht, mjafton t'i citoni këto emra atij, emra te cilët lulezuan brenda një kohe te shkurter, 750 deri ne 1100 e.r.
Xhon Uilljam Draper ne "Zhvillimi Intelektual ne Evrope" "Duhet te tregoj me keqardhje mënyrën sistematike me te cilën letërsia evropiane ka vazhduar te nxjerre jashtë veshtrimit detyrimet tona ndaj muhamedaneve. Sigurisht qe këto detyrime nuk mund te fshihen me. Padrejtesia e gjetur ne zemerimin fetar dhe ne mendjemadhesine nacionaliste nuk mund te vazhdoje përjetësisht. Arabet kanë lënë përshtypjet e tyre intelektuale mbi Evropen. Ata i kanë shkruar ato ne qiell dhe çdokush qe lexon emrat e yjeve mund t'i lexoje ato.
Robert Brifolt ne "Formimi i Njerezimit" "Ishte nën ndikimin e arabeve dhe ringjalljes se kulturës prej maureve dhe jo ne shekullin e 15-te, qe një ringjallje e vërtetë ndodhi. Spanja dhe jo Italia ishte djepi i rilindjes se Evropes, e cila pas zhytjes se vazhdueshme poshte e me poshte ne barbarizem, kishte arritur thellesite me te erreta te injorances dhe degjenerimit ne kohën kur qytetet e botës Sarakenike, Bagdati, Kajro, Kordova, dhe Toledo, ishin qendrat e civilizimit dhe veprimtarive intelektuale. Qe nga kohët kur ndikimi i kulturës se tyre filloi te ndihet, filloi edhe tronditja e jetës se re.
"Ishte nën paraardhesit e tyre ne Shkollen e Oksfordit (trashegimtare te muslimaneve te Spanjes) qe Roxher Bejkon mesoi gjuhën arabe dhe shkencat arabe. As Roxher Bejkon dhe as adashe te mëvonshëm nuk mund te lavderoheshin si ata qe prezantuan metodat eksperimentale. Roxher Bejkon nuk ishte asgjë me tepër se sa një nga apostujt e shkences dhe metodes muslimane ndaj Evropes kristiane; dhe ai asnjëherë nuk deklaroi qe njohja e arabishtes dhe shkencave arabe ishte për beshkekohesit e tij rruga e vetme drejt shkences se vërtetë. Diskutime rreth asaj se kush ishte inisiatori i metodave eksperimentale janë pjesë e keqinterpretimeve te mëdha te origjines se civilizimit evropian. Metoda eksperimentale e arabeve ishte qe nga kohët e Bejkonit gjeresisht te perhapura dhe te kultivuara me shumë zell nëpër te gjithë Evropen.
"Shkenca është kontributi me i rëndësishëm i civilizimit arab ndaj botës moderne; por frytet e saj u mblodhen me vonë. Vetëm shumë kohe me vonë pasi kultura maure ishte zhytur ne errësirë, gjigandi i cili i kishte dhënë jetë kësaj kulturë filloi te ngrihej. Nuk ishte vetëm shkenca ajo qe i risolli jetën Evropes. Shumë influencime te tjera prej Civilizimit Islam i komunikuan shkendijat e tyre te para jetës se Evropes.
"Megjithëse nuk ka asnjë aspekt ne zhvillimin evropian ne te cilin ndikimi i kulturës islamike të mos jetë i pranishem, ne asnjë vend tjetër nuk është kaq e qartë se sa ne gjenezen e asaj fuqie e cila perben forcen e dallueshme te botës moderne dhe forcen e fitores se saj, shkencat natyrore dhe shpirti shkencor.
"Borxhi i shkences tonë ndaj asaj te arabeve nuk konsiston ne zbulimet e mëdha dhe teorive revolucionare. Shkenca i detyrohet shumë me tepër kulturës arabe, i detyrohet vete ekzistencës se saj. Astronomia dhe matematika e grekeve ishin një import i huaj qe asnjëherë nuk u aklimatizuan ne kulturën greke. Greket sistematizuan, gjeneralizuan, dhe teorizuan, por rrugët e vrojtimeve, mbledhja e diturive pozitive, obzervimet e perzgjatura dhe te detajuara dhe kerkimet shkencore ishin të gjitha se bashku te panjohura për temperamentin grek. Vetëm ne Aleksandrine Helenike mund te gjendej ndonjë afrim i veprave shkencore i bërë ne botën e lashtë dhe klasike. Ajo qe ne quajmë shkencë lindi ne Evrope si një rezultat i një shpirti të ri kerkimor, metodave të reja eksperimentale, obzervimeve, matjeve, zhvillimit te matematikes, ne një formë te panjohur nga greket. Ky shpirt dhe këto metoda u prezantuan ne botën evropiane nga arabet.
"Ka shumë mundësi qe pa arabet, civilizimi modern evropian nuk do të kishte lindur ndonjëherë; është abolutisht e vërtetë qe pa ata, ky civilizim nuk do të kishte marrë këto karakteristika te cilat i dhanë mundësinë te kalonte të gjitha fazat e mëparshme te evolucionit."
Arnold dhe Guillaume ne "Trashegimia e Islamit" mbi Shkencen dhe Mjekesine Islame
"Duke pare mbrapa ne mund të themi se shkenca dhe mjekesia islame pasqyruan dritën e diellit helenik, kur dita e tij kishte mbaruar, dhe ato ndricuan si një hënë, duke i dhënë drite nates me te erret te Evropes Mesjetare; disa yje te shndritshme i dhanë dritën e tyre dhe kjo hënë dhe këto yje u veniten nën lindjen e një ditë te re – Rilindjes. Meqenëse ato kishin pjesen e tyre ne drejtimin dhe prezantimin e kësaj levizjeje te madhe, mund te thuhet qe ata janë akoma me ne."
Xhorxh Sarton ne "Hyrje ne Historinë e Shkences"
Gjatë sundimit te halifit El-Mamun (813 – 33 e.r.) mënyra e re e te mesuarit arriti kulmin e saj. Monarket krijuan ne Bagdat një shkolle te rregullt për perkthime. Kjo shkolle ishte pajisur me një biblioteke, dhe një nga perkthyesit atje ishte Hunejn ibn Ishak (809- 77), një filozof dhe fizikant me fame te madhe. Nga një biografi e shkurter e tij e botuar kohët e fundit mesojme qe ai perktheu te gjithë vellimet e veprave Galenike.
"Pervec perkthimit te veprave greke, perkthyesit bene manuale njeri nga te cilët është tipik i periudhes se mesimeve arabe. Këto janë ripermbledhje te te gjithë mjekesise, te cilat diskutojnë sëmundjet e trupit, duke filluar sistematikisht me koken dhe duke vazhduar deri poshte tek kembet.
"Ideali musliman nuk ishte bukuria e jashtme, por Zoti ne Begatine e Tij; qe do të thotë Zoti me të gjitha shpalljet e Tij, yjet dhe qiejt, tokën dhe gjithë natyren. Kështu qe ideali musliman ishte i pafund. Por duke u marrë me pafundshmerine ashtu siç perceptohet nga muslimanet, ne nuk mund te kufizojme veten tonë vetëm me hapësirën, por duhet te konsiderojme edhe kohën.
"Hapi i parë matematikor qe nga konceptimi grek i një universi statik deri tek konceptimi islam i një universi dinamik u ndermor nga el- KKhuarizmi (780-850), themeluesi i algjebres moderne. Ai zhvilloi karakterin e pastër te numrave si madhesite e kufizuara duke demonstruar mundësitë e tyre si elemente te manipulimeve dhe hetimeve te infinite te pronave dhe lidhjeve.
"Ne matematikën greke, numrat mund te zgjeroheshin vetëm me anë te proceseve laboratorike te shtimit dhe shumezimit. Simbolet algjebrike te numrave te el-Khuarizmit permbajne mundësitë e infinitit. Kështu qe ne mund të themi qe avancimi nga aritmetika tek algjebra është një hap nga te qenurit tek të berit nga universi grek tek universi i gjallë i Islamit. Rëndësia e algjebres se Khuarizmit u njoh nga Perëndimi ne shekullin e 12te – kur Zherardi i Kremones perktheu tezat e tij ne latinisht. Deri ne shekullin e 16te ky version u perdor ne universitet evropiane si libri matematikor kryesor. Por influenca e Khuarizmit arriti shumë me larg se sa universitetet. Këtë influence e gjejmë ne veprat matematikore te Leonardo Fibinacit si ajo e Pizes, Mjeshtri Jakob i Firences, deri tek Leonardo da Vinci.
"Nepermjet hetimeve të tyre mjekesore ata jo vetëm zgjeruan horizontin e mjekesise, por zmadhuan edhe konceptet humanitare ne përgjithësi. Kështu qe nuk ka mundësi qe kerkimet e tyre mund ti conin ata ne perfundime qe ishin te paarritshme nga mjeshterit greke. Ne qoftë se shihet si simbolike qe arritjet me spektakolare te gjysmes se shekullit te 20te si ndarja e atomit dhe bomba atomike, gjithashtu nuk do të dukej e e rastit qe përpjekjet e muslimaneve te hershem ne mjekesi mund te conin ne një zbulim qe ishte pothuajse po aq revolucionar dhe me i vlefshem.
"Një filozofi e perqendrimit rreth vetvetes, qoftë edhe e maskuar ne çdo lloj mënyrë, do të ishte e pakuptimshme dhe e qortueshme për mendjen e muslimaneve. Kjo mendje ishte e paaftë te shihte njeriun, si ne shëndet ashtu edhe ne semundje si te vecuar prej Zotit, prej te afermve, dhe prej botës përreth tij. Ishte ndoshta e paevitueshme qe muslimanet te zbulonin qe sëmundja nuk ka nevojë te lindi brenda pacientit por mund te merret nga jashtë, me fjale te tjera, ata duhet te kenë qenë te paret qe kanë vendosur qartë ekzistencën e semundjeve ngjitese.
"Një nga përfaqësuesit me te famshem te universalitetit musliman dhe një figure e shquar ne mesimet islame ishte Ibn Sina, i njohur ne Perëndim me emrin Avicena (981-1037). Për 1,000 vjet ai ka ruajtur famen e tij origjinale si një nga mendimtaret dhe dijetaret me te medhenj ne histori. Vepra e tij mjekesore me e rëndësishme është Kanuni dhe një përmbledhje rreth ilaceve te zemrës. Vepra e pare është një enciklopedi e pafundme e mjekesise. Permban disa nga mendimet me te ndritura qe i perkasin dallimit te mediastinitisit nga pneumonia; natyra ngjitese e fthisis; perhapjes se semundjeve me anë te ujit dhe tokes; pershkrime te kujdesshme rreth semundjeve te lekures, semundjeve seksuale dhe shqetesimeve nervore.
"Kemi arsye te besojme qe kur gjatë kryqezatave Evropa filloi te ngrinte spitalet e saj te para, ata ishin frumezuar nga arabet e Lindjes se Aferme. Spitali i parë ne Paris u themelua nga Luigji IV pas kthimit te tij nga kryqezata e vitit 1254-1260.
"Ne veprat e tij (Xhabir, Geber) gjejmë disa veshtrime rreth metodave te kerkimeve kimike, një teori rreth formimit gjeologjik te metaleve (gjashtë metalet ndryshojnë për arsye te permasave të ndryshme te sulfurit dhe merkurit qe permbajne); pergatitjes te substancave te ndryshme.
Veprat e Ibn Hajthamit zbulojnë zhvillimet e tij ne aftësinë e eksperimenteve. Tabelat e tij te kendeve te pjerresise dhe perthyerjes se drites duke kaluar nga një mjet tek një tjetër tregojnë se sa afër i ishte afruar ai zbulimit te ligjit te qendrueshmerise se raportit te sinusit, qe me vonë iu atribua Snelit. Ai llogariti saktesisht për muzgun si pasoje e perthyerjes atmosferike, duke vleresuar rënien e trysnise atmosferike te diellit te ishte 19 grade poshte horizontit, tek fillimi i këtij fenomeni mengjeseve ose tek perfundimi i tij mbremjeve.
"Një pjesë e madhe e njohurive shkencore dhe atyre historike ndodhen ne volumin e 30-te, Fushat e Arta dhe Minierat e Gureve te Cmuar prej një nga historianet me te shquar, El-Masidut. Një vepër gjeografike me e saktë është fjalori "Muxham el-Buldan' nga El-Hamami (1179- 1229). Kjo është një enciklopedi e vërtetë, qe duke shkuar përtej kufijve te gjeografise perfshin edhe shumë dituri shkencore.
"Ata studiuan, mblodhen dhe përshkruan bime qe mund të kishin disa qellime te dobishme, si ne agrikulture ashtu edhe ne mjekesi. Këto prirje te shkelqyera, te pabarazuara ne kristianizem, u vazhduan gjatë gjysmes se pare te shekullit te 13-te nga një grup prej katër botanistesh. Njeri prej këtyre Ibn el-Baitar perpiloi vepren me te pershkruar arabe rreth këtij subjekti (Botanikes), ne fakt me e rendesishmja për te gjithë periudhën qe nga Dioskoridet deri ne shekullin e 16-te. Ishte një enciklopedi e vërtetë rreth këtij subjekti, qe perfshinte te gjithë eksperiencen Greke dhe atë Arabe."
"Abd el-Malik ibn Kuraib (el-Asmai; 739-831) ishte një arab i devotshem i cili shkruajti disa libra te vlefshem rreth anatomise se njerëzve. El-Xhaualiki i cili lulezoi ne gjysmen e pare te shekullit te 12-te dhe Abd el-Mumin i cili lulezoi ne gjysmen e dytë te shekullit te 13-te ne Egjypt, shkruajten traktate rreth kuajve. Zoologu me i madh midis arabeve ishte el-Damiri (1405) i Egjiptit libri i te cilit rreth jetës se kafsheve "Hajat el-Hajuan" është perkthyer ne anglisht nga A.S.G.Xhajakar (Londer 1906, 1908).
"Pesha e autoritetit te respektuar, për shembull ajo e Ptolemeut, rrallë i frikesoi ata. Ata ishin gjithmonë te etur për te provuar një teori, dhe ata asnjëherë nuk u lodhen se eksperimentuari. Megjithëse te motivuar dhe pershkruar nga shpirti i fesë se tyre, ata asnjëherë nuk do të lejonin një dogme siç interpretohej nga ortodokset t'u nderpriste rrugën e tyre te kerkimeve shkencore.
De Laci O'Liri ne "Mendimi Arab ne Histori"
"Materiali grek i mare prej Arabeve nuk i'u kalua thjesht te tjerëve qe erdhen pas tyre. Ky material ka një jetë te vërtetë dhe një zhvillim ne rrethinat arabe. Ne astronomi dhe matematike, veprat e shkencetareve greke dhe atyre indiane u perpiluan dhe kështu ndodhi një përparim i madh. Arabet jo vetëm qe zgjeroj atë çfarë kishin mare nga greket por kerkuan dhe korrigjuan edhe regjistrime te vjetra."
Karra ce Voks ne "Trashegimia e Islamit"
"Aritmetika dhe algjebra gjithashtu lulezuan pergjate astronomise. Kjo ishte periudha e el-Khuarizmit emri i te cilit, i kurruptuar nga shkrimtaret latine te perendimit, na japin neve termin Algorizem (disa here i shkruar Algoridhm)."
Silberbergu ne "Zeitschrift Fuer Assyriologie" Strasburg "Megjithatë është habitshme qe e gjithë letërsia antike botanike na jep neve vetëm dy paralele te librave tanë (atë te ad-Dinauari, vdiq ne 895 e.r.). Si ka mundësi qe muslimanet, gjatë një periudhe kaq te hershme te jetës letrare, te arrinin nivelin e njerëzve kaq gjeniale siç ishin Helenet, madje edhe ta kalonin atë. (Ad-Dinari ka shkruajtur "Botanika Enciklopedike" ne gjashtë volume te trasha. Është shkruar përpara se te perkthehej ndonjë vepër greke ne arabisht."
F.G.Alfalo ne "Ribashkimi i Gjysmehenezes" "Veprat e Khuarizmit ne artmetike dhe algjeber u perkthyen ne latinisht me emrin Algoridhem (i cili duhej te ishte Algorizem). Emri i tij është origjina e emrit Logarithem.
Zhozef Hell ne "Civilizimi Arab"
"Ne fushën e trigonometrise, teoria e Sinusit, Kosinusit dhe tangeteve është e lënë trashegim brez pas brezi tek Arabet. Epokat e shndritshme te Peurbashit, te Regiomontanusit, te Kopernikut, nuk mund te përmenden pa na sjelle ndërmend punën pergatitese dhe fundamentale te matematicieneve arabe."
"Adoptimi i shenjes se zeros ishte një shkalle e rendesise se lartë, qe te udhehiqte tek e ashtuquajtura aritmetika e pozicioneve. Me ndihmën e sistemit arab te numrave, metodat elementare te llogaritjes u perfeksionuan; doktrinat e pronave, dhe lidhjes midis te barabartes dhe jo te barabartes dhe numrave primare, katroreve dhe kubave, u zhvilluan; algjebra u pasurua prej zgjidhjes te grades se tretë dhe asaj te katert, me ndihmën e gjeometrise dhe kështu me radhe. Rreth vitit 820 e.r matematicieni al-Khuarizmi shkruajti një libër rreth Algjebres, dhe trajtimit te saj elementar- e perkthyer ne latinisht- u perdor nga dijetaret Perendimore deri ne shekullin e 16-te."
Orientalisti Francez Dr. Gustav Lebon
"Duhet te sjellim ndërmend qe asnjë shkencë, as ajo e kimise as ndonjë shkencë tjetër, nuk është zbuluar papritmas. Arabet kishin vendosur 1,000 vjet me pare laboratoret e tyre ne te cilat ata kryenin eksperimentet dhe publikonin zbulimet e tyre pa te cilat Lavoisier (te cilit i jepet merita si themelesi i kimise) nuk do kishte qenë i aftë te prodhonte asgjë ne këtë fushe. Mund te thuhet pa patur frikë për ndonjë kontradikte se duke i patur borxh kerkimeve dhe eksperimenteve te shkencetareve muslimane, kimia moderne erdhi në ekzistence dhe prodhoi rezultate te mëdha ne formën e zbulimeve te mëdha, elektricitetin, telegrafin, telefonin, radion, fotografie, kinematografine dhe kështu me radhe."
|