Berni, Miremengjes njëherë dhe Urime për temat e mira qe paske hapur. Unë si një 20 e ca-vjeçare, sidomos këto 2 vitet e fundit kam patur dhe kam shumë marredhenie te mira me familjen time. Nuk mund te them qe para 2 vjetësh nuk ishin te mira, por është e pamundur qe një i ri te mendoje 100% njësoj si prindërit e vet, normale qe do këtë edhe lekundje, ndonjë grindje apo keqkuptim, mos-përputhje mendimesh etj. Fundja prindërit dhe fëmijët (evlatet e tyre) u perkasin brezave te ndryshëm. Megjithatë, me plot gojen mund te them qe marrëdhëniet me prindërit e mi nuk kanë qenë asnjëherë te stuhishme apo shumë te lekundura. Jam bekuar me një familje fantastike. Madje këtu kam jo vetëm prindërit, por krejt rrethin familjar timin (jemi nja 6 familje gjithsej). Jam me fat për këtë dhe nuk e marr asnjëherë si diçka te vogël. Shkoj shumë me te gjithë kusherinjte e mi, përveçse me vellain apo motren. Bëjmë shumë për njëri-tjetrin. Dhe te paktën 1-2 here ne vit, ne familjen time bëhen haenge, apo darka te mëdha qoftë për ndonjë sebep apo thjesht just because... Është kenaqesi te ulesh te hash darken e Krishtlindjeve me gjithë njerëzitë e mi. Muzika është shumë perzgjedhese dhe ze-lartë, vallet janë pa fund, muhabetet e mira gjithashtu, secili vishet për qejfin e vet dhe ndjehet sikur te jetë vete ne shtepine e tij, dhe gatimet janë për te lepire gishtat meqë edhe femrat e familjes sime janë amvisa shumë te mira!

Pra, shkurt, bukur, pastër unë kam marredhenie fantastike me njerëzitë e mi dhe me familjen time te shkelqyer! Falenderoj Zotin për këtë dhe për familjen qe më ka dhënë!

Mamin e kam icik shumë kontrolluese si tip, e nganjëherë mërzitem me te por ne përgjithësi kam marredhenie mjaft te mira. Jemi shumë te lidhur me prindërit, si unë, ashtu dhe vellai. Kemi bërë te pamunduren për t'i dëgjuar, respektuar, vleresuar çdo sakrifice qe kanë bërë për ne... dhe gjithmonë jemi perpjekur qe ata te ndjehen përherë krenar me ne

unë i kam shum mir me familjen time. me qen se jam taqi  hehehe me dojn me se shmuti, babes edhe  nanes jau rrespektoj  mendimin edhe fjalën ater normel se shkoj gjërat mir....!!!!!

Të them te drejtën  si çdo adoleshente edhe unë kam pasur disa mosmarveshje apo probleme me familjen,sepse shumë gjëra qe bëjmë ne adoleshentet e sotëm,i duken çmenduri prinderve tanë por mbi të gjitha familja ime është një vater e ngrohte për mua ku unë mbeshtetem për shumë gjëra. Nga prindërit kam marrë kritika,vërejtje,këshilla dhe detyrime,disa nga te cilat sme kanë pëlqyer(dhe sidomos këto te fundit) te cilat shpesh here kanë sjelle mosmarveshje,me kanë nevrikosur,me kanë bërë te mbyllem ne dhome e te qaj,por në fund te fundit jam e lumtur,sepse kjo tregon se zinxhiri jonë familjar është tepër i fuqishem,tregon shqetesimin dhe kujdesin e prinderve te mi ndaj meje( sepse siç e dimë te gjithë ka shumë prinder qe çdo gjë e lënë ne dorë te fëmijëve të tyre,dhe pa menduar mirë për moshen e tyre i thonë shumë qete "Bej c'të duash".)
Unë e ndjej se fuqia e familjes time është tepër e madhe dhe mardheniet e mia me familjen time janë te balancuara,dhe antaret e familjes i ndjej pranë ne çdo moment,e sidomos vllain tim te cilit i besoj gjithshka dhe me kupton për gjithshka si një i rritur.Duke ditur qe shumë njerëz pasi rriten sadopak shkeputen nga familja ne mënyrë instiktive,jam e lumtur qe karakteri i prinderve te mi nuk ka lejuar qe kjo gjë te ndodhi tek unë,qe jam  një adoleshente dhe marr zjarr kur me pengojne realizimin e shumë deshirave.
Familja ime është baza ku ka nisur edukimi si dhe zhvillimi im psikologjik.Ne familjen time unë bëj një jetë normale(dhe tek normalja futen edhe grindjet e vogla me prindërit) te ngritur mbi themelet e rregullave dhe disiplines te nevojshme.

unë kam raport shumë te mirë me familjen,speçalisht me babin(lavderohesha gjithmonë,duke thënë se e kam babin evropian)ka shumë kuptueshmeri e gjeja me e rëndësishme qe më ka mësuar,jo me fjale por me vepra,është respekti.e marr çdo ditë ne telefon,se s'mund te rri pa i dëgjuar zërin,por kthehem edhe shpesh ne shtepi

o po bereqaves deri tani gjyna te qahemi
po këta te mijet  dhe po  plaken dhe me duket  se po oritin nga mendja e kokës