MOS MERR PËR TË VOGËL ASNJË MËKAT!

Falënderimet i takojnë Allahut ndërsa përshëndetjet qofshin mbi zotëriun tonë, Muhammed Mustafanë, familjen, shokët dhe tërë pasuesit e tij, më pas:
Transmetojnë Buhariu ne Sahihun e tij dhe Imam Ahmedi ne Musnedin e tij nga Ebu Seid El Hudrijj, i cili ka thënë: "أنكم لتعملون أعمالاً هي أدق في أعينكم من ال؎عر كنا نعدها على عهد رسول الله صلى الله عليه وسلم من الموؚقات Ju po i bëni disa gjera, që në sytë tuaj janë më të imta se sa fija e flokut ndërsa ne në kohën e Pejgamberit, alejhi selam i konsideronim si mëkate shkatërruese".
Ky hadith na përshkruan qarte gjendjen e kohës sonë, ku mëkati i vogël nuk llogaritet fare për mëkat, madje, një shumicë e madhe e njerëzve nuk interesohen fare për mëkatet dhe gabimet te cilat i bëjnë përditë.
Fatkeqësisht, shef disa njerëz te injorojnë disa mëkate edhe pse ato si të tilla janë prej mëkateve te mëdha, madje, i kryejnë ato mëkate duke mos ndier fare se ata janë duke bere mëkate dhe as qe i mundon ndërgjegjja ndërsa për keqardhje për bërjen e atij mëkati as që iu bie ndërmend, kurse keqardhja është prej kushteve te pendimit, siç thotë Muhammedi, alejhi selam: "الندم توؚة Keqardhja është pendim". (Sahihul Xhamii)
Kjo tradite e shëmtuar njeriut ia humb shansin e pendimit dhe kërkimit falje, qe siç thotë Pejgamberi, alejhi selam është shume e shanse e mire. Në një hadith të vërtetë thotë: "إن صاحؚ ال؎مال ليرفع القلم ست ساعات عن العؚد المسلم المخطي , فأن ندم واستغفر الله منها ألقاها , وإلا كتؚت واحده Meleku, i cili shënon veprat e këqija e ngrit lapsin e tij gjashte ore nga njeriu gabimtar; nëse ndien keqardhje për mëkat dhe kërkon falje për mëkat, atëherë ai e hedh lapsin (dhe nuk e shkruan mëkatin), në të kundërtën, i shkruhet një mëkat". (Sahihul Xhamii)
Mu për këtë të nderuar vëllezër dhe të nderuara motra, ne, pasi qe te bëjmë mëkat, duhet qe te mos e zhytim kokën tonë ne dhe sikurse struci (shpend), por në vend te kësaj, duhet ta pranojmë mëkatin dhe te ndiejmë keqardhje (pishmanllëk) për të.
Le ta dije çdokush se marrja e mëkatit për te vogël njeriu nuk i sjell njeriut dobi dhe as qe ia lehtëson barrën, përkundrazi, ia shton atë ngase ai ka marre si të parëndësishme ndalesat e Allahut te Madhërishëm si dhe ka shkelur ato.
Rruga e vërtet për faljen e tyre është keqardhja dhe pendimi, ne mënyrë qe muslimani te përfitojë nga gjerësia e mëshirës se Allahut te Madhëruar, madje pasimi i kësaj rruge, atij ia garanton shpëtimin prej dënimit te Allahut Fuqiplote.
E lusim Allahun me emrat e Tij te bukur dhe me cilësitë e Tij te përkryera qe ta pranoj pendimin tone dhe të na sjell dobi ne të gjithë muslimanëve nga këto fjale modeste, te na bashkoj ne Xhennetin e Tij si dhe të na fusë në Xhennet pa llogari!!!
Shkroi: Ahmed El Aradi
Përshtati ne shqip: Sedat Gani Islami
Burimi: www.twbh.com
10-6-2006, e shtunë
Vushtrri, Kosovë

SINQERITETI NË BESIM


Prej bazave më të rëndësishme fetare është adhurimi i sinqertë për Allahun duke mos i përshkruar shok ne asgjë, dhe njëkohësisht, sqarimin e opozitit te këtij adhurimi, i cili është politeizmi apo bërja Allahut shok në adhurim. ( )

Sinqeriteti për Allahun d.t.th: "Që njeriu me adhurimin e tij ta ketë për qëllim afrimin tek Allahu dhe arritjen ne Xhennetin e Tij". Kjo arrihet me të qenurit e njeriut i sinqertë në dashurinë, respektin, madhërimin dhe shenjtërinë për Allahun, në brendësinë dhe jashtësinë e tij, duke mos synuar me adhurimin e tij tjetër përveç kënaqësisë së Allahut dhe hyrjen ne Xhennet.

-   Sinqeriteti d.t.th: nënshtrim absolut Allahut. Thotë Allahu: "قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَؚِّ الْعَالَمِينَ (162) لَا ؎َرِيكَ لَهُ وَؚِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ 162. Thuaj: "Namazi im, kurbani im, jeta ime dhe vdekja ime janë thjesht për All-llahun, Zotin e botëve. 163. Ai nuk ka shok (nuk adhuroj tjetër). Me këtë (thjeshtësi të adhurimit vetëm për Zotin) jam i urdhëruar dhe jam i pari i muslimanëve (i pari që pranoj dhe bindem)!". (En'am, 162-163)

Po ashtu thotë: " وَأَنِيُؚوا إِلَى رَؚِّكُمْ وَأَسْلِمُوا لَهُ 54. Dhe, kthehuni te Zoti juaj dhe përuljuni Atij ". (Zumer, 54)
Pastaj thotë: "وَإِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الرَّحْمَنُ الرَّحِيمُ 163. Zoti juaj (që meriton adhurim) është Një, All-llahu, nuk ka zot pos Atij që është mëshirëplotë, gjithnjë mëshiron". (Bekare, 163)
Po ashtu thotë: "فَإِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ فَلَهُ أَسْلِمُوا Zoti juaj është një Zot, andaj vetëm Atij dorëzohuni, ". (Haxh, 34)
   Allahu dërgoi te gjithë pejgamberët me këtë parim. Thotë Allahu: "وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَؚْلِكَ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا نُوحِي إِلَيْهِ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعُؚْدُونِ 25. Ne nuk dërguam asnjë të dërguar para teje e të mos i kemi shpallur atij se: Nuk ka zot tjetër përveç Meje, pra më adhuroni!". (Enbija, 25)
Këtë baze nuk e sqaroi vetëm Kur'ani Fisnik, por e sqaroi edhe Sunneti, duke e pastruar nga çdo njollë evntuale, nga çdo keqkuptim i gabuar apo keqinterpretim i qëllimshëm, duke mbyllur çdo vrime, e cila te shpie në të kundërtën e kësaj baze. Një njeri i pat thënë Pejgamberit, alejhi selam: "ما ؎تء الله و ؎؊ت çka të dojë Allahu dhe çka të duash. Pejgamberi, alejhi selam, ia refuzoi këtë thënie duke iu përgjigjur: "أجعلتني ندا لله ØšÙ„ ما ؎اء الله وحده A me bërë shok te Zotit? Jo, (çka te doje Allahu dhe çka te dua unë), por vetëm çka te doje Allahu i Vetëm!". (Ahmedi)
Me një domethënie te tillë është edhe ndalimi i Pejgamberit, alejhi selam, për tu betuar ne dikë tjetër përveç Allahut, madje jo vetëm kaq, por këtë e ka konsideruar prej shirkut, politeizmit. Ka thënë: من حلف ؚغير الله فقد كفر أو أ؎رك Kush betohet ne dikë tjetër përveç Allahut ai veç ka bërë kufer (ka rënë ne mosbesim) apo ka rënë ne politeizëm". (Ahmedi, Ebu Davudi, Tirmidhiu)
Kur Pejgamberit, alejhi selam, i erdhi një delegacion, i tha njeri prej tyre: يَا مُحَمَّدُ يَا سَيِّدَنَا وَاؚْنَ سَيِّدِنَا وَخَيْرَنَا وَاؚْنَ خَيْرِنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ عَلَيْكُمْ ؚِتَقْوَاكُمْ وَلَا يَسْتَهْوِيَنَّكُمْ ال؎َّيْطَانُ أَنَا مُحَمَّدُ ؚْنُ عَؚْدِ اللَّهِ عَؚْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ وَاللَّهِ مَا أُحُِؚّ أَنْ تَرْفَعُونِي فَوْقَ مَنْزِلَتِي الَّتِي أَنْزَلَنِي اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ  O Muhammed! O me i miri ynë dhe biri i më të mirit tonë! O zotëriu ynë dhe biri i zotëriut tonë! Tha Pejgamberi, alejhi selam: O ju njerëz! Mbahuni për devotshmërisë suaj dhe të mos ndikoje ne ju djalli. Unë jam Muhammedi, i biri i Abdullahut, rob dhe i dërguar i Zotit. Unë nuk kam dëshirë qe ju te me ngritni mbi pozitën, ne te cilën më ka ngritur Allahu i madhëruar!". (Ahmedi)
Ja kështu, Muhammedi, alejhi selam, mbyll çdo dere te politeizmit, sado e vogël që të jetë.
Kur'ani dhe Sunneti, krahas sqarimit konkret te këtij parimi, pra duke e cekur atë qartë, e  sqaruan edhe nëpërmjet shpjegimit te opozitit te këtij parimi, që siç thamë është politeizmi, dhe atë:
•   Politeizmi është mëkat që nuk falet, dhe derisa është kështu, sinqeriteti ne adhurimin për Allahun duhet te jetë prezent çdoherë. Thotë Allahu: "إنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَنْ يُ؎ْرَكَ ؚِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَنْ يَ؎َاءُ وَمَنْ يُ؎ْرِكْ ؚِاللَّهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا َؚعِيدًا  Është e vërtetë se All-llahu nuk falë (mëkatin) t'i bëhet Atij shok, e pos këtij (mëkati), të tjerat i falë atij që dëshiron. Ai që i përshkruan shok All-llahut, ai ka humbur dhe bërë një largim të madh (prej të vërtetës)". (Nisa, 116)
•   Urdhri i rrepte për t'iu shmangur politeizmit. Thotë Allahu: "وَاعُؚْدُوا اللَّهَ وَلَا تُ؎ْرِكُوا ؚِهِ ؎َيْ؊ًا 36. Adhurojeni All-llahun e mos i shoqëroni Atij asnjë send, ". (Nisa, 36)
•   Largimi nga politeizmi moto e çdo pejgamberi. Thotë Allahu: "وَلَقَدْ َؚعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ اعُؚْدُوا اللَّهَ وَاجْتَنُِؚوا الطَّاغُوتَ Ne dërguam në çdo popull të dërguar që t'u thonë: "Adhuroni vetëm All-llahun, e largojuni djajve (adhurimit të tyre)!".(Nahl, 36)
•   Vdekja duke qenë i pastër nga politeizmi te shpie ne Xhennet. Thotë Muhammedi, alejhi selam: "منْ لَقِيَ اللَّهَ لَا يُ؎ْرِكُ ؚِهِ ؎َيْ؊ًا دَخَلَ الْجَنَّةَ وَمَنْ لَقِيَهُ يُ؎ْرِكُ ؚِهِ دَخَلَ النَّارَ Kush e takon Allahun duke mos i përshkruar shok ne asgjë, ai hyn ne Xhennet. Ndërsa, kush e takon Atë por duke i bërë shok, atëherë ai hyn ne zjarr". (Muslimi)
Shirku ose politeizmi është dy lloje:
   Shirku i madh, i cili te nxjerr prej feje. Ne këtë lloj hyn çdo lloj shirku, i cili bie ndesh tërësisht me Njëshmërinë e Allahut. P.sh: kur njeriu një pjesë te adhurimit t'ia kushtoje dikujt tjetër përveç Allahut, ose te falet pe dike tjetër, te there kurban jo ne emër te Allahut, t'i lutet dikujt tjetër përveç Allahut, ta lus ndokënd qe ta shpëtojë prej ndonjë gjëje, që, përveç Allahut askush nuk mund ta shpëtoj.
   Shirku i vogël është çdo pune apo fjale, te cilën feja e ka përshkruar si shirk, por qe nuk bie ndesh tërësisht me Njëshmërinë e Allahut. P.sh: betimi ne dike tjetër përveç Allahut duke mos besuar se ai send apo person nuk i ngjason Allahut ne asgjë, nuk gëzon respektin e Allahut tek ky njeri, e kështu me radhe. E kësaj natyre është edhe syefaqësia, për te cilën ka thënë Pejgamberi, alejhi selam: "إنَّ أَخْوَفَ مَا أَخَافُ عَلَيْكُمْ ال؎ِّرْكُ الْأَصْغَرُ قَالُوا وَمَا ال؎ِّرْكُ الْأَصْغَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الرِّيَاءُ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِذَا جُزِيَ النَّاسُ ؚِأَعْمَالِهِمْ اذْهَُؚوا إِلَى الَّذِينَ كُنْتُمْ تُرَاءُونَ فِي الدُّنْيَا فَانْ؞ُرُوا هَلْ تَجِدُونَ عِنْدَهُمْ جَزَاءً Vërtetë, gjëja, nga e cila kam frikë më së shumti për ju është shirku i vogël. Thane: O i dërguari i Allahut! Po çka është shirku i vogël? Tha: Syefaqesia. Allahu, te tillëve, iu thotë ne Ditën e Kiametit, kur njerëzit te shpërblehen për veprat e tyre: Shkoni tek ata, qe shtireshit para tyre ne dunja dhe shikoni nëse kanë mundësi t'iu shpërblejnë!". (Ahmedi) Megjithatë, duhet patur kujdes nga syefaqesia ngase Ibnul Kajjimi potencon se për qëllim është një dozë e vogël e këtij mëkati, ndryshe, syefaqesia e shumte, hyn ne kuadër te shirkut të madh, sipas Ibnul Kajjimit. Madje disa dijetare ne koment te ajetit:  Ø¥ÙÙ†Ù‘ÙŽ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُ؎ْرَكَ ؚِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَنْ يَ؎َاءُ وَمَنْ يُ؎ْرِكْ ؚِاللَّهِ فَقَدِ افْتَرَى إِثْماً عَ؞ِيماً S'ka dyshim se All-llahu nuk falë (mëkatin) t'i përshkruhet Atij shok (idhujtarinë), e përpos këtij (mëkati) i falë kujt do. Kush përshkruan All-llahut shok, ai ka trilluar një mëkat të madh". (Nisa, 48) kanë thënë: Ky shirk përfshin shirkun e madh dhe te vogël. Pra mbetet obligim yni i patjetërsuar qe te largohemi nga të gjitha llojet dhe ngjyrat e shirkut.
   Vet humbja e Xhennetit konsiderohet mbetje përgjithmonë e mushrikut (politeistit) ne Xhehennem. Kjo për faktin se dënimi i politeistit sipas Kur'anit dhe Sunnetit është xhehennemi. Thotë Allahu: "إِنَّهُ مَنْ يُ؎ْرِكْ ؚِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوَاهُ النَّارُ وَمَا لِل؞َّالِمِينَ مِنْ أَنْصَارٍ. sepse ai që i përshkruan Zotit shok, All-llahu ia ka ndaluar (ia ka bërë haram) atij xhennetin dhe vendi i tij është zjarri. Për mizorët nuk ka ndihmës". (Maide, 72)
Dije se shirku është shumë i fshehur. Prej tij kanë kërkuar mbrojtje edhe te dashurit e Allahut. Ja, prej tyre edhe Ibrahimi, alejhi selam, qe siç rrëfen Kur'ani ka thënë: "وَإِذْ قَالَ إِؚْرَاهِيمُ رَؚِّ اجْعَلْ هَذَا الَؚْلَدَ آَمِنًا وَاجْنُؚْنِي وََؚنِيَّ أَنْ نَعُؚْدَ الْأَصْنَامَ (Përkujto) Kur Ibrahimi tha: "Zoti im! Bëje këtë qytet të sigurt dhe më mbro mua e bijtë e mi nga adhurimi i idhujve (statuja gurësh)". (Ibrahim, 35) Ibrahimi, alejhi selam, nuk tha: امنعني  Më pengo! Por tha: واجنؚني Me shmang, largo! Ngase kjo fjale d.t.th qe adhurimi për Allahun te jetë ne një anë ndërsa shirku ne anën tjetër, pra tërësisht te kundërta dhe shumë larg ndërmjet vete, derisa shprehja: Më pengo! Nuk e ka këtë domethënie.  
Kështu ishte edhe gjendja e sahabeve te Pejgamberit, alejhi selam. Ibni Ebi Melike transmeton se kishte takuar 30 shokë te Pejgamberit, alejhi selam, dhe çdonjëri prej tyre kishte frikë munafikllëkun". (Buhariu)
Omeri, prijësi i besimtareve, i kishte thënë Hudhjefe b. Jemanit,: "Të bëj be në Allahun! A më ka emërtuar edhe mua Pejgamberi, alejhi selam, ne mesin e atyre qe i ka emërtuar me hipokrizi?". Omeri frikësohej nga hipokrizia edhe pse Pejgamberi, alejhi selam, më parë e kishte paralajmëruar me Xhennet.
Hipokrizisë nuk ia ka frikën askush përveç besimtarit ndërsa nuk ndihet i sigurtë prej saj askush përveç hipokritit.
Një njeri nga selefi pat thënë: "Nuk e kam lodhur shpirtin tim për asgjë më shumë se sa qe e kam lodhur për sinqeritet".
Allahu na bëftë prej të sinqertëve!
6-6-2006, e martë
Përshtati në shqip: Sedat Gani Islami
Vushtrri, Kosovë



 

NJË VËSHTRIM I ISLAMIT MBI SEKSIN

Seksualiteti është një teme, e cila, për shkak te traditave dhe zakoneve, nuk zë vend shume ne shoqërinë tone, edhe pse si e tille nuk është e ndaluar sepse po te ishte e tille, Allahu nuk do ta përmendte fare ne librin e Tij, Kur'anin. Thotë Allahu: "  ÙˆÙ…Ù† آيته أن خلق لكم من أنفسكم أزواجا لتسكنوا إليها وجعل ؚينكم مودة ورحمة Dhe nga faktet (e madhërisë së) e Tij është që për të mirën tuaj, Ai krijoi nga vetë lloji juaj palën (gratë), ashtu që të gjeni prehje tek ato dhe në mes jush krijoi dashuri dhe mëshirë". (Rrum, 21),
"فما استمتعتم ØšÙ‡ منهن ف؊اتوهن أجورهن E për atë që përjetuat ju nga ato (gratë me të cilat patët kurorë), jepuani shpërblimin e tyre". (Nisa, 24),
"وتذرون ما خلق لكم رؚكم من ازواجكم E gratë tuaja i lini anash, të cilat Zoti juaj i krijoi për ju!". (Shuara, 166),
"  Të pyesin ty për të menstruacionin (hajdin). Thuaj: "Ajo është gjendje e neveritur, andaj largohuni prej grave gjatë menstruacionit dhe mos iu afroni atyre (për marrëdhënie) derisa të pastrohen". (Bekare, 222), dhe
"نسا؀كم حرث لكم فأتوا حرثكم أنى ؎؊تم Gratë tuaja janë vendmbjellje e juaj, afrohuni vendmbjelljes suaj si të dëshironi,". (Bekare, 223)
Ajo, qe e vërejmë përgjatë leximit te këtyre ajeteve është përmendja e seksit me një stil te bute, duke sqaruar bazat dhe parimet, me te cilat ruhet metodologjia e jetës dhe pengohet përhapja e sëmundjeve te ndryshme. Prej këtyre parimeve, me te rëndësishmet janë:
•   Zhvillimi i seksit nëpërmjet martesës, e cila është rruga e vetme e lejuar nga Allahu për dëfrimin seksual tek njeriu.  Ne martese, mashkulli dhe femra, realizojnë te gjitha te drejtat e tyre bashkëshortore, te parapara sipas fesë sonë te drejte. Pejgamberi, alejhi selam, po ashtu nxiti për zhvillimin dhe praktikimin e seksit nëpërmjet mënyrës natyrore, e cila është martesa, dhe mu për këtë tha: "من تزوج فقد اعطي نصف العؚادة Kush martohet, atij veç i është dhënë gjysma e adhurimit". Te gjitha tekstet e shtruara ne Kur'an dhe Sunnet vërtetojnë këtë parim duke porositur për tu larguar sa me shume nga jeta seksuale e paligjshme.
Njeriu duhet ta ruaje veten çdoherë si dhe duhet t'ia sjelle vetes ndërmend se, çdo gjë, qe Allahu ia ndaloi njeriut është e dëmshme për te.  
O ju njerëz! Le ta ruaje veten çdokush, dhe kushdo qe ndien se nuk ka mundësi t'i zotërojë epshet e tij, le te agjëroj, ashtu siç na ka urdhëruar Pejgamberi, alejhi selam.
Këtë thirrje ua drejtoj baballarëve dhe nënave.
Ju duhet t'iu përgjigjeni pyetjeve te fëmijëve tuaj rreth temës se seksualitetit. Nëse ju nuk iu përgjigjeni, atëherë ata përgjigjen do ta kërkojnë diku tjetër dhe me mënyra te tjera, si: shoqëria e keqe, televizioni dhe filmat pornografik, interneti, e ndodhe qe mendjen ta rëndojnë me besëtytni dhe absurditete, fundi i te cilave është i mjerueshëm.
Përgjigja për pyetjet e tyre është sipas mënyrës vijuese:
   Përkujtimi djalit dhe vajzës se këto marrëdhënie janë normale, janë natyrore dhe se janë caktuar nga Allahu për shtimin dhe vazhdimësinë e gjinisë njerëzore. Nëse këto do te komentoheshin ndryshe, atëherë shkatërrimi do te na pret ne dynja dhe ahiret.
   Sqarimi i këtyre marrëdhënieve me një stil te lehte mu ashtu siç qëndron ne Kur'an, duke i nxitur për martese.
   Duhet mbjellur forcën e besimit ne bijtë tanë, sidomos ne kohen kur ata vetëm kane arritur pjekurinë seksuale, sepse, nëse ata ne këtë kohe arrijnë te mbizotërojnë mbi epshet e tyre, do te shpëtojnë, në të kundërtën, do te shkatërrohen ne dynja dhe ahiret.
   Duhet mbrojtur fëmijët tuaj nga mjetet e devijuara te informimit, te cilat trazojnë mendimet e tyre, dhe se një definim i gabuar i kësaj lidhjeje natyrore ne mes mashkullit e femrës, te cilën e lejoi Allahu, do te shpinte ne prostitucion, i cili është prej mëkateve me te mëdha. Prostitucioni është shkallë shkallë, ndërsa me e larta e këtyre shkalleve është ushtrimi i marrëdhënieve seksuale ne mënyrë te paligjshme, ose përhapja e vetmimit seksual, si: lesbeizmi, homoseksualizmi, ejakulimi me dore, etj.
Prej shkaqeve më me rëndësi te përhapjes se këtij mëkati shume te mëdha janë:
1.   Mosinteresimi për pastrimin shpirtërore te fëmijëve te pjekur seksualisht. Kjo do te duhej te behej nëpërmjet sqarimit se një mënyre e tille është e ndaluar dhe është prej gjerave qe e hidhërojnë Allahun.
2.   Motivi i dobët fetar tek njeriu dhe ne përgjithësi motivi i dobët i besimit.
3.   Shoqërimi me shoke te këqij, dhe
4.   Konsumimi i lëndëve narkotike nga te rinjtë, e sidomos ne rastet kur ata mbesin pa para. Kjo ne veçanti shprehet tek femrat, te cilat strehohen tek kjo dukuri e shëmtuar, prostitucioni, ne mënyrë qe t'i përmbushin nevojat e tyre narkomane.
E lusim Allahun tan e beje te vdesim ne mënyrën me te mire dhe ta pastroj shoqërinë tone nga çdo e mete morale.
Marre nga: www.twbh.com
Përshtati ne shqip: Sedat Gani Islami
2 qershor 2006, e xhuma
Vushtrri, Kosovë

THËNIE TË PAVDEKSHME

Erdhi Zejd El Hajri tek Pejgamberi, alejhi selam dhe e pranoi Islamin. Pejgamberi, alejhi selam i tha: O Zejd! Nuk më është përshkruar ndokush, e që pasi ta kem parë të mos më ketë dalur pak më ndryshe përveç teje. Zejdi u kthye kah Pejgamberi, alejhi selam dhe i tha: O i dërguari i Allahut! M'i jep 300 kalorës ndërsa unë të garantoj se do te shkoj ne vendet romake dhe do te luftoj me ta. Pejgamberi, alejhi selam tha: Për Zotin o Zejd! çfarë njeriu je ti?!
***
Kur Amr b. El Asi kërkoi ndihmë dhe përforcime ushtarake me 4.000 ushtarë për ta çliruar Egjiptin, Omeri, Allahu qofte i kënaqur me te, ia dërgoi vetëm katër veta dhe i shkroi: Një prej tyre vlen për njëmijë, kështuqë u plotësua shifra e kërkuar. Ata katër veta ishin:
Zubejr b. Avvam,
Mikdad b. Amr,
Ubadetu b. Samit, dhe
Mesleme b. Halid
***
Kaloi një çifut me një qenë pranë Ibrahim b. Ed'hemit dhe i tha: Cila është me e ndyte: Bishti i qenit apo mjekra jote? Mjekra ime nëse unë do te hyj ne Xhehennem- ia ktheu Ibrahimi. çifuti pa një pa dy e pranoi Islamin.
***
Sahabiu i verbër, i cekur ne kaptinën Abese, Abdullah b. Ummi Mektum, i cili ishte muxhahid dhe njëherit shehid (dëshmor), kishte thënë:
وأنا كفيل ٌ لك ؚأن أغيرَ ؚهم

على ؚلاد الروم وأنال منهم

"Më vendosni ne mes dy rreshtave, ma epni flamurin qe ta bart ngase unë e barti atë dhe e ruaj. Unë jam i verbër, nuk mund te iki!". Vërtet, ai e mbrojti flamurin e muslimaneve derisa ra edhe shehid.
***
Një njeri hyri ne shtëpinë e sahabiut te ndritur, Ebu Dherrit dhe meqë nuk pa orendi shtëpiake tha: Ku i keni orenditë tuaja?!
Ne kemi një shtëpi tjetër pak me larg, atje i dërgojmë orenditë tona- ia ktheu Ebu Dherri. Njeriu e kuptoi se ishte fjala për shtëpinë e tij ne Ahiret, por iu drejtua: Megjithatë, edhe në këtë bote duhet patur ca rendi. Ebu Dherri iu përgjigj: Po, por i Zoti i shtëpisë (dunjasë) (Allahu) nuk po na lë këtu.  
***
Një njeri i urtë kishte thënë: çdonjëri prej nesh e di se si vdiset ne rrugën e Allahut por shumica jonë nuk e dinë se si jetohet në rrugën e Allahut".

Marre nga: www.twbh.com
Përshtati ne shqip: Sedat Gani Islami
2 qershor 2006, e xhuma
Vushtrri, Kosove

CILIT EKIP I TAKON TI?

Fitorja nuk është në stadiumet, ku njeri ekip shënon përparësi ndaj tjetrit me një apo dy gola, por fitorja e vërtetë është e atij qe shpëton prej zjarrit dhe hyn ne Xhennet. Thotë Allahu: "َفمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَأُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ  e kush shmanget zjarrit e futet në xhennet, ai ka arritur shpëtim, e jeta e kësaj bote nuk është tjetër pos një përjetim mashtrues". (Ali Imran, 185)
Dije se, sikur që në këtë botë shohim ekipe apo grupe duke lozur dhe garuar, po kështu, ne Ahiret, do te shohim dy grupe, por jo duke lozur dhe duke garuar. Thotë Allahu: "فريق في الجنة وفريق في السعير Një grup për në xhennet, kurse një grup për në zjarr". (Shura, 7)
Një grup në Xhennet: ne begati te përhershme, begati, qe syri nuk i ka parë, veshi nuk i ka dëgjuar dhe as qe ka imagjinuar diç te tille mendja. Thotë Allahu: "فلا تعلم نفس ما أخفي لهم من قرة أعين جزاء ؚما كانوا يعملون Pra, për ata që kanë vepruar, nuk di askush për atë kënaqësi (të zemrës e shpirtit) që u është caktuar atyre si shpërblim". (Sexhde, 17)
Po ashtu thotë: "وَكَانُوا مُسْلِمِينَ (69) ادْخُلُوا الْجَنَّةَ أَنْتُمْ وَأَزْوَاجُكُمْ تُحَؚْرُونَ (70) يُطَافُ عَلَيْهِمْ ؚِصِحَافٍ مِنْ ذَهٍَؚ وَأَكْوَاٍؚ وَفِيهَا مَا تَ؎ْتَهِيهِ الْأَنْفُسُ وَتَلَذُّ الْأَعْيُنُ وَأَنْتُمْ فِيهَا خَالِدُونَ (71) وَتِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِي أُورِثْتُمُوهَا ؚِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (72) لَكُمْ فِيهَا فَاكِهَةٌ كَثِيرَةٌ مِنْهَا تَأْكُلُونَ dhe ishin muslimanë. 70. Hyni në xhennet, ju dhe gratë tuaja, të gëzuar! 71. Atyre u shërbejnë me enë e gastare nga ari, aty do të kenë çka t'u dëshirojë shpirti dhe t'u kënaqet syri. Ju do të jeni aty përgjithmonë. 72. E ky është xhenneti që u është dhënë për atë që keni punuar. 73. Aty keni shumë pemë prej të cilave do të hani". (Zuhruf, 69-73)
Ndërsa Pejgamberi, alejhi selam, ka thënë: "إِنَّ فِي الْجَنَّةِ لَ؎َجَرَةً يَسِيرُ الرَّاكُِؚ فِي ؞ِلِّهَا مِا؊َةَ عَامٍ لَا يَقْطَعُهَا Vërtetë, ne Xhennet, është një pemë, hijen e se cilës nuk mund ta përshkojë kalorësi për njëqind vite". (Buhariu)
Allahu Ekber! Një peme te vetme nuk ka mundësi ta kaloje kalorësi mbi kalin e mire dhe te shpejte për njëqind vite!!! çfarë begatie e madhe ndërsa ne, e përbuzim dhe e shesim për një send me pak vlere te kësaj dunjaje.
Ka thënë Pejgamberi, alejhi selam: "إذا دخل أهل الجنة الجنة يُنَادِي مُنَادٍ أَنَّ لَكُمْ أَنْ تَحْيَوْا فَلَا تَمُوتُوا أََؚدًا وَأَنَّ لَكُمْ أَنْ تَصِحُّوا فَلَا تَسْقَمُوا أََؚدًا وَأَنَّ لَكُمْ أَنْ تَ؎ُِؚّوا وَلَا تَهْرَمُوا وَأَنَّ لَكُمْ أَنْ تَنْعَمُوا وَلَا تَؚْأَسُوا أََؚدًا Kur te hyjnë banoret e Xhennetit ne Xhennet thërret një thirrës: Ju do te jetoni përgjithmonë dhe nuk do te vdisni kurrë. Ju do te jeni te shëndoshë përherë dhe nuk do te sëmureni kurrë. Ju do te jeni përherë te rinj dhe nuk do te mplakeni kurrë. Ju do te begatoheni përherë dhe nuk do te ndiheni keq për asgjë asnjëherë". (Muslimi, Ahmedi dhe Tirmidhiu. Albani e ka konsideruar Sahih ne Sahihut Tergib, vell:3, f: 275
A thua valle ka ndonjë begati pas kësaj begatie?!
A thua ka ndonjë fitore që i ngjan kësaj fitoreje?!
Jete e përhershme…shëndet jetësorë…rini e pafund…begati e pashtershme…
Ndërsa grupi tjetër në Seir, në zjarr, Xhehennem,  Allahu na ruajt!
Ushqimi i tyre është Zekumi, pija e tyre është uji i qelbët dhe përvëlues…Thotë Allahu: "إنَّ الْمُجْرِمِينَ فِي عَذَاؚِ جَهَنَّمَ خَالِدُونَ (74) لَا يُفَتَّرُ عَنْهُمْ وَهُمْ فِيهِ مُؚْلِسُونَ (75) وَمَا ؞َلَمْنَاهُمْ وَلَكِنْ كَانُوا هُمُ ال؞َّالِمِينَ (76) وَنَادَوْا يَا مَالِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنَا رَُؚّكَ قَالَ إِنَّكُمْ مَاكِثُونَ 74. Ndërkaq, kriminelët janë në vuajtje të përjetshme të xhehennemit. 75. Atyre as nuk u lehtësohet (vuajtja) dhe aty janë të dëshpëruar. 76. Ne nuk u bëmë atyre padrejtësi, por ata vetë kanë qenë horra. 77. Dhe ata thërrasin: "O Malik, le të na e marrë shpirtin Zoti yt!". Ai thotë: "Ju do të jeni aty përgjithmonë!". (Zuhruf, 74-77)
Po ashtu thotë: "وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ فَأُولَ؊ِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فِي جَهَنَّمَ خَالِدُونَ (103) تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ وَهُمْ فِيهَا كَالِحُونَ (104) أَلَمْ تَكُنْ آَيَاتِي تُتْلَى عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ ؚِهَا تُكَذُِؚّونَ (105) قَالُوا رََؚّنَا غَلََؚتْ عَلَيْنَا ؎ِقْوَتُنَا وَكُنَّا قَوْمًا ضَالِّينَ (106) رََؚّنَا أَخْرِجْنَا مِنْهَا فَإِنْ عُدْنَا فَإِنَّا ؞َالِمُونَ (107) قَالَ اخْسَ؊ُوا فِيهَا وَلَا تُكَلِّمُونِ Ndërsa, atyre që u peshojnë lehtë peshojat (veprat e mira), ata janë që humbën vetveten dhe janë në xhehennem përgjithmonë. 104. Zjarri do t'ua djegë atyre fytyrat dhe do të duken shumë të shëmtuar brenda tij. 105. (atyre u thuhet): A nuk u janë lexuar juve ajetet e Mia; e ju nuk i besuat ato? 106. Ata thonë: "O Zoti ynë, ne na patën mundur të këqijat (u dhamë pas epsheve të Dunjasë) dhe si të tillë ishim popull i humbur! 107. Zoti ynë, na nxjerr prej tij, e nëse gabojmë përsëri, atëherë vërtet jemi mizorë!" 108. Ai thotë: "Heshtni aty e mos më folni!". (Mu'minun, 103-108)
Ka thënë Pejgamberi, alejhi selam: "يُ؀ْتَى ؚِجَهَنَّمَ يَوْمَ؊ِذٍ لَهَا سَؚْعُونَ أَلْفَ زِمَامٍ مَعَ كُلِّ زِمَامٍ سَؚْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ يَجُرُّونَهَا Sillet Xhehennemi atë ditë ndërsa me të janë 70.000 litar lidhës; me çdo litar janë 70.000 melekë, te cilët e tërheqin atë". (Muslimi & Tirmidhiu)
Pra, për ta sjellur Xhehennemin ka nevoje për 4 miliardë e 900 milionë (4,900,000,000) melekë!
O Allahu ynë! Shpëtona! O Allahu ynë! Shpëtona! O Allahu ynë! Mëshiroji te dobëtit tanë dhe ruana neve në këtë dite te madhe!!!
Vëlla besimtar!
Cilit grup dëshiron t'i takosh?
Ndoshta pyetja te duket pakëz e thjeshte ne fillim por përgjigja është edhe me e thjeshte, por:
çfarë ke përgatitur qe te jesh prej banorëve të Xhennetit?
çka ke përgatitur për pyetjet e melekëve ne varr?
çka ka përgatitur për kalimin mbi Sirat mbi Xhehennem?
çka ke përgatitur qe te shpëtosh nga zjarri?
Shikoje veten, llogariti veprat tua e pastaj gjyko për veten tende:
Cilit grup i takon ti?
A je ti prej te rinjve besimtare te udhëzuar, te cilët besojnë ne Allahun, ne Ditën e Fundit, Kiametin, Melaiket, Librat, Profetët?
A je ti prej atyre qe vetëm Allahut i bëjnë adhurim dhe nuk i përshkruajnë shok ne asgjë?
A je ti prej atyre qe pasojnë Muhammedin, alejhi selam ne fjale dhe vepra?
A je ti prej atyre qe falin namazin, japin zekatin, agjërojnë Ramazanin dhe kryejnë haxhin ashtu siç është më së miri?
E lus Allahun qe te jesh prej tyre, qe të të ndihmoj ndaj djalleve njerëzorë dhe atyre satanë si dhe ndaj epsheve!!!
E lus Allahun qe te jesh prej grupit te Xhennetit, te cilët ngadhënjejnë me kënaqësinë e Allahut!!!
E lus Allahun për udhëzim dhe pendim të sinqerte!!!
Shkroi: Ahmed Al Aradi El Belvi
Burimi: www.twbh.com
Përshtati ne shqip: Sedat Gani Islami
4-6-2006, e dielë
Vushtrri, Kosovë

PO BASHKIMIT DHE JO PËRçARJES NË FE

Allahu ka urdhëruar që të bashkohemi ne fe dhe jo te përçahemi, duke e sqaruar këtë me një qartësi, te cilën e kupton çdokush. Na ka ndaluar te përçahemi sikurse ata, qe ishin para nesh, te cilët u përçanë dhe u shkatërruan.
Ai përmendi te ketë urdhëruar besimtaret për t'u bashkuar dhe jo për t'u ndare. Këtë, me argumentet e veta te shumta, e sqaron edhe Sunneti. Pastaj gjerat ndryshuan; përçarja, dallimi dhe mospajtimet në parimet baze dhe ato sekondare te fesë u bën shkence dhe fikh i (te kuptuar te) fesë ndërsa bashkimin ne fe nuk e thotë përveç ndonjë renegat apo i çmendur"( ).

Sa iu përket argumenteve fetare për këtë parim, ato janë nga Kur'ani Famëlartë, Sunneti i pastër, tradita e sahabeve, shokëve të Pejgamberit, alejhi selam dhe trashëgimia e selefit, gjeneratës sonë të pare.
Sa iu përket argumenteve fetare, ato janë siç vijon:
   Allahu urdhëron bashkimin dhe ndalon ashpër nga përçarja duke sqaruar se bashkimin është shpëtim nga zjarri. Thotë Allahu: "يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ (102) وَاعْتَصِمُوا ؚِحَؚْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا وَاذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ َؚيْنَ قُلُوؚِكُمْ فَأَصَؚْحْتُمْ ؚِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَكُنْتُمْ عَلَى ؎َفَا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْهَا كَذَلِكَ يَُؚيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آَيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ 102. O ju që besuat, kini frikë All-llahun me sinqeritet të vërtetë dhe mos vdisni, pos vetëm duke qenë muslimanë (besimtarë)! 103. Dhe kapuni që të gjithë ju për litarin (fenë dhe Kur'anin) e All-llahut, e mos u përçani! Përkujtojeni nimetin e All-llahut ndaj jush, kur ju (para se ta pranonit fenë islame) ishit të armiqësuar, e Ai i bashkoi zemrat tuaja dhe ashtu me dhuntinë e Tij aguat të jeni vëllezër. Madje ishit në buzë të greminës së xhehennemit, e Ai ju shpëtoi prej tij. Po kështu All-llahu ua sqaron juve argumentet e veta që ju ta gjeni të vërtetën e lumtur". (Ali Imran, 102-103)
   Allahu sjell shembuj nga ata qe me pare ishin përçarë dhe me këtë kishin fituar dënimin e ashpër. Thotë Allahu: "وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ تَفَرَّقُوا وَاخْتَلَفُوا مِنْ َؚعْدِ مَا جَاءَهُمُ الَؚْيِّنَاتُ وَأُولَ؊ِكَ لَهُمْ عَذَاٌؚ عَ؞ِيمٌ 105. E mos u bëni si ata që u ndanë dhe u përçanë pasi u patën zbritur argumentet. Ata do të pësojnë një dënim të madh". (Ali Imran, 105)
   Përçarja, sipas Kur'anit, është mjeti me i rrezikshëm për dështim dhe humbje te rolit dhe fuqisë ndikuese. Thotë Allahu: "وَلَا تَنَازَعُوا فَتَفْ؎َلُوا وَتَذْهََؚ رِيحُكُمْ e mos u përçani mes vete, e të dobësoheni e ta humbni fuqinë (luftarake) ". (Enfal, 46)
   Pejgamberi, alejhi selam, sipas Kur'anit, është larg atyre qe i shmangen bashkimit dhe pëlqejnë ndarjen. Thotë Allahu: "إنَّ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا ؎ِيَعًا لَسْتَ مِنْهُمْ فِي ؎َيْءٍ إِنَّمَا أَمْرُهُمْ إِلَى اللَّهِ ثُمَّ يُنَؚِّ؊ُهُمْ ؚِمَا كَانُوا يَفْعَلُونَ 159. Vërtet ata që e përçanë fenë e tyre dhe u ndanë në grupe, ti (Muhammed) nuk ke kurrfarë përgjegjësie. اështja e tyre është vetëm te All-llahu, Ai do t'i njohë me atë që punuan". (En'am, 159)
   Bashkimi në fe është urdhër drejtuar çdo pejgamberi dhe populli. Thotë Allahu: "؎َرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ مَا وَصَّى ؚِهِ نُوحًا وَالَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا ؚِهِ إِؚْرَاهِيمَ وَمُوسَى وَعِيسَى أَنْ  Ø£ÙŽÙ‚ِيمُوا الدِّينَ وَلَا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ 13. Ai ju përcaktoi juve për fé atë që ia pat përcaktuar Nuhut dhe atë që Ne ta shpallëm ty dhe atë me çka e patëm porositur Ibrahimin, Musain dhe Isain. (I porositëm) Ta praktikoni fenë e drejtë e mos u përçani në të". (Shura, 13)
Ndërsa sa iu përket argumenteve nga fusha e Sunnetit, edhe ato janë te shumta. Gjate leximit te tyre, pashe se ato ne vete ngërthejnë këto porosi:
   Muslimani është vëlla i muslimanit andaj nuk bën te përçahen. Thotë Pejgamberi, alejhi selam: "الْمُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِمِ لَا يَ؞ْلِمُهُ وَلَا يَخْذُلُهُ وَلَا يَحْقِرُهُ التَّقْوَى هَاهُنَا وَيُ؎ِيرُ إِلَى صَدْرِهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ؚِحَسؚِْ امْرِ؊ٍ مِنْ ال؎َّرِّ أَنْ يَحْقِرَ أَخَاهُ الْمُسْلِمَ كُلُّ الْمُسْلِمِ عَلَى الْمُسْلِمِ حَرَامٌ دَمُهُ وَمَالُهُ وَعِرْضُهُ Muslimani është vëlla i muslimanit, nuk i bën padrejtësi, nuk e lë te vetmuar (pa i ndihmuar) dhe nuk e nënçmon. Devotshmëria është këtu, duke aluduar ne gjoksin e tij tri here. Njeriut i mjafton mëkat nënçmimi i vëllait te tij musliman. çdo musliman i ka te ndaluara gjakun, pasurinë dhe nderin e muslimanit". (Muslimi)
Ne një version tjetër qëndron: لَا تَحَاسَدُوا وَلَا تََؚاغَضُوا وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا تَحَسَّسُوا وَلَا تَنَاجَ؎ُوا وَكُونُوا عَِؚادَ اللَّهِ إِخْوَانًا Mos keni zili ndaj njeri tjetrit, mos urreni njeri tjetrin, mos bartni fjale për njeri tjetrin, mos ngritni çmimin e artikullit qe nuk doni ta bleni vetëm e vetëm qe ta blejë atë më shtrenjte vëllai juaj( ), jo, por bëhuni robër te Allahut, vëllezër (te vërtetë ndërmjet vete)". (Muslimi)
Ndërsa ne një version tjetër shprehet edhe kjo: "لَا تَحَاسَدُوا وَلَا تََؚاغَضُوا وَلَا تَقَاطَعُوا َكُونُوا عَِؚادَ اللَّهِ إِخْوَانًا Mos keni zili për njeri tjetrin, mos ndieni urrejtje për njeri tjetrin dhe bëhuni robër te Allahut, vëllezër (ndërmjet vete)". (Muslimi)
   Muslimani me muslimanin i ngjajnë një fortese, e cila po të çahej, do te dobësohej shume. Thotë Muhammedi, alejhi selam: "إِنَّ الْمُ؀ْمِنَ لِلْمُ؀ْمِنِ كَالُؚْنْيَانِ يَ؎ُدُّ َؚعْضُهُ َؚعْضًا ÙˆÙŽØŽÙŽØšÙ‘ÙŽÙƒÙŽ أَصَاؚِعَهُ Vërtetë, besimtari për besimtarin i ngjan fortesës, kalasë së pamposhtur, pjesët e se cilës mbajnë njëra tjetrën,- dhe gërshetoi gishtat e tij". (Buhariu)
   Bashkimi është tregti e mësuar nga Pejgamberi, alejhi selam. Një dite Pejgamberi, alejhi selam, i tha Ebu Ejjubit: ألا أدلك على تجارة؟ قال ؚلى يا رسول الله. قال: تسعى في الإصلاح ؚين الناس إذا تفاسدوا و تقارؚ ؚينهم إذا تؚاعدوا A te tregoj për një tregti? Tha: Po, gjithsesi, o i dërguari i Allahut. Tha: Pajtoji njerëzit kur te përçahen dhe afroji kur te ndahen (largohen)". (Hejthemiu ne Mexhmeu-z-Zevaid, vëll:8, f: 80)
Ndërsa sa i përket traditës se sahabeve, ne mes tyre kishin ndodhur mospajtime, por asnjëherë nuk kishte ndodhur ndarje, armiqësi dhe urrejtje. Ne kohen e Pejgamberit, alejhi selam, pasi qe beteja e Ahzabit morri fund, Xhibrili kishte ardhur dhe e kishte urdhëruar Pejgamberin, alejhi selam, te niset tek Beni Kurejdha, fis çifut, qe t'i luftoje për shkak se ata kishin thyer marrëveshjen. Pejgamberi, alejhi selam iu tha shokëve: لا يُصَلِّيَنَّ أَحَدٌ الْعَصْرَ إِلَّا فِي َؚنِي قُرَيْ؞َةَ Le te mos e fale askush prej jush ikindinë përveç se tek Beni Kurejdha-te! (Buhariu)
Shkuan prej Medinës tek Beni Kurejdha por u afrua koha e namazit te ikindisë, disa thane: Nuk do te falemi derisa te mbërrijmë tek vendi edhe nëse perëndon dielli sepse Pejgamberi, alejhi selam tha: لا يُصَلِّيَنَّ أَحَدٌ الْعَصْرَ إِلَّا فِي َؚنِي قُرَيْ؞َةَ Le te mos e fale askush prej jush ikindinë përveç se tek Beni Kurejdha-te!, kështuqë ne themi: Semi'na Ve Eta'na-Dëgjuam dhe respektuam!.
Ndërsa te tjerët thane: Ne falemi ne kohen e parapare te namazit, sepse Pejgamberi, alejhi selam e ka patur për qellim nxitimin për te dalur tek këta çifut dhe se nuk ka dëshiruar prej nesh ta vonojmë namazin. Kur Pejgamberi, aljhi selam, u informua për këtë nuk qortoi asnjërën pale.
Ndërsa sa i përket trashëgimisë se selefit, është e ditur se prej bazamaneteve te Ehli Sunnetit dhe Xhematit ka qene qe ne rast mospajtimi për ndonjë çështje, e cila për arene ka ixhtihadin, përpjekjen shkencore, te mos ndodhe urrejtje apo mëri reciproke dhe as armiqësi, por, ata njeri tjetrin e konsideronin vëlla.
Mu për këtë, e shihje ndonjërin prej tyre, qe besonte se p.sh mishi i devesë e prish abdesin, te falej pa atij, qe kishte medh'heb tjetër, ku mishi i devesë nuk e prishte abdesin. Ky i pari, sikur te falej pas ndonjë pjesëtari te drejtimit te vet, sigurisht se nuk do ta lejonte që me bindje te tilla, sikurse te dytit, te behej imam, porse, ne këtë rast, kur imami ishte i drejtimit tjetër, edhe pse nuk përputheshin ne mendime, jo formale, prapëseprapë, namazin e falte pas tij duke e konsideruar vëlla ne fe me plotëkuptimin e fjalës.
Ata nuk e bënin këtë gjë përveç se tek ata, dallimi apo polemika e bazuar ne ixhtihad nuk konsiderohej si dallim apo divergjencë, ngase çdonjëri prej tyre kishte për qellim pasimin e argumentit. Ata mendonin se nëse vëllai i tyre musliman i kundërshton ne baze te argumentit, ai ne të vërtet ka pajtuar me ta ngase qe te dy palët për synim kishin këtë: arritjen tek e vërteta ne baze te argumenteve.
Dhe te vërtetën e thotë Muhammedi, alejhi selam kur thotë: "إِذَا حَكَمَ الْحَاكِمُ فَاجْتَهَدَ ثُمَّ أَصَاَؚ فَلَهُ أَجْرَانِ وَإِذَا حَكَمَ فَاجْتَهَدَ ثُمَّ أَخْطَأَ فَلَهُ أَجْرٌ Kur te gjykoje gjykatësi dhe te beje përpjekje shkencore për te, atëherë, nëse ai ia qëllon ka dy shpërblime (një për mund dhe tjetrin për te qëlluarën) ndërsa nëse bën përpjekje, por megjithatë nuk ia qëllon, atëherë ai ka një shpërblim (për mundin e tij)". (Buhariu)
Muslimanëve iu mbetet obligim parësorë qe te bashkohen dhe te mos përçahen, ta duan njeri tjetrin dhe te mos urrehen ndërmjet vete, te bashkohen e te mos ndahen ne grupe dhe fraksione ngase kështu e kane me lehte t'i mundin armiqtë e tyre.
Përshtati ne shqip: Sedat Gani Islami
6-6-2006, e martë
Vushtrri, Kosovë
 
 

VETËM ISLAMI ËSHTË FE E PRANUAR TEK ALLAHU

Qysh prej dërgimit te Muhammedit, alejhi selam, me fenë e vërtetë dhe udhëzimin e qarte, kjo fe ka hasur ne luftëra të të gjitha llojeve dhe ngjyrave; lufte ushtarake ne fushëbeteja te përgjakshme, si: Beteja e Bedrit, Uhudit dhe Hendekut, ose lufte psikike, e shprehur ne njollosjen e Islamit, ose njollosjen e bartësit te flamurit te Islamit, Muhammedit, alejhi selam.
Muslimanët nuk kryen ndonjë krim, me përjashtim se ata ftuan njerëzit për ta adhuruar vetëm Allahun dhe përhapjen e Njëshmërisë se Pastër Hyjnore.
Nëse kjo do te konsiderohej krim, atëherë sa madhështor dhe sa krim i bukur është ky!
Por çudia te mund kur ti shef se kjo fe është përhapur tek shumica e njerëzve, arabe dhe joarabe, me vullnet te lire dhe jo me forcën e shpatës dhe as me ndikimin e parasë siç trumbetohet nga disa injorante. Jo, kjo fe nuk është përhapur me këto mjete, por ehte përhapur nga bekimi dhe pëlqimi i saj hyjnor për te qene fe e tere njerëzimit. Thotë Allahu: "هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ ؚِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُ؞ْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُ؎ْرِكُونَ Ai (All-llahu) është që e dërgoi të dërguarin e vet me udhëzim të qartë e fé të vërtetë, për ta bërë mbizotërues mbi të gjitha fetë, edhe pse idhujtarët e urrejnë". (Saf, 9)
Kur sahabet iu ankuan Muhammedit, alejhi selam për vrazhdësinë e pabesimtareve mekas ndaj tyre, ai iu drejtua: "والله ليتمَّنَّ هذا الأمر، حتى يسير الراكؚ من صنعاء إلى حضرموت، لا يخاف إلا الله، والذ؊ؚ على غنمه Pasha Allahun! Kjo çështje (Islami) do te plotësohet dhe përkryhet, derisa udhëtari nga San'aja (e Jemenit) te udhëtojë për në Hadramevt e te mos ketë frike askënd tjetër përveç Allahut dhe pastaj ujkut për delet e tij". (Buhariu, 6544)
Allahu patjetër se do ta ndihmoje këtë fe dhe do ta ngrisë fjalën e Vet! Ja ne sihariqet e kësaj veç i shohim tani ne horizont; sa evropiani dhe amerikani ka pranuar dhe është duke e pranuar Islami. Pastaj ne Rusi dhe net e gjitha vendet tjera shef shume njerëz te cilët i kthehen kësaj feje te vërtetë për arsye se ajo përmbushë kërkesat e tyre, ushqen dhe ngope shpirtrat e tyre, të cilët me pare kishin shijuar ferrin e kapitalizmit materialist dhe socializmit ateist. Ata shikuan ne te djathte e ne te majte por nuk gjeten fe sikurse Islami; fe e tolerancës, paqes, gjithëpërfshirjes, madhështisë dhe balancimit ne mes te kërkesave shpirtërore dhe atyre trupore…
Xhemal Muhammed Mehdi
Burimi: www.twbh.com
Përshtati ne shqip: Sedat Gani Islami
20 maj 2006, e shtune

Shejh Muhammed Mutevel-li Sha'ravi
 
Urtesia E Mesimit Te Emrave Ademit a.s
Pyetja:
Cfare domethenie ka ajeti"E Ai (Zoti) ia mësoi Ademit të gjithë emrat (e sendeve), pastaj ata ua prezentoi engjëjve dhe u tha: "Më tregoni për emrat e këtyre (sendeve të emërtuara), nëse jeni të drejtë (çka mendoni)?"(Bekare 31).
Pergjegja:
Kur deshirojme t'a mesojme nje femi te flet,patjeter duhet te fillojme t'ia mesojme emrat se pari,keshtuqe nuk fillojme per here te pare t'ia mesojme bisedat,por, fillojme e i themi: Ky eshte laps, kjo eshte karrige, ai eshte luan, kjo eshte gote, keta eshte ushqim, kjo eshte rruge, kjo eshte drite, kjo eshte erresire…
Pra, ne ua mesojme emrat se pari e posa t'i mesoj femiu emrat, mund te mesoj(gjera tjera) dhe te flas. Ne femijeve nuk ua mesojme emrat ne shkolla por ua mesojme ne periudhen parashkollore.Femiu meson emrat nga nena e tij,babai,vellezerit,etj.
Femiu,i cili shkon ne shkolle apo edhe ai,i cili nuk shkon ne shkolle patjeter duhet t'i mesoj emrat,qe te mund te kuptoj ne jete.Shohim se cdo femi,i shkolluar qofte apo i pashkolluar,i meson emrat. Ai meson domethenien e fjales gote,rruge,luan…,sepse kjo llogaritet si hyrje ne te (mir) kuptuarit (mes) e njerzve.Baze e  ketij (mir) kuptimi,sic caktoi Allahu s.w.t qysh prej kur ia mesoi Ademit a.s emrat e deri ne kohen tone,madje tani kur nga zbritja e Kur'anit kane kaluar 14 shekuj ,ne vendet e perparuar dhe ato te prapambetura,eshte pikerisht mesimi i emrave.Disa vende per hire te shpejtesise se madhe ne mesimin e emrave,duke e llogaritur kete si baze te mirkuptimit ne jete, kane shpikur metoda te ndryshme per t'ua mesuar femijeve emrat,duke mos humbur kohe per t'ua mesuar alfabetin,sepse femiu pas kesaj ka mundesi te mesoj cdo gje tjeter.
Emrat,te cilet i mesoi Ademi a.s
A i mesoi Ademi a.s vetem emrat apo i mesoi edhe foljet dhe shkronjat (sebashku)?
Mesimi i emrave dtth: mesim i emrave,foljeve dhe shkronjave.Cdo mesim sa i perket njeriut,fillon nga aspekti i njohjes se pershtatjes se fjaleve mbi gjera. Dtth:se cdo mesim ne cdo gjuhe fillon me mesimin e emrave.Keshtu, mesimi i emrave ka qene prej nimeteve-begative me paresore te Allahut s.w.t ndaj roberve te Tij s.w.t. Pokeshtu edhe gjuha ishte ndihmese per Ademin a.s dhe pasardhesit e tij,qe te mirkuptohen ndermjet vete dhe te njihen me cudirat e krijimtarise se Allahut s.w.t ne kozmos. Gjuha, te cilen Allahu ia mesoi njeriut , ishte ajo, qe e beri njeriun te leviz,te perparoj dhe te zbuloj.Gjuha eshte ajo, qe e ben femiun t'i flas babait dhe te mesoj prej tij,mesuesit te tij,profesorit te tij,etj.Keshtu n'a u behet e njohur se mesuesi i pare i Ademit a.s ishte Krijuesi Fisnik.Kete na e meson ajeti"E Ai (Zoti) ia mësoi Ademit të gjithë emrat (e sendeve), pastaj ata ua prezentoi engjëjve dhe u tha: "Më tregoni për emrat e këtyre (sendeve të emërtuara), nëse jeni të drejtë (çka mendoni)?".(Bekare 31)
Ka thene Ebu Xha'feri: Komentatoret nuk u pajtuan rreth emrave,te cilet ia mesoi Allahu s.w.t Ademit a.s e pastaj ua prezentoi melaikeve.
1-Nga Dahaku rrefehet se Ibni Abbasi ka thene"Ia mesoi Ademit te gjithe emrat.Keta emra (jane ata) te cilet i mesojne njerzit ndermjet vete si:njeri ,shtaze ,toke ,kodrine,det,mal,gomar..Pokeshtu edhe emrat e popujve ,etj.
2-Ibni Ebi Nexhih rrefen te kete thene Muxhahidi ne koment te ajetit"E Ai (Zoti) ia mësoi Ademit të gjithë emrat (e sendeve),"(Bekare 31),:Ia mesoi emrin e cdo gjeje.
3- Nga Hasifi rrefehet te kete thene Muxhahidi ne koment te ajetit"E Ai (Zoti) ia mësoi Ademit të gjithë emrat (e sendeve),"(Bekare 31)",:Ia mesoi te gjithe emrat.
4-Nga Muxhahidi nepermjet Hasifit na vie edhe nje variant tjeter,ne te cilin thuhet:Ia mesoi emrat e korbit(sorres) ,pellumbit  dhe emrin e cdo gjeje.
5- Seid Ibni Xhubejri ka thene"Ia ka mesuar emrin e cdo gjeje,madje te lopes,deles e deves.
6-Nga Ibni Abbasi nepermjet Seid Ibni Ma'bedit na vie edhe nje variant tjeter: Ia mesoi madje (edhe) emrin e sahanit dhe tas-it (emrin e zvogeluar te sahanit)si dhe gazrave qe dalin prej njeriut.Nje variant identik me kete  na vie nga Ibni Abbasi edhe nepermjet El Hasen Ibni Zejdit.Ne nje variant tjeter nga Seid Ibni Ma'bedi nga Ibni Abbasi,perveq ketyre te cekurave shtohet edhe:Ia mesoi cdo gje madje edhe El Hen dhe El hunejje(qe kane kuptimin e organit gjenital te femres).
7-Katadeja rrefehet te kete thene ne koment te ajeteve"E Ai (Zoti) ia mësoi Ademit të gjithë emrat (e sendeve), pastaj ata ua prezentoi engjëjve dhe u tha: "Më tregoni për emrat e këtyre (sendeve të emërtuara), nëse jeni të drejtë (çka mendoni)?"(engjëjt) Thanë: "Ti je i pa të meta, ne nuk kemi dije tjetër përveç atë që na e mësove Ti. Vërtetë, Ti je i Gjithëdijshëmi, i Urti!"(Zoti) Tha: "O Adem, njoftoi ata (engjëjt) me emrat e atyre (sendeve)!" E kur u rrëfeu atyre për emrat e tyre, (Zoti) tha: "A nuk u kam thënë juve se Unë, më së miri e di fshehtësinë e qiejve e të tokës dhe më së miri e di atë, që ju e publikoni dhe atë që e mbani fshehtë."(Bekare 31-33)", : E lajmeroi cdo lloj te krijesave me emrin e vet dhe e ofroi prane llojit te vet.
8-Nga Katadeja na vie edhe nje version tjeter,nepermjet Ma'merit ku thuhet"Ia mesoi emrin e cdo gjeje.Kjo eshte koder,ky eshte deti,kjo eshte keshtu e keshtu e keshtu…,pastaj ua ofroi keto gjera melaikeve e tha"Më tregoni për emrat e këtyre (sendeve të emërtuara), nëse jeni të drejtë (çka mendoni)?".(Bekare 31)
9-Ne nje variant tjeter nga Katadeja dhe Hasani thuhet"Ia mesoi emrin e cdo gjeje ;ky eshte kali,kjo eshte mushke,kjo eshte deve,keshtu cdo gje ia emertoi me emrin perkates.
10 - Rebiu mendon se ia ka mesuar emrat e melaikeve,dhe
11- Ibni Zejdi mendon se ia ka mesuar emrat e te gjithe pasardhesve te tij.
Marre nga"El Fetava El Kubra, Shejh Muhammed Mutevelli Esh Sha'ravi , f:373-377.
25/8/2004,e merkure
22:06, pas jacije
Shenim:Ne origjinal,cdo mendim e ka edhe zingjirin e transmetuesve-senedin-,por une nuk e pashe te arsyeshme t'a cek ate ,perveq ne rastet,kur nga i njejti person kemi dy a me teper mendime,atehere kam cekur edhe transmetuesin e fundit,per t'u bere me e qarte rruga,nga e cila vie mendimi.Pastaj ne rastet kur mendimet jane te ngjashme,apo eventualisht me ndonje shtese,nga i njejti person,sic ceka me larte mendimin nr:6, atehere kam mjaftuar vetem me cekjen e burimit se nga kush vie transmetimi ose ne rastet tjera kam cekur burimin dhe shtesen.
 

POROSI ATIJ QË ENDE NUK FAL NAMAZIN

Falënderimet i takojnë t ëMadhit Allah ndërsa paqja dhe mëshira qofshin mbi zotëriun e tere njerëzimit, Muhammedin, alejhi selam, familjen, shokët dhe tere pasuesit e tij gjer ne amshim...
Ndonëse nuk është e preferuar aspak nga dijetaret parashtrimi i çështjeve diskutabile ne tavolinën e popullatës se rëndomtë, megjithatë, çështja e braktisjes se namazit, dukuri e shumicës se muslimaneve, sikur te detyron me force qe ta thyesh këtë ligj dhe për pak çaste tua tregosh këto fakte, jo për diç, por vetëm qe te dihet se rreth statusit te tyre polemizohet. Pra le te jete qëllimi i kësaj teme një lloj qortimi për ata qe kane anashkaluar këtë çështje madhore te Islamit.
Meqë feja na mëson qe çdoherë dhe ne çfarëdo gjendje apo rrethane te jemi te bute, e sidomos me ata qe i kemi vëllezër, unë e shoh te rrugës qe këtë teme ta filloj me disa rreshta për vlerën dhe te mirat e namazit, te cilat iu kane ikur shume vëllezërve tanë muslimane.
Namazi është gjeja me e mire pas besimit.
Pejgamberi, alejhi selam ishte pyetur: أي الأعمال أفضل ؚعد الإيمان ؚالله؟ فقال: الصلاة لوقتها Cila vepër është me e mira pas besimit? Kishte thënë: Namazi ne kohen e tij". (Buhariu & Muslimi)
Namazi është prej mjeteve, me te cilat kërkojmë mbrojtjen e Allahut te Madhëruar
Thotë Allahu: "وَاسْتَعِينُوا ؚِالصَؚّْرِ وَالصَّلاةِ وَإِنَّهَا لَكَؚِيرَةٌ إِلَّا عَلَى الْخَا؎ِعِينَ Kërkoni ndihmë (në të gjitha çështjet) me durim dhe me namaz, vërtet, ajo është e madhe (vështirë), por jo edhe për ata që kanë frikë (Zotin)". (Bekare, 45)
Namazi shlyen mëkatet
Ka thënë Pejgamberi, alejhi selam: "Me rrëfeni për një lum, i cili kalon pranë derës se ndonjërit prej jush dhe ne te cilin pastrohet pese here ne dite: A mendoni se do te mbetet ndonjë papastërti ne trupin e tij? Thane: Kjo nuk do t'i lere atij asfare papastërtie. Tha: Ja, ky është shembulli i pese namazeve; Allahu me to (kështu) shlyen mëkatet". (Buhariu & Muslimi)
Ne një hadith tjetër qëndron: "Pese namazet ndërmjet vete dhe xhumaja deri ne xhumanë e ardhshme, shlyejnë mëkatet e bëra ne mes kohëve te tyre, me kusht qe te mos kryhen mëkate te mëdha". (Muslimi & Tirmidhiu)
Allahu urdhëron qe te përkujdesemi për kohet e namazeve
Thotë Allahu: "حَافِ؞ُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلاةِ الْوُسْطَى وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ Vazhdoni rregullisht namazet (faljet), e edhe atë namazin e mesëm, dhe ndaj All-llahut të jeni respektues (në namaze)". (Bekare, 238)
***
Pas kësaj shëtie te shkurtër ne kopshtin e begative dhe bukurive te namazit, tani do te kalojmë ne tryezën e dijetareve, për te pare se cila është
Dispozita e lënësit te namazit
Dijetaret islame janë dakroduar se:
1- Nëse myslimani i rritur dhe i vetëdijshëm mohon obligueshmerine e namazit, obligohet apo i kërkohet nga organet gjegjëse pendimi, ne te kundërtën, ai konsiderohet i dalur prej feje dhe mbytet si i tille. Thotë Pejgamberi, alejhi selam: " من ؚدّل دينه فاقتلوه Kush e ndërron fenë mbyteni!".
2- Nëse njeriu sapo është bere mysliman ose është mysliman por se ka jetuar ne një ambient joislam, atëherë ai nuk konsiderohet i dalur prej feje dhe nuk mbytet.
3- Ai, i cili beson obligueshmerine e namazit, por e braktise atë nga përtesa derisa t'i kaloje koha (këtu pra nuk flitet për atë qe nuk falet fare sepse çështja e tij është shume diskutabile), atëherë dijetaret kane polemizuar rreth tij dhe mendimet e tyre ndahen ne dy korpuse te mëdha dijetaresh:
A- Njeriu i tille është pabesimtar.
Ky grup dijetaresh thane se njeriu, i cili nga përtesa braktise namazin, nuk meriton te jete ne radhën e muslimaneve. Qëndrimin e tyre e mbështetën me një varg argumentesh te forta, saqë ne momentet e para, kur njeriu has ne to, e sidomos ata qe kane me pak njohuri ne fe, mendon se kjo është dispozita e pare dhe e fundit për te. Argumentet e tyre janë kryesisht tradicionale por te komentuara me fryme racionale. Ne këtu, nga droja e ndonjë zgjatje monotone apo reduktimi te mangët, mjaftuam me disa argumente nga:
1. Kurani
Siç thashë pak me larte, unë do te bej një përzgjedhje te lehte te këtyre argumenteve, këtë sa për ilustrim e jo për përkufizim.
Thotë Allahu: " يَوْمَ يُكْ؎َفُ عَنْ سَاقٍ وَيُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ فَلا يَسْتَطِيعُونَ خَا؎ِعَةً أَؚْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ وَقَدْ كَانُوا يُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ وَهُمْ سَالِمُونَ (Përkujto) Ditën kur ashpërsohet çështja deri në kulm (në kijamet), e ata do të ftohen për të bërë sexhde, po nuk munden. 43. Shikimet e tyre janë të përulura dhe ata i kaplon poshtërimi, kur dihet se ata kanë qenë të ftuar të bëjnë sexhde sa ishin të shëndoshë (e ata - talleshin)". (Kalem, 42-43)
Këta dijetare te sinqerte nga ky ajet kuptuan se Allahu nuk iu jep tretman te njëjtë besimtareve dhe krimineleve. Allahu ne këtë ajet përmendi gjendjen e kriminelëve, te cilët janë plotësisht te kundërt me besimtaret, pastaj na informoi se ata, ne ditën e kiametit, do te ftohen te bëjnë sexhde me myslimanet por nuk do te kenë mundësi. Shkaku se perse nuk do te kenë mundësi është se kjo do te jete një ndëshkim për ta ngase ata ne dynja kishin mundësi te bënin sexhde (faleshin), madje ishin te shëndoshë, por nuk e bënin një gjë te tille. Dhe derisa atyre nuk iu lejohet te falen me muslimanet, pra te bëjnë sexhde para te Madhit Allah, atëherë ata nuk janë besimtare.
Argument tjetër nga Kur'ani kane marre edhe mjetin: "فَإِنْ تَاُؚوا وَأَقَامُوا الصَّلاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ فَإِخْوَانُكُمْ فِي الدِّينِ Po, nëse ata pendohen, e falin namazin dhe e japin zeqatin, atëherë i keni vëllezë në fe. Ne i sqarojmë argumentet për ata njerëz që kuptojnë". (Tewbe, 11)
Këta thane se Allahu e beri kusht te vellazerise fetare namazin, kështuqë kush nuk falet, ai nuk është vëlla i muslimaneve, ngase: "إِنَّمَا الْمُ؀ْمِنُونَ إِخْوَةٌ S'ka dyshim se besimtarët janë vëllezër...". (Huxhurat, 10) Kjo d.t.th se lënësi i namazit derisa vazhdon te mos falet, ai nuk hyn nen ombrellën e vellazerise islame.
2. Sunneti
Ndërsa sa iu përket argumenteve te tyre nga Sunneti, tradita e Pejgamberit, alejhi selam, ata sollën argumente te shumta, ndërsa ne do te sjellim vetëm disa.
Thotë Pejgamberi, alejhi selam: "Ne mes njeriut dhe kufrit (pabesimit) është braktisja e namazit". (Muslimi)
Po ashtu thotë: "Kush kujdeset për te (namazin), do te jete nur (drite), argument dhe shpëtim për te ne Ditën e Kiametit. Ndërsa kush nuk përkujdeset për te, nuk do te jete drite, as argument dhe as shpëtim për te. Ai ne Ditën e Kijametit do te jete me Karunin, Faraonin, Hamanin dhe Ubejj b. Halefin". (Imam Ahmedi ne Msunedin e tij dhe Ibni Hibbani ne Sahihun e tij)
Hadithi veçoi me përmendje këta katër persona, te cilët ishin prijatare te pabesimit ndërsa urtësia e kësaj qëndron ne faktin se:
-   kush braktise namazin për shkak te zënies me pasuri, atëherë shembulli i tij i ngjan Karunit.
-   kush braktise namazin për shkak te pushtetit, atëherë shembulli i tij është identik me atë te Faraonit,
-   kush braktise namazin e tij për shkak te posteve te larta shtetërore, atëherë ai i ngjan shembullit te Hamanit, dhe
-   kush braktis namazin për shkak te tregtisë, shembulli i tij është tamam sikurse i Ubejj bin Halefit.
3. Ixhmai (Konsensusi i muslimaneve)
Këta dijetare argumentuan edhe me konsensusin e sahabeve. Argumenti i tyre prej këtij burimi legjislativ islam është se kur Omeri, halifeja i dyte ne Islam, ishte therur, gjënë e pare te cilën e kishte thënë pas kthjellje kishte qene: A e keni falur namazin? Pastaj kishte thënë edhe fjalën e tij te njohur: " لا Ø­Øž في الإسلام لمن ترك الصلاة  Nuk ka hise ne Islam ai, i cili braktise namazin".
Këto ishin disa nga argumentet e këtyre dijetareve te sinqerte, te cilët megjithë dhimbjen e madhe për vëllezërit e tyre myslimane, nuk munden te marrin vendim tjetër. Ndërsa tani do te kalojmë tek:
B- Njeriu i tille nuk është pabesimtar
Grupi i dyte i dijetareve pohuan se njeriu i tille nuk është pabesimtar. Argumentet e tyre janë po ashtu te fuqishme dhe me vend, madje këtë mendim e perfaqësojnë shumica e (xhumhuri i) dijetareve muslimane. Edhe këta argumentuan me:
1. Kur'an
Thotë Allahu: "إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُ؎ْرَكَ ؚِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَنْ يَ؎َاءُ وَمَنْ يُ؎ْرِكْ ؚِاللَّهِ فَقَدِ افْتَرَى إِثْماً عَ؞ِيماً  S'ka dyshim se All-llahu nuk falë (mëkatin) t'i përshkruhet Atij shok (idhujtarinë), e përpos këtij (mëkati) i falë kujt do. Kush përshkruan All-llahut shok, ai ka trilluar një mëkat të madh". (Nisa, 48)
Meqë braktisja e namazit nuk hyn ne kuadër te shirkut (politeizmit), atëherë ajo hyn ne kuadër te mëkateve, te cilat Allahu mund t'i fal por edhe mund te ndëshkojë për to. Megjithatë, i tilli edhe nëse hyn ne zjarre, xhehennem, ai nuk do te mbetet përherë aty.
2. Sunneti
 Sa i përket argumenteve nga Sunneti, këta zgjodhën këto argumente: Ka thënë Pejgamberi, alejhi selam: "Nuk ka rob, i cili thote La Ilahe Il-la Allah pastaj vdes ne këtë gjendje (duke e besuar ketë) e te mos hyje ne Xhennet. Tha Ebu Dherri: Thashë: Edhe nëse bën amoral dhe vjedh?! Tha: Edhe nëse bën amoral dhe vjedh". (Buhariu)
Hadithi ve ne pah se mëkatet e mëdha nuk hyjnë ne kuadër te pabesimit (kufrit) dhe derisa njeriu ka besim te pastër, madje edhe nëse nuk falet, ai konsiderohet besimtar.
Ndërsa sa iu përket haditheve te grupit te pare, xhumhuri, pra këta dijetare, thane se duhet komentuar jo sipas formës sipqefaqesore. Këtë e përcakton besimi i sunniteve.
Për te mos e zgjatur me shume, këtë këshillë dhe vërejtje e përfundojmë me mendimin me te qëlluar, i cili padyshim se është i dyti. Por, një gjë duhet patur ndërmend, se personi, i cili ka braktisur namazet pa arsye, e ka obligim kurdo qe te pendohet t'i kompensoje këto namaze. Edhe pse rreth kësaj çështjeje ka polemike tek dijetaret, megjithatë këtë e gjetëm si mendimin me te qëlluar. Argumenti për këtë është se namazi është borxhi i Zotit dhe "Borxhi i Zotit ka me se shumti përparësi te kthehet". (Hadith)( )

Sedat Islami
7-6-2006, e diele
Brunei Darussalam

UDHETIMI PER NE AMSHIM
 
Sado qe te jetoj njeriu ne kete dunja ,sado qe te defrehet me kënaqesite dhe lezetet e saja fundi i tij eshte i paevituar.Patjeter cdo njeri do ta kete fundin dhe ky fund eshte vdekja , prej se ciles nuk ka shpetim .Thote Allahu s.w.t"cdo shpirt do ta shijoje vdekjen e tek Ne keni per tu kthyer"[ali imran 185].
Patjeter do t'a perjetojme diten ,ne te cilen do te kthehemi tek Allahu s.w.t, qe te na llogarise per ate qe punuam ne kete dunja.Thote Allahu s.w.t" friksojuni dites ne te cilen do te ktheheni tek Allahu" [bekare 281].
Ajo eshte dita e fundit,nuk ka dite pas saj.Ajo eshte dite e madhe ne te cilen do te dalim para Allahut s.w.t;eshte dite qe do te del i madhi e i vogli para Allahut, i ndershmi e i pandershmi, i pasuri e i varferi;ajo eshte dite dhe takim i premtuar…
Para kesaj dite eshte nje moment ne te cilin njeriu kalon prej botes se mashtrimit ne boten e gezimit ose hidherimit;e tere kjo sipas veprave te tij.Ky moment eshte momenti ne te cilin njeriu hedh shiqimin e fundit ne djemte e vajzat e tij,ne vellezerit e motrat e tij e ne fytyren e tij lajmerohen agonite e vdekjes  dhe nga zemra e tij burojne thelle renkime e gjemime.Ai eshte momenti ne  te cilin njeriu e kupton pavlefshmerine e kesaj dunjaje ,eshte momenti ne te cilin njeriu ndien dhimbje e humbje per cdo moment te cilin nuk e ka shfrytezuar ne rrugen e Allahut s.w.t.
Ai therret "O Zoti im me kthe ,ndoshta  do te punoj mire per ate qe e leshova [nuk e bera gjersa isha ne dunja]".[mu'minun 99-100].
Ai eshte moment ne te cilin meleku i vdekjes e therret njeriun .Ah ta dija se a e therret per te mire[ e ta pergezoje me xhennet] apo e therret vrazhde si pjestare te xhehennemit!
Vella i dashur!
Vetmia e vertet eshte vetmia ne qefin e varr.A i perkujton dhimbjet kur do te shtrihesh ne shtrat ku familja jote do te rrotullojne[here andej e here kendej], kur do te kaplon dhimbja, e vdekja cdo here do te afrohet.Pastaj do t'ia dorezosh shpirtin Zotit xh.sh.Pastaj do te cojne ne xhami qe te ta falin namazin e xhenazes,pastaj do te leshojne ne varr, duke te mos shoqeruar askush,as nena as babai e as vellai.
Ne varr njeriu ndien se eshte ne nje vetmi dhe bote te frikshme.Gjate nje momenti njeriu kalon nga kjo bote e frikshme per ne knaqesite e Allahut s.w.t nese ka qene prej atyre qe jane penduar dhe kane bere vepra te mira apo kalon ne sketerre e ndeshkim te dhembshem nese ka qene  veperkeq e mendjemadh ndaj Allahut s.w.t
Nuk ka shpetim nga momenti i dhenies se fletushkave per ate qe kemi bere.Ose do te n'a u ipen ne anen e djathte e te jemi te gezuar ose ne anen e majte  e me zemer te thyer ndiejme dhimbje per ditet,ne te cilat nuk punuam dic per Allahun s.w.t dhe per diten e gjykimit.
Ja pra kjo eshte dunjaja.E vereni se sa shpejt kalojne ditet e saja .Tash i shef sinjalet e para para vetes.Ia dorezon shpirtin Allahut s.w.t, kalon ne Ahiret dhe veshtiresite e tij.Ja per nje moment u be sikur nuk kishte qene kurre.I kthehet jetes se re ,ose te lumur ose te hidhur .Allahu na ruajt!
Nuk ka dobi nga dunjaja,banoret e se ciles cdo here e braktisin .Bote ,te cilen ndertuesit e saj e lene .Ose varr ne begati e knaqesi te perhershme ose varr ne zjarre dhe mundime te dhembshme.Ai therret,kerkon ndihme por s'ka kush qe i ndihmon.Pas kesaj vjen dita e premtuar, dite ne te cilen toka shenderrohet ne nje toke tjeter e qiejt i nenshtrohen Allahut fuqiplote;dite qe dosti nga dosti nuk ka dobi e as ndihme.Therret thirresi[meleku] me zerin e tij e ngriten te vdekurit nga varret per tek Zoti i tyre,te zhveshur e te zbathur,nuk ka fis ,miq,autoritete as pasuri"e kur i fryhet surit [per here te dyte] atehere ,ne ate dite nuk do te kete lidhje familjare mes tyre e as qe do te pyes kush per njeri tjetrin.E kujt i peshojne me rende peshojat[veprat e mira],ata jane te shpetuarit.Ndersa atyre qe u peshojne lehte peshojat [veprat e mira] ata jane qe humben vetveten dhe jane ne xhehennem pergjithmone.Zjarri do t'ua djege atyre fytyrat dhe do te duken shume te shemtuar brenda tij"[mu'minunn 101-104].
Ajo eshte dite ne te cilen Allahu i bashkon te paret e te fundit,ajo eshte dite ne te cilen shperndahen defteret[fletushkat] e vendosen ne peshore.Ajo eshte dite ne te cilen njeriu ik nga vellau,nena ,babai,gruaja e femijet e tij .Ajo eshte dite kur veperkeqi deshiron ta hedh gruan,vellezerit,femijet ne zjarre e vet te shpetoje.
Atehere vella i dashur! Ti vella qe Allahut s.w.t i  ben mekat imagjinoje veten tende duke qendruar ne mesin e asaj turme te madhe krijesash te mledhura para Allahut s.w.t.Te thirret emri:o filan filani eja te dalesh para Allahut a.xh! Ngritesh e nga frika e madhe tere gjymtyret e trupit te dridhen.Ngjyra e fytyres tashme te ka ndryshuar e mundimet e veshtiresite te kane kapluar per dhimbjet e te cilave din vetem Allahu s.w.t.
Imagjinoje veten tende duke qendruar para Allahut s.w.t e zemra te eshte mbushur frike.
Tashme e ke fletushken ne dore, ne te cilen veprat dhe cdo gje qe ka te beje me ty gjendet ne detaje.E lexove ate me zemer te thyer.Ne veten tende ndien turp prej Allahut ,i Cili ende vazhdon te ti fale mekatet dhe te jete bemires ndaj teje.
Me cfare gjuhe do ti pergjegjesh Allahut s.w.t kur te pyet per veprat [e keqia ] dhe mekatet e medha? me cfare kembesh do te qendrosh para Allahut s.w.t ? me cfare zemre do ta perballosh te folurit e Allahut xh.sh te drejtuar ty?
Si do  te jete me ty kur te perkujtosh mosperfilljen e urdherave te Allahut s.w.t dhe berjen e mekateve? si do te perkujtosh interesimin e pakte per ndalesat e Tij dhe adhurimin e ceket ndaj Tij s.w.t ? cfare do te thuash nese te thote ty"o robi Im nuk me respektove e as nuk u turperove prej Meje? A nuk te kam bere mire? A nuk te kam begatuar ? Cfare te mashtroi…?
Vella i dashur!
Perkujtoi njerzit e devotshem te cilet dalin nga varret e tyre me fytyra te bardha si shenje e veprave te mira.U ringjallen me kete cilesi si dhurate nga ana e Allahut xh.sh. Takohen me melaiket e ato i pergezojne duke u thene :ja kjo eshte dita qe u pat premtuar juve [ bete durim e u shperblyet]… perkujto kur Allahu s.w.t urdheron melaiket e u thote :oj melaiket e Mia drejtoni roberit e Mi per ne xhennetet e lumtura.Dergoni ne ato vende ku gjejne knaqesine e perhershme.
Ata me knaqesine e Allahut s.w.t arriten kete jete te lumtur ,iu hapen dyert e xhenneteve e rreth tyre fluturojne hyrite symedha.U hoq prej tyre lodhja e mundimi.
Perkujto kur shpirterat e keqinje , tirane e mekatare e takojne Allahun s.w.t e u thote [Allahu s.w.t melaikeve]" oj  melaiket e Mia merrini dhe lidhni ne pranga e pastaj hidhni ne zjarre sepse hidherimi Im eshte i ashper ndaj atyre qe kane pak turp ndaj Meje".
Ndalen shpirterat e keqinje ne zjarrin e xhehennnemit.Tashme mendojne shprterat e tille qe te kthehen prape ne dunja e te pendohen e te bejne vepra te mira por larg ,shume larg eshte kthimi.Vertet dallim i madh ne mes ketyre dy grupeve,ne mes atyre qe jane ne begati dhe atyre qe jane ne zjarre.Allahu s.w.t te verteten e thote kur deklaron se "vertet te miret jane ne begati ndersa te keqite ne zjarre"[infitar 13-14].
O ti qe lexon kete shkrese ndalu pak dhe llogarite veten:
Nese je prej atyre qe bejne vepra te mira e u largohen mekateve falenderoje Allahun s.w.t per kete dhe kerko nga Ai s.w.t qe te te beje te paluhatshem ne kete derisa te vdesish dhe mos harro se Allahu s.w.t t'a jep ate qe ti kerkon.
E nese nuk je i tille pendohu sepse nuk ke arsye te ngulesh kembe ne mekatet qe te sjellin ndeshkim se VALLAHI ti nuk ke force ti perballosh ndeshkimit te Allahut s.w.t ngase edhe kodrat e forta  po te ballafaqoheshin me ate zjarre nga ashpersia e nxehtesise se tij do te shkriheshin.
A mund ta krahasosh veten me malet e kodrat e tilla o njeri i dobet?
Ti i ben balle urise e etjes ,veshtiresive e obligimeve por pasha Ate qe nuk ka tjeter pos Tij ti nuk mund ti besh balle atij zjarri…
Atehere nuk te mbetet tjeter pos qe ta shpetosh veten nga zjarri i tille derisa je ne periudhen e tranzicionit dhe ke gjasa per pendim.Mos harro se sabri nga ndalesat e Allahut s.w.t ne kete bote eshte shume me i lehte se sabri ndaj ndeshkimit te Allahut s.w.t ne diten e gjykimit.
Vella mos harro se ne rrugen e drejte dhe te devotshmerise nuk ka veshtiresi e ndalesa te medha siq mendojne disa por rruga e devotshmerise eshte e tera lumturi,e tera knaqesi, e tera qetesi e cfare deshiron ti tjeter nga dunjaja?! Por sa i perket jetes tirane e mekatare e tera eshte frike ,humbje ,mashtrim  ne kete dunja e pastaj ndeshkim e mundime ne boten tjeter.
Andaj vella provoje kete rruge tani dhe mos u luhat sepse ne jemi duke te keshilluar dhe ta dojme te miren!!!
 
Perktheu: Sedat islami
Student prane Fakultetit te Studimeve Islame ne Prishtine dhe ne Brunei Darussalam
 

INTERESIMI I ISLAMIT PER FAMILJEN
 
Familja eshte nje grup i vogel,i perbere prej burrit,gruas dhe femijeve ndersa shoqeria eshte grupi i ketyre familjeve,te cilat ne shtrirjen e tyre horizontale formojne popull ndersa ne ate vertikale formojne histori per ata qe vijne pas tyre.
Islami i ka kushtuar rendesi te madhe familjes sepse te qenurit e saj ne rregull nenkupton te qenurit e jetes ne rregull.Poashtu edhe e kunderta e saj nenkupton nje gje tille (mosqenia e saj ne rregull dtth mosqenia e jetes ne rregull.)
Mu per kete,gjejme Kur'anin dhe Sunnetin -si dy burime bazore te Islamit- t'i kene kushtuar rendesi te madhe familjes,duke mos lene te vogel e te madhe qe ka te beje me familjen pa e sqaruar ne hollesi; duke filluar nga bazat e formimit te saj,shkaqet e vazhdimesise ,menyren e praktikimit te saj dhe obligimet reciproke ne mes anetareve te saj.Meqe dy bashkeshortet,burri e gruaja,pasqyrojne berthamen e familjes,shohim se Islami bashkeshorteve u kushton rendesi te madhe sepse ata jane protagonistet kryesor ne koordinimin e familjes dhe edukimin e saj me nje edukate,ne te cilen interesi personal,cilesite e huliganizmit e vrazhdesise jane te refuzuara qysh ne start.Me te familja zhveshet nga 'shiblat"(njollat) e injorances,paditurise,krimit derisa arrin te behet nje familje fisnike e cila me vone do te jete baze e nje shoqerie te ndershme e te lumtur.
Bazuar ne keto fakte,Islami parashtroi rendesine e marteses dhe nxiti ate ne shpirterat e dy gjinive;si ndjenje se njeri per tjetrin eshte i domosdoshem dhe plotesues.Mu per kete gruan e beri pjese te burrit ne menyre qe te jemi te vetedijshem se dic asnjeher nuk mund te pavaresohet e te mos kete nevoje per pjesen e vet andaj nisur nga keto parime burri nuk mund te paramendohet pa grua.Ndersa burrin e beri baze per gruan per t'ia bere me dije njeriut se nuk mund t'i ike asgje bazes se vet.Thote Allahu s.w.t"Ai (All-llahu) është Ai që ju krijoi prej një vete, e prej saj për t'u qetësuar pranë saj…"(A'raf 189).
Veta ose nefsi eshte Ademi a.s ndersa pala (shoqja) eshte Hava.Kurani ne rreshtat e vet potencon se bashkeshortet jane  shprehje qe nenkuptojne nje unitet,pajtueshmeri dhe lidhje ndijore(shqisore),veprore,shpresore dhe mirkuptimi.Thote Allahu s.w.t"..ato janë prehje(mbulese) për ju dhe ju jeni prehje për ato.."(Bekare 187).
Nga ajeti nenkuptojme se bashkeshortet jane sikur nje trup i vetem ,te cilin e mbulon nje rrobe e vetme.
Kurani famelarte ve ne pah lidhjen natyrore ne mes dy bashkeshorteve ,madje duke e bere si shenje  e ekzistimit te Allahut s.w.t dhe shenje e begative te Tij te shumta.Thote Allahu s.w.t"Dhe nga faktet (e madhërisë së) e Tij është që për të mirën tuaj, Ai krijoi nga vetë lloji juaj palën (gratë), ashtu që të gjeni prehje tek ato dhe në mes jush krijoi dashuri dhe mëshirë. Në këtë ka argumente për njerëzit që mendojnë." (Rrum 21).
Allahu s.w.t e nderoi njeriun e nuk e beri si krijesat tjera,natyren e te cilave e percaktoi te palogjike.Jetes se njeriut i caktoi ligj,qe e ruan nderin e tij (si krijese e vecuar) duke e larguar nga skandali seksual per ta ruajtur nderin e tij e keshtu edhe kerametin (vleren) me te cilen u shqua njeriu;duke bere lidhjen mes gruas e burrit lidhje te ndershme ,lidhje te bazuar ne pajtimin e te dyve ,me akt(kurore-niqah) i cili permban oferten dhe pranimin ,deshmitaret qe te deshmojne per bashkeshortesine e tyre si dhe mehrin  si garance per te drejten e gruas ne menyre qe te vazhdoje drejtesia mes tyre.
Keshtu islami familjes ia jep vendin e merituar duke ruajtur trashegimine(pasardhesit)nga humbja ,gruan nga amorali dhe duke rrethuar jeten bashkeshortore me mure te meshires ,dashurise ,mirkuptimit e ndersjelljes.Keto cilesi personifikojne familjen e cila jeton nen butesine ëmore(nenore) dhe perkujdesjen aterore.
Pejgamberi a.s nxiti per martese dhe ndaloi braktisjen e ketij institucoini te shenjte ne jeten e njeriut.Buhariu dhe Muslimi transmetojne nga Enesi r.a i cili thote :erdhen tre veta ne shtepite e grave te pejgamberit a.s te pyesin per ibadetin e pejgamberit a.s.Kur u informuan me te,ndien ne vete se sikur ata kane bere pak andaj thane:ku jemi ne ne raport me pejgamberin a.s,te cilit i jane falur mekatet e meparshme dhe ato te mevonshmet.Atebote tha njeri prej tyre:sa me perket mua(tash e tutje) do te falem tere naten.Tjetri tha:une do te agjeroj (cdohere) e nuk do te ha (prishi agjerimin kurre),ndersa i treti tha:une do tiu largohem grave e nuk do te kam mardhenie me to.
Erdhi pejgamberi a.s e tha:ju jeni ata qe thate keshtu e keshtu?Vallahi une me se shumti ia kam friken dhe drone Zotit por une agjeroj e ha ,falem e pushoj(flej) dhe martohem me grate(kam mardhenie).Kush i largohet sunnetit tim nuk eshte prej meje".
Muslimi transmeton se pejgamberi a.s ka thene:dunjaja (e tera) eshte knaqesi ndersa knaqesia me e mire e saj eshte gruaja e sinqerte".Pejgamberi a.s poashtu thote"besimtari nuk eshte shperblyer me ndonje te mire me te madhe,pas takvase-devotashmerise ndaj Allahut,sesa gruan e ndershme,te cilen kur e urdheron e respekton,kur e shiqon e gezon ,kur i betohet per dic e permbush(betimin me sinqeritet) ndersa kur eshte larg saj e ruan veten e saj(nderin e tij) dhe pasurine e tij".(ibni Maxhe.Ne Zevaid thuhet se ne senedin e tij eshte Ali iben Zejd el Xhud'an i cili eshte i dobet dhe Uthman ibn ebi Atike,per te cilin polemizohet.Hadithi n e transmeton edhe Nesaiu nga ebu Hurejrete por ka heshte -duke mos treguar rangun e tij-.Hadithi ka perforcues-shahid- nga hadithi i Abdullah ibni Omerit r.a.Allahu e di me se miri!)
Pejgamberi nxiti martesen e hershme per mashkullin dhe femren,ne menyre qe ti eliminoje pasojat negative te cilat i sjell dashuria e shfrenuar dhe ilegale.Mu per kete thote pejgamberi a.s"nuk kemi pare dic  me te mire per dy te dashuruar sesa martesen".(ibni Maxheh.Ne librin ez Zevaid thuhet se senedi i tij eshte sahih dhe trasnmetuesit jane te besueshsem.Per me shume shiqo komentimin e haditheve te ibni Maxhes nga Sendiu).
Poashtu thote pejgamberi a.s"o turme e te rinjve! Kush ka mundesi prej jush per martese le te martohet sepse ajo(martesa) ule shiqimet,ruan organet e kush nuk ka mundesi atehere le ta agjeroj sepse ai (agjerimi) per te eshte mburoje".
Pejgamberi a.s porositi per martese per te gjithe,e ne vecanti per ata qe kane mundesi. Ne nje hadith tjeter thote pejgamberi a.s"kush eshte ne gjendje qe te martohet (ka mundesi materiale) por nuk martohet ,ai nuk eshte prej meje".
Ky vertet eshte nje kercenim i qarte per ate qe ka mundesi te martohet por nuk martohet,madje per te tillin,qe ka mundesi te martohet por nuk martohet tha se eshte prej vellezerve te shejtanit dhe prej njerzve me te keqinje.Martesen e konsideroi si shenje e dashurise  ndaj tij a.s.Thote Muhammedi a.s " kush e deshiron natyrshmerine time le te veproje sipas  sunnetit tim,dhe prej sunetit tim eshte martesa".
Pejgamberi a.s ndaloi cdo mjet,menyre,forme apo veprim qofte,i cili te shpie ne shuarjen e ndjenjes seksuale.Nje dite i erdhi nje njeri e i tha:A me lejon te tredhem?Tha pejgamberi a.s: agjero( e mos e be ate) dhe kerko nga Allahu nimetet e Tij"
Ndersa sa i perket monasticizmit(murgerise apo kallugjerise),ne islam ajo ka nje kuptim qe ummetit ia siguron nje dobi te madhe e nuk perkufizohet ne largimin nga martesa.Pejgamberi a.s percaktoi kuptimin e murgerise ne islam e tha:cdo ummet ka murgeri e murgeria e islamit eshte xhihadi ne rrugen e Allahut".
Ne porosine e pejgamberit a.s kushtuar Seid el Huderiut thuhet"ke kujdes per  xhihadin sepse ai eshte murgeria e islamit.Mos iu largo dhikrit te Allahut  dhe leximit te kur'anit (kurre) sepse ai eshte shpirti yt ne qiell e dhikri eshte (shpirti yt ) ne toke".
Me kete peejgamberi a.s demanton theniet e atyre qe nuk deshirojne martese,duke ua bere me dije se kjo shkakton ndaljen e prodhimit te races njerzore,per cka muslimanet kane nevoje shume,sidomos ne xhihad.Ata qe braktisin martesen me arsye se jane te varfer ,atyre u themi se kurani ua demanton kete"Dhe martoni të pamartuarat (të pamartuarit) edhe robërit e robëreshat tuaja që janë të ndershëm e të ndershme. Nëse janë të varfër, All-llahu i begaton nga mirësitë e Tij, All-llahu është bujar i madh, i Gjithëdijshëm."(Nur 32).
Ndersa pejgamberi a.s thote"martoni grate sepse ato u vijne me pasuri (bereqet).
Me kete na u behet e qarte se ummeti islam nuk duhet ta kete per baze gjate marteses pasurine a varferine sepse,sa te varferve qe u martuan Allahu ua hapi dyert e rrizkut e u ben shume te pasur.
Ummeti eshte i obliguar me martese per shume shkaqe:
-Qetesimi shpirteror dhe trupor
-Shtimi i ummeti qe te jete ummet i forte para armiqve te tij.Thote pejgamberi a.s"martohuni me ato qe jane te dashura dhe qe lindin shume se une do te mburrem me ju para ummeteve (tjera) ne diten e Gjykimit".
Vertet,obligim i ummetit,person apo shoqeri qofte,eshte qe ineteresimin e tyre tia kushtojne marteses duke mos lene vend per dyshim nga shejtani apo armiqt( te cilet e duan pakesimin apo shfarsjen e muslimaneve nga dheu.) me pretekst se koha nuk eshte njehere,pasi ti perfundoje studimet ose kur te behem i pasur.
Vertet sadakaja me e mire dhe shpenzimi me i frytshem do te ishte ofrimi ndihme nje te riu qe deshiron te martohet sepse ne kete menyre pakesohen te keqiat ndersa muslimaneve u shtohet forca,nderi e krenaria.
Marre nga revista "el fetwa,nr:100,korrik2001,f.1-2

Peizazhe nga elokuenca [gojetaria] dhe retorika e Muhammedit a.s
 
Transmetohet se Ali ibën ebi Talibi ka thënë "nuk kam dëgjuar ndonjë fjalë të rrallë [të panjohur] nga arabët e të mos e kam dëgjuar nga i dërguari i Allahut .E kam dëgjuar duke thënë "mate hat-fe enfihi-ka vdekur me vdekje natyrale" [ e nuk është vrarë] , e këtë [shprehje] nuk e kam dëgjuar nga ndonjë arab me parë".
Muhammedi a.s njëherë e përshkroi nje shok të tij e të tjerët e dëgjonin e i thanë "nuk kemi parë ndokë më gojëtar se sa ty ? Tha Muhammedi a.s : po cfarë më pengon mua nga kjo kur Kur'ani ka zbrit ne gjuhen time,[në] gjuhën e kulluar arabe".
Transmetohet se Ebu Bekri i ka thënë Muhammedit a.s " kam shëtitur ne mesin e arabëve dhe kam dëgjuar gojëtarët e tyre por të tillë sikurse ti nuk kam parë.Tha Muhammedi a.s : më ka mësuar [edukuar] Zoti im dhe e ka zbukuruar mësimin [retorikën-edukatën] time".
Ne kuptim te këtij hadithi transmetohet  hadith tjetër nga Aliu r.a i cili thotë:erdhen [fisi] Benu Fehd bin Zejdi tek Muhammedi a.s dhe i thanë:te kemi ardhë nga një vend ne mes bregdetit e vargjeve te maleve [vend ne mes hixhazit e jemenit -shenim i perkth.],pastaj e ceku ligjëraten dhe përgjigjet e tij s.a.v.s e tha Aliu r.a "o i dërguar i Allahut ne jemi bije te nje prindi [fisi],jemi rritur në të njejtin vend por ti po u flet arabëve me nje stil cka të shumtën e saj ne nuk po e kuptojmë? Tha Muhammedi a.s:më ka mësuar Zoti im dhe jam rritur në mesin e fisit beni Sa'd bin Bekër".
Në librin "ERR-RRA'DU VEL METAR-VETETIMA DHE SHIU" te autorit ibën ebi Dunja transmetohet një hadith mursel[hadith mursel eshte hadithi te cilin e transmeton tabiini nga Muhammedi a.s pa ndermjetsimin e sahabijve] se nje beduin i ka thënë Muhammedit a.s "nuk kam parë me elokuentë sesa ty".
Pejgamberi a.s në një hadith sahih[autentik] ceku se pejgamberët kanë qenë fjalë pak[ e kuptimplota] e tha "vërtet ne pejgamberët jemi fjalëpak e kuptimplota[arab:bikaë].
Këtë e transmetojnë el Esmeiu dhe ibën el A'rabiu nga transmetuesit e tyre.Poashtu edhe Xhahidhi e cek në "el bejan vet tebejjun ",e pastaj thotë"thanë disa njerëz se el-BIKAE është pakicë dhe baza e kesaj është nga qumështi andaj për këtë [Muhammedi a.s], të folurit e paktë e ka bërë(konsideruar) cilësi të pejgamberëve a.s.
Më tutje Xhahidhi thotë"kjo nuk është nga të metat në krijim sepse po të ishte kështu me të dërguarin tonë do të kishte patur më shumë të drejtë sa i përket zgjedhjes së çështjes së këtij problemi sesa Musai a.s sepse arabët kanë qenë shumë me të fortë në oratori sesa jehudët dhe  nisur nga ky aspekt ka qenë e metë ai që e ka cunguar këtë përsosuri [te gjuhës].
Në të shumtën e rasteve Muhammedi a.s ishte fjalëpak .Kjo jo nga e meta në të folur por nga urrejtja që ta komplikojë çështjen të cilën e zbërthente si dhe nga forca intelektuale në të folur .Madje kjo ka qenë qëllimi final i oratorëve arab për kohë të gjatë [dtth: fjalët e pakta e kuptimplota].
Muhammedi a.s  e zgjaste fjalimin ndonjëherë kur vërente se ambienti në të cilin gjendej ia diktonte nevojën për një gjë të tillë.Argument për atë se Muhammedi a.s ishte fjalëpak e kuptimplotë është edhe vet fjala e tij "jam ndihmuar me friken[ qe u hyn armiqve para se te takohen me mua] dhe me fjalet e shkurtëra e kuptimplota".
Muhammedi a.s e urrente të folurit e shumtë dhe të rëndtha Muhammedi a.s].
Derisa Muhammedi a.s e urrente të folurit e shumtë në anën tjeter nxiste per fjalë përmbledhëse.
Muhammedi a.s i tha Xherir ibën Abdullahut"o Xherir kur të flasësh fol përmbledhshëm e kur të përmbushësh -realizosh kërkesën mos u mundo -lodhë shumë".
Aisheja r.a kur flet per cilësinë e të të folurit të dërguarit a.s thotë:Muhammedi nuk fliste siq po flisni ju kështu por kur fliste fliste qartë ,ndaras[nuk i ndërthurte fjalët] dhe e  ruante atë që ishte ulur pranë tij [nuk ia rëndonte memorien me të folur të shumtë dhe nuk ia nderthurte gjërat].
Në një hadith tjetër Aisheja r.a kur e pershkruan të folurit e Muhammedit a.s thotë:kur Muhammedi fliste ka patur mundësi ai që dëshiron t'i numëroj fjalët e tij".
Poashtu Ummu Ma'bed e pershkruan të folurit e Muhamedit a.s ngjashëm me atë që e tha Aisheja e thotë"kur heshtte qendronte me dinjitet e kur fliste e ngriste zërin dhe e zbukuronte atë .Të folur të ëmbël , të ndarme shtesa  panevojë] por nuk lente asgjë mangu".
Në hadithin e Omerit qëndron se "Muhammedi a.s ishte me përmbledhësi i të folurit.Me këtë [cilësi të pëlqyer] i kishte ardhur edhe Xhibrili a.s. Cdo gjë që synonte kishte mundësi ta përthekonte me ixhazin [përmbledhjen] e tij".
Pejgamberi a.s është përshkruar edhe si njeriu me tingull-zë të thekshëm.Berau thotë"nuk kam dëgjuar dikë me zë më të bukur sesa ai".
Transmetohet se Katadeja [tefsirolog nga tabiinet] ka thënë"nuk ka dërguar Allahu të dërguar e të mos ketë qenë fytyrëbukur e zë ëmbël .Edhe në mesin tuaj ka qenë i dërguari a.s fytyrëbukur e zë ëmbël".
Dijetarët nuk janë ndalur së foluri për oratorinë e Muhammedit a.s ,në të kaluarën e të tashmen.
Prej atyre që më së miri kanë folur në këtë fushë është Xhahidhi ,i cili kur e përshkruan të folurit e Muhammedit a.s thotë: ai është të folur,tingujt[fjalët] e të  cilit janë të pakta ndërsa kuptimet e shumta.Formulim i mrekullueshem e i pastërtë nga vështirësia [në të kuptuar]…".
Ndërsa prej bashkëkohoreve Mustafa Sadik err-Rrafiu në librin e tij "I'XHAZUL KURAN" një kapitull të tërë ia kushton retorikës profetike.Kapitull që nëse lexuesi ndalet ta shiqojë nuk do të ngopet se lexuari.Rrafiu thotë se: metoda e Muhammedit a.s është e vecuar[e vetme] në këtë gjuhë.Nuk do të gjeshë  shkronjë të tepërtë e as fjalë të urrejtur .Në të gjitha aspektet gjuhësore të folurit e tij është i përsosur,gjë që tek të tjerët nuk e vëren .Gjuha tek Muhammedi a.s është e pastërt.Qartësia në të folur dhe urtësia e të folurit të tij arrijnë përsosmërinë e plotë".
Ajo cka e vecon edhe më shumë oratorinë e tij nga të tjerët është edhe përthekimi i plotë i gjuhëve dhe dialekteve të arabëve.Eshte e ditur se Muhammedi a.s i dinte gjuhët e arabëve.Disa sahabe njëherë i thanë"të shohim t'u flasish fiseve arabe me atë cka ne shumicën nuk po e kuptojmë".
Në mesin e atyre fiseve ishte edhe nje fis jemenas.Kur e përkujtojmë fjalën e Ebu Amer ibën Alau-t"nuk është gjuha e himjereve [fis i vjeter jemenas] gjuha jonë e as arabishtja e tyre arabishtja jone", na u bëhet e qartë se Muhammedi a.s i dinte gjuhët e jokurejshëve madje të të gjithë arabëve në përgjithësi.
Dituria e tij s.a.v.s burim kishte shpalljen[vahjin] dhe këtë deri diku e sqaron ky ajet"Ê ÃšÃ¡Ã£ÃŞ ãç áã ÃŠÃŞä ÊÚáã  te ka mesuar ate qe ti nuk e dije".
Ndërsa ajo që e përforcon këtë është hadithi i transmetuar nga Abdullah ibni Omeri i cili thotë"shkruaja cdo gjë që dëgjoja nga Muhammedi a.s por kurejshët më ndaluan me pretekst se ai është njeri flet kur është i hidhëruar dhe i gëzuar. E braktisa shkrimin dhe shkova e ia tregova këtë Muhammedit a.s.Bëri me gisht drejt gojës e më tha "shkruaj se pasha Atë ,në doren e të Cilit është shpirti im nuk del nga kjo [gojë] përveq së vërtetës".
Askush nuk mund të thotë se kjo gojëtari e Muhammedit a.s ka qenë nga rruga e të mësuarit dhe të lexuarit sepse Muhammedi a.s nuk ka ditur c'është të udhëtuarit në mesin e  fiseve arabe që të mësojë gjuhët e tyre.Madje ambienti mekas atebotë nuk ishte ambient mësimor-kulturor në tëe cilin do t'i ipej rasti t'i mësonte dialektet e fiseve sepse po të mbeshtetej cështja [ e gojëtarise dhe njohjes se gjuhëve] në udhëtimin në mesin e fiseve dhe leximit ,Omeri dhe Ebu Bekri r.a do të kishin patur fat të madh.
Omeri në xhahilijjet[injorancë] ishte ambassador i kurejsheve tek fiset arabe ndërsa Ebu Bekri ishte prej kurejshëve që më së shumti lexonte.Ebu Bekri ishte njohës i mirë i gjenealogjise saqë kur Hasan bin Thabiti kishte bërë një lloj katalogu të gjenealogjise së disa kurejshiteve  menduan se këtë e bëri Ebu Bekri e thanë "këtë poezi e ka thënë ebu Kuhafe-ja[llagap i Ebu Bekrit]".
Por megjithë lidhjet e forta me fiset arabe dhe njohjen e poezive arabe nuk i dinin gjuhët e arabeve sikurse Muhammedi a.s.
Imam Shafiu ne librin e tij ERR RRISALE cek se gjuha arabe është prej gjuhëve më të gjera dhe më të shumta me shprehje dhe nuk njohim njeri perveq Muhammedit a.s të ketë mundur t'i përthekojë të gjitha me diturinë  e vet.
Nga elokuenca e Muhammedit a.s gjithashtu ishte se ai u fliste njerzve me atë që ata e kuptonin dhe kishin nevoje për të e ndonjëherë [madje shpeshherë] shtonte më tepër se atë që e pyeste pyetësi në mënyrë që të përfiton më shumë pyetësi.
Gjithashtu nga elokuenca dhe oratoria e tij a.s  ishte se ai ishte vendosës i disa shprehjeve te kombinuara ,të cilat nuk ishin me parë ,si:
1] Muhammedi a.s i tha njërit prej sahabëve"ke kujdes nga mehile-ja.Tha njeriu:o i dërguar i Allahut ne jemi arab por  na trego se c'është mehile-ja?Tha Muhammedi a.s: zgjatja e izarit[rrobave]".
Qëllimi me zgjatjen e izarit është mendjemadhësia siq qëndron edhe në një hadith tjetër "zgjatja e izarit(nga mendjemadhesia) në zjarrë".
2]bartja e fjalëve nga kuptimi i parë i tyre në kuptimin e dytë
Transmeton Hudhejfetu ibnu Jemame se Muhammedi a.s ka thënë"le të mos jetë ndokush prej jush immea[opportunist].Thanë :ja resulullah e c'është oportunizmi? Tha:ai që nëse njerzit bëjnë mirë edhe ai bën mirë ,nëse njerzit bëjnë keq edhe ai bën keq por forcojeni veten  dhe nëse bëjnë njerzit mirë bëni edhe ju e nëse bëjnë keq  shmangiuni të këqiave të tyre".
Zemahsheriu ne librin e tij E FAIK transmeton nga ibni Mesudi i cili thotë"e konsideronim oportunistin në xhahilijjet atë qe i pason [u shkon] njerzve në ushqim i paftuar".
3] përdorimi i fjalës ne kuptimin alegorik
Pyetja e sahabeve për kuptimin e saj [fjalës] tregon se ata nuk e kanë njohur kuptimin e asaj siq transmeton ibni Mesudi [e do te vie me ne në vijim].
Ndoshta  ky kuptim  ka qenë i përdorur në njërën prej fiseve arabe.Nga ky aspekt poashtu vecojmë rastin të cilin e trasnmeton ibni Mesudi se Muhammedi a.s i pyeti sahabet "kë e konsideroni trim[fitimtar] tek ju? Thanë:atë që të tjerët se mundin[s'kanë mundesi ta rrëzojnë] Tha:jo [nuk është ashtu]por [trim] është ai që e mban veten gjatë hidhërimit".
Sahabet u pergjegjen me atë që e dinin ndërsa Muhammedi a.s u thoshte" i fortë është ai që e mundë vetveten[nefsin] dhe shejtanin e vet gjatë hidhërimit".
Sikur Muhammedi a.s po iu thotë"vërtet ky kuptim që po ua them është më i qëlluar për këtë shprehje.
Në këtëe aspekt poashtu vecojmë rastin kur u pyet Muhammedi a.s se "cila vepër është më e keqja?Tha :texhdifi.U pyet se c'është texhdifi? Tha:të thotë njeriu s'kam atë, s'kam këtë sepse përgenjeshtrimi i nimeteve është prej mohimeve te tyre".
Ndërsa në librat e gjuhes fjala texhdif dtth: mohim i nimeteve ose pakësim i furnizimit nga Allahu dhe të thotë njeriu :s'kam une ,s'gjendet tek unë.
Nga elokuenca dhe oratoria e tij ishte poashtu përdorimi i disa shprehjeve të kombinuara për të cilat mendohet se Muhammedi a.s është shpikës i tyre.Në shumicën e rasteve i përdor

http://www.geocities.com/sedat_islami/hoxhallaretevjeter.html

www.sedatislami.tk
 
Ndalohet kopjimi apo bartja e ketij materiali jashte ketij forumi
 
 

   Nostalgji

Nga Një E Kaluar

E Bujshme E Hoxhallarëve Shqiptarë

 

 

Përmblodhi: Jahir Hajdari

Përgatiti për botim: Sedat Gani Islami
 
   
 

 TITULLI NE ORIGINAL: Nji tekëst i Harabishtës i përkthyem Shqip për 3 vjet

 

AUTOR: Një hoxhë i Gostivarit (emri nuk figuron as në origjinal)

 

TEKSTI ËSHTË PËRMBLEDHUR NGA: Jahir ef. Hajdari

 

PËRGATITI PËR BOTIM: Sedat Gani Islami

 -----------------------------------------------------------------------------

Përkushtim!

 

Këtë angazhim modest ia përkushtoj te Madhit Allah, te Cilin e lus t'i shpërblej autorin, përmbledhësit dhe tërë ata që punuan dhe punojnë për këtë fe!

 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Parathënia

 

Falënderimet dhe lavdërimet i takojnë vetëm Allahut,Subhanehu ve teala ndërsa paqa, mëshira, urata dhe bekimi qofshin mbi zotëriun tone, pishtarin ndriçues, shëruesin e zemrave, dritën e syve, Muhammedin, Alejhi selam, familjen, shokët dhe tere pasuesit e tij, më pas:

Nuk ka dyshim se nje prej metodave te antiislamisteve muslimanë dhe jomuslimanë për ta shuar dritën e kësaj feje, dritën e dinit Islam, është edhe tema e hoxhallarëve te vjetër, te cilët kinse nuk paskan njohur fenë dhe mu për këtë na kane lënë mbrapa… Te tillët shtiren kinse na duan ne ndërsa nuk i duan ata hoxhallarët e vjetër, te prapambeturit, prosllavët…e shume e shume akuza tjera.

Por çudi e shkuar çudisë me këta njerëz është se kur ti pyet se nëse ka qene puna kështu me ata, atëherë perse nuk na pasoni neve, nëse jeni te sinqerte ne atë qe pretendoni?! Një hulumtuesi te përpiktë, qysh ne start do t'i behej e qarte se nuk janë ne pyetje fare hoxhallarët e vjetër por ne pyetje është vete feja islame, e cila qysh nga dita e pare e shpalljes se saj prej te Madhit Zot, iu shpalli lufte zotërave të të gjitha llojeve; te ngurte e te lëngët, puta e diktatore, epshe e hamendje, injorance e prapambeturi, me një fjale: Islami erdhi kundër natyrës dhe dëfrimit te tyre shtazarak dhe mu për këtë, ata kane marre këtë qëndrim ndaj Islamit, por nejse, shembulli i tyre i ngjan shembullit te njeriut, i cili me fryme mundohet ta shuaje diellin!

Pra një njeri qe shanë babain tim, ai me ka share edhe mua, dhe një njeri qe shanë dhe fyen hoxhallarët e vjetër, ai ka share dhe fyer edhe te rinjtë. Le te jete mësim kjo për ne!

Siç po shihet, ne nuk kemi pune me njerëz dashamire te fesë, por kemi pune me njerëz, te cilët kane marre helmetë një fakt (kundër tyre) se kinse hoxhallarët kane thënë: "Mos shkoni ne shkolla, mos shkoni pa plis, mos ndërtoni atë e mos bëni këtë!".

Unë për vete, ne këtë parathënie nuk dua te zgjerohem shume sepse argumente për t'i mbrojtur kemi sa te duash, madje jo një libër i një formati te këtij punimi do te mjaftonte por ndoshta një vëllim i madh nuk do te mund t'i mbulonte te gjitha por sa për përkujtim them:

1-      Fyerja dhe akuzimi i hoxhallarëve te vjetër me injorance, dekadence dhe prapambeturi është vetëm vegël për t'i fyer, share dhe akuzuar edhe te rinjtë, nëse jo me ato akuza, te paktën me një te ngjashme, qe i përshtatet kohës, siç është p.sh: terrorizmi sot.

2-      Te lëshosh pe e te thuash po, hoxhallarët e vjetër kane qene te tille, ti je prej atyre qe akuzon Zotin tënd me cilësi, te cilat nuk mund te paramendohen për një udhëheqës te thjeshte e lere me për Udhëheqësin dhe Krijuesin e qiejve, tokës, ty, mua, dhe tere atyre armiqve te fesë se Allahut,Subhanehu ve teala, sepse ata kane predikuar fenë, konform Kur'anit dhe Sunnetit, madje konform kohës ne te cilën kane jetuar (lexo: ixhtihadit), dhe me këtë na u behet  e qarte se nuk kemi te bëjmë me injorante por me dijetare dhe te zote te mendjes.

3-      Akuzat nuk janë te risi për ne, sepse qysh nga momenti i zbritjes se kësaj feje. Muhammedi,Alejhi selam akuzohej se ishte injorant sepse ftonte ne diç qe" mendjet e tyre te kthjella" nuk mund ta kuptonin. Ai duke thirrur ta adhurojnë vetëm një Zot kishte përçare njerëzit, te cilët adhuronin shume zotëra, ai ishte çmendur madje ishte bere jobesimtare sepse kishte lënë fenë e te pareve te tij,e shume e shume akuza te tjera, te cilat nëse i janë mveshur atij, zotëriut te njerëzimit, nuk ka çudi nëse te mveshën edhe ty vëlla besimtar!

4-      Vëlla! Qëndro i forte para këtyre akuzave mu ashtu siç qëndroi Muhammedi,Alejhi selam, i cili pas asfare hezitimi tha kur xhaxhai i tij kërkoi një zgjidhje për këtë problem" O Xhaxhai im! Po te ma vendosnin diellin ne te djathtën e hënën ne anën e majte, nuk do ta lija këtë çështje derisa Allahu,subhanehu ve teala, te caktoje diç ose unë te shkatërrohem".

5-      çështja e shkollimit, ne kohen e "atyre hoxhallarëve te vjetër", ka qene pikërisht ajo e viteve te 90-ta e me pas. Nga zgjuarsia, mprehtësia dhe largpamësia, hoxhallarët kishin pare se shkollimi ne atë kohe ishte kundër interesave kombëtare, sepse ishte kryekëput plan i shtetit sllav serb asimilimi i shqiptareve, siç kërkuan ndalimin e shkollimit ne objekte zyrtare pohuan akademiket, doktorët, magjistrat dhe profesorët injorante te viteve te 90-ta!

6-      Nëse thua se ata megjithatë vijuan mësimet ne objekte private, te them se edhe hoxhallarët i mësonin nëpër xhami!

7-      Nuk mund ta mohojmë faktin se disa thënie, te transmetuara (lexo: edhe te shpifura) bien ndesh me parimet thelbësore islame. Kjo për faktin se nëse Islami qysh ne fjalën e pare drejtuar njerëzimit" Lexo, mëso, studio!"([1]) para me shume se 1400 vitesh ka urdhëruar njeriun te mësojë, nuk ka te drejte një hoxhe i fantazuar nga ju te vie dhe te thotë diç, qind për qind, kundër urdhrit hyjnor. Pra vetvetiu çështja na bën te kuptojmë se ose behet fjale për shpifje ose behet fjale për një çështje, qe ka qene nevoje e kohës, siç sqaruam pak me pare.

8-      Qarkullimi i disa thënieve, te cilat bien ndesh me parimet e mirëfillta islame, krahas asaj qe ceka me pare, është edhe si rezultat i armiqve te shumte te Islamit (rusë e serbë), te cilët, me porosi e plane kishtare (ortodokse e katolike) kane hyre me Kosove, me petkun e hoxhës dhe ua kane "mësuar" njerëzve fenë. Unë se pari po pyes: Perse kane hyre ne emër dhe forme te hoxhallarëve? Pse kane qene hoxhallarët te dobët, injorante, te pashkolluar?! Jo, jo, por për shkak se kane qene arma e vetme kundër barbareve serb, ne kohen kur ju, akuzues (ose baballarët tuaj) keni qene përpilues te këtij skenari fatal. Perse nuk u vesh ne petkun e një "akademiku" një armik serb dhe te vie e tua mësojë traditën, historinë, kulturën, e pse jo edhe fenë tuaj? Përgjigja: Nuk ka patur nevoje sepse ju ka patur juve, "shpiuna pa pare", "dhëndurë te ndershëm", etj, etj. Pra, një  njeriu te mençur, këto fakte do t'i mjaftojnë, sepse po te ishte ti pengese, sigurisht se do te vinin e te te shkatërronin për brenda sikurse u munduan t'i shkatërrojnë shtyllat e forta islame, por shembulli i tyre i ngjan...(kthehu disa rreshta me larte).

Meqë nuk e kam për qellim te zgjerohem shume, sepse kjo edhe ashtu është parathënie dhe nuk ka vend për tu zgjeruar shume, po mjaftoje me kaq me shprese se gojët e mbushura vrer, armiqësi, urrejtje do te ndalen një dite!

Puna ime ne këtë vepër: Pergatitja kompjuterike: Punimi ne fjale, ka qene i shkruar ne nje fletore te thjesht, te cilen vite me pare, respektivisht para luftes, ma pate dhuruar Jahir efendiu, dhe une nga deshira e madh qe te mos humb kjo dituri, nese mund ta quaj keshtu dhe vet mundi i tij, vendosa qe ta pergatis edhe ne verzionin kompjuterik, me shprese se autori, permbledhesi, po edhe vet une do te shperblehemi tek Allahu,subhanehu ve teala, per këtë mund.

Besnikëria tekstit origjinal: Meqë qëllimi im ka qene botimi i tekstit me stilin e vjetër, siç ka qene ne fletoren origjinale, nuk kam bere asnjë ndryshim, përveç ne disa raste kur nevoja e ka diktuar këtë, ne mënyrë qe te mos vie deri te ndonjë keqkuptim fetar.

Zakonisht fjalët e panjohura i kam sqaruar me fusnota, ndonjëherë ia kam bashkangjitur edhe ndonjë sqarim adekuat, sidomos kur kemi te bëjmë me disa gjera te stërmadhuara si mëkate qe nuk falen dhe kam sjellur mendimin e Ehli Sunnetit dhe Xhematit, qe te mos keqinterpretohen gjerat. Ne disa raste, kur thënia nuk ka patur ndonjë rëndësi ose nevoje te madhe për sqarim e kam lënë ashtu siç ka qene dhe nuk kam ndërhyrë fare.

Sqarimin e fjalëve e kam bere ne shumicën e rasteve vete, por diku ku kam patur vështirësi e kam konsultuar babain tim, Gani Islamin, disa hoxhallarë te vjetër e të ri, si M. Ferhat ef. Gurgurin, M. Rexhep ef. Gjyshincen si dhe vete përshkruesin e këtij punimi, Jahir ef. Hajdarin.

Meqë përshkruesi i këtij punimi, Jahir Hajdari, personalisht ka porositur për përmirësimin e gabimeve, siç do ta shihni ne pasthënie, ne e pamë si obligim t'i permiresojme disa gabime duke e ruajtur edhe elementin e gjuhës se vjetër, qe te tingëllojë bukur ne veshtë e njerëzve, e sidomos ne veshët e pleqve, te cilët janë dëshmitarë te gjalle te asaj kohe. Thënë me drejt, përmirësimi është bere vetëm ne ndarjen e disa fjalëve, p.sh: meiba : me i ba, dhe ndërrimi nga shkronja e bute ne te forte dhe anasjelltas , p.sh: gjehnem: xhehennem…

Teksti përmbanë gabime te shumta teknike, por aty këtu, përmban edhe gabime kuptimore, te cilat thjesht janë ne kundërshtim me bazat e fesë sonë, siç ceka edhe pak me larte, por te tillat meqë janë pak dhe thuajse çdonjeres ia kemi bashkangjitur edhe shtjellimin, ne mënyrë qe neve te mos mbajmë përgjegjësi, konstatojmë se punimit aspak nuk i zbehet imazhi e a porosia, madje" Nuk ka njeri pa te meta"…

Sqarimi fjalëve te njëjta ndodhe te përsëritet por ndodhe edhe te mos përsëritet, sidomos nëse te tilla ka disa sosh ne te njejten faqe.

Ne fund te kësaj parathënie modeste, e lus Allahun,subhanehu ve teala, qe t'i shpërblejë te gjithë hoxhallarët e ri e te vjetër, autorin e këtyre derseve, përshkruesit, mua, si dhe te gjithë ata qe me ndihmuan ne një forme apo tjetër, me Xhennetin me te larte, Xhennetin Fridevs! Amin

Sedat Gani Islami

11/9/2005, e diele,

Brunei Darussalam

 

Hyrje

 

Eudhu Bil lahi Minesh Shejtani Rraxhim

Bismilahi Rrahmani Rrahim

 

***

 

Sal-lu ala resulina Muhammed

Sal-lu ala habibi kulubina Muhammed

Sal-lu ala shefii zunubina([2]) Muhamed

 

***

 

Allahumme sal-li ala Muhammed ve ala Ali Muhammed

Kema sal-lejte ala Ibrahime ve ala ali Ibrahime inneke Hamidun Mexhid

 

***

Allahumme barik ala Muhammed ve ala ali Muhammed

Kema barekte ala Ibrahime ve ala ali Ibrahime inneke Hamidun Mexhid

 

***

 

Kul Huve Allahu Ehad

Allahu Samed

Lem Jelid Ve Lem Juled

Ve Lem Jekun Lehu Kufuven Ehad([3])

 ------------------------------------------------------------------------------------------------

 

O Besimtar(ë)!

 

Qyky([4]) tekëst i harabishtes([5]), i përkthyem ne shqip prej Kur'anit Azi([6]), deri u përkthye ka zgjat plot 3 vjet. Këtë e kish përkthye ni([7]) Miderriz Makedon i Gostivarit, e unë e mora prej Avni Kerrqoves ne Leonberg ne Gjermani (më) 1974.

 

O vellazen ne ket përkthim prekem tetan([8]) muslimant sepse for(t) ni pakic jemi ne rrug qi([9]) thot Kurani, e mos te mendon asni([10]) qe asht ba përkthimi me qellim prekje te naj([11]) personi.

 

Si ne fillim thuhet: Kush nuk ka qef me ngue munet lirisht me u largue veç le te din qi ska ku me shkue.

Pra aj qi ngoft Zoti i nimoft e ndigjimin e tekëstit me Xhenet ja pagoftë! (Amin)

 

Ej vllazni Musliman ngoni mir qa po u tham: Pasha Zotin Xhen Leshan([12]) pa nji Fe nuk ban me kan se qikha([13]) gjithmon së na lan([14]) ku i kem te shumtit bab e non ne Ahiret dot shkojm tetan ishalla mir e me Din([15]) e Iman([16]) (Amin)

 

Ngoni shok ngoni vllazni këto vazhdojn([17]) për pleq e te ri.

Ky tekest tregon për kohen e sodit, qi fort pak njerëz gjindem në rrugën e Zotit.

Apo shihni more vllazni sa fort jemi hapit([18]) që në hak te dinit([19]) gja([20]) spo dom([21]) me dit.

Jem largue prej emrit të Perendis, kah([22]) feja Islame fort jemi braktis.

E kem rrok([23]) rrugën e dreqit jepim krahin i nimojm([24]) te keqit.

Na mashtroj dreqi na shtini në grusht, tani për Allahin hiq spo jemi ngusht.

Jemi ardh ne kohen e fundit i kemi të gamet([25]) e Firaunit.

Kemi teptis([26])  ne salltanat([27])  e ni namaz se kemi ngat.

I lam manesh([28]) namaz e ibadet po mundohemi me ba dynjan([29]) Xhenet.

Jemi tye([30]) que([31]) kohen me kangë e me lojna tutna([32]) ne sahat te dekes([33]) dot na merret goja.

Mani more vllazen mos hupni([34]) besimin po ti lutem Zotit me na fal gabimin.

Qikjo([35]) pun o vllazen tybe([36]) së asht([37]) e mir qi spo na bjen në men hiq për teneshir([38])

Qishtu nuk ashtu mir besa as e mare([39]), apo shihni vllazen gjith po shkojn ne inqar([40])

Shemllat([41]) e Allahit jan Diell edhe Han, apet shumica prej nesh bese nuk jem tye([42]) nxan.

A e dini more vllazen se kush asht Allahi, qe te err([43]) Akshami e nuk te qel Sabahi

Mos e qoni kryet vllazen bash përpjet se ne Hazdreti Azrailin([44]) kemi me u zatet([45]).

A e dini vllazen kush asht Azraili, qe per ni sekund te len pa fije shpirti.

Mani([46]) more vllazen mos bani gabime se nestra ne Ahiret nuk dot gjajna pshtime.

Frymen me que kot ne kit dynja nuk ban, nestra ne Ahiret hiq memfat([47]) nuk te ban, kur te shkojmë ne Ahiret dot bahem pishman([48]).

Kemi me u zatet ne uren e Sirat (it), kerkush nuk muj del pa nihum([49]) te Allahit.

Pra ne kit dynja kush ban ibadet, ata([50]) nestra Zoti e gezon me Xhenet.

A ban me i than veti shqiptar muslim, shkon krejt Ramazani ni dit s'ja njino(n)([51]).

Me qa e dallon vehten qi([52]) je musliman, qato katër sene ne koft se i punon: Namaz e Ngjinim, Salavati e Shahadeti, qato more vllazen gjith i kem ngat veti.

Qysh muj i thom([53]) veti Musliman Shqiptar, i ban 30 vjet abdes së din([54]) me mar([55]).

Abdes së din me mar as namaz nuk ban, me qa e kallxon vehten qi je Musliman?

Nuk asht boll([56]) veq emni Hasan a Hysen por duhet me u ba besimtar me men.

Me figura njerëz u plotsue bota, por shkuen u mbyllen ne besime te kota.

Ejani more vllazen punën ton te nreqim ti afrohem Zotit e mos te ngojm dreqin.

Shkolla asht e mire hiq kurgja nuk te ban, por duhet me i mledh met e me u ba insan.

Fjalen e Allahit a ban mos me ngu, nestra ne Ahiret së kem qare([57]) pa shku.

A e dini vllazen kan e kemi shoq, kem shpirtin e ngrat nestra na len(ë)  në lloq([58]).

Malli i kesaj dynjaje asht fort i pa ngim([59]), ni sheher([60]) me pas njeri(u)n nuk e ngin

A po shifni vllazen gjithkun u hi sherri e haseti([61]), nuk u met([62]) kun([63]) ven pa u prish muhabeti.

Ngoni qa ka than Hazdreti Muhameti, pa kan tan ni ven sëna don as Xheneti.

E na jemi qkep([64]) vllazen e kojshi, asnja shoqi shoje([65]) së dom me pa me sy.

Na kan vnue syt perde hiq sjemi tye pa veq Zoti e din se ku kem me ra.

Jemi tye ba hajgare me hogj([66]) e me kuran, nestra ne ahiret([67]) kem me i ra pizhman.

Tetdhet mi (80.000) dinar jepim kangataritë, a ni dinar na dhimet([68]) ne muejn e Ramazanit.

Na kemi me lyp prap diten e sodit për me dhan diqka veq per rizë([69]) te Zotit.

Apo ngoni vllazen pleq edhe ju te ri, na ka hip harami me doket për mi kry([70]).

Apo shihni vllazen qi u ba beteri([71]) kerkun nuk met ven qi nuk hini sherri.

Qyrni([72]) more vllazen apo ngoni kenena([73]), shum jan disa sene qi sënai([74]) lejon feja.

Na ka hupun([75]) marrja e na hupi nera([76]), te vogjlit tu oxhaku([77]) pleqet meten([78]) te dera.

Na more vllazni kem me dal ne mizan([79]) aty ku dot matet ameli([80]) i gjith cilit insane.

Aty kem me dal burra edhe gra, i mjeri aj i mjeri qi del fukara

Tetana tefteret([81]) aty kan me i pru, herse([82]) qa kem ba, vet kem me i lexu.

Ah kur te shohim krejt qa kem punu, prej marres([83]) Allahit njersa ka met mlu.

Zoti thot ej kulli([84]) Jem, nje sen ma tepri mos u çkru? Jo Ja Rabi([85]), veq (atë) qa kam punu.

Ej kulli jem pse nuk je kujtu, kuran e pejgamber Une u kam pas que, udhen kah me i ra jau pata kallu, veq po merret vesh qi sëkedesht me i ngu.

Une jaratisa([86]) xhehnem e xhenet, qata qi e ke lyp sod kie me gjet

Me permen(d) xhehnemin me goj asht kallaj, a mish edhe eshna qkrihen veq me i ra perskaj

Ikni pej azabi([87]) mos u ban budall, se ma ne kit dynja kurr sekemi([88]) me dal

Na gjithmon ne Ahret dot rrim, te lumt ata te lumt, ne Xhenet qi dot hin

Kurr nuk na bjen ne men per hjeshit e sodit atje kur te shohim Dizarin([89]) e Zotit Ishalla Zoti nasip na ban me pa. Amin!

Ne ket dynja mashtrim na doket kogja gat, a kunra([90]) Ahireti se ka ni sahat

Mallin e dynjas me ta dhanun ty, qat dit qi te vjen deka gja ska qa met vy.

Duhet me pas pak sa mu sjell aborrit, medet qa i bahet vllazen nates (së) vorrit([91]).

Rreth e rreth asht terr nuk ka drit, kem me dhan gjevap([92]) se kem kah me livrit([93])

Vesin dy melaqe kan e kie Zot, qai([94]) qi madha shpirtin e ma merr sod

Dot na bajn sual([95]) kan kie Pejgamber, duhet me dhan gjevapin kem Resulullahin

Na bajn Istintak([96]) kan ke pas Iman na duhet mu than: Kerimin Kuran

Dy melaqe vllazen dot na rrin ne kam([97]) ato dot na vesin per bab e per nan

Prap edhe dy tjera aty na rrin ne kam ato dot na vesin per Din([98]) e Iman([99])

Dy melaqe tjera dot na rrin karshi, ato dot na vesin vllazen per kojshi

Ajo nat e vorrit medet asht shume terr, vetëm e ka drit qaj qi ka amel([100])

Kush i ban hyzmet muejt te ramazanit, atij do ti vjen ne syret te jaranit

Kush e fal namazin vllazen dit per dit, atij do ti vjen si ma i miri mik, menihere varrin ka per me ja zdrit([101])

Kush ka pasuni me vot([102]) ne hagjillak veq per emer te Zotit e jo per pazarllak

Veq per emer te Zotit ne Qabe per Zjaret e jo veq me shkue me ba tugjaret([103])

Per Zjaret kush shkon ne Qabe per Hagji, ne Qabe aj kur hin dhet mi([104]) musliman ngat tina([105]) kan pshtim([106]).

Me Hagji të([107]) qitash jan tye ba hajgare, nestra ne Ahiret kan me dal me marre

Qabja asht bekue prej te madhit Perendi, njeri hilegji([108])  ne Qabe së ban me hi

Shum disa gjin te ahiri Zemanit([109]), do tja hupin vleften Qabes e Kuranit

Fal i kofshim Zotit hak xhenleshan([110]), qata gjinen([111]) e ahiri Zemanit aj([112]) nuk i harron i ban me bejan([113])

Per dikon o vllazen marrja sasht kurgja, nestra ne Ahiret e sheh qa ka ba

Azabi([114]) per marre medet shum i ran, ne Ahiret kur te shkojm nuk dot gjajm derman([115])

Zoti hak ka than ban ma([116]) Ibadetin, nestra ne Ahiret nash me gjet Xhenetin

Na shkojm rahavan([117]) qi marim naj rrog, a hiq së na bjen ne men qi kem me hi ne toke

Qyky trup i shkreti krejt ka per meu kall, a shpirti i shkreti ka me dhan gjevap([118])

Her se qaka ba, ka mu ba azab, zorin e kem mat madhin per nan e per bab

Prej razise([119]) prinderve me ba per me dal, zjermi i Xhehnemit flak ka per met kall

Si me shkoll fetare ashtu me botnore, banu djal mentar gjitheher korr fitore

Banu Besimtar i forte e i vertet, kurgja nuk te pengon as per fakultet

Zoti na i ka dhan neve syt e met, qobani i mir kurr nuk i hup dhet

Jemi ba demela me ba ibadet, a për fitim te dynjas po shkojm ne tjeter shtet

Dynjan me ban tanen([120]) , krejt qikta([121]) dot jet

Gjith i cili trup mrena ne dhe dot hin, me veti i marrim dy metra qefin

Per pes gjashthet vjet ymer pe bojm gjith kit dahle([122]), a për jetën e pa sosun hiq spe kemi gajle

Shif sa jem habit kuku hajmedet, qysh dona me shku nestra ne Ahiret

Mas dynjaje kem mar hez([123]) e dham dukatin për penez([124])

Hajmedet per ne fort jemi habit, qa jem tye ba nuk jem tye dit

Qita djemt e ri jan ba fort azgin([125]), i ban 30 vjet kurr ne Xhami nuk hin

Shkojnë frajerisen([126]) jan ba si zotni, a per Ibadet te Zotit hiq spo don me ni

Vetem me figura dihen si insan, se kah ditunija hiq kurgja nuk jan

Nuk i njofin prindet medet bab as nan nestra ne Ahiret azabin shum te ran, aty do te shofin se qa do ti gjan

Nuk jane tye dit qi gjith ktu së nalan, ku i kemi sod te shumtit bab e nan, qatje kem me vot edhe na tetan

Qaj njeri qi fen nuk man, aj nuk vyen gja as për vatan

Mlidhi met o i ri mos u ban hajvan se neve na vyen fe edhe vatan

Gjithcili insan duhet te lidhet dikun, qi nestra ne Ahiret mos te shkon si majmun

Zoti te fali pllum mos u ban turrec, kur kie munsi([127])  mu ba qysh te duesh vet

Feja nuk te nalon mundesh me u ba mret, veq nu bafsh demel e mus dash ti vet

Qitash i lam te rit dot dalim te pleqet, qaq mrapa jan met kuku haj medet qa asht ni e zez tuta([128]) qi u gjet

I kan hapun kraht seicili ma i zi, per qka do ni sen([129]) i bjen vllaut allti

Gjithnji te shkret ngojn nefcin([130]) e dreqin,  i thot njani tjetrit ma ke hanger megjen([131])

Shejtani u kan Imami i Meleqve, Zoti e perzuni veq qi nuk ra ne sexhde

Zoti pej rahmetit vet ata([132]) e hoq, aj tash gjith munohet veq me ba nej shoq

Shejtani insanve gjith ne fiqir u hin, kan te munet me kthye ne qorr sokak e shtin

Ne ngaterresa e ne sherr gjithehere e qon, i mjeri aj i mjeri ata qi e ngon

Shum gezohet shejtani kur e ban nejnja te vetin, po ja hup te shkretit dynjan edhe Ahretin

Per megja e per toka mos bani manovra([133]), se toka i ka hanger niqin qorr jovana([134])

Ashtu për tok te Zotit mos u ban depsuz, veq ka dy metra ven i kem për nefes([135])

Kabullgjija([136]) e i keqi te rraset dit e nat, gjithnji ik pej tina lshoja udhen pak se ka me tu dhimt kur te hin ne qorr sokak

Qikjo pun e keqe gjithmon koka kan, por Zoti mi veti nuk duron kerkan

E mallkueme dynjaja ne ta me dal niher, 124.000 jan kan veq Pejgamber.

Sa insan ne ket dynja qi jan kan, ne Ahiret jan vot tetan

Ej vllazni ej insan bane muhafaze([137]) qat shpirtin tan, se gjithmon qikha([138]) se dot na lan, ne Ahiret dot shkojm tetan

O vllazen ngoni qa po u tham, na u qorruen syt, sit bahet vllau zingjin turr po i bajm mej nxjerr dy syt

Qa po hjekun nanat thmin me e rrit, qpesh po vin ngatrresat shoqi shojn me myt

Veq per dy tri fjal po i bjen vllau vllahut, e per kah kufini([139]) jem ba sikur grat

Perdit shoqi shoqin jemi tye myt, me neve po keshin tetana kralit

Jemi ba budall fort jemi habit, spo na nxan hapsanet([140]) shoqi shojn tye myt

Krejt bota e pranon fen e muslimanit, a vet ja hupen vleften fes edhe Kuranit

Per tetana keto sene perdit del gazeta, her qa na takon neve na hup e drejta

Nash tjen profesor nash te jen hagji, per ni gabim te vogel dhet([141]) i gjuhen permi

Kemi marak na keto sene me i rrit, menxi qe po presim vllaut me ja nxan syt

Qyrni tjerat fe se qa jan tye ba e tye punue, nja me ba gabimin tjeret kan meja mlue

Ngoni more vllazen qa poju tham un([142]), ruene fort vehten mos u ban shpiun se nestra ne Ahiret del syret majmun([143])

Ruju mos u bani ju munafikgji se hin ni tefter([144]) ti me jahudi

Ndashi ju me dit kush asht dreqi plaku, qaj njeri qi ban fjal nermje vallaznillaku

Ngoni more vllazen qito fjale qi po ua tham, tetana keto fjal gjinden ne Kuran

Kush nuk ban namaz mos te thot se kam dit, nestra ne ahiret do te del ne syret te thiut([145]).

Namazi e ngjinimi jan farzet e Zotit, fitimi i tyne dot shifet mas sodit

Kush don me dit vehten qi asht shume azgin, rritet edhe plaket kurr ne xhami nuk hin([146])

A thue kit hallk met do ti ken lan, qi mshelin dyqanet shkojn me fal xhyman([147])

Na ka lan Allahi xhuman ni tubim, ka me ardh ni dit qi ka met dhan pshtim

Nash dot jen mret nash dot jen struqnjak([148]) ne Aresat mejdan([149]) dot dalim cullak

Aj njeri qi si dahet vllazen ibadetit, ai ka mej vesh teshat e Xhennetit

Zoti ne kit dynja liri na ka dhan nash banu melaqe nash banu shejtan nestra ne Ahiret e shohim qa i gjan

Ka me ardh ni koh per gjith cilin insan, qysh jan sod tye shkue nuk kan frik prej Zoti as po ju vjen marre, duhet te jene ne frig te Zotit mos po ma qet fare, qaj qe po e shet evladin me pare, veq me e permen duhet me ardh marre .

Zoti ty evladin bakshish ta ka fal a ti po e shet si lopën ne pazar.

Qito pune qishtu kush si bon([150]), e ku guxojm na tye kan musliman

Qikjo pun te na tepri e keqe, kuku hajmdete kerkun nuk punohet veq te na ne Kosmet([151])

Ngoni qa po u tham ej more vllazni kurr mos u habitni ne goj me shti raki, veq evladin shite ndash me kan ma i zi

Ej more vllazni jem zogj musliman, rrenën e hasetin([152]) na i ndalon Kurani

Ashtu dhe komoren e me pi raki, fes e hyqymetit mos i shtini bri

Ne cfardo mynyre te silet mileti po njat mnyre edhe hyqymeti

Zoti xhenleshan me hyqymet punon, ne baz te lajqeve([153]) te njerezve dhe hyqmin e qon

Kater sene jan qi e majn dinin dyrek, hyqymeti i drejt e zingjini i gjymert i man hajvanatin mir edhe sabin([154]) edhe fukaran qi jan sabirin

Ngoni more vllazen qa me ju tregue, Zoti i nimoft kush ka qef me ngue

Per qito fjal krejt qi po u tham, per disa jan te mira e dikujt sja lan([155]), veq nestra ne ahiret e shohin qa i gjan

Na u kan kapllais([156]) zemrat me gjynahe, spo ja dim rendesine hiq fjales Allah

Na jemi qillue ne kit ahiri zeman, sjem tye interesue per din as iman

Dine ju o vllazen Kurani po thot muslimani se ban me hanger ryshfet se zjerm do ti bahet ne dynja e ahret

Poshtersi e madhe per ni musliman me hanger ryshfet se e ka nxan ni shkom([157])

Ai qe e han ryshfetin dine qi ska men, mir le ta din qi ka hanger zjerm

Fitimi e feja e kan ni karar, kurr mos e tepro se te ban zarar

Pejgambert vasijet kan lan, fukarave gjith me ju dhan

Fukaraja kan sabi([158]) ban rahmet ne evlad te tij, ndash me ba Allahi ne ty

Allahi asht i gjan([159]), Ai ka boll gjithkuj me i dhan, veq i la per sebep ton

Qaj zingjin qi ban rahmet, hiq pa shybe aj drejt ne xhennet

Ni sheher met met([160]) ne dynjat, gja pej tij ske memfat([161])

Ni dinar sadak me dhan, nestra ne ahiret e gjan

A ban veti me men me i than, me nga mas dynjaje e ahiretin me lan

A po shihni more insan dyen([162]) me pas te veten se pe knaq pa prek ne hajni, prej pasunise vete nuk jan tye u ngi

Ky popull  i sodit jan prej zemres se ngusht, sa ma shum me pa synin edhe ma te unt

Per do ylymtar([163]) hogj edhe hagji nuk u met ma me dal kun ne mledhi

Kogja shum jan ba disa djem dai([164]), marrin muhabet e fes i apin bri([165])

Gjithnji bajn hajgare me hogj e hagji, edhe ne hajr me thirr po thon ti se din gja, tetan llam([166]) u bane e se din qa je tye ba

Nuk njinoj as se falna due te rrnoj i lir, skam nevoj kurrgja se zemren e kam te mir

Gjynahet e tyne reshin sikur shiu se zemren pak ma te madhe e ka edhe thiu

Ata njerzit qi bajn ibadet Zotit per emer, ata ne hesap te juvin([167]) ata spaskan zemer

Per disa insane qi nkrye skan men, per ata hiq kerkun ska ven

Ne dynja nuk kan ven, ne ahret te shkretit dogri([168]) ne xhehnem

Xhehnemin e mush qibri([169]) e inqari([170]), nefci([171]) e naleti([172]) gjith ata gjinen qi i bajn per veti

Me pas deklarat([173]) hem me kan fetar, para njerzve te sodit nuk kan itibar([174])

Pra e ka veq shkollen e per ahret gja se din per kohen e sodit aj asht ne përparim

Por nuk asht çudi gjith kit çud, insani i mashtruem nefci edhe shejtani, por duhet ta dim na ni tjeter gja edhe 7 her qikaq me u ba Madhnise se Dhl Xhelalit nuk kan qa me i ba

Tetan ne rrug te dreqit more Allah me kan, prap para Allahit dot dalim tetan

Ja Allah ruena Dinin e Imanin se shum zaman i lig e zuni muslimanin

Kush e man fen sod po i thon je met larg per mrapa hiqu asaj rruge mos u ban budall qasi gjinsh([175]) si ti qitash jan fort rrall

Zoti me ajet ne Kuran ka than, ne kit dynja Unë jam Kahriman([176]) a nestra ne Ahret e shohin qa i gjan qata gjin qi jan qashtu tue than

Ngoni ju vllazni qa po thot Kurani nuk ban shybeli me kan muslimani

Pra ni njeri qi e mashtron dynjaja aj nuk ka fiqir hiq ma shum se gjaja

Pra kuj tja merr menja qi nuk ka me dek, plotesish aj ka te drejt fen mos me njek

Pra masi e din qi pa dek se ka qare as kurqysh nuk ban, e pse i merr per goj fe edhe Kuran

Pra aj qi se beson se qa thot Kurani, largoni pej tij se aj vet asht shejtani

Kush don more vllazen me ngue Muhametin, me ni dor dynjan me tjetren Ahiretin

Kush don me pas pej Zotit memfat, qati qi si dhimet malli per hajrat

Qaj qi nimon o vllazen hajratit Zoti ja zgjenon Uren e Siratit

Ja Allah pash meleqt e Tu, Ti gjynahet tona gjith me naj paku

Ja Allah pash te kater qitapet pakonaj gjynahet e shtonaj sevapet

Ja Allah pash hazreti Muhametin gjith besimtarve epna xhenetin

Ja Allah pash Ebu Beqirin ne rrug te drejt qona fiqirin

Ja Allah pash hazreti Ymerin bona muhafaze e largona sherrin

Ja Allah pash fuqin e Alis Ti epu kuvet krejt muslimanise

Ja Allah pash kuvetin Tan shtona dashurine ne kerimi Kuran

Ti e kie emnin GAFUR kie shum rahmet pej hazreti Ademit e deri ne devre([177]) kijamet te lutem ja Allah me na que ne Xhenet([178])

 

 

Qitash dy tri fjale per qito grat e sodit

 

Qitash dy tri fjale per qito grat e sodit vetem 5% gjinden ne rruge te Zotit

Ej gra ke motrat e mija a e dini qa lyp prej jush Perendija

A e vetni kan apo e dini vet, a i bani ju shpirtit te juv hyzmet qi me xhet xhenetin nestra ne Ahiret, a e dini ju qi tan kem me dek, herse qa kem ba Zoti dot na vet

Ah mori gra qa u ba me juve keshtu qi smet([179])  marre ne plaka as ne nuse

Kur po knon radjani naj kange perdesuze([180]) i hapni vesht e ngoni si plaka si nuse

Veq po dridhet kulmi i shpis tye ja leshu zanin radis

Na i ka mlue berllogu shpijat tue i ngue grat radijat

Nuk ja ruejm vetes imanin por ja ruejm radis programin

Gja nuk ka per burrin ma zi se kur grueja nuk ka uj([181]) ne sy

Per at shpi ka kris gazepi kur e kthen gruaja burrin per veti

E ka ba burrin sakat vet e mush fytin dukat

U ka hi hileti([182]) ne shpija i rren robet mi kan ble vllaznija

Grat e mushin fytin alltin([183]) robet e kan buken me lang([184])

Hajmedet per grat e sodit qysh dot dalin para Zotit

Xhenabu Allahi mir te sheh qa po ban i vnon veshin qa don me i than

Me goj tane kie me than çka ke ba gjevap([185]) me dhan

Mani mori motra mos bani gabime se diten e Kijametit nuk dot gjani pshtime

Tepri zor e kini per me ruejt imanin me ba me perzie punen me tjeterkanin([186]), aty merret vesh qi e nguet shejtanin

Qito grat e sodit plot fytin dukate as ni namaz nuk e kan ngat

Haj medet per grat e zeza hup imanin per peneza ([187])

Po salltanisni([188]) tepri e po hini nen gra e po i thoni veti si une nuk ka

Po rritni pej menje po bini ne Qibar([189]) ateher edhe Zotin pe bani inqar([190])

Kuku hajmedet per ju mori gra nestra ne Ahiret ku kini me ra

Zoti dhylgjelal([191]) insant i fal vet per ta ka krijue xhehnem e xhennet

Disa gra te zeza thon se due temin([192]), flliqen ne gjin te huej e fitojn xhehnemin

Zoti i fal te paq burra e gra por vet po flliqen te shkretat ne xhenem kan me ra

Po lyhni e po ngjyhni fytren po e rinisni, te mjerat ju te mjerat shpirtin pe bitisni([193]), ne grop te zjermit te xhehnemit ne ahret po qe qitni

Si per burra si per gra ne Ahiret boll ven ka, te miret ne xhennet te keqit ne xhehnem kan me ra

Kuku mori gra pse po shminkatni ka mu([194]) ardh ni dit qi vet dot kukatni

Duhet mori motra me abdes me zbardh fytyren e jo me kutija me kelb([195]) krejt natyren

Mashkujt mori motra kur te shohin ashtu, hagji aj me kan, aj ka me gabue meniher dallash([196]) fiqiri([197]) ka mej shkue

Qito punt e juve porosi e dreqit, fiqiri dallash si te mirit si te keqit([198])

Ah mori motra mori gra duhet shpesh ne men me ju ra per xhehnem e xhenet ne Ahiret qi ka

Xheneti e xhehnemi dyjat mushen([199]) gjin, ne xhehnem te shkretit qi dot hin mashkuj nja e gra niqin

Ju bre gra kur po bashkohni fort po habitni e fort po hutohni mejeher nisni hahni([200]) ju gra nermje veti a fjalet e ndyta si pranon xheneti

Kallni([201]) loje e muhabet asnja se bini shahadet

Keni qef me ju than e mir e su bjen ne men per tebeshir([202])

Burri juaj i shkreti ne pun po bahet llam krejt parja e tina po hin ne trupin tan tye([203]) ble kumash e tye ble najllon

I braktist ato kini nis me tjera, kam e duer([204]) cullak kelbcin([205]) po ju vjen era

Femnat muslimane per vesh([206]) kan kufi te mjerat ju te mjerat spo doni me ni, dit per dit oi([207]) te mjera seq her([208]) ma zi

Do koh pak ma para lypshit edhe elmaze su bike ne men qi duhet namaze

Ah mori gra he gur e rrasa qysh spo qyrni([209]) qa te qet darsma veq najllana e se veshit (nuk veshni basma-shtofe por tesha ye najllanit ose te tejdukshme) basma (shtof)

A kur te hini ne vorre e te mlohni me drrasa aty do te shifni mir qa u bani darsma

Ku ku hajmedet as spo vetni as spo dini vet se qysh duhet mu sjell qi me vot ne Ahret

A e dini motra atje ne Ahret Zoti ka kurdis([210]) xhehnem e xhennet ku ato te dyja i fitoni vet per te cilen te munohesh aty kie me gjet

Ah mori gra kur tu rrok zori i sualit([211]) lypni nihmen pej dukatit

Kur tu rrok zori i namazit lypne nihmen pej elmazit

Kur tu rrok zori i imanit lypne nihmen pej najllanit

Kur tu rrok suali i Perendis lypne nihmen prej kutis([212])

Shum azabe te rana sahat um sahat([213]) qi po e qplojshit trupin kam e duer cullak

Kur tju shtrihet trupi motra ne teneshir aty do te shihni qysh ke kan e mir

Melaqet se na vesin per shminka e salltanat por ata na vesin namaz a kie ngat qa doni me ba kur se keni asnja

Ata kan me u vet kur hishit ner gra asnji shahadet nuk jeni ra

Nuk kem dit mu than pse se vetshit dikan shum ran u vijke ju me vet dikan e per qata jinni te sofatit([214]) shejtan

Nese se ke dhan zeqatin e alltanit dije se je ba hasmi([215]) i imanit, Zotit sja ke ngue hatrin e as devam([216]) si ke ba Kur'anit

Ngoni ju bre motra qa me ju kallzue kurr pa iz([217]) te burrit mos dil me kerkue

Pa izen e burrit ni fërkem([218]) me dal, zjermi i xhehnemit ne ahret ka met kall

Ndashi ne ahret fytyren bardh me pas shum itat([219]) edhe akrabas([220])

Ndashi mori motra per me hi n'xhenet bani burrit tan pa prites hyzmet jo per interes veq per ahret

I lumi Allah veq qishtu ka than, e ka ba me dije ne kerimin kuran

Mozallah([221]) bre motra burrin me idhnue hiq mos tja msyn ne ahret me shku

Ashtu burri me ba gruen me idhnu, mir le te din qi ska ku me shkue

Zoti i ka lan nafake([222]) nermje veti me iqram([223]) te shoqi shojt me fitue xhenetin

Qysh mani uzdaj([224]) oj gra per xhenet kur burri ni fjal e grueja nizet (njezet)

Pra kur qillon grueja pej ships domaqin([225]), kurr nuk i nxjerr burrit e as shpis se vet idhnim

Sa per qiso grash kurani po thot qellimet e tyne tana u shkojn kot

Gruja nefcin e dreqin fort mir i ngon sa niqin burra ni grue tepron

Pra qajo grue qi ka marfiet([226]) pa prites opqina([227]) do ta bajn zijaret([228])

Marifet nuk kan as nuk bajn aman, tana femnat jane te sifatit shejtan

Aty ketu najnja qi ka marifet edhe i shoj miqet i prêt, u ban itibar([229]) e shum muhabet

Qajo grue vllazen qi shkon mar,  opqina tu miqt shum kan itibar

Qishtu me kan duhet hem ngat ibadeti ndashi me u ba hirija xheneti([230])

Qishtu mori gra duhet me punu e jo robet nder veti me i shti mu ngaterru

Shpija perqa gezohet nuse qi ka nxan, e jo me u ban gjarpen robet me i ngran

Kurr nuk prishen vllaznit per pa i prishen grat, ky sherr i ka nxan edhe evlijat

Duhet fort mu ruejt grat pej ketij zamani se ka dalun dreqi sod per mejdani

Me ty aj bashk rrin me ty han e pine, ku ja sheh sherrin ti hiq nuk e din

Ndashi ju me ta([231]) me liftu, ne ven te punve te keqija pune te mira me pune

E mytni shejtanin vehten e ke pshtu, Zoti me Kuran oj gra na ka kallzu kush bahet me dreqin ne xhehnem kam me gju

Qato grat e moqme medet qysh jan kan ne nevojtore([232]) sheje([233]) gjitheher kan lan per me dit gjithkush qi veni asht nxan

Ne paqi qef me dit se kush eshte shejtani kur shkoni me mledhime u del per mejdani

Sit ja nis me fol mejher e heton, ne kunet([234]) e ne vjehrri([235]) mejher nis e rrzmon([236]) a vet vehten ja nis e livdon une thot drejtsin gjith e kam punue

Une burrit ja qorrova syte baba e nana e tina sguxojne me livrit

Turli([237]) salltanati i blen grues çuni a baben edhe nanen ja ka mlue pluhni

Tu([238]) te qashtuzmet([239]) gra dahet pija e haja, dahet muhabeti edhe akrabaja

Te vetve pite e pula, pleqve([240]) buk e lang i mjeri plaku i mjeri qi nuk ka qa ban

Ngoni mir ju mori gra qi po boni te zeza, ne zemer kan me u ra

Zoti hiq nuk gutet kogja shum vonon, veq te dini mir qi Ai nuk harron shpirti juv i shkreti te gjitha i pagon

Edhe vjehrrat duhet me pas marifet evladin e huej e kan emanet

Jan disa vjehrra vet kqyr me u ba mret a res([241]) i jep zjet([242])

Vjehrrat duhet me pas dijeni gjithhere ne rrug te mara rejave me ju pri (se) rejat jane ne fis te huej edhe agjami([243]), e jo me rit mene e me dal ne voter e rejat e shkreta si maca ner sofer

Zoti eshte malm([244]) kan ma te madh se duron, Ai gabimtarit dy syt ja qarron ban vaki vonon veq nuk e harron

Re e vjehrra femna jan dyjat jan te sifatit shejtan, a njana ma e shtremt duhet me kan,  Zoti te shtremten e ban bejan([245])

Puna e vet ja ban, puna e vet belan do te gjan ne dunja jo ne ahiret

Ju bre gra kur po dilni ne gazmen([246]) pse po kapllaisni teper ne dyzen([247]), a per Allahin hiq nermen([248]) sju bjen

Po ja rritni vetes mene e poj thoni zoj, a po i  merrni hallkun tani neper goje

Kurr mos folni keq oj gra per kerkon se deka asht ni sen, ku te jesh te gjan, keq me kan tye fol po shkon pa iman

Deka asht e msheft gjither me ty rrin, a dakikun e saj ai hiq nuk e din

Mori gra pse po jepni aq nalt pse pe rritni menen e po bini ne qiber

Qibri asht i keq kerkun nuk ka ven, veq ne ahiret dogri([249]) ne xhehnem

Mori grat e zeza, Zoti dhylxhelal, si femna si mashkuj Ai Vet i ka fal

Hajmedet per ju mori te shkretat gra, ne cdo 40 dit u vjen per evlija([250])

Ngoni mori futa([251]) qa po du me u than, me dit qa po hupni met u kishin lan

Shum te drejta ma teper mashkujve jau ka dhan se(pse) femnat jan te sifatit shejtan

Pes te drejta Zoti femnave ja u mohon:

1-     femen pejgamber ska pas

2-     femna imam smun me kan

3-     femna azan smun me thirr

4-     femna (i)kamet per farz smun ban

5-     femna dy niqaha per niher smun i ban

Kur vet Xhebau Allahi keto Vet jau ka nale([252]), e kah muni ju bre gra vehten me livdue

Dine ju bre motra qi shum po gaboni qi ju vetvehten shum po e livdoni

Po e hupni dynjan edhe ahiretin me sjellejt e keqija po e hupni edhe xhenetin

Hazdreti Fatimja ban dua per gra, n'sexhde i bjen Zotit gjith lutet per gra

Marre asht per ju dallash me punu e Hazdreti Fatimen ju mos me ngu

Qito fjal ju motra fort mir duhet me i ngu se jau kallxojne udhen kah duhet me shku,  nestra ne ahiret ma kallaj me pshtu lutnju ju Allahit mu hjek pej Azabit ikni pej gjynahit e shtoni sevapet

Zoti asht malum([253]) e man krejt dynjan edhe ahiretin

Na me sjelljet tona dyjat i fitojme me te mirat xhenetin e me te keqijat xhehnemin

Zoti asht i pasun edhe shum i gjan, herse qa ti lypim Ai ka me na dhan

Ja Allah pash Hazdreti Fatimen([254]) grave muslimane bonjau nasip pshtimet

Ja Allah pash diell edhe han, femna edhe mashkuj besimtar qi jan neper krejt dynjan tanve pshtim nasip jau ban Amin

Sadeka Allahu-l-Adhim([255])

Subhane Rabbike Rabbil Izzeti Amma Jesifun

Ve Selamun Alel Murseline Vel Hamdulil-Lahi Rabbil Alemine([256])

 

 

 

 

Allahu Xhel-le She'nuhu

 

Allahu Xhel-le She'nuhu prej te gjitha krijesave qe i ka kriju mas forti i don insant,  keshtu qe herse qa ka kriju ne ket dynja, krejt per sherbim te insanve.

Xhenabu Allahi Xhel-le Xhelaluhu te gjith insant i fal te mir e te paster, pa marr parasysh besim a kamsi([257]): njerëz.

Fekat([258]) njerezit si po rriten ne 7 vjet e perpjet, po vin tye u prish vet, tye ngue nefcin e shejtanin.

Mos tish kan hilja e nefcit e e shejtanit, ateher insant ishin met tan te mir, keshtu qi skish pas nevoj me u krijue xhehenemi.

E insant si po fillojn me u rrit po dahen ne dy grupe: te mir e te kqi, ku per te dy grupet Xhenabu Allahi ka pergatit vena ne ahiret: xhennet e xhehnem

I keqi smuj rrin nermje te mirve, as i miri nermje te keqive, qynqi([259]) fjala e mir e vret te keqen edhe e keqja te mirën.

 

 

 

Shtrohet pyetja

 

Pse na pruni Zoti ne kit dynja per me dit qe Allah ka

Qaj njeri qi ska besim hiq kerkun aj se mun gjan pshtim

Qaj njeri qi sban hyzmet ska dynja as ahiret

Qaj me fe qi lidhje ska niqin vjet nrronft dynjan se ka pa, i mjeri aj i mjeri aj ku ka me ra

Mesim e dituni aj njeri qi ska, kurfar pshtimi aj nuk ka, as ne ahiret as ne kit dynja

Kush hyzmet shpirtit si ban aj as gjall sduhet me kan

Kush Allahin frig se ka kurr ni te mir aj ngat se ka (dhe) ne dy dynjat aj asht fukara

Badihava([260]) kurgja ska, i vin t'kqijat pa ja da([261])

Shume azgin([262]) veti poj thom, kurfar feje nuk po dom([263])

Pej mahluku([264]) jemi insane, pa ni fe kurqysh nuk ban me kan, se qikha([265]) gjithmon se na lan ne ahiret dot shkojm tetan inshalla mir e me dine iman

Amin

Ngoni mir more insane, vetun ne vorre kem me kan, veq me Zotin e amelin([266]) tan qysh tjesh sjell atje e gjan([267])

Ja Allah ja Dhul Xhelal Ti gjynahet me naj fal sado te mdhaja ato me kan gja si bajn Qeremit([268]) tan

Shum i gjymert([269]) Ti na ke dal, dostin tan Ti na ke fal; Muhametin Mustafan pejgamber per krejt dynjan ne fene islame bytyn([270]) kah jan, na ke que edhe kuran,  her kush don rrugen e gjan, ne ahiret kush don me kan gu um gu([271]) me dostin tan ishalla Ti nasip na e ban! Amin!

 

 Nji livdim per Resulullahin a.s

 

Per ty asht marue([272]) tansija([273]) per ty ban meshir Perenija me ty lumnon krejt njerzija O Muhamed Mustafa

Ti je burimi i rruzullimit, ti je shpirti i gjith krijimit ti je ama e cdo burimi O Muhamed Mustafa

Goja jote plot inxhi zemra jote plot njerzi o Muhamed Mustafa

Ti je udha e vertetes ti je thesari i gjith jetes ti je lumi i gjith shpreses O Muhamed Mustafa

Ti krejt jeten e ke qkri per ymetin bitevi([274]) je lut tmadhit Perendi O Muhamed Mustafa

I madhi Zot me ba razi([275]) pej ymetit pleq e te ri kah u solle([276]) u lute ti O Muhamed Mustafa

Te fali Zoti shum naltsi([277]) i plotesuem me madhni te dashti Zoti ty sahi (h) O Muhamed Mustafa

Ke urrnue me punue ne rrug te mara mu naltsue hiq pa u nal me perparue Ej Muhamed Mustafa

Jemi mushun me gjynahe shum te mdhaja sikur male, ne ty uzdaja([278]) shume e madhe rigje([279]) Zotit me naj fal Ej Muhamed Mustafa([280])

Per ty salat pa sasi pej te madhit Perendi dhe selame pa kufi Ej Muhamed Mustafa

Ej resul te kemi hastret te na pranoni per ymet mi([281])  ne Zoti baft rahmet Ej Muhamed Mustafa

Shum po tutem ja Muhamet sna pranoni per ymet se spo bajna hiq hyzmet([282]) O Muhamed Mustafa

Ej mybarek Mustafa ne uzadaj tane bajm sefa ne dit mahsherit([283]) ban shefat([284]) O Muhamed Mustafa

Ej mybarek ej emin kah po sillem bajm gabim lutja e jote Perendin majm uzdaj qi dot na i fshin([285]) O Muhamed Mustafa

Ja pejgamber ja muhamet krejt besimtaret te kan hastret dot na pranojsh per ymet nat zeval derve kjamet([286]) O Muhamed Mustafa

Ty rigje Zotit aman, ne dit te mahsherit ne at zeman, nen bajrak([287]) tanin me kan ishalla Zoti nasip na ban Amin

Ej resul ej Muhamet kan pranoni per ymet shybe([288]) ska aj drejt ne xhenet Amin

Zoti besen ta ka dhan qysh te thuesh ti ashtu ne dit te mahsherit nat zeman besimtari rigje te ban ku te jesh ti me ty me kan Amin

Ja Allah pash hatrin tan besimtaret luten tetan te resuli Ti drejt na qon ne at dit te mahsherit ne at zaman Amin

Ja Allah Ja Ilahi nat e dit na lutemi qi te na qojsh nen bajrak te tij Amin

Tu Allahi ska zahmet her ku te don aj na qon vet ja ne xhehnem ja ne xhenet na te dyja i fitojme vet qysh te monuhem kem me i gjet. Po sahi([289])

Ja Allah Ti an rahmet jo ne xhehnem po ne xhenet gjithkon e qon ameli i evt ja ne xhehnemja ne xhenet. Po sigurish(t)

Ja Allah Ti rahmet ban te na perpiqsh me dostin tan Muhamedin Mustafan Amin

Ymyd tu Zoti xhl-le she'nuhu ve xhel-le xhelaluhu qi cdo lutje qi bahet fisebililah([290])  te gjitha tu Zoti jan kabull

Pra vllazen musliman perpiqnu qi cdo lutje apo ibadet ta bajm fisebililah e jo per syreta([291]) qe te na bahet kabull.

Lutja e syretase nuk bahet kabull kurr niqin vjet me u lut badihava. Zoti thot shko merre te qata qi pot niejn kah lutesh nersy tyne a kur je vetun spot e bjen ne men per rahmetin Tim

Ndersa lutja per fisebililah (100) % bahet kabull sepse ajo bahet veq per Zotin Xhel-le She'hunu e jo per syreta

Sikur lutjen e prindit per evlad qi Zoti nuk e kthen po e ban kabull ashtu lutjen e fisebililahit nuk e kthen

Pra duhet ta dim se per qa me ju lut Zotit Xhel-le She'hunu

 

Nji qoban me dhen

 

Aj qoban tue i que dhet([292]) me kullot e kish pas udhen rrej([293]) do vorreve tye shkue ndjeve([294]) u dhake selam vorreve edhe tye u kthye.

Nji dit i del ni shehit([295]) e i thot: O djal i mire apo vjen sonte musafir te une?

Djali i thot kur ti qoj dhet te shpija pe veti baben e po vi.

E vet baben babi i thot po vi edhe une shkojm bashk

Baba vet me veti thot: Aty shpija ska veq vorre qa don me dal?!

Kur afrohen ngat qe aj sheiti ungjin([296]) tu e prit djalin. I apin selam, jau merr selamin. I thot baba i djalit me tha djali ate shkoj sonte musafir tu njani e i thash ani veq po vi edhe une e pot veti a ban me ardh une ven tina

Shehiti i tha: Po ban veq sduhet ti me fol kurgja. U qel ni der qa me pa lule tyrli shyhreti. Shehiti i thot ketij ungju qitu e qyr qat vjen qisaj udhe veq qyri e mos fol kurgja veq qyri mir e vnojau mene([297]) qa po sheh

1-     Mas pari ni qik e mir, ni djal mas saj e mas djalit ni njeri me ni thik

2-     Ni njeri me ni tub dru i kapke me i qit ne krah e se mujke me i que e qitke henez

3-     Ni lis me ni bir duel ni shpen per asaj bire u soll pak kur u kthye se mujke me hi

4-     Ni deti i madh, ni pem midis deti ni pllum maje peme knojke pak e zhdrypke e qakatke ne do te felliqte

5-     Ni bjeshk me do gur, i mrrolshin([298]) gurt te mdhejt te poshte, te voglit perpjet

6-     Ni tub([299]) gjin qorra pa duer pa kam

7-     Do tjer pa krye e barkun e madh

8-     Do tjer cipri cullak([300])

9-     Do tjer gjin tue hanger qamas([301])

10- Do tjer fytyren e zeze e guhen jasht te gat derin'tok

11- Do tjer fytyren mas shpine

12- Ni kasap po e pren ni qen e erdh ni njeri e bleu mishin

13- Ni njeri me ni kali ne qaf e ni njeri hipun ne kali

14- Ni njeri me ni thi te rjep(ur) ne dor e thiu i gjall

15- Ni grup gjin u kelbshin mu duft([302]) e u largova

 

Atehere i erdh shehiti edhe ja filloj me ja spjegu:

 

1-     Qika e mir dynjaja, djali ju, thika egjeli

2-     Prap ju ini mush gjynahe e si hiqni po qitni apet

3-     Lisi me bir ju folni qamas fjala sekthehet

4-     Deti i madh fuqija e Zotit, pema dynjaja, shpeni hogjollart e dikurshum e shesin kuranin

5-     Bjeshka me gur dikur dot sunon rinia e femna

6-     Gjinia qorra skan lexue Kuran kan prek haram pa kam([303]) jan vot kah sduhet

7-     Ata pa krye e barkun e madh se ka fiqirue e ka hanger haram hakun e nej jetimi

8-     Ata cipri cullak qata qi jan birinis ne dynjat

9-     Ata qi kan hangr qamas kabullgjit rreth megjave

10- Ata ftyren e zez e guhen jasht deri ne tok kan ba qamas marrina kan bajt fjal ngjit iftire kan marr hallk per goj as namaz as ngjinim

11- Ata ftyren mas shpine ata kurr ne sexhde sjan ra

12- Aj qi e bleu mishin e qenit i ka pas paret haram

13- Aj njeri me kali ne shpin me ka vra mue me gjith kali pa hak e ka mem bajt deri ne kjamet

14- Aj me thi ne dor i ka idhnue e trushkim([304]) prindet

15- Ata qi u kelbshin jan qata qi jan pegllat e parfimue e krue ftyren me turli cka e ngjit te bardh e shminka, etj, te cilat i nalon kurani. E qata tash veq ne zjerm kan me kan deri ne kjmaet se kelbcinat veq zjermi i pastron.([305])

Per qita ska nevoj me vet kerkon po bahem vet ma mjeshter se Zoti xhen leshan([306])  D.t.th. se ka dit Zoti met qinis veq po qinisesh vet. Birinisja([307]) te qon ne qiber ne mene te madh(e), edhe bahet me tjeter qellim me ju begenis kush te sheh

1-     Mashkllin e begenisin femnat hupin krejt

2-     femnen e begenisin meshkujt hupin krejt

Keshtu qi me qit sifat me hupin te padishmit dynjan edhe ahiretin pe hupin moralin ftyren edhe kryet besa ne sa e ne sa vena bani vaki kjo.

Kur shifet nej femen qi u hijeshue hagji me kan ka me gabue meniher fiqiri dallash ka me i shkue at punen e keqe gjith shkon tye menue qysh me qit femen me mujet mu takue (e) udhtimin e Meqes([308]) krejt ka me harrue

 

 Ej insant e besimit islam

 

Duhet fort mir me menue e me u kujtue s'jemi kan hiq etash jemi e dikur apet s'do te jemi e kush po i punon qito?

Vetem Zoti Xhel-le She'nuhu qiro kur ti menojme kurr nuk dot gabojm per dynja e per ahret te paster dot pshtojm, dynja e ahret dyjat i fitojm.

Duhet te dim qi te gjith insant jan te bit e Hazdreti Ademit e te bit e Hazdreti Haves

Shume koh ma von jan da besimet si mas qitapeve qi qoj Zoti Xhel-le She'nuhu: Tevratin, Zeburin, Ingjilin, Kuranin Az([309])

Njerezit qysh u kan konis kuj i kan konis([310]) qasi u ba

E na muslimant i kanisem([311]) Kuranit Az([312])

Ne sa e ne sa vena qkruen qe Zoti Xhen Ve Xhel([313]) kur te an kijamet vetem fen islame e pranon tjerat jo, pse? Sepse i pari njeri hazdreti Ademi pej dheu erdh musliman i paster pa far kusuri([314])

Se dyti hazdreti Muhameti, Alejhi selam, te cilin Zoti Hak Xhen Ve Xhel([315]) e dashti mas forti e fali musliman ne planetin mat voglinne tok

Kjo asht %([316]) e sigurt qe Xhenabu Allahi Xhen Ve Xhel([317]) e ka desht mas forti se qkrun mi der te xhennetit

LA ILAHE IL-LA ALLAH MUHAMMEDUN RESULULLAH

E na muslimant duhet te bahem edhe besimtar e me dit qe jemi te bit e Hazdreti Ademit, ymeti i Hazdreti Muhametit, Mileti i Hazdreti Ibrahimit, te mez'hebit Imamit Azam([318]) Ebu Hanife e te tarikit mystekim, tarikiti ma te livdueshem, qi edhe imami i qabes duhet me kan i tarikit mystekim

Per me i fitue dynja edhe ahiret duhet:

1- me i besue Zotit, pejgamberit, Kuranit gjith me u gjin simas urrnave te tyre edhe mos me ja ba kuj qa sta kan ty e jo pej tutes se njerit pej dres Allahut Xhen Ve Xhel([319])  duhet mos me punue ato qi sta kana prej dros se Allahut se Ai te sheh gjith si diten si naten

 

 

 

Tri pun jan qi punohen veq për Zotin

 

1-     Me vot([320]) me pa nej te smut e pate se pate kurgja

2-     Me i hujdis([321]) dy vet qi te jen keq([322]), pa interes

3-     Me ba hyzmet pak ne naj xhenaze

 

Qito tri pun veq Allahi Xhen Ve Xhel([323])  i qkruen([324])

 

Njeriu tre emna i ka: Sabi, i pjekun, xhenaze

çdo njeri e ka emnin e vet, a xhenaze e marrin at emen tetan

 

Pese 5 gjynah te mdhaja qi si fal([325]) Zoti jan:

 

1-     Ni pun qi e din ti qi asht gjynah edhe e ban

2-     Me fal evladin dikuj

3-     Me nrrue([326]) kavaka([327])

4-     Me majt bylbyla ne kafaz

5-     Me majt qiken mas bylykut([328]) për interes tanin

 

Jan edhe do gjynahe si keto:

1-     Tu i smuti me fol për gjin([329]) qi jan dek

2-     Me desht gruen nersy([330]) vejanave, mashkuj e femna (qofshin)

3-     Me desht thmin nersy jetimi

4-     Mu salltanis([331]) nersy fukareje

5-     Me permen(d) mall e gja([332]) nersy fukareje

 

4 gusht 2005, e enjte

Vushtrri, Kosove

 

 

 Në vend të pasthënies

 

"Ju lutem lexuesve për përmirësimin e gabimeve qynqi kam ba gabime ne shkrim ku shum i kam diktue edhe vet bukur shum", këto ishin fjalët e fundit te Jahir Hajdarit, i cili ne fund të fletorës se tij shënon edhe datën e (ri) përshkrimit te këtij materiali (maj, 1997, Zjaq([333])).

Neve nuk na mbetet tjetër veçse t'i drejtohemi te Madhit Allah qe Pejgamberin, sahabet, tabiinet..., hoxhallarët tanë dhe tere dijetaret e sinqerte t'i shpërblej ashtu siç Ai ka mundësi, ndërsa neve, nevojtareve për mëshirën e Tij, pastaj diturinë e tyre, na i falte mëkatet, na mundësoftë qe edhe Ne te bëjmë siç bën ata dhe na bashkoftë te gjithëve ne Xhennetin Firdevs! Amin!!!

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Përmbajtja:

 

Parathënia- 4

Hyrje- 8

O Besimtar(ë)!-9

Qitash dy tri fjale per qito grat e sodit- 24

Allahu Xhel-le She'nuhu- 32

Shtrohet pyetja- 33

Nji livdim per Resulullahin a.s- 35

Nji qoban me dhen- 38

Ej insant e besimit islam- 41

Tri pun jan qi punohen veq për Zotin- 43

Në vend të pasthënies- 45

Përmbajtja- 46

 

 



[1] Ajetet (Fjalët hyjnore te regjistruara ne Kur'an) e para ne Kur'an, janë pese ajetet e para te kaptinës: Alek (nr: rendor ne Kur'an 96), te cilat janë" Lexo me emrin e Zotit tënd, i cili krijoi (çdo gjë). 96:2. Krijoi njeriun prej një gjaku të ngjizur (në mitrën e nënës). 96:3. Lexo! Se Zoti yt është më bujari! 96:4. Ai që e mësoi (njeriun) të shkruajë me pendë. 96:5. Ia mësoi njeriut atë që nuk e dinte".

 

[2] Dhunubina: Mëkatet tona

[3] Shënim: Ne këtë hyrje, meqë teksti është ne gjuhen arabe dhe ishte me disa gabime, te cilat janë me tepër te natyrës teknike sesa profesionale, dhe thjesht, për te mos rene ne to edhe lexuesi bashkëkohor, vendosa te ndërhyjë me disa përmirësime, te cilat, me përjashtim te njërës prej tyre, nuk i ceka fare ne fusnota ne vendet përkatëse, duke shpresuar se një shënim ne fund si ky, do te mjaftonte për te gjitha

[4] Ky

[5] Arabishtes

[6] Aludim ne: Adhimush She'ni- Famelarte

[7] një

[8] Te gjithe

[9] që

[10] asnje

[11] ndonjë

[12] Xhel-le She'nuhu: I Lartësuar qofte!

[13] këtu

[14] nuk na lënë  

[15] Din: Fe

[16] Besim

[17] vlejnë

[18] habit

[19] qe per fe asgje nuk duam te dijme

[20] asgjë

[21] spo dom: nuk po duam

[22] prej-nga

[23] kapur-mbahemi

[24] Ndihmojmë

[25] ngjajme ne veprat e Faraonit

[26] kaluar kufijtë

[27] luks

[28] anash

[29] Dynjanë: boten

[30] duke

[31] kaluar

[32] frikësohem, kam droje

[33] vdekjes

[34] humbi

[35] kjo

[36] Për Zotin

[37] nuk është

[38] Tavolina mbi te cilën shtrihet i vdekuri musliman për t'u pastruar

[39] mbare

[40] Mohim te Allahut,Subhanehu ve teala

[41] Shembujt

[42] duke

[43] ngrys

[44] Meleku i vdekjes

[45] takuar

[46] mosni

[47] dobi

[48] pendohemi

[49] ndihmën

[50] ata: a-ja e fundit e theksuar, ne gjuhen popullore ka kuptimin: atë

[51] agjëron

[52] që

[53] thom: themi

[54] nuk din

[55] marrë

[56] mjaft

[57] rrugëdalje

[58] balte

[59] i pa mjaftueshëm

[60] qytet

[61] hasedi-zilia

[62] mbet

[63] askund

[64] shpërndarë

[65] njeri tjetrin

[66] hogj: hoxhallare

[67] Ahiret: Bota e ardhshme e perjetshme

[68] dhimbset

[69] hire te Zotit

[70] koke

[71] gjera te këqija

[72] Shikoni

[73] këndej

[74] nuk na i

[75] humbur

[76] nderi

[77] Metafore per mosrespektin e pleqve dhe udheheqjen e shtepise nga te miturit

[78] mbeten

[79] peshore per matjen e veprave ne Ahiret

[80] puna

[81] regjistrat e veprave

[82] çdo gje

[83] turpit

[84] robi

[85] Ja Rabbi: Zoti im

[86] krijova

[87] ndëshkimi

[88] s'kemi

[89] Hjeshin, Vete Allahun,subhanehu ve teala,. Sipas normave te besimit islam, (Ehli Sunnetit dhe xhematit), besimtari do ta sheh Allahun,subhanehu ve teala, ne Xhennet, si shpërblimi me i madh per te.

[90] ne krahasim me

[91] Muslimanit nuk i ndalohet te jete i pasur, por duhet patur kujdes qe pasuria e tij most a largoje prej feje

[92] pergjigje

[93] lëviz

[94] Ai

[95] pyesin

[96] pyesin. Instintak: fjale arabe, qe ka kuptim: Te kërkosh nga dikush te flasë

[97] kembe

[98] fe

[99] besim

[100] pune te mire

[101] ndriçuar

[102] vajte-shkuar

[103] tregti

[104] 10.000

[105] afër tij ose ne s

Emri i bukur All-llah

 

Me këtë emër të Zotit "All-llah" fillon Kur'ani, qoftë nëse merret në konsideratë leximi i besmeles, qoftë të ajetit të parë të kaptinës El Fatiha: "Falënderimi i takon All-llahut."  (El Fatiha, 1)

Ky emër i Zotit daton nga Ademi a.s. Pastaj e hasim te populli i Nuhut a.s. "Po të dëshironte All-llahu do të dërgonte engjëj, ne një gjë të tillë nuk e kemi dëgjuar as nga të parët tanë!" (El Mu'minune, 24)

Nuk i kanë besuar Nuhut a.s. por edhe ata edhe paraardhësit e tyre kanë ditur për emrin "All-llah"  

Edhe populli i tha Hudit a.s.: "A na erdhe (të na frikësosh) që ta adhurojmë vetëm All-llahun e të braktisim atë çka adhuruan prindërit tanë?" (El Arafë, 70)

All-llahu i madhërishëm na zbulon se popujt e vjetër, kur nuk i besonin pejgamberët e tyre, duke u përballë me dënimin e Zotit, gjithashtu dëshmonin njohjen e emrit të bukur "All-llah", bile në ato momente përfundimtare edhe i besonin atij: "E kur e panë dënimin tonë, thanë: Ne i kemi besuar vetëm All-llahut dhe i kemi mohuar ata që ia shoqëronim" (Gafir, 84)

Kështu mund të thuhet se emri i Zotit "All-llah", u shpall me jetën e parë në Tokë. Gjithashtu njerëzit do ta njihnin deri në ditën e Gjykimit. Kur asnjë prej njerëzve nuk do të di për Emrin e Zotit "All-llah" dhe kur askush nuk do ta thirr me këtë Emër, do të bëhet dita e Kiametit.

"Dita e Kiametit nuk do të bëhet për derisa në Tokë, nuk ka dikush që do të thotë "All-llah".   (Thënie e Muhamedit a.s. e shënon Muslimi, Tirmidhiu dhe Ahmedi)

Emri i lartësuar "All-llah" përmbledhë të gjithë emrat e Zotit. Në Kur'an thuhet: "All-llahu ka emrat më të mirë, andaj thirreni me ata..." (El Arafë, 180)

Muhamedi a.s. ka thënë: "All-llahu i ka nëntëdhjetë e nëntë Emra..." (Transmeton Ebu Hurerja, shënon Buhariu, Muslimi, Tirmidhiu, Ibn Maxheh dhe Ahmedi).

Kështu të gjithë Emrat i bashkohen emrit të bukur "All-llah" dhe thuhet se ky Emër i Zotit, përmbledhë të gjithë emrat tjerë të Zotit, dhe të gjitha atributet dhe cilësitë e Zotit.

Dijetari i njohur i gjuhës arabe Sibevejhi, pohon se emri "All-llah" nga rrënja e l h, gjegjësisht nga forma emërore e el Ilah. Pas kësaj hemzeja u zëvendësua me glifin dhe lamin, dhe emri mori formën "All-llah".

Imam Kurtubiu thekson se Emri i Zotit "All-llah" i ka dhjetë cilësi me të cilat dallohet prej Emrave tjerë të Zotit.

1.                  I pari përmendet në hadithin mbi 99 Emrat e bukur të Zotit

2.                  Është emri më i madh i Zotit

3.                  Këtë emër më së shumti e cekë Kur'ani dhe hadithi

4.                  nuk mund të numërohen gjërat që udhëzojnë në këtë Emër të Zotit

5.                  Ky Emër më së pari përmendet, ndërsa Emrat tjerë të Zotit së pari përshkruhen

6.                  Vetë All-llahu i madhërishëm ka urdhërua me e thirr me këtë emër

7.                  Askush nuk e emërton vetën me këtë emër

8.                  Lexohet para çdo pune në të cilën kërkohet bereqet, si dhe kur bëhet betimi

9.                  Të gjithë dinë për këtë Emër, dhe asnjë prej popujve të lashtë nuk e mohon

10.              Kur ky Emër ngrihet prej tokës bëhet dita e Kiametit.

Emri All-llah, përbëhet prej pesë shkronjave, dhe secila shkronjë (harf) paraqet një atribut të Zotit të madhërishëm.

Shkronja e parë është elifi, i cili simbolizon cilësinë e njësisë (ehadijjet)- vetëm Ai është, çdo gjë tjetër varet krejtësisht nga Ai. Për këtë, elifi në Emrin e All-llah është i ndarë prej shkronjave tjera, sikurse Zoti i madhërishëm është i Lartësuar, gjithmonë mbi çdo send,i Vetëm. Cilësia e ehadijjetit është cilësi e parë e manifestuar në Qenien e Tij (Dhat).

Shkronja e dytë në Emër është lami, pason menjëherë pas elifit, paraqet nder, lartmadhëri (xhelal). Për këtë cilësi xhelal thuhet se paraqet manifestimin më të lartë të Qenies (Dhat).

Në një hadith kudsi thuhet:

"Madhështia (adhame) është petku Im, ndërsa Lartësia (kibrija) është mburoja Ime." (Transmeton Hennad, shënon Ebu Davudi).

Andaj atributi i lartmadhërisë së Zotit (xhelal) paraprin në manifestimin e përgjithshëm të bukurisë së Zotit (xhemal). Që këto dy cilësi mendohen si manifestimet më të larta, paraqitje mahnitëse, gjurmë të ekzistencës hyjnore dhe veprime.

Shkronja e tretë në Emër është përsëri lami gjegjësisht lami (l) e dytë. Drejtpërdrejtë është e lidhur me lamin e parë, andaj thuhet se bëhet fjalë për të njëjtën gjë, por e thënë ndryshe. Andaj kjo shkronjë simbolizon cilësinë e bukurisë së Zotit (xhemal). Këto dy cilësi, xhelal dhe xhemal, veprojnë njëkohësisht, kështu që manifestimi i jashtëm, i zbuluar ndaj krijesave quhet bukuria madhështore (xhemalul – xhelal), ndërsa e brendshme e fshehur, ky manifestim paraqet në realitet madhështinë e bukurisë (xhelalul – xhemal).

Cilësitë e xhelal dhe xhemal manifestohen sikur paraqitet Dielli në agim. Por edhe agimi edhe perëndimi paraqesin paraqitjen e Diellit por në intervale të ndryshme dhe forma të ndryshme mu sikur këto dy cilësi hyjnore paraqiten në zemrën e njeriut por ai i ndien dhe përjeton ndryshe edhe pse e dimë që të dyja janë gjurmë e bukurisë dhe përsosmërisë Hyjnore.

Shkronja e katërt në Emër është elifi i cili theksohet por nuk shkruhet. Kjo shkronjë paraqet cilësinë e përkryer (kemal), sepse njeriu gjithnjë ka dëshirë me arrite përsosmërinë, por nuk mundet sepse përsosmëria e vërtet i takon kryesisht dhe vetëm All-llahut (el-kemalu lil-lahi vahdeh).

Dhe në fund, shkronja e pestë në Emër është he (  )e cila paraqet cilësinë e Atij (huvrije), cilësi jo e prezencës së Qenies Hyjnore në botën e krijuar, edhe pse All-llahu i madhërishëm me veprimin e Tij në botë është prezent. Në këtë aludon verseti i Kur'anit fisnik: "Thuaj: Ai, All-llahu është Një!"  (Ihlas, 1)

Ai mendohet se Ekzistencën hyjnore, të cilën nuk e njeh askush, e cila paraqitet, ndërsa në Emrin All-llah, mendohet në veprimin e Zotit në botë, në prezencën Hyjnore (hadret).

Duke u përpjekur që All-llahut të madhërishëm sa më parë ti afrohet nëpërmjet veprimit të Emrit të Zotit "All-llah", njeriu për këtë Emër lidhet me dëshirë të përhershme që në vete ti përmbledhë cilësitë më të bukura dhe më të lavdëruara shpirtërore të cilat paraqesin refleks të veprimit të këtij Emri, sepse siç theksuam Emri All-llah paraqet përmbledhje të gjithë emrave të bukur, të cilësive dhe karakteristikave.

Zbukurimi i shpirtit me këtë Emër (tehal-luk) paraqet një aftësi të pa përshkruar (isti'dat) të ndjenjës mahnitëse të shikimit direkt Hyjnor (nadhar) në shpirtin e njeriut.

Dëshmia e vërtetë e veprimit në Emër të Zotit "All-llah" në shpirtin e njeriut vërehet në atë që ky individ së pari mendojnë All-llahun e pastaj në gjërat e tjera konkrete.

Transmetohet se Ebu Hasan Nuri, shtatë ditë kishte qëndruar në një vend, pa ngrënë, pa pirë dhe pa fjetur. Vetëm shqiptonte fjalët: All-llah, All-llah! Të afërmit e tij e njoftuan Xhunejd Bagdadiun për këtë. Ai tha:

"A është i kujdesshëm për namaz apo jo?"

"Po falë vetëm farzet" i thanë,  Xhunejdi tha:

"Falënderimi i takon All-llahut (Elhamdu lil-lah) ia ka mbyllur rrugët shejtanit!"

Pas një kohe Xhunejd Bagdadiu tha:

"ejani ta vizitojmë, dhe do të kemi dobi nga ai, ose ai do të ketë dobi nga ne."

Kur arritën Xhunejdi e pyeti:

"Ebu Hasan, çfarë ke?"

Nuri u përgjigj:

"Shqiptoj fjalët "All-llah, All-llah" dhe gjithnjë ndjej dëshirë të madhe."

Xhunejdi i tha:

"Ke kujdes. A thua All-llah me All-llahun apo vetëm ashtu thua  me gjuhë? Nëse thua vetëm me gjuhë atëherë je i vetëdijshëm për veten tënde. Nëse thua me zemër do të jesh i dehur (hajran) nga manifestimi i fuqishëm i këtij Emri të Zotit në temë!"

Ebu Hasani në këtë u përgjigj:

"Vërtet ti je një edukues i bukur". Pastaj u kthye në gjendjen e mëparshme.

Një rast, kur Shibliu ishte në shoqëri me Xhunejdin me zë të lartë bërtiti "All-llah", për çka Xhunejdi i tha:

"Hasan çka ke"

Të gjithë u çuditën, si përmendja emrit të Zotit me qenë haram: Xhunejdi shpjegoi:

"Nëse nuk je me All-llahun por me ne, e flet për All-llahun, e dimë që me përmendë dikë në mos prezencën tij në realitet është përgojim (gibet), e kjo është e ndaluar (haram). Nëse je me ne dhe tek ashtu e përmend Emrin All-llahut të madhërishëm, d.m.th. mos me e respektua Lartmadhërinë e Tij, e edhe kjo është haram.

Zbukurimi i zemrës së njeriut me veprimin e Emrit të Zotit "All-llah", vërehet në preokupimin e tërësishëm të zemrës së njeriut dhe energjisë shpirtërore (himmet) në meditimin mbi All-llahun e madhërishëm. Kështu njeriu në këtë gjendje nuk sheh askënd përveç Tij, nuk kërkon kënd pos Atij, frika dhe shpresa e tij janë të lidhur vetëm për Të.

Lubejdi kishte thënë:

"çdo gjë në të cilën nuk mendohet për All-llahun është jo e saktë"

Në Kur'anin fisnik tridhjetë e tre ajete fillojnë me Emrin e All-llahut.

Një dijetar ka thënë:

"Kush e shqipton këtë Emër, njëqind herë në ditë, do të arrij shpëtimin."

Dr. Abdul Halim Mahmud ka thënë:

"Kush e lexon këtë Emër njëmijë herë do të arrij siguri dhe bindje në zemër (kemalul jekin), d.m.th. forcim të imanit dhe njohurisë në zemër.

 

Përgatiti: Dr. Ali Iljazi

 

 

08.05.2006.islamgja kova.net

 

37 ushtare korean pranojne islamin para se te shkojne ne nje mision ushtarak ne Irak.

Ketu mund ta lexoni materialin ne anglisht dhe ta shikoni edhe foton e mrekullueshme te ketyre vellezerve tane te rinj ne fe.

http://english.chosun.com/w21data/html/news/200405/200405280041.html