Ne radhe të parë mos e quaj veten ashtu sepse nuk je. Gabime ne jetë bëjmë dhe për to pendohemi shumë, por nga ana tjetër duhet te shikojme përpara dhe te mendojmë për të ardhmën.
Mua personalisht më vjen shumë keq për problemin qe paske pasur dhe për perseritjen e tij, por nëse behesh e fortë kjo gjë nuk ka pse përsëritet.
Duket se ti ke vuajtur shumë për abortin e pare dhe nëse e perserit përsëri mund te lere shumë pasoja te renda tek ty.
Prandaj unë do të sugjeroja qe këtë here të bëhesh me e fortë dhe me e qendrueshme ne veten tënde duke mos i lejuar te tjerët qe te detyrojne te besh atë qe nuk deshiron dhe qe te bën të vuash.
Kembengul dhe mbaje femin tënd sepse ta ka dhënë Zoti. Mbase e ardhmja mund te duket e zymte, por me siguri me mirë do të bëhet sepse femija ka hakun e vet ne këtë jetë.
Këto do të ishin keshillat e mia për ty

Me erdhi shumë keq kur e lexova këtë shkrim. Edhe pse vete se kam provuar kurrë ta bëj hapin e abortimit, si femër dhe prind qe jam mund ta imagjinoj sa keq ndjehesh. Kur deshton një shtatzani tek një femër, ajo kalon një krize te rëndë, e ku me kur ajo vete bëhet shkaktare e humbjes se femijut. Tash çdo femër e ndjen dhe perjeton ndryshe një abort, për dikend është diçka normale dhe si len përshtypje, ndërsa dikush tjetër përjetësisht e mban si pikë ne zemër këtë vendim te jetës.
Sidoqoftë, gjërat qe kanë kaluar nuk i ndryshon dot, duhet të bëhesh e fortë dhe ta perballojsh këtë periudhe me durim dhe qëndrueshmëri.

Vendimet tua nuk mund te ti marrë dikush tjetër dhe këtë gjë nuk duhet assesi ta lejojsh, kushdo qoftë!
Është ne pyetje trupi jot dhe femija jote, prandaj mundohu kësaj rradhë këtë dhurate ta pranosh si një bekim nga Zoti dhe mos e sheh veten si te mallkuar.

Jeta është përplotë me befasi dhe sfida, ka periudha qe rëndë i perballojme por dije se vijnë edhe periudha te tjera kur me buzqeshje dhe gezim i perjetojme castet e këndshme.

Si nene qe jam te them, s'ka gjë me te bukur se sa ta mbajsh femijun tënd ne krahet tua, s'ka gjë me te ëmbël se zëri femijut kur te thërret "nene" dhe s'ka gjë me te çmuar kur e sheh se fale merites tënde ritet dhe zhvillohet një jetë e re. Problemet tjera qe ke tash dhe qe do të lindin me vonë do të duken dytesore sepse zemren do ta kesh përplotë me dashuri dhe force për ti përballuar gjithat.

Nëse përsëri e aborton këtë femij do ta kesh shumë rëndë. Nga shkrimi yt verehet se sa je penduar dhe sa vuan për shkak te abortimit pare. Ti ke nevojë për ndihmë profesionale dhe përkrahje, e nëse se gjen këtë askund, s'ke besim dhe ndjen frikë, athere bëhu e fortë se vjen koha qe krijesa e re e cila ritet tek ti, te jep kurajo dhe përkrahjen e duhur me prezencen e saj/tij ne jetën tënde.

Të uroj gjithë te mirat dhe te ndjekt e mbara ne jetë!

Nuk e di nga cili vend je me orrigjine, supozoj nga mënyra e të shkruarit se ndoshta Kosova ose Maqedonia.

Sidoqoftë, pyet diku ne rrethin tënd a ka ndonjë institucion qe perkujdeset për raste te tilla.
Ndonjë qendër sociale, keshillimore apo diçka te ngjajshme.
Nëse jo ne qytetin tënd, athere ne ndonjë qytet aty afër, është me rëndësi mos bejsh tani gabime dhe mbesish rrugëve.

Si i ke marrdheniet me prindet e tu?
Ke ndonjë te aferm kujt mundesh ti besojsh?
A mundesh te na shkruajsh se ne cilin qytet jeton?
Ndoshta ashtu mund pak me lehtë te te ndihmojme, nëse dikush din ndonjë adrese adekuate kujt mund te i drejtohesh mund ta shkruaje ne këtë teme.

Sa i përket gjendjes tënde, kjo periudha e vjelljes tek dikush zgjat deri ne javen 12-16 te shtatzanise, ndërsa tek të tjerët me gjatë.
Mundohu gjatë ditës te hash shpesh e nga pak, qe lukthi çdoherë te këtë diçka te perpunoje. Pi çaj kamomili, kjo e qeteson lukthin. Nëse e pin duhanin dhe kafen do të kisha keshilluar qe për hirëë te shendetit tënd dhe te femijut tënd ti lesh.
Mua me ndihmonin mollat shumë dhe hajsha keksa gjatë ditës.
Të duhet pak kohe te mesohesh me sasine e hormoneve qe ke tani ne gjak, se shtatzania sado kudo e ndryshon atë sasi dhe organizmi reagon, dikush me keq e dikush me lehtë. Me kalimin e kohës do ta verejsh vete se çka ta lehteson mundimin e çka jo, çdo femër reagon dhe e perjeton një shtatzani ndryshe.
Sidoqoftë uroj ta kalojsh me lehtesi!

Nëse don rregjistroju në forum, ashtu do të kesh mundësinë te shkembejsh edhe mesazhe private.

faliminderit shum me prindërit e mi e çoj shum mir po shkaku qe kam pas probleme shum me te dashurin tim dhe familjen e ti qe kur e kuptuan familja ime qe kisha ber abort pa dëshirën time i quan ata ne polici tash e kam pak  me ndryshe dal bëj shetitje shkoj ne shkoll nuk me pengojn fare,sepse jam e vetmja vajz ne shtepi dhe me shikojn ndryshe,te gjith habiten si e çoj me ta,jam nga Koosova nga Peja nuk e di a mundet dikush te me ndihmoj për këtë rast po s'e di çka te bëj...nuk kam askënd qe te me përkrah as te me ndihmoj ju lutem me ndihmoni...do regjistrohem ne këtë forum dhe do flasim reth kësaj teme ju përshëndes

Aida,

Postoje identitetin dhe informatat e mjekut, pasi qe edhe lexuesve te tjerë i'u nevojitet, sikurse dhe protagonistes.

Të falemnderit paraprakisht!

ju lutem mos më pysni për emrin tim,do doja tjau jepja me gjith zemër por kam frik qe e lexojn këtu  ne qytetin tim te gjjit këtë forum dhe te gjith do e marin vesh... kam qen te mjeku para 2-3 javeve po të aj mjek qe ma heqi te parin femi.. më tha qe është 5 javësh dhe qe është ne gjendje te mir i thash te me jap disa barna për kundër vjelljes, mi dha por prap kisha frik ti perdori sepse një nuse e djali te agjit tim më ka then se nuk bën te pin hapa gruaja shtatzene sepse mund te ledohet femija i kam bler hapat po nuk i perdori.. mund te me shkruani ede privat edhe si te doni do ju pergjigjemi mbase e kam internetin ne dhomen time.pres te me ndihmoni ju përshëndes

po ne cilin qytet është ky mjek...unë jam ne peje

shumë konfuze me bërë. njëherë thua jam ne muajin e 7 njëherë 7 javshe e tani 5 javeshe! gjthsesi për nga eksperienca ime personale dhe aida mund te me korrigjoj një femër kupton se është shtatzane pas javës se 4 , sepse bazohesh gjithmonë ne ciklin e fundit. dhe teknikisht pas javës se 5 fillojnë shqetësimet si vjellje, luhatje tensioni, anoreksi etj. flas teknikisht sepse nëse do ishte një shtatezani e dëshiruar mund të merrej vesh edhe me pare duke perdorur test shtatezanie. pa dashur te te lendoj apo paragjykoj me lind një pyetje si ka mundësi qe je treguar kaq e pakujdesshme brenda një kohe kaq te shkurter? dhe ajo çka me bën vërtetë te me vijë keq për ty është fakti qe e ke nisur mbrapsht çdo gjë! gjthsesi e dashur jeta vazhdon, nuk ke pse kryen serisht abort. je ti ajo qe vendos për vete dhe femijen tënd.