Hapja e gojës forcon rrjedhën e gjakut dhe punën e trurit, vlerësojnë psikologët, Andrew Gallup dhe Gordon Gallup, nga Universiteti i New Yorkut, në Albany.



Hapja e gojës nxit mekanizmat të cilët janë përgjegjës për zgjuarsinë e trurit, andaj kjo “sëmundje ngjitëse”, nuk është - siç është menduar më herët - shenjë që po na flihet, por është pikërisht e kundërta. Me fjalë të tjera, njerëzit hapin e gojën që ta forcojnë përqendrimin dhe zgjuarsinë.

Mirëpo, hapja e gojës është po ashtu e lidhur edhe me mënyrën e frymëmarrjes. Këtë e vërteton hulumtimi i kryer te 44 studentë, të cilët kanë shikuar filma të shkurtër në të cilët janë parë njerëzit duke e hapur gojën e tyre. Disa prej studentëve është dashur të marrin frymë vetëm me gojë, të tjerët vetëm me hundë, të tretët me gojë të hapur, e me hundë të mbyllur, derisa të katërtit kanë marrë frymë normalisht. Më pas është matur sa herë ata kanë hapur gojën.




Pesëdhjetë për qind e atyre që kanë marrë frymë normalisht apo vetëm me gojë, kanë hapur gojën gjersa i kanë shikuar njerëzit në film të bënin të njëjtën gjë. Është interesant fakti se, asnjëri nga studentët të cilët kanë marrë frymë me hundë, nuk e kanë hapur gojën.

Hulumtimi mbi të hapurit e gojës, gjithashtu ka dëshmuar rezultate interesante tek studentët të cilët kanë mbajtur leckë të lagët apo leckë të ngrohtë në ballë. Ata të cilët kanë bartur leckë të ftohtë në ballë nuk janë “infektuar” me hapjen e gojës nga filmi, derisa ata që kanë bartur leckë të ngrohtë kanë hapur në vazhdimësi gojën. Në fakt, venat e ftohta të gjakut kanë dërguar gjak të ftohtë në tru, që ka eliminuar nevojën për ta hapur gojën.