Hasan Zyko Kamberi

Lindi ne Starje te Kolonjes, ne gjysmen e dytë te shek te XVIII.

Dihet vetëm se ka jetuar një jetë te rëndë dhe këtë e gjejmë te thënë ne shumë vepra te tij. Ka mare pjesë ne luftën turko- austriake te vitit 1789. Thuhet te këtë lënë ne vargje dhe një fare testamenti. Ka shkruar vjersha fetare e filozofike, poerma fetare e shkrime te tjera qe kanë humbur, kurse vjershat qe gjenden sot nuk janë me përmbajtje fetare por krejtësisht laike

Hasan Zyko Kambari, jo vetëm ne grupin e vjershetareve, por edhe ne letersine shqiptare, është shkrimtari i parë i modelit krijues kritik

Gjithë veprat e tij shquhen për theksimin e fortë te qendrimit te autorit ndaj problemeve vetjake e shoqërore qe ngre.. Poezi me karkter autobiografik janë:

- Bahti im - Është vjershe krejtësisht vetjake. Ajo dallon qe ne dy vargjet e para te saj

Zu Hasani po zihete

ne bahte të ri po prihete

duke shprehur kështu një grindje me veten

- Lufta mreterore - Ndertohet mbi te dhëna biografike. Vjersha jep pamjen e luftës, gjendjen e ushtareve te humbur qe nisen si mercenare e kthehun dyfish te humbur

Fukarane e hodhe ne prushte

e dogje si vapa nde gushte.

- Ty bota zili te kanë - Ne këtë vjershe autori flet për dalledisje dashurie, e cila realizohet me veshtiresi

Hasan Zyko Kamberi është vjershetor i halleve njerëzore

Poezi shoqërore janë:

- Gjerdeku i vashes - Është një vjershe qe flet për bashkimin e djalit me çupën, duke dhënë mjedisin shoqërore dhe ndjenjen e zjarrte të tyre.. Portretizohet Djali dhe Çupa, vuajtje veshtiresite shoqërore e psikologjike qe kalojne për te ndertuar lumturine e tyre njerëzore.

- Grate e va - Është vjershe e cila rajton mungesen e mashkullit ne shtepi, dhe pasojet qe le kjo mungese tek gratë e reja

Hasan Zyko Kamberi është satiriku i parë shqiptare

Poezi satirike janë

Paraja

Trahani

Munafiku

Të "Trahani", vargu i përsëritur si ritual lutjeje......drite kush gjeti trahane......nuk është ironi por dhimbje dhe klithje e njeriut qe ne jetë nuk ploteson as nevojen me te vogël

Të "Paraja" jo vetëm si domosdoshmeri për ekzistencën, por edhe si një provë morale, del se para pasurise dhe ambicjes, thyhen të gjitha shtresat shoqërore.

Të "Monafiku", krijon personazhin negativ te botës se prishur moralisht

" O Perendi, qasme!

Ne mos e pritca, plasme!