ca ja fusni kot edhe ju,mos na thoni ndonjëherë qe ka bërë 80  

hahahahah po po pra po se besojnë këto
e cna intereson neve te shpikim kot për alketen
po tani beson mi belina qe sja fus kot unë

ok

 

.

}*Alketa Vejsiu esht shum shum e bukur !!
unë e du shum !!*{  

Historia enigmatike e familjes për te cilën s'ka folur kurrë me te tjerët. Si ndikoi kjo e kaluar ne formimin e saj. Si arriti te hyjë ne rrethin e syrit te Grabockes e te pushtoje ekranet televizive. Gjithë ambicjet e vajzes qe nga "12 endr

nga Zefina Hasani/ Fotot Gent Shkullaku

Një vajzë, qe ishte mësuar shumë e vogël të mos qante me, kur prindërit, s'kishin mundësi t'i jepnin, sa here ajo lutej: "o mami duaaa...", vendosi një ditë të mos kërkonte me. Nuk e dinte se si por, duhej te bënte diçka qe te mund t'i fitonte vete parate qe do t'i duheshin për gjithë endrrat e saj. Për këtë mund, t'i jepte dorë, vetëm talenti dhe shkathtesia e saj. Ndaj një ditë prej ditëve, kapur dorë për dorë me një nga shoqet e pallatit, ngjiti shkallet e një televizioni dhe me ciltersine e një fëmijë kerkoi ta bënin pjesë te ndonjë emisioni a spektakli, sepse kishte shumë talent...edhe për te recituar, edhe për te kenduar. Dhe nuk kishte genjyer aspak. Të rriturit e kuptuan menjehere se ajo ishte një fëmijë jo vetëm me talent, por dhe me shumë ambicje. Një vajzë e çuditshme, qe dinte te argumentonte mirë atë çfarë kërkonte. Ndaj nuk e lane t'u ikte me nga duart. I leshuan mikrofonin, qe ajo te mund te zbraste para tij, gjithë aftësitë e saja.

Kjo, nuk është historia e ndonjeres prej protagonisteve te vogla te spektaklit "Gjeniu i vogël" , i cili prej kohësh ka nisur te zbuloje fëmijë shumë te telentuar, qe vijnë nga vende të ndryshme te Shqipërisë. Por një histori, qe i përket vajzes me te madhe të atij spektakli, gjeniut qe është zbuluar shumë e shumë kohe me pare se "Klani" te niste kerkimet. Qe ka mundur te hyjë fuqishem ne ekranin e televizionit, kur ende ishte një gjimnaziste. Qe ka hedhur hapin direkt drejt spektakleve te mëdha [e nisi me "12 endrrat e një nate vere"]. Qe ka botuar madje dhe një libër me poezite e saj, titulluar "Bardh e zi". Qe ka mësuar te menaxhoje shumë mirë veten dhe te tjerët, pas ditës kur nisi studimet për Ekonomik, e kur nenshkroi kontraten e punës ne një zyre sherbimi marketingu. Zyre e cila veç te tjerave po e ndihmon ne krijimin e një vizioni për një biznes personal. Pse jo, për t'u bërë dhe një biznes-women po aq e sukseshme. Edhe pse nuk është me shumë se 20 vjeç.

Megjithëse tani është ne kohët e saj me te mira, Alketa Vejsiu nuk kishte se si t'i shmangej këtë here te kaluares se largët, femijerise, sa te bukur aq edhe te trishtueshme. Ndërsa i duhej te ulej kembekryq gjatë provave te spektaklit, me fëmijët e shtresave te thjeshta [pra qe nuk ishin vetëm fëmijë artistesh], te cilët i shikonte me vëmendje teksa vinin ne studion e madhe te "Gjeniut", pothuajse nëpër te njëjtën rrugë qe ajo kishte ecur dikur. Me te vetmin ndryshim, qe ata ishin me prindërit përdore, ndërsa ajo kishte qenë gjitheheret e vetme.

Ka qenë e vështirë rruga për te mberritur deri këtu ku je sot?

Shumë e vështirë, sidomos po t'i referohem femijerise, aty ku dhe nisi gjithçka. Me është dashur te ndeshem me shumë pengesa c'ka ma cenonin shumë këtë periudhe, e cila për shumë te tjerë mund te këtë qenë shumë e bukur.

Pse për ty si ka qenë?

Nuk ka qenë shumë komode. Ishte me shumë melankolike sesa e gezueshme. Kam kaluar një femijeri pothuajse te varfer, ne një kohe e cila ne përgjithësi ishte e tillë. Unë lendohesha shumë kur shikoja prindërit se sa shumë mundoheshin për te me plotësuar ndonjë dëshirë.

Si ka ndikuar tek ty kjo gjë?

Kjo varferi, për fat te mirë, nuk arriti te ma ngushtonte frymezimin për te menduar e realizuar gjëra te bukura. Cuditerisht ka ndikuar për mirë. Me bëri me te fortë e energjike, me krijoi sensin e materializmit, marrë kjo ne kuptimin e mirë te fjalës.

Po ne mardhenie me prindërit?

Edhe aty ka ndikuar për mirë. Historia e familjes me bëri qe unë te jem e lidhur fort me te dy prindërit.

Për c'histori bëhet fjale?

Është një histori qe e ndaj vetëm me veten time e jo me te tjerët. Një histori qe me motivon te punoj fort, qe çdo kenaqesi qe prindërit nuk arriten ta kishin me pare, ta marrin tani prej meje.

Kur fillove t'i krijoje vetes mundësitë për te pasur ato qe prindërit nuk i kishin dhe nuk mundeshin te t'i jipnin?

Qe kur isha ne klase te shtatë. Ne këto kohe unë fillova te marr honoraret e para ne Televizionin Shqiptar, kur dhe ndjeva se po i sfidoja pak e nga pak pengesat. Isha shumë e kënaqur qe po fitoja ca para e qe puna ime po vleresohej ne këtë mënyrë, qe do të kisha mundësinë t'i bëja dhurata prinderve, vellait tim me te vogël dhe vetes gjithashtu. Pastaj kenaqesine me te madhe e arrita pak kohe me pas kur firmosa rrogen time të parë tek Top Albania.

Sa ka qenë rroga juaj e pare, e kujtoni?

Sigurisht. Ishte 250 mijë Lekë [te vjetra]. Ky ka qenë dhe momenti kur unë e kam vleresuar me shumë se kurrë ndonjëherë femijerine time, rrjedhen qe ajo pati. Unë mund te kisha pasur një femjeri shumë me komode se sa e kisha ne te vërtetë. Por po të kishte qenë kështu jam e bindur se nuk do të kisha pasur këtë ambicje. Do t'u kisha kërkuar dhe unë para prinderve pa e vrarë shumë mendjen. Por unë kam qenë e detyruar ta perjashtoj veten nga një raport i tillë dhe tani më vjen shumë mirë qe ka ndodhur kështu. Pra qe nisa ta ndertoj vete të ardhmën time.

Ne Top Albania si fillim, apo jo?

Po dhe ishte fare e rastesishme. Se kisha mbaruar ende klasen e tetë kur një fqinja ime qe punonte si sanitare atje më tha një ditë "hajde provoje se atje merren shumë para". Nxitova dhe unë dhe për fatin tim te mirë me pranuan. Me dukej një fillim i mirë për te mberritur me pas ne televizion.

E mendonit qe atëherë televizionin?

E kisha enderruar qe ne 8-vjeçare kur ngulesha para ekranit për të parë Ambren tek "Non e la RAI", e cila ishte idhulli qe doja te ndiqja e te prekja.

Dhe radioja ju dukej një fillim i mbarë?

Ne katër vitet qe punova atje, bëra shkollën radifonike qe i duhet çdo spikeri televiziv. Top Albania ka qenë një suport shumë efektiv për mua. I kam dhënë e më ka dhënë shumë. Atje mesova se duhet të jesh edhe individualiste. E mbi të gjitha, prej asaj radioje do të fitoja dashurinë e Vera Grabockes, dashuri e cila i kishte munguar një fëmijë te pambrojtur.

Si ndodhi qe u lidhet me Grabocken?

Ishte dikush brenda radios, qe mesa duket donte te me hiqte qafe nga radioja qe me lidhi me te. Një tjetër ëndërr e imja ishte te prekja Vera Grabocken dhe ditën qe shkela ne zyren e saj u mahnita e tera. Aq me shumë kur ajo më tha "Do te te bëj si Rafaela Carra e Shqipërisë".

Kjo mardhenie besoj është krijuar mbi bazen e disa rregullave qe Grabocka mund te këtë vendosur mbi ju, apo s'është kështu?

Qe ne fillim mes nesh u krijua një mardhenie e ngrohte. Rregulla u vendosesn, sigurisht, por qe kishin te bënin me korrektesine ne pune, me organizimin e ditës. Unë kam mësuar shumë nga kjo mardhenie jo vetëm ne anën profesionale por edhe për jetën.

Çfarë pershembull?

Mesova te jem një vajzë me e mirë, me e mbarë.

Pse nuk ishe e tillë me pare?

Me pare nuk isha shumë me kembet ne toke, e hidhja hapin me të madh sec duhej. Puna me stafin e Grabockes me mesoi qe te jem me e qete. Të dëgjoj me shumë se të flas. Të di te jem ne qendër te vemendjes duke thithur dashurinë e te gjithëve qe me rrethojne. Mbi të gjitha Vera më ka mësuar si te ruhem nga ekzaltimi. Të tjerët mund te me kishin orientuar gabim ne këtë moshe qe unë jam.

Besoj keni qenë dhe vazhdoni të jeni e bindur para saj, ndaj dhe ajo ju beson?

Pse jo.

Po kenga si iu shtua prezantimit tuaj ne skene?

Vera kërkonte një femër ne spektaklet e saj qe edhe te kendonte. Ndërkohë unë e kisha provuar tek Top-i, madje kisha te regjistruara me shumë se 7 kenge ne një cd. Por duke qenë se këto kenge m'u bllokuan nga radioja, unë realizova kenge të reja, për spektaklin e pare "12 endrrat e një nate vere".

Ishte kjo një tjetër ëndërr qe realizove ne ato nete?

Po, por unë kam dhe shumë te tjera, me shumë se 12 endrrat e një nate vere. E ardhmja u përket atyre qe besojnë ne bukurine e endrrave të tyre. Unë kenges i hyra seriozisht pas "12 endrrave...". Doja te bëja pushim pas kulmit qe arrita me këtë spektakel. Kisha nevojë për një reflektim. E dija qe dalja tjetër duhej te ishte ne atë nivel ose edhe me mirë. Dhe ne këtë pauze te shkurter mendova te bëja diçka te re. Megjithatë ne prezantim ndihem me mirë sepse aty nuk kam shumë rivale, si ne kenge.

Mungesa e rivalitetit ju jep siguri? Nuk ju duket se kjo dobeson ambicjen?

Por unë e kam një rivale te fuqishme dhe ajo është Alketa e një viti me pare. Unë nuk dal ne skene për t'u krahasuar me te tjerët. Vetëm ne fillimet e mia iu referova Ambres, por kur isha fare fëmijë.

T'i kthehemi sërish kenges. Keni kenduar një te tillë qe flet për një mardhenie ne tre. Ka lidhje kjo kenge me jetën e Alketes?

"S'mund te jemi tre" është drama e përgjithshme e shoqerise sot. Ne këto kohe është gjithnjë një i tretë qe kercenon çuditshëm një raport te shëndoshë.

Ty te ka hyrë një i tretë ne mardhenien tënde?

Kjo s'do të mund të ndodhte se do të isha bërë shumë shpejt një, para se te ishim bërë tre. Unë nuk kam frikë nga ajo qe mund të ndodhë. Një femër qe është e realizuar, qe nuk ka deficensa s'ka pse te mendoje gjatë për rivalet.

Kjo do të thotë qe Alketa di ta ruaje mirë mardhenien e saj?

Kjo do të thotë qe Alketa beson tek dashurite e vërteta.

Ju e keni gjetur këtë dashuri?

E kujt i intereson kjo!? Jam bërë unë kaq e rëndësishme sa të duan te dijnë edhe për jetën time private!?

Mendoje se ka dhe te tillë te interesuar. C'përgjigje do u jepje atyre?

Do ua them ne një intervistë tjetër këtë përgjigje. Po i jap mundësi vetes dhe revistes tuaj qe t'i themi gjërat kur te jenë me te sakta.

Si arrin te shkeputesh nga kjo botë te rriturish, për te zbritur ne moshen e fëmijëve?

Unë zbres tek fëmijët si një vajzë e vogël ne një botë te madhe. Tek "Gjeniu", me duket se unë dhe fëmijët kemi ndërruar rolet. Unë dua te zvogelohem, ndërsa ata duan te rriten para kohe. Siç kam dashur te bëj edhe unë dikur.

Sa pjesë te femijerise tënde gjen nder këta fëmijë?

Shumë. Shumica e tyre janë shumë pranë femijerise sime. Vijne nga familje te thjeshta, kanë lindur yje ne shtepi qe s'janë aspak te kamura. Po t'i pyesesh se me çfarë ushqehen, cuditesh. Kjo me trishton. Por pastaj, impresioni qe te lënë kur kendojne ne skene me emocionon jashtë masë. Ja pra kjo është mrekullia qe ndodh tek "Gjeniu i vogël". Një mrekulli qe kushton 250 mijë euro i tëri si produksion.

"Gjeniu" është i pari spektakel, ku nuk ke nga pas hijen e Grabockes. Si je ndjere pa te?

S'me pëlqen te bëj krahasime, sidomos kur gjej veten shumë mirë ne te dy rastet. Është me stafin e TV Klanit jam ndjere e sigurtë. Më ka pëlqyer shumë puna e regjisorit Blendi Laco qe me sjell afër imazhin e "Mediaset". Ndërsa skenaristi Pandi Laco është i vetmi qe e ve fjalën ashtu si duhet ne gojen time. Fale tyre dhe Adi Hiles kam superuar dhe mardhenien me fëmijët. Ne këtë spektakel unë kam gjetur veten me mirë se kudo tjetër. Shpresoj te bashkepunoje sërish me këtë treshe fantastike.

Je shfaqur me një look ndryshe ne këtë spektakel. Shumë zera thonë se keni bërë disa nderhyrje kirurgjikale. Është e vërtetë?

Unë e dua te bukuren dhe me pëlqen t'i bëj vetes dhurate çdo fenomen e çdo gjë qe do të ma bënte veten dhe jetën te bukur.

C'pjesë te trupit pelqeni me shumë?

Tani me shumë se gjithçka tjetër me pëlqen hunda ime.