Mrekullia dhe komentimi i Kuranit nen hijen e zbulimeve te reja shkencore.

All-llahu i madherishem ne Kuranin famemadh urdheron e thote:

Ne krijimin e qiejve e te tokes, ne ndryshimin e nates dhe te dites, ka argumente te qarta per ata qe kane arsye dhe intelekt(Ali Imran, 190)

Kurani fisnik ne kete verset pasqyron tablone e qete te ndikimeve kozmike ne vetedijen e matur, e njeheresh i orienton zemrat dhe shikimet e besimtareve vazhdimisht, ne kete liber te hapur, faqet e cilit shfletohen gjithnje.
Ne kete univers paraqiten shenja e cila frymon, inspiron dhe mobilizon ne natyren e matur te njeriut ndjenjen per vertetesi e vendosur ne faqet e ketij Libri dhe projektin e kesaj godine, mobilizon deshiren per pergjigje Krijuesit te multiuniversit. Te mencurit te cilet posedojne intelekt, hapin syte per ti pritur shenjat kosmike te All-llahut. Ata me tere qenjen e tyre orientohen drejt All-llahut te madherishem me sinqeritet, me zemer, ne kembe, ulur dhe te shtrire.
Syte u hapen e njohin dhe ne kete arrijne te verteten e gjithesise te cilen e ka krijuar All-llahu Fuqiplote, njohjen e qellimin te ekzistimit te gjithesise, shkakun e krijimit te saj dhe natyren e saj per nenshtrim; e njohin kete me frymezimin i cili bashkon zemren e njeriut dhe ligjet e kesaj qenesie.
Sikur ta nxjerrnim ndjenjen tone prej shoqerimit te qete me natyren dhe perseritjes se qete te kesaj shenje, do te lekundeshin te gjitha vizionet tona, do te luhateshin ndjenjat tona, do te kuptonim me siguri se pas kesaj harmonie do te ekzistoje nje Krijues absolut i cili kete e sjell ne pershtatje, do ta kuptonim qe prapa ketij preciziteti duhet te ekzistojne ligjet tejet madheshtore te cilat mbreterojne dhe i mbrojne keto mrekulli kosmike.
Teksti kuranor ketu i pasqyron ne detaje hapat e levizjes psiqike te cilat i shkakton orientimi kah skena e qiejve dhe Tokes, kah ndryshimi i nates dhe dites ne ndjenjat e atyre qe kane intelekt.
Teksti njekohesisht eshte inspirues dhe pasqyrues.
Ai i orienton zemrat nga programi i drejte ne bashkepunim me natyren e gjithesise dhe vertetesine e saj, paraqet pershtypjen e fituar permes ligjeve dhe inspirimeve kosmike, dhe ben qe librat e hapur te gjithesise te behen liber te njohjes per njeriun “ besimtarin, njohje e bashkimit me All-llahun dhe ate qe e krijon dora e All-llahut.
Kjo bashkon fillimin e orientimit te zemres nga te permendurit e Tij ne kembe, ulur dhe i shtrire dhe te pershtaturit lidhur me krijimin e qiejve dhe Tokes dhe ndryshimit te nates dhe dites.


Te pershtaturit mbi krijesat e All-llahut, te shikuarit e librit te hapur te gjithesise dhe te soditurit “ percjellja e dores kreative te All-llahut, levizjes se kesaj gjithesie, eshte adhurim. Sikur te lidheshin njohurite kosmike te cilat e hulumtojne esencen e Kosmosit, ligjet e tij, energjine e tij dhe ate qe ne kosmos eshte e fshehur, e fshehur ne sekretet dhe fuqite e tij, sikur te bashkoheshin te gjitha keto njohuri me te kujtuarit e Krijuesit te ketijj kosmosi, me ndjenjen e madheshtise se Krijuesit dhe miresise se Tij, pernjehere kjo do te ndryshonte dhe do te shnderrohej ne ibadet ndaj Krijuesit te ketij kosmosi. Jeta do ti fuqizohej ne keto shkenca dhe do te orientohej nga All-llahu i madherishem.
Simptomet e All-llahut Fuqiplote ne kosmos paraqiten ne realitetin e tyre inspirativ, por vetem per zemrat e njerezve te devotshem, te cilet All-llahun e permendin ne kembe, ulur dhe te shtrire. Keta njerez jane ata te cilet persiatin mbi krijimin e qiejve dhe tokes dhe mbi ndryshimin e nates dhe dites. Keta jane ata te cilet me kete jane lidhur me programin hyjnor i cili shpie ne miresi dhe shpetim. Mirepo, ata qe qendrojne me duar kryq para fenomeneve te kesaj jete tokesore dhe arrijne deri te disa fshehtesi te fuqive kosmike, pa kete lidhje dhe bashkim, e rrenojne jeten, e rrenojne vetveten me keto fshehtesi te cilat i kane arritur, e shnderrojne jeten e vet ne ferr te mjere dhe shqetesim, i cili njeriut ia ze frymen. Ata perfundojne me zemrimin e All-llahut dhe denimin e Tij ne fund te bredhjes.

... Zoti yne, kete nuk e krijove kot, i lartesuar qofsh...(Ali Imran, 191)

Nuk e krijove kete kosmos se koti dhe pa qellim, por te jete vertetesi e ekzistimit te Tij, ndersa vertetesia eshte ligj i Tij. Ai nuk eshte gje e kote sic mundohen ta paraqesin disa filozofi. Ky kosmos qarkullon sipas nje ligji dhe nuk i eshte lene anarkise.
Ky eshe kontakt i cili ne mendjen e te mencurve e ngulit ndjenjen e vertetesise origjinare mbi sajimin e ketij kosmosi dhe na zgjidh gjuhet per ta madheruar All-llahun dhe per ta eliminuar cdo mendim se krijimi i kesaj bote eshte i pavertete.
Pasojne aktivitetet shpirterore drejt takimeve te ketij kosmosi dhe frymezimit te tij:

... ruana prej denimit te zjarrit. Zoti yne, ate qe Ti e fute ne zjarr ate e ke poshteruar; per mizoret nuk ka ndihmetar! (Ali Imran, 192)

Kjo eshte e cuditshme mbi grupin e ndjenjave te largpamesit. Atehere zgjidhen gjuhet e tyre, e shprehin kete lutje te gjate, me devotshmeri, frike, ze dridhes, i drejtohen All-llahut te madherishem me melodi te bukur me ritem gjegjes dhe ashpersi te shkretetires ne rrokje me melodi.
Duhet te perqendrohemi para dridhjes se pare derisa njerezit jane drejtuar nga Zoti i tyre duke e lutur ti mbroje nga denimi dhe zjarri. Duhet te perqendrohemi para fjaleve te tyre:

Zoti yne, ate qe Ti e fute ne zjarr, ate e ke poshteruar; per mizoret nuk ka ndihmetare!
Ali Imran, 192)

Keto ethe , te cilat i godasin para se gjithash jane tronditje nga turpi per shkak te mjerimit te qe ndiejne banoret e ferrit. Ata kete e ndiejne me fort se djegia e zjarrit.
Keto ethe, kjo tronditje, shkakton tek ata ndjenje te tmerrshme qe ata nuk kane aske qe do tu ndihmonte, se tiranet nuk kane ndihmetare!
Te gjitha yjet, planetet, dielli, hena dhe galaktikat jane shenja te All-llahut te madherishem. I tere multiuniversi eshte liber i hapur i Tij, cdo pjese e kosmosit eshte nje mrekulli e persosur hyjnore e cila mahnit te diturit.
Vlen te theksojme se fjala qiell-toke (es-semavatu vel erd) permendet ne 81 kaptina te Kuranit famemadh. Fjala toke (erdun) permendet 453 here, ndersa qiell (semaun) 297 here. Vetem ne kaptinen Bekare qielli dhe toka permenden 38 here. Perse?
Qe te zbulohen ligjet e perpikta te kosmosit dhe ligjet e perkryera nderplanetare qe i krijoi All-llahu i Plotfuqishem ne harmoni eklantante.
Qe shkenca ti studioje keto ligje te harmonizuara duke mos e crregulluar kete precizitet.
Njeriu si ekzemplar i rendesishem i ketij universi, te cilin e krijoi i Gjithefuqishmi dhe i Gjithedijshmi per qellime te larta e fisnike, e mbi te gjitha ta njohe krijuesin e vet, sic ben aluzion verseti kuranor:

Une nuk i krijova xhinet dhe njerezit per tjeter, pervec qe te me adhurojne. (Edh Dharijat,56)

Ngase adhurimi i sinqerte dhe i perkushtuar ndaj All-llahut te madherishem e udheheq njeriun deri ne njohuri te vertete te Krijuesit.
Pra, sipas kesaj, njeriu eshte aktivitet kreativ, shprit qe panderprere perparon, ngritet prej nje gjendjeje ne gjendje tjeter, sic perkujton verseti kuranor:
Betohem ne kuqerrimin e horizontit pas perendimit. Dhe ne naten dhe cka ajo tubon. Dhe ne henen kur ajo eshte e plote. Ju patjeter do te perjetoni gjendje pas gjendjeje.
(El Inshikak, 16-19)

E gjithe kjo shikuar permes Kuranit eshte njera nga deshmite me te medha te All-llahut te madherishem, per ata qe shohin realitetin dhe se krijimi i qiejve dhe tokes seshte rezultat i ndonje loje te paqellim, sic ben aluzion verseti i Kuranit fisnik:
Ne nuk i krijuam qiejt e token dhe cka ka ndermjet tyre, pa nje qellim (Ed Duhan, 38)
Pra, kete univers, te krijuar nga Mjeshtri i Persosur, ia la premtim dhe nenshtrim njeriut, detyra e te cilit eshte te mendoje, meditoje dhe te persiate mbi shenjat, deshmite dhe faktet e All-llahut te madherishem, keshtu qe, ne kete menyre ti siguroje vetes mjete per ngadhenjim dhe fitore te vijueshme mbi kozmosin si faktor konkret e real e njekohesisht imperativ i Kuranit famemadh:

Dhe per ju nenshtroi naten e diten dhe diellin e henen. Edhe yjet jane te nenshtruar me urdherin e Tij. Vertete, ne keto ka argumente per nje popull qe mendon. (En Nahl, 12)


Njerezit gjithmone jane fascinuar nga mijera drita vezulluese qe sperkaten ne qiellin e nates. Prej planetit tone me sy te thjeshte mund te shohim afro 6000 yje.
Sipas shkencetareve, drita e diellit eshte 3000 trilion qirinj, ndersa e yllit Sirius, 26 here me e forte. Ka yje te largeta qe kane drite 100-500 here me te fuqishme se Dielli.
Para katermbedhjete shekuj Kurani fisnik e drejton njerezimin nga e verteta!

As Dielli nuk mund ta arrije Henen, as nata para dites, por secili noton ne nje galaksion.
(Jasin, 40)
Ketu dukshem qendron fakti esencial, d.m.th. ekzistimi i orbitave solare dhe lunare, te cilat i konfirmon astronomia moderne.
Kurani famemadh flet per Diellin, Henen dhe dobite e tyre per njerezit, jo vetem si burime te drites, por edhe batica dhe zbatica e valeve bregdetare behet nen ndikimin e Henes.
Lexojme me vemendje versetin e Kuranit fisnik:
Dhe per ju nenshtroi naten e diten dhe Diellin e Henen, dhe yjet jane te nenshtruar me urdherin e Tij. Vertete, ne keto ka argumente per nje popull qe mendon.
(En Nahl, 12)

Njekohesisht Dielli dhe Hena sherbejne si ceshtje
referimi per kozmosin dhe per te njehsuar kohen (muajt solare dhe lunare):

Ai e beri Diellin shendrites, e Henen drite dhe asaj (Henes) ia caktoi fazat, qe ta dini numrin e viteve dhe llogarine. All-llahu nuk e krijoi kete per tjeter, pos me qellim te caktuar. Ai ia sqaron argumentet nje populli qe kupton
(Junus,5)

Edhe afati i Diellit eshte i percaktuar. Kurani i lavdishem ne kete ceshtje eshte eksplicit:

Edhe Dielli udheton per ne kufirin e vet (ne cakun perfundimtar). Ai eshte (udhetim) percaktim i Ngadhenjyesit,te Dijshmit
(Jasin, 38)

Dielli eshte i mbushur perplot me gazra te perbere nga dy mije trilion tonelata (2x10 ) materie se bashku me mbeturinat e elementeve tjera.
Per secilin milion atome te hidrogjenit ka afer 85.000 atome te heliumit dhe vetem perafersisht 1000 atome te elementeve te tjera. Nje varg reaksione fuzive nukleare, te cilat vezullojne shnderrimin e hidrogjenit ne helium ngjajne ne nje shkalle shume te larte duke liruar sasi shume te medha energjie ne forme te nxehtesise, drites, x-rrezeve etj.
Kur temperatura e brendshme do te arrije 100 milion Kelvin, heliumi (i prodhuar nga ndezja e hidrogjenit) vetvetiu do te filloje te ndizet. Kjo do te ngjaje shpejt, duke formuar nje berthame karbonike. Rreth kesaj berthame te ndezur nga jashte do te filloje ndezja e heliumit, e me tej do te filloje te ndizet edhe cipa e hidrogjenit.
Energjia e madhe e liruar nga keto dy cipa do ti shtyje pertej shtresat e jashtme te Diellit, derisa te arrije orbiten e Jupiterit.
Astronomet e diteve te sotme kane llogaritur se Diellit i kane mbetur edhe 4,5 milion vite deri ne fund. Saktesine e di me se miri Krijuesi i Gjithefuqishem dhe i Gjithedijshem. Kete qe do te ndodhe me diellin na perkujton verseti kuranor ne kaptinen e palosjes:

Kur dielli te jete mbeshtjellur (erresohet) Dhe kur yjet te kene rene (e shkaperderdhur)
(Et Tekvir, 1-2)
Dhe atehere do te ndodhe dita e Kijametit (kataklizmes) dhe natyrisht Diellit do ti vije fundi i tij (mustekarr):

Kur eshte dita e kijametit?E, kur te merren syte (te paret)? E, te zihet Hena (erresohet). Dhe te bashkohet Dielli e Hena. (El Kijame, 6-9)
Pra, All-llahu i Gjithefuqishem, e keshillon njeriun qe ta zgjeroje diapazonin e hulumtimeve njerezore duke e udhezuar ne persiatje dhe ne te menduarit mbi tere pushtetin e madh ne qiej e ne toke
Andaj rezultati dhe qellimi i hulumtimit ne Toke e ne qiej, si dhe ne tere ate qe ekziston duhet te jete njohuria mbi Krijuesin, sepse ne te kunderten gjithe studimet , argumentet dhe porosite te cilat i theksoi All-llahu i madherishem ne Kuran, do te jene te padobishme, sic thote vete Kurani famemadh:
Thuaj: Veshtroni me vemendje cka ka (nga argumentet) ne qiej e ne toke. Po argumentet dhe qortimet nuk bejne dobi ndaj nje popull qe nuk beson. (Junus, 101)

Prandaj, udhezimet kuranore duhet ti kuptojme si nxitje per lartesim shpirteror e mendor, njeherit edhe shkencor.
Ne kaptinen Ylli ndricues (Et Tarik), All-llahu i madherishem na perkujton nje verset tejet interesant per shkencen bashkekohore:

Pasha qiellin qe rikthen. Edhe token qe zberthen. (Et Tarik, 11-12)

Sot dihet, se pervec avullit te cilen qielli e rikthen ne shi, qielli rikthen radiovalet, rrezet infra te kuqe, valet elektromagnetike, jonet pozitive dhe negative etj. Ndersa toka zberthen faren e bimes, nga ajo del nafta, burimet termale dhe minerale si dhe vullkanet.
All-llahu i madherishem ne Kuranin e lavdishem urdheron e thote:

A nuk e beme Ne token te pershtatshme (per jete)? (En Nebee, 6)

Shkenca konfirmon se toka sillet rreth boshtit te vet per 24 ore, rreth diellit per 365 dite.

Rrotullimi i saj eshte eliptik (fjala arabe
dehjundo te thote forme vezake) me shpejtesi afro njemije mila ne ore, ndersa rreth diellit me shpejtesi 65 mije mila dhe nen kendin 23°.
Shkencetaret njoftuan se sikur shpejtesia e tokes te ishte me pak se njemije mila ne ore, dita do te zgjate 120 ore, dhe te lashtat do te zhdukeshin.
Sikur forca e fracitacionit te ishte me e vogel do te zhdukej oksigjeni, detrat do te shkonin ne pole, ndersa ne do te fluturonim . Sikur kendi i tokes, i cili eshte 23°, te ndryshohej per nje shkalle, nuk do te kishte fare stine te vitit, qendra e tokes do te shnderrohej ne shkretetire, ndersa polet do te mbuloheshin perhere me debore.
Nese e krahasojme p.sh. me Marsin, per te cilin disa menduan se ka jete ne te, shkencetaret zbuluan se Marsi eshte larg nga dielli 142 milion mila dhe se temperatura gjate dites mezi arrin disa shkalle mbi zero, ndersa naten arrine 70° nen zero. Ndersa ne planetin tjeter “ Jupiteri , ne te cilin temperatura gjate nates eshte 130° nen zero jeta eshte e pamundur. Pra, All-llahu i madherishem, nenen Toke e beri te pershtatshme me te gjitha kushtet optimale dhe fiziologjike per jeten e njeriut.
Kurani famemadh insiston ne udhetim dhe vezhgim, e nga keto te mesohet dhe te perfitohen njohurite, traditat dhe pervoja.
Lexojme me vemendje versetet kuranore:

Thuaj: Udhetoni neper toke dhe shikoni se si ishte perfundimi i kundershtareve!(En Neml, 69)
Thuaj:Udhetoni neper toke dhe shikoni se si filloi krijimi... (El Ankebute, 20)



Nese ndalemi para ketij konstrukti kuranor, e para qe bie ne sy eshte perdorimi i prepozicionit fi qe do te thote pervec tjerash ne “ neper. Lexuesi i mirefillte ne baze te pervojes se fituar do te konstatoje se njeriu ec, udheton mbi toke (alel erd), mbi siperfaqen e saj. Prandaj, logjikisht do te ishte sikur te thuhej Udhetoni mbi toke
Por, nese me vemendje kundrojme, meditojme dhe studiojme dhe All-llahu i madherishem na zbuloi ne kete shekull astronomik fshehtesite e tokes dhe kozmosit, lehte do te konkludojme se toka perbehet nga disa sfera (hidro, lito dhe stratosfera). Pervec kesaj prepozicioni fi, sipas kuptimit te tij semantik tregon ne pershkrim, depertim, mban vijen horizontale dhe vertikale, hedh diagonalet para dhe pas, hyn ne brendi te gjerave e te tjera.
Fi “ ja na fton ti kthehemi te kaluares qe ta ndertojme te ardhmen, perkatesisht qe cdo gje ta veme ne sherbim te perspektives me fatlume, me te ndritshme te progresit njerezor.
Me qellim qe te perfitoje njohuri te plote mbi boten, jeten dhe qelimin e jetes njerezore ne toke,All-llahu fuqiplote, njeriun si krijese me te persosur dhe si mekembes ne toke e udhezon ne udhetim dhe hulumtim te panderprere.
Njekohesisht, Kurani i Lavdishem, ben edhe pyetje se per cfare arsyeje njeriu nuk merr mesim dhe pervoje nga argumentet e shumte qe ekzistojne ne Toke, qiej dhe vete njeriun.
Pyetja mbi fillimin e jetes ne Toke, eshte aq e lashte,sa edhe vet gjinia njerezore. Kjo pyetje e ka preokupuar njeriun vazhdimisht dhe ai ben perpjekje kolosale qe mbi kete ceshtje te ofroje pegjigje. Nga tere kjo linden nje mori teorish, supozime, hipoteza dhe mendime te ndryshme.
Besimtareve, kjo pyetje nuk iu paraqet kurrefare problemi sepse besojne ne All-llahun e Plotfuqishem i cili eshte krijues i cdo sendi, sic ben aluzion verseti kuranor:

... Thuaj: All-llahu eshte krijues i cdo sendi, Ai eshte i vetem ngadhenjyes! (Er Rrad, 16)

E atyre qe nuk besojne ne krijimtarine e All-llahut te madherishem, iu paraqitet cdo here, kjo pyetje si nje problem me opus te gjere dhe i pazgjidhur.
O Zot Hiremadh, na ben prej atyre qe i lexojne dhe veshtrojne ajetet Tua, qe i ke pikturuar me mjeshtri te persosur ne faqet e Librit te Gjithesise!

- vijon “

PO te lexohet me kujdes ajo qe ke shkruar Arxhealm, do te arrijme ne perfundimin më sublim...
Shkenca sado qe te eci perhere do ti pershtatet Kuranit, sepse zbulimet e saj jane paralajmeruar para 14 shekujsh....

Prim. dr. med. Ali ILJAZI

Përcaktimi i gjinisë së embrionit

Pyetja e cila preokupon shumë prindër është: çfarë ka në mitër? Mashkull apo femër? Për disa prindër ajo mbetet enigmë deri në momentin e lindjes. Mjekësia moderne ka arritur ta zbulojë këtë fshehtësi. Nga aspekti mjekësor zbulimi i gjinisë së embrionit nuk ka kurrfarë rëndësie, përveç në disa raste të veçanta patologjike.

Për mjekësinë është më e rëndësishme që fryti të jetë i shëndoshë.

Është konstatuar shkencërisht se gjinia e embrionit përcaktohet në atë moment kur spermatozoidi mbarson qelizën vezë. Nëse qelizën vezë e mbars spermatozoidi i cili bart shenjën Y, gjinia e frytit, me dëshirën e All-llahut, do të jetë mashkull. Nëse mbarsimin e kryen spermatozoidi i cili bart shenjën X , atëherë fryti, me dëshirën e All-llahut, është femër.

Kjo domethënë se spermatozoidi apo fara e mashkullit e përcakton gjininë e fëmijës. Këtë e konfirmojnë edhe shumë versete të Kur'anit famëmadh:

"Dhe Ai është që krijoi llojet - mashkullin dhe femrën. Nga pika e farës që hidhet." (En Nexhm: 45-46)

"A mendon njeriu se do të lihet duke mos zënë asgjë (pa kurrfarë përgjegjësie). A nuk ka qenë ai një pikë uji që derdhet. E pastaj u bë gjak i trashë, e Ai e krijoi dhe e përsosi? Dhe prej tij Ai i bëri dy lloje: mashkullin dhe femrën." (El Kijame: 36-39)

Pika e farës që hidhet, e cila përmendet në verset, pa dyshim është fara e mashkullit. Nga këto versete të cituara më lart konkludojmë se spermatozoidi (qeliza mashkullore) është faktori determinues i gjinisë (sex dermination factor).

Spermatozoidi mashkullor në mes të kokës ka një substancë shkëlqyese (pas ngjyrosjes speciale), ndërsa spermatozoidi femëror nuk e ka këtë shkëlqim. Spermatozoidi mashkullor, gjithashtu, është më i lëvizshëm, më i shpejtë dhe më i fuqishëm.

Fjala arabe nutfa është përkthyer në gjuhën tonë si "pikë, farë që hidhet apo spermë", ngase nuk kemi ndonjë fjalë më adekuate. Duhet përmendur se kjo fjalë rrjedh nga fjalët tajit, rrjedh, pikon, gjë që do të thotë se kjo fjalë paraqet një sasi tepër të vogël të lëngut.

Mjekët nuk mund të përcaktojnë gjininë e fëmijës para se embrioni t'i mbushë katër muaj. Më pas mund të marrim pak lëng amniotik, duke analizuar qelizat e frytit me shenjën X apo Y. Është e pamundur të përcaktohet gjinia para javës së gjashtë të zhvillimit embrional, bile edhe nëse fryti abortohet, apo nëse bëhet autopsia e tij.

Në veprën Human Embriology, botimi i 4, në faqen 400, thuhet: "Nuk mund të përcaktohet gjinia e frytit i cili është 42-45 ditësh (gjatësia 17 mm), ngase gjëndrat seksuale nuk janë të dallueshme si testis apo vezore".

Gjëndrat seksuale - testisi dhe vezoret - janë identike në këtë fazë të zhvillimit, andaj nuk mund të dallohen. Nga fillimi i javës së shtatë fillon zhvillimi i testisit, që zhvillohet para vezoreve.

Muhammedi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ka thënë: "Kur fara e mbarsur kalon 42 net në mitër, All-llahu i Madhërishëm e dërgon melekun i cili u jep formën veshëve, syve, lëkurës, muskujve dhe eshtrave. Atëherë meleku pyet: 'O Zot, a do të jetë mashkull apo femër?'Dhe atëherë All-llahu përcakton atë që dëshiron." (Muslimi nga Hudhejfe ibnu Esid)

Pra, në këtë moment meleku lajmërohet për gjininë e embrionit. All-llahu i Madhërishëm këtë e di nga Ezeli (bota shpirtërore).

Testisi dhe vezoret zhvillohen nga tuberkulumi seksual që ndodhet në mes të boshtit kurrizor dhe brinjëve, e më pastaj bien gradualisht në komblik. Rënia fillon në javën e dhjetë dhe përfundon në muajin e shtatë të zhvillimit intrauteral.

Kjo do të thotë se organet seksuale paraqiten pas formimit të veshëve, syve, eshtrave, muskujve dhe lëkurës. Është vërtetuar shkencërisht se lëkura formohet para organeve seksuale.

Dituria e All-llahut të Madhërishëm është gjithëpërfshirëse dhe komplete. Ajo përfshin në detaje çka ka në mitër dhe jashtë saj, siç bën aluzion verseti i Kur'ani fisnik:

"All-llahu e di se ç'bart çdo grua, dhe (e di) çka pakësojnë e çka shtojnë mitrat. Tek Ai çdo send është me masë të caktuar." (Er Rra'd: 8)

Dituria e All-llahut të Madhërishëm përveç gjinisë së frytit përfshin edhe çdo fazë të zhvillimit embrional, përshkrimin e vijave të fytyrës, vetitë e trashëguara, furnizimin, jetën, lumturinë, vdekjen. Aty fshihen edhe shënimet më të hollësishme dhe më precize, si: a do të vazhdojë shtatzënia apo fryti do të hidhet jashtë duke e abortuar, a do të jetë komplet apo me malformime, me një apo dy sy, me buzë dhe ekstremitete të pakompletuara apo të kompletuara, me zemër të shëndoshë apo të sëmurë, të gjitha organet me radhë deri te kromozomet, fshehtësitë të cilat i përmban çdo qelizë, fshehtësitë trashëguese, fshehtësitë e zhvillimit, fshehtësinë e frymëzimit të shpirtit fisnik me të cilin u nderua njeriu.

Pyes: kush përveç All-llahut i di të gjitha këto?

All-llahu i Madhërishëm e ka thënë të vërtetën në Kur'anin famëmadh:

"S'ka dyshim se vetëm All-llahu e di kur do të ndodhë kijameti, Ai e di kur e lëshon shiun, Ai e di se ç'ka në mitra (të nënave), nuk e di kush pos Tij se çka do t'i ndodhë (çka do të punojë) nesër dhe askush nuk e di, pos Tij, se në ç'vend (ose kohë) do të vdesë. All-llahu është më i dijshmi, më i njohuri." (Llukman: 34)

Prandaj, nëse ne e përcaktojmë gjininë e frytit, ai është një informim jo i plotë dhe mund të gabojmë. Mund të ndodhë që organi seksual të jetë femëror, ndërsa gjëndra seksuale të jetë mashkullore. Me këtë rast të posalindurit i nevojitet operimi për kthimin e gjinisë reale. Situata mund të jetë edhe më e komplikuar nëse lindet hemafrodit, i cili ka në të njëjtën kohë cilësi mashkullore dhe femërore.

Nga e gjithë kjo që u tha, mund të konkludojmë se dituria e njeriut për atë që mban mitra është e kufizuar. Përkundrazi, dituria e All-llahut të Gjithëdijshëm është gjithëpërfshirëse, e plotë, pa gabime dhe e padyshimtë.

Përkujtojmë versetin e Kur'anit fisnik:

"O djali im, s'ka dyshim se, edhe nëse ajo (vepra) peshon sa kokrra e lirit, e të jetë e fshehur në rrasë guri, ose në qiej apo në tokë, All-llahu do ta sjellë atë, se All-llahu është i butë dhe hollësisht i informuar." (Llukman: 16)

Bota e gjeneve është botë e shenjave dhe shifrave, botë e fjalëve të fshehta të cilat All-llahu i Madhërishëm i shpall kur të dojë dhe si të dojë. Më vonë i kthen përsëri në botën e tyre të fshehtë. Shembulli që është para nesh është i qartë në botën e gjeneve dhe të qelizave gjenetike. Fjalët e All-llahut të Madhërishëm janë të përhapura në tërë hapësirën e universit. Kombinohen tri shkronja (tri baza të azotit - ADN), duke formuar fjalët të cilat përbëjnë fshehtësi e cilësi të pakufishme fizike, morale e shpirtërore.

Kjo fjalë (ADN) fsheh në vete laboratorë të mëdhenj e të komplikuar, përsosurinë e të cilëve nuk mund ta arrijnë gjithë laboratorët e botës. Më pastaj, cilësitë dhe informatat përcillen nëpërmes spermatozoidit dhe qelizës vezë nga prindërit te fëmijët e tyre, nga njëra gjeneratë te gjenerata tjetër. Dhe kështu mbahet lloji njerëzor në faqen e Tokës.

Në botë vjen ai që e ka kohën e caktuar për të ardhur. Edhe pse njerëzit rrjedhin nga e njëjta farë dhe kanë rrënjë të njëjtë, dallimet në mes njerëzve janë të mëdha dhe të pakapshme. Ekzistojnë dallime në ndërtimin trupor, në mundësitë intelektuale, në të kuptuar dhe në pamjen fizike. Është dallim i madh në mes atyre që pasojnë All-llahun e Madhërishëm dhe atyre që pasojnë shejtanin. Është dallim i madh në mes shpritrave të mirë dhe të këqij. Këtë na e përshkruan edhe Kur'ani famëmadh:

"A menduan ata, të cilët vepruan në të këqija, se në jetën e tyre dhe në vdekjen e tyre do t'i bëjmë të barabartë me ata që besuan dhe bënë vepra të mira? Sa i shëmtuar është gjykimi i tyre!" (El Xhathije: 21)

Ndërsa Muhammedi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] thotë: "Njerëzit janë si metalet, të zgjedhurit në injorancë (para Islamit) janë të zgjedhur edhe në Islam, nëse mësohen në Islam." (El Buhari)

Shkenca e hadithit na zbulon se gjenet, të cilat maten me mikronë, mbajnë në vete fshehtësi të panumërta të cilat All-llahu i Madhërishëm i shpall kur të dëshirojë.

Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] e pyeti një njeri:

- çka të ka lindur?

- O i Dërguar i All-llahut, vajzë ose djalë.

- Kujt i përngjet?

- Babës ose nënës.

Në këtë përgjigje Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] i tha:

- Mos thuani ashtu, ngase kur fara e mbarsur vendoset në mitër, All-llahu i Madhërishëm ia paraqet tërë njerëzimin në mes saj dhe Ademit [alejhis-selam]. A nuk e ke lexuar versetin nga Libri i All-llahut: "Të formësuar në formën që Ai dëshiroi." (El Infitar: 8)

Me zbulimin e funksionit të kromozomeve dhe gjeneve në zhvillimin e embrionit, të cilin zbulim e bëri Morgani në vitin 1912, shkenca bashkëkohore ka konstatuar se tërë krijimi është përcaktuar në spermatozoid dhe në qelizën vezë.

Shkenca bashkëkohore ka hedhur edhe një hap më larg, duke thënë se njeriu është prezent në formën e një shifre të programuar dhe të komplikuar, prandaj kur qeliza vezë e mbarsur vendoset gradualisht në mitër, e përgatitur sipas atij programi, fshehtësia e saj zbulohet hap pas hapi, paralelisht me zhvillimin e embrionit sipas planprogramit që ka qenë përcaktuar qysh në botën e gjeneve dhe sipas përcaktimit të Kreatorit absolut.

Të vërtetën e thotë All-llahu i Madhërishëm në Kur'anin famëmadh:

"Qoftë mallkuar njeriu, sa mohues i fortë është ai! Po prej çfarit e krijoi Ai atë? Atë e krijoi prej një pike uji dhe e përgatiti." (Abese: 17-19)

Siç theksuam më lart, spermatozoidet formohen në kanalet spermatike të testisit. Ato krijohen nën ndikimin e hormonit të cilin e prodhon hipofiza. Kjo gjëndër endokrine është njëherazi dirigjent i orkestrit të gjëndrave të tjera me tajim të brendshëm. Testosteroni është hormon i cili e dirigjon punën e testisit gjatë tërë kohës së jetës seksuale të mashkullit, domethënë nga polucioni i parë e deri në pleqëri të thellë. Shumë meshkuj e ruajnë të njëjtën fuqi seksuale apo fare pak të dobësuar deri në vdekje.

Dihet se secila qelizë e organizmit të njeriut ka bërthamën në të cilën janë koncentruar trupthat e ngjyrosur apo kromozomet, të cilat janë përgjegjëse për vitalitetin e qelizës dhe për rregullimin e gjendjes së saj. Këto janë truri, drejtuesi dhe kontrolluesi i qelizës, dhe ajo nuk mund të veprojë ndryshe, veç si e dirigjojnë kromozomet. Fshehtësia e këtyre trupthave të ngjyrosur të kromozomeve, edhe pse janë të vocërr, qëndron në faktin se ato e mbajnë në vete tërë fshehtësinë e krijimit, zhvillimit, arsimimit, fshehtësitë e vetive trashëguese dhe fshehtësitë e qelizës.

Të gjitha këto fshehtësi, një pjesë të vogël të të cilave shkenca bashkëkohore arriti t'i zbulojë, janë të fshehura dhe të ruajtura në bërthamën e çdo qelize të organizmit. Qeliza e tejpashme në bebzën e syrit, me fshehtësitë dhe përbërjen e saj, është e ndryshme nga qelizat fqinje të cilat tajojnë insulinën në pankreas, janë të ndryshme me qelizat e pankreasit që tajojnë hormonin glucagon (i cili e ngrit sheqerin në gjak, përkundër insulinës që e zbrit).

Njeriu ka 23 çifte kromozomesh, prej tyre 22 janë përgjegjëse për formimin e trupit dhe të karakteristikave të tij, dhe vetëm një përcakton gjininë mashkullore ose femërore.

Të 23 çiftet që janë truptha të ngjyrosur (kromozome) mbajnë në vete fshehtësitë e njeriut, të reduktuara dhe koncize, ashtu të imëta dhe tejet precize, të fshehura edhe nga mikroskopët elektronikë më modernë, të cilët mund t'i zmadhojnë disa qindra apo miliona herë.

Secili kromozom është një mrekulli hyjnore e sajuar nga Kreatori absolut. Mes veti ndërlidhen me një zinxhir spiral dhe formojnë shkallë spirale. Secila shkallë lidhet me dy baza të azotit. Gjatësia e tyre e vërtetë është disa metra, por, duke qenë se ato janë të përdredhura, gjatësia e tyre është sa një e milionta pjesë e metrit.

Shkencatërët e mirënjhur Cirik dhe Watsom, në vitin 1953, arritën sukses të madh kur zbuluan përbërjen kimike të kormozomeve dhe fituan çmimin Nobël. Zhvilluan ADN si bazë kimike në të cilën fillon ndërtimi i kormozomeve. AND ka formën e një shkalle spirale dhe përbëhet nga katër baza të azotit:

 

adenine = thymine

guanine = cytosine

 

Më pastaj secila nga këto baza bashkohet me sheqerin, i cili nuk ka oksigjen, deoxy ribose. Ky sheqer gjithashtu bashkohet me lidhje fosforike. Kështu, ADN fillon të zbatojë urdhrin e Krijuesit të vet duke e kontrolluar qelizën, punën e saj, të enzimeve të saj, vetitë dhe aftësinë e saj. Programi i saj është i komplikuar dhe i përcaktuar, siç bën aluzion verseti kur'anor:

"... Ai krijoi çdo gjë duke përsosur në mënyrë të qartë e të matur." (El Furkanë: 2)

ADN kontrollon veprimin e qelizës nëpërmes një bashkëdyzimi nukleotid, të quajtur thartirë (acid) ribonukleike - ARN (ribonucleic acid).

Për nga struktura kimike është mjaft e ngjashme me ADN, përveç bazës thymine, të cilën e zëvendëson uracila. Ajo duket kështu:

adenin - uracil

guanin - cytosine

Secila nga tri bazat azotike (tri shkronja) formon fjalë, ndërsa secila fjalë kontrollon nga një thartirë acid amine. Numri i bazave azotike është katër, dhe, nëse i marrim si shkronja, nga të gjitha shkronjat mund të kombinojmë fjalë me nga tri shkronja. Këto fjalë kontrollojnë njëzet thartira (acide) amine (amino acids), dhe nga ato formojnë me mijëra bashkëdyzime të përbëra të albumineve.

Në të njëjtën mënyrë, nga kombinimi i shkronjave, krijohen miliona këngë, artikuj dhe libra. Të gjitha njohuritë dhe tërë dituria e njeriut përfshijnë gjuhët që përbëhen nga numri i caktuar i tingujve (i shkronjave). Edhe fjalët e All-llahut të Madhërishëm, në të gjithë librat e zbritur qiellorë, përbëhen nga shkronjat të cilat janë të gjalla, të pastra nga çdo e metë, por të cilat nuk kanë as numër as kufi, siç i konfirmon në mënyrë të mrekullueshme Kur'ani famëmadh:

"Thuaj: "Sikur të ishte deti ngjyrë për t'i shkruar fjalët e Zotit tim, deti (uji i tij) do të shterrej para se të përfundojnë fjalët e Zotit tim, e edhe sikur të sillnim shtesë edhe një si ai (deti)." (El Kehf: 109)

"Sikur të gjithë drutë në tokë të jenë lapsa dhe sikur detit t'i shtohen edhe shtatë dete (e të jenë ngjyrë), nuk do të mbaronin fjalët e All-llahut (do të shterroheshin detet, do të soseshin lapsat, e jo mrekullitë e Zotit), All-llahu është ngadhënjyesi i urtë." (Llukman: 27)

Në organizmin e njeriut janë 50 miliardë qeliza, në çdo qelizë 46 kromozome, në secilin kromozom 50 mijë gjene. Prandaj, kush mund ta dijë numrin e tyre veç Atij që i krijoi dhe i përsosi?