Jezusi ngjall vajzen e Jairit
(Lk, 8, 41-56)


Dhe ja, erdhi një njeri me emër Jair, që ishte kryetari i sinagogës; ai i ra ndër këmbë Jezusit dhe iu lut të shkonte në shtëpinë e tij, sepse ai kishte një vajzë të vetme rreth dymbëdhjetë vjeçe, që ishte për vdekje. Ndërsa Jezusi po shkonte atje, turma po shtyhej përreth tij.....!
Ndërsa Jezusi vazhdonte të fliste, erdhi një nga shtëpia e kryetarit të sinagogës dhe i tha:
"Jahir, Vajza jote vdiq, mos e shqetëso Mësuesin". Por Jezusi, mbasi i dëgjoi këto, i tha:
"Mos druaj; ti vetëm beso dhe ajo do të shpëtojë".
Si arriti në shtëpi, nuk la asnjëri të hyjë, përveç Pjetrit, Gjonit dhe Jakobit, dhe atin e nënën e vajzës. Të gjithë qanin dhe mbajtën zi. Por ai tha:
"Mos qani; ajo nuk ka vdekur, por po fle".
Dhe ata e përqeshnin; duke e ditur se kishte vdekur.
Por ai, mbasi i nxori jashtë të gjithë, e kapi për dorë dhe thirri duke thënë:
"Vajzë, çohu!".
Asaj iu kthye fryma e saj dhe menjëherë u çua; pastaj Jezusi urdhëroi që t`i jepnin të hante. Dhe prindërit e saj mbetën të habitur. Por Jezusi i porositi të mos i thonin kurrkujt ç`kishte ndodhur.

Shërimi i një shurdhamani belbacuk
(Mk 7, 31-37)


Pastaj doli prapë nga krahina e Tirit, e nëpër Sidon, erdhi drejt detit të Galilesë në krahinat e Dekapolit.
I sollën një shurdhaman që mezi fliste dhe iu lutën ta vërë dorën mbi të. Ai e ndau prej popullit veçmas, ia futi gishtërinjtë e vet në veshë, me pështymë të vet ia preku gjuhën, i drejtoi sytë kah qielli, psherëtiu dhe i tha: "Effatha" që do të thotë: "Çelu!" E menjëherë iu çelën veshët e iu zgjidh pengesa e gjuhës dhe foli rrjedhshëm.
Jezusi u urdhëroi të mos i tregojnë askujt. Por, sa më tepër që ai ua ndalonte, ata aq më tepër e shpallnin. Të mrekulluar mbi çdo masë thoshin:
"Gjithçka bëri mirë!"
"Ky po bën të dëgjojnë të shurdhërit e të flasin memecët!"

Shërimi i të djallosurit të verbër dhe memec
(Mt 12, 22-25)


Atëherë i sollën një të djallosur që ishte i verbër e memec.
Jezusi e shëroi, kështu që memeci mundi të flasë e të shohë!
Mbarë populli mbeti i habitur e thoshte:
"A mos është ky Biri i Davidit?"
Por farisenjtë, kur dëgjuan, thanë:
"Ky nuk i dëbënë djajtë vetë, por i ndihmon Beelzebuli, kryetari i djajve."
Jezusi, duke i ditur mendimet e tyre, u tha:
"Çdo mbretëri, e ndarë në vetvete, do të mbarojë dhe, s’ka qytet as shtëpi, të ndarë në vetvete, që mund të qëndrojë".

Kthimi ne jetë i djaloshit nga Naini!(Lk 7, 11-15)

Pastaj Jezusi u nis për në qytetin që quhet Nain. Me të shkonin nxënsit e tij dhe turmë e madhe e popullit. Kur iu afrua dyerve të qytetit, po sillnin përjashta qytetit një të vdekur djalin e vetëm të nënës e kjo ishte e vejë. E përcillnin shumë banorë të qytetit.

Kur e pa Jezusi, pati dhembshuri për të dhe i tha:

"Mos qaj"

U afrua, preku vigun ata që e mbartnin, u ndalën. Ai tha:

"Djalosh, ty po të them: çohu!"

I vdekuri u çua dhe nisi të flasë.

Jezusi ia dha s’ëmës.