Another great RocketTheme Joomla Template brought to you by the RocketTheme Joomla Template Club.

User

Mirësevini, Vizitor. Ju lutemi të identifikoheni ose regjistrohuni.


Sponsor


    







Etiketa



Faqe: 1 2 3 [4]   Shko poshtë
PërgjigjjaDërgojeni këtë temëPrintojeni faqen
Autori Temë: Jezu Krishti, Mësues e Zot .  (E lexuar 1881 herë)
0 anëtarë dhe 1 Vizitor po shikojnë këtë temë.
Ami
100% katolike, 100% shqiptare
Gjinia: Femër


Shiko profilin WWW
« Përgjigjja #45 më: 08-11-2007, 10:00:08 »
Citojeni

Jezusi dhe ligji


Jezusi na paraqitet si njohes i mirë i ligjeve te Izraelit. Ai na meson nëpër sinagoga dhe polemizon me kundershtar mbi zbatimin e normave etike, kulturore dhe politike. Meson mbi Mesine dhe ngjalljen e te vdekurve. Vendimi dhe mendimi i tij kërkohet edhe ne zgjidhjet e problemeve familjare (Lk 12, 13). Jezusi ishte Mesues. Mesuesi tek hebrenjte ishte teolog dhe jurist.

'Konfliktet qe i takojme ne Ungjij nuk duhet te na mashtrojne, sepse Jezusi asnjëherë nuk e keputi bashkesine ne mesime me shkrimet e farisenjve ne mënyrë definitive: shpeshherë e gjejmë ne shtepi të tyre duke biseduar... Duhet thënë se Jezusi nuk u largua nga Ligji dhe letrat, themeli i jetës dhe besimit te hebrenjve'. Qendrimin e Jezusit ndaj Ligjit e shohim tek Mateu (5, 17), ku shkruan "Mos t'iu shkoj nder mend se erdha për ta shlyer Ligjin e Profetët! Jo s'erdha te shlyej, por te perkryej".

Ligji është shprehje e vullnetit hyjnor, për këtë askush nuk ka te drejtë ta anuloje vleren e tij.

Megjithëse Jezusin e akuzuan porsi armik te Ligjit, si një njeri i cili Ligjin nuk e respekton, ai nuk kishte këtë qëllim qe te ishte kundër Ligjit. Hebrenjte Ligjin e kuptonin dhe e pranonin porsi fjale definitive dhe te pandryshueshme gati si personifikim hyjnor. Jezusi thotë se nuk është ashtu. Ne Beselidhjen e Vjeter Hyji nuk foli ne këtë mënyrë definitive. Fjala definitive e Hyjit është Jezusi (Gjn 1, 14). Pasi qe ai ishte fjala definitive, ka pushtet dhe detyra e tij është ta plotesoje dhe perkryej Ligjin.

Perkryerja te cilën e bën Jezusi është ne dy forma: ligjeve te BV, te cilët vleren e vet e mbajnë edhe me tutje; Jezusi mund t'i shtoje ligje të reja, dimensione me te thella, shpjegime të reja me qëllim qe te religjionin ta bëj te brendshem. Forma e dytë është ajo qe ai ka pushtet t'i anuloje ato ligje te BV te cilat ishin historikisht te kufizuara; ne qoftë se ishin vetëm për një periudhe historike, vetëm për një popull, i cili atëherë do të ishte popull i Hyjit.

Ne mënyrë konsekuente, Ligji është i vjetër dhe i ri. Ne formë te vjetër, i papersosur dhe i kufizuar, arriti deri te Gjoni (Lk 16, 16). Ne formën e re, te cilën ia dha Jezusi është i përsosur.

Persosmeria e Ligjit është dhenie e një fryme, shpirti të ri, një kuptim me te thelle te marredhenieve ndaj njeriut dhe Hyjit. Kur është fjala për Ligj, atëherë Jezusi ka parasysh Dekalogun (Mt 5, 17-20); Lk 16, 17).

Pasi qe BV u zbatua ne Beselidhje te Jezusit, ashtu edhe Ligji i vjetër u zbatua ne Ligjin e ri. 'Deri sa Dekalogu ne mënyrë negative u shpreh, Jezusi vuri Ligj te Ri me sakrifikimin e vetvetes'. Shkurt le të shohim përsosmërinë e Ligjeve qe i bëri Jezusi.
E identifikuar

Ami
100% katolike, 100% shqiptare
Gjinia: Femër


Shiko profilin WWW
« Përgjigjja #46 më: 08-11-2007, 10:00:36 »
Citojeni

Vrasja
(Dalja 21, 23)


Është urdher i pestë që Hyji i dha Moisiut në malin Sinai. Këtu është fjala vetëm për vrasje fizike të trupit dhe një gjest i tillë të shpiente në gjyq.

Ai qe vriste vellanë e thyente urdhërin. Kështu ishte deri ne Beselidhjen e Re.

E tani "kushdo zemërohet kundër vellait te tij, do të jetë pergjegjes para gjyqit; e kush t'i thotë vellait te vet: 'budalla', do të jetë pergjegjes para Sinedrit; kush i thotë i marrë do të përgjigjet ne zjarrin e ferrit" (Mt 5, 22).

Persosmeria ne këtë rast është: jo vetëm vrasja fizike, por edhe zemërimi hyn ne kategori te vrasjes. Ne këtë mënyrë edhe zemërimi, edhe fyerja e te afermit është vrasje.
E identifikuar

Ami
100% katolike, 100% shqiptare
Gjinia: Femër


Shiko profilin WWW
« Përgjigjja #47 më: 08-11-2007, 10:00:56 »
Citojeni

Thyerja e Kurores
(Dalja 21, 3)


Urdheri i gjashtë është: 'Mos e thyej kuroren'. Kjo ishte apo perdorej me shumë parim juridik sesa moral. Kunder këtij ligji njeriu vepron atëherë kur intimisht bashkohet me gruan apo te fejuaren e te afermit. Kështu duhet kuptuar edhe urdhërin e nëntë (Dalja 20, 17).

Deri tani ishte kështu e tani me Jezusin; 'kushdo qe e lakmon një grua me qëllim te kenaqjes se epsheve te tij, e ka bërë felligeshtine me te' (Mt 5, 28).

Persosmeria e këtij urdhëri është: Jezusi shkon me lart sesa vet domethenia e këtij urdhëri, duke thënë se edhe një lakmi e tillë është ne një mënyrë kurorethyerje. Nuk është kundër çdo shkrimi te gruas, por kundër asaj qe perfitoje gruan për kenaqesi te epsheve te tij. Megjithëse këtu është fjala për shikimin plotë deshirim te mashkullit, e njëjta gjë vlen edhe për shikimin plot deshirim te gruas.
E identifikuar

Ami
100% katolike, 100% shqiptare
Gjinia: Femër


Shiko profilin WWW
« Përgjigjja #48 më: 08-11-2007, 14:42:44 »
Citojeni

Betimi
(Dalja 20, 7)


Ne Beselidhjen e Vjeter rreptesisht ndalohet betimi. Moisiu dha këtë ligj, atëherë kur populli ishte kokeforte dhe e kufizoi vetëm ne vetëm ne betim te rrejshem.
Betimi kryesisht ka lidhje me Hyjin. Të betohesh do të thotë me e thirre Hyjin për deshmitar se është e vërtetë ajo qe thuhet, sepse Hyjit asgjë nuk mund t'i fshihet. Por me e thirre ndëshkimin e Hyjit ne qoftë se betimi është i rrejshem. Urdheri ishte: Mos e merr emrin e Hyjit ne goje kot, sepse Hyji nuk e fal atë e e kot e përmend emrin e Tij.

Mirëpo ky urdher është shpjeguar gabimisht:
Çdo kush mund te betohet dhe nuk është i detyruar ta zbatoje atë qe tha ne betim, ne qoftë se nuk përmendet Hyji, Jezusi është kundër këtij shpjegimi. Ai thotë:
"Assesi mos u betoni as me Qiell, sepse është froni i Hyjit, as me Toke, sepse ajo është shtroja e kembeve te tij, as me Jerusalem, sepse ai është qyteti i Mbretit te mash. Mos bëj be as ne koken tënde..." (Mt 5, 33-37).

Plotesimi i këtij urdhëri është: Jezusi tërheq vërejtjen se domethenia e çdo betimi është e njëjtë: Qielli, Toka, Jerusalemi dhe koka janë te pandara me Hyjin.
Ne qoftë se ne botën mekatare është i nevojshem betimi, njerëzve te shenjtë nuk iu nevojitet.

Jezusi deshiron qe te krishteret te jenë te përsosur; gjithnjë te thonë te vërtetën. E ne qoftë se e thonë te vërtetën, çdokush do t'iu besoje, e betimi nuk është i nevojshem. Fjala juaj le të jetë: Po-ja, Po; e Jo-ja, Jo.
E identifikuar

Ami
100% katolike, 100% shqiptare
Gjinia: Femër


Shiko profilin WWW
« Përgjigjja #49 më: 08-11-2007, 14:43:42 »
Citojeni

Hakmarrja
(Dalja 21, 23-25)


Me hakmarrje kuptohej ndeshkim i njeriut ashtu siç e kishte bërë krimin, ne te njëjtën mënyrë meritonte edhe denimin. Urdheri ishte: jeta për jetë, syri për sy, dhembi për dhemb, dora për dorë, kemba për këmbë, diegia për diegie, plaga për plage, mbresa për mbrese.

Ndërsa tani: "Mos u kacafytni me te keqin, por atij qe te bie shuplake ne faqen e djathte, ktheja edhe tjetrën. Atij qe do nxjerr para gjyqit për ta marrë kemishen, jepja edhe pallton. E nëse dikush shtrengon të ecësh me te një milje, ti ec dy; atij qe te lyp, jepi e atij qe te kërkon hua, mos ia kthe shpinen" (Mt 5, 38-42).
E identifikuar

Ami
100% katolike, 100% shqiptare
Gjinia: Femër


Shiko profilin WWW
« Përgjigjja #50 më: 08-11-2007, 14:44:17 »
Citojeni

Dashuria ndaj te afermit dhe armiqve

Ne librin e Levit (20, 16-17) lexojmë: "Duaje te afermin". Duke lexuar librin e Daljes (20, 16-17) shohim se dimensioni, kuptimi i këtij urdhëri është universal. Këtu shkruan: "Mos bëj deshmi rrejshem; mos deshiro shtepi askujt, mos deshiro gruan e te afermit, as sherbetoren e tij, as kaun, as gomarin, asgjë te te afermit". Izraeli këtë ligj nuk e mori me dimension universal te tij, por e kufizoj vetëm ne anetare te popullit te vet. Rabinet mesonin: i aferm nuk është samaritani, shtegtari, as proseliti. Vellai i aferm është vetëm anëtari i popullit te Izraelit.

Sa i përket ligjit qe e përmend Jezusi "urrej armikun", këtë ligj askund nuk e gjejmë ne BV, por duket se ky ligj ne kohe te Jezusit ishte ligj i pashkruar. Obligimi për te dashur anetaret e popujve te tjerë e armikun nuk ekzistonte.

Jezusi thotë: "Duani armiqtë tuaj, lutuni për ata qe iu salvojne, për t'u bërë bijte e Atit tuaj qe është ne qiell, sepse Ai bën te linde dielli i tij mbi te keqinj e mbi te mirë e te bjere shi për te drejtit e për te padrejtit. Sepse po qe se nuk i doni ata qe iu duan, çfarë shpërblimi meritoni? Pse, a nuk bëjnë këtë edhe tagrambledhesit? E nëse i pershendetni vetëm vellezerit tuaj, çfarë bëni te veçantë! A nuk bëjnë te njëjtën gjë edhe paganet? Jeni pra te përkryer siç është i përkryer edhe Ati juaj, qe është ne qiell" (Mt 5, 43-48 ).

E reja ne mesimin e Jezusit mbi këtë është: Jezusi kthehet ne ligje te harruara. Jezusi kërkon dashurinë edhe ndaj armiqve. Jo vetëm dashurinë, por edhe lutjen për ta. Armiku nuk është vetëm armik i një populli. Ka armiq personal. Jezusi deshiron te thotë: Çdo njeri duhet dashur. Dashuria e një te krishteri duhet te jetë me e madhe se ajo natyrore.
E drejta është qe t'i duam edhe ata qe nuk na pëlqejnë ose nuk na duan. Jezusi konceptin e te afermit e zgjeron d.m.th. e bën universal, duke dal nga kufinjte e caktuar te popullit te Izraelit (krah Lk 10, 29-37).
E identifikuar

Ami
100% katolike, 100% shqiptare
Gjinia: Femër


Shiko profilin WWW
« Përgjigjja #51 më: 08-11-2007, 14:44:48 »
Citojeni

Falja e fajit te afërmit


Duket se sa i përket qortimit vëllazëror apo falja e mëkateve ishte vënë një kufi: mjaft ishte vetëm shtatë here.
Për këtë, ne mënyrë te veçantë interesohej Pjetri, i cili e pyet Jezusin:
"Sa here duhet ta fal vellane i cili gabon ndaj meje?"
Pjetri shfaq mundimin se është mjaft shtatë here. Por Jezusi nuk pajtohet me Pjetrin. Ai thotë se duhet te falim shtatedhjete e shtatë here shtatë, qe do të thotë gjithmonë (Mt 18, 22). Jezusi shkon deri ne persosmeri. Persosmeria është detyrë e shenjterve, sepse ata duhet te jenë te ngjashem me Hyjin. Prandaj ne qoftë se i afermi, vellai duhet me dashuri te ngjashme me atë te Jezusit, atëherë është e mundur ta falim vellain, te afermi apo njerëzitë qe na rrethojne.

Persosmeria e te krishtereve është edhe plotësimi i deshires se te afermit, biles edhe me shumë sesa ai kërkon. Mirëpo Jezusi ka parasysh edhe njerëzitë, te cilët nuk janë te aftë ta kuptojnë se nuk është e lejueshme dhe nuk është mirë te fyejme te afermin. Prandaj ne këto raste është i nevojshem qortimi vëllazëror me qëllim qe vellai, i afermi te permiresohet dhe ta njoh rrugën e se vërtetës, te përsosmërisë.

Jezusi thotë: "Qortoje vetëm për vetëm. Po qe se nuk degjon, merri me vete edhe një ose dy njerëz te tjerë. Ne qoftë se as ata dy njerëz nuk i degjon, atëherë tregoi Kishes. Ne qoftë se as Kishen nuk e degjon, mbaje si te ishte pagan ose tagramledhes" (Mt 18, 15-17).

Duket se këtu nuk është me ne pyetje i afermi i cili nuk është i aftë apo nuk di, por për te afermin i cili assesi nuk deshiron ta njoh te vërtetën. Por me këtë nuk do të thotë se për këtë njeri me të mos kujdeset askush. Për këtë njeri duhet te lutemi dhe përsëri ne qoftë se gabon duhet ta falim. Si i tillë ai nuk mund te jetë anëtar i bashkësisë, por nuk duhet as të harrohet.
E identifikuar

Ami
100% katolike, 100% shqiptare
Gjinia: Femër


Shiko profilin WWW
« Përgjigjja #52 më: 08-11-2007, 14:45:14 »
Citojeni

Martesa


Ne fillim Hyji e krijoi njeriun ne perngjasim me vetveten. Hyji krijoi njeriun dhe gruan (Zan 1, 26-28). Mendimi hyjnor është: martesa është vend themelor i dashurisë dhe i jetës se re. Mirëpo gjatë shekujve është lejuar ndarja, leshuarja e gruas. Megjithëse ndarja e bashkeshorteve ne kuptimin e sotëm nuk ishte e njohur, ne BV ekzistonte leshimi i gruas për motive te arsyeshme (Lp 24, 1). Këtë e lejoi Moisiu për shkak te karakterit e natyres te pagdhendur te hebrenjve, megjithatë ne fillim nuk ishte kështu.

Ndërsa unë po ju them: kush e lëshon gruan e tij - perveç në rast te felligeshtise, ai bën kurorethyerje: poashtu edhe ai qe martohet me gruan e ndare (e divorcuar), bën kurorethyerje (krah. Mt 19, 8-9).

Siç shihet Jezusi nuk sjell asgjë te re, perveç se marteses ia kthen vleren dhe rendesine qe e kishte ne fillim nga Hyji. Prandaj martesa është e pranueshme dhe për njeriun obligim.

Jezusi ndalon ne mënyrë absolute leshimin e gruas. Pasi qe martesa është e veëante, është e pandare. Për këtë martesa duhet nderuar: çka Hyji bashkoi njeriiu mos te ndaje (Mt 19, 6).

Me ndalimin e ndarjes se marteses Jezusi s'do të kemi as diskriminim te gruas (krahaso poligamine - ku gruaja kishte humbur çdo vlerë te dinjitetit njerezor).
E identifikuar

Ami
100% katolike, 100% shqiptare
Gjinia: Femër


Shiko profilin WWW
« Përgjigjja #53 më: 08-11-2007, 14:45:44 »
Citojeni

Lutja


Me lartë kemi thënë ca fjalë mbi marrëdheniet e Jezusit ndaj Ligjit, kryesisht ndaj Dhjete Urdherimeve të Zotit (Dekalogu). Tani disa rreshta të themi edhe ca fjalë mbi qëndrimin e Jezusit ndaj praktikës religjioze te asaj kohe.

Sa i përket lutjes, ishte e caktuar ku dhe kur duhej bërë ajo. Kur ishte koha e lutjes, hebreu kudo që gjendej duhej të lutej. Jezusi vuri re se kjo lloj lutje s'është e gjallë, prandaj edhe thotë: ndërsa ti, kur te lutesh, hyr në dhomen tënde, mbylle pas vetes deren e lutju Atit tënd që është në fshehtësi e Ati yt që sheh ne fshehtësi, do të shperblej (Mt 6, 6). Edhe sa i përket zgjatjes së lutjes dhe formes Jezusi ka mësimin e tij: "E kur te thoni urate, mos e teproni me fjalë të kota porsi paganët: ata mendojnë se do t'iu plotesohet lutja nëse thonë shumë fjale. Mos bëni sikur ata, sepse Ati juaj e di mirë se çfarë keni nevojë, para se t'i lutëni" (Mt 6, 7-8).

Jezusi jep dy vërejtje. Së pari deshiron që njerëzit të largohen prej lavdisë për arsye se luten. Do me thënë se njeriu nuk duhet të lutet për ta parë njerëzit dhe kështu ta nderojnë, por për ta lavdëruar Hyjin. Jezusi nuk është kundër lutjes në vend publike, por kërkon që lutja të jetë edhe si mendim i drejtuar në Hyjin.

Vërejtja e dytë e Jezusit është: duhet larguar nga lutjet e gjata, te kota dhe vetëm me fjalë. Edhe këtu Jezusi nuk është kundër lutjeve të gjata, por kundër lutjeve me fjalë të zbrazeta, lutje formale.

Ai është për lutje, të cilat rrjedhin nga zemra, pa marrë parasysh a është e gjatë apo e shkurtër.
E identifikuar

Faqe: 1 2 3 [4]   Shko lart
Përgjigjja Dërgojeni këtë temë Printojeni faqen

Shko te:  

+ Përgjigje e shpejtë


Radio Live | Sfonde per Kompjuterin Wallpapers | Filmime Videoklipe | Lajme | Vip-at Shqiptar | Muzike, Filma, Sport, Humor | Direktoria | Mp3 Shqip | Galeria | Shqiptaret | Info Sporti | Money Online | Big Brother Albania | Lojra | Video Shqip | Muzik Shqip | Kenge Shqip | Filma Shqiptare | Humor Shqip | Yasnw | MuzikaWeb LinksMoz | Balkan | Shqiperia | Albania | Shtypi Shqiptar PDF | Blogu Shqiptar | MSN Avatars |