Kur bie shi ne piano,shkel kujtimi mbi te kaluaren e një vajzë qe su rrit  dot kurrë.Papritur kur ne rritem harrojmë atë qe kemi dashur atë qe kemi enderruar për te vetmin fakt"Braktisje"...

Sot ika diku larg me fluturim, dhe pashë nga larg sesi bota mbidhej bëhej e vogël, perplaseshin rete,perqafoheshin shtetet me njeri -tjetrin,lumenjte rridhin ne shtratin e njëri-tjetrin çdo behesh ne një te vetme kurse ne su takuam kurrë.Ulem,nuk mund te mbledh dot ndenjat lotet te ti shkruaj te ta them atë qe me mundoi ne këtë kohe"Dashurine"
Ulem po gjunjte , duart ,kembet ,trupi,me dridhet sepse se pranoj dot kurrë qe ne u ndamë.Ishte dikush qe na shkaterroi dashurinë, një femër qe hyri mes nesh dhe hodhi poshte endrren e një femre tjetër,te një vajzë, te një nene qe do të donte te ishte për fëmijët e tu.
Sot i urrej femrat,urrej faktit e te paturi një shoqe ti besosh asaj qenie qe zvarritet pa këmbë e vetëm e vetëm te te shkaterroj ty.Një femër është gjeja me e peshtire qe mund te kem njohur,sepse ajo te prish atë qe ti ke kohe qe mezi e nderton.Sot mos më pyet si ndihem,edhe pse dhimbja me mundon ndoshta mendoj se kjo ishte mënyra me mirë për tu ndare për te provuar sesa me do.
Fluturoj diku larg...shtetet perqafohen,rete bashkohen,lumenjte rrjedhin bashke kurse ne nuk mundem dot te ndaheshin si njerëz.

Urime shumë shkrim i bukur.....


Capkene do të te udhezoja qe te gjithë shkrimet e tua ti mblidhnim ne një teme te vetme me qëllim qe mos te hapnim tema vetëm me një shkrim ne to .......

oooo ty te hengert një qen i madh shumë..megjith krijimet e tua..

 hallall  aa tepr buckur 
tepër mir ke shkruu  bravisimoo