Aldrahn futu pak këtu dhe lexoi pak shkrimet nëse ke kohe dhe më thuaj ca mendon.

http://www.zeriyt.com/component/option,com_smf/Itemid,108/topic,12318.0.html


ke dhe këtë temën tjetër gjithmonë nëse nuk ke ndonjë gjë me te mirë për te bërë. http://www.zeriyt.com/component/option,com_smf/Itemid,108/topic,343.0.html

intriguese tema........
bash teme për diskutim, jupershendes te gjithëve për interesimin dhe shprehjen e lirë dhe te sinqertë te mendimit intelektual....
sa i përket ndonjë fakti qe shkenca nuk ka arritu ende ta zbuloj, vetëm urdhero: p.sh. trkendeshi i bermudeve diku afër Amerikes Qendrore..........

Trekendeshi i bermudeve dikur para 500 000 vitesh ishte poli i Jugut dhe mu pere këtë ai vend tërheq objektet metalike sepse ne thellesin e tokes funksionon ende fusha e mëparshme elektromagnetike... .
kjo gjë ështe e ditur dhe s'ka mistere apo lidhje me Perendin apo ku ta di unë.

Qenkan mbledhë burrat e bukës.

Atëherë, cila është metoda dhe teza jote.

Ti perpiqesh te vertetosh qe politeizmi ka ardhur para monoteizmit. Dhe arsyetimi yt, me anë te te cilit bindesh për këtë është i tillë qe, duke qenë se ke referenca tek Iliada, për paganizmin, ndërkohë qe për monoteizmin nuk ke referenca te tilla, atëherë nxjerr konkluzionin: "Politeizmi ka ekzistuar para monoteizmit".

Për mua ky arsyetim calon ne disa aspekte:
Së pari, fakti qe ti nuk ke referenca nuk do të thotë domosdoshemrisht qe nuk ka pasur monoteizem me pare.
Së dyti, mund të ndodhë qe ne një shoqeri te këtë edhe elemente te monoteizmit edhe elemente te politeizmit dhe nga fakti qe ti njihesh me elemntet e politeizmit nuk do të thotë qe monoteizmi nuk ekziston ne atë shoqeri. Kështu edhe tek greket e lashtë ka pasur edhe politeizem, edhe monoteizem, madje edhe panteizem. Ka qenë një fe (emrin nu kia kujtoj dot) e cila sherbeu si burim i filozofise tek greket e cila besonte ne një Zot te kudondodhur. Po kështu Sokrati, Platoni, Aristoteli etj., dukshëm shprehen monoteiste ne mendimin e tyre. Sigurisht qe Iliada bën fjale për këtë me te hershme, por monoteizmin normalisht nuk e ka shpikur Sokrati apo Platoni, menimet e tyre dëshmojnë se besimi ne një Zot te vetëm ka ekzistuar edhe me pare. Po kështu fakti qe edhe tek perendite greke ka një zot kryesor, një Zot mbi zotat, qe është Zeusi, bën qe shpesh ata qe mund te kenë besuar vetëm ne një Zot te vetëm të mos njihen si monoteiste nga historianet, pasi nuk mund të kuptosh kur ata shprehen për Zotin nëse i beson zotat e tjerë apo jo. Kjo pasi edhe një pagan ne fjalët e tij shprehet për Krijuesin, por ai beson edhe tek hyjnite e tjera. Veshtiresia për t'a bërë këtë dallim nga historianet, sjell kategorizimin e një shoqerie ne vija te përgjithshme si pagane apo monoteiste, ndërkohë qe ajo mund te jetë e perzjere.
Së treti referenca për ekzistencën e monoteizmit qe ne kohe mjaft te hershme ka sa të duash. Bibla është një prej tyre, ne pjesen e testamentit te vjetër. Dhe nëse ti nuk e pranon Biblen, unë mund te them se sado i ndryshuar mund te jetë, është me i sigurtë si fakt historik se Iliada. Po kështu sipas te dhenave historike, Hebrenjte kanë qenë popull nga me te vjetrit qe kanë besuar ne një Zot te veem qe para grekerve. Po kështu ka mjaft te dhëna qe vlasin për besime monoteiste qe ne Egjiptin e lashtë. Pra referenca për ekzistencën e monoteizmt, pra për besimin ne një Zot te vetëm ke sa të duash.
Së katërti kjo teori (mbi prejardhjen e monoteizmit nga politeizmi) nuk mbeshtetet mbi arkeologjine apo mbi faktet historike se sa është thjesht mbi hamendesime. Kjo teori hedh hipotezen se lindja e monoteizmit është bërë mjaft herët ne histori, dhe natyrisht te dhëna arkeologjike vështirë se mund te këtë për këtë periudhe. Kjo është vetëm një "fiction", një pjelle e imagjinates, qe thjesht duket se sqaron njëfarë rrugë ne te cilën ka evoluar mendja e njerezimit, por qe llogjikisht nuk ka baza. Kjo duket edhe kudo, nëpër të gjitha fetë monoteiste, tek të cilat mjaft sekte te mëvonshme kanë tendence te shkasin drejt idhujtarise. Pra tendenca e njerëzve është te levizin ne krah te kundërt: nga pastertia e besimit ne ndotjen me idhujtari dhe jo nga idhujtaria ne njesim.

 Besoj kaq është e mjaftueshme për argumentin ne fjale.

Po mirë, nuk i gjykon fetë ti nga ato qe brockullisin nëpër libra, apo i gjykon nga imagjinata? Edhe pastaj na ve përpara dy plane: "kjo është ajo qe ju dëshironi dhe jo ato pikëpamje qe kanë ato ne te vërtetë" ?

ke pare ndonjë ateist te deshiroje diçka nga feja?   

Janë besimtaret e gjore, qe u keputet gjumi ne darke se "a do të jenë te kopshtit apo te kaldajes".

Dhe sa rri e citon "provat e monoteizmit" tek hebrenjte e lashtë, futju pak me mirë historisë qe te marrësh vesh se çfarë bëhet mes kontradiktave humoristike te Testamentit te vjetër hebraik dhe historisë reale te antikitetit..

Meqë me mesove gjithë këto emra grekesh, të sugjeroj ca vargje nga një emër tjetër: Epikuri

kërko se do gjesh diçka te vlefshme.

ah, se harrova qëllimin tim dhe tezat e mija.
është qe: monoteizmi çifut është një mashtrim i plotësuar me ndihmën e madhe te legjendave mitologjike te paganizmit.

hajt shnet... dhe mos u mërzit për zotin, mirë?

Përshëndetje dhe nga mua

Qe të flasim qartë qe ne fillim: nuk dua të fyej besimet fetare te asnjerit, nuk është ky qëllimi im.

Nuk kam as kohën dhe as durimin te lexoj c'është thënë ne këtë topic prej kaq shumë postash dhe kështu po i permbahem vetëm këtyre te fundit qe kam lexuar te cilat diskutojnë për politeizmin dhe për monoteizmin.
Nga leximet qe kam bërë mbi temën citohet qe nga historia qe njihet nga njerëzitë deri ne ditet e sotme, rezulton qe te paret te cilët besuan vetëm ne një zot ishin Hebrenjte. N.q.s s'bëj gabim komandamenti i parë ishte qe eksiston vetëm një zot (me korrigjoni n.q.s. e kam gabim). Historia thotë qe hebrenjte e kishin te vështirë ti bindeshin këtij urdhri sepse besonin qe Baal, Ashtaroth, Dagon dhe Moloh (dhe disa te tjerë)  ishin zoterit e vërtetë por besimi ne ato filloi te lekundej sepse ata ndihmuan armiqtë e hebrejve. Por hapi nga dobesimi i besimit tek shumë zotë deri ne vendimin qe ato nuk eksistonin ishte tepër i madh dhe donte shumë kohe. Ekziston gjithashtu dhe një periudhe historike, ajo e Andiohos i 5, kur u mor një vendim i vështirë, te helenizoheshin hebrenjte. Ne këtë kohe hebrenjte u detyruan nga Andiohu te hane mish derri,të mos bëhen synet dhe te lahen (jua  përsëris flasim gjithmonë për fakte historike). Ne Jerusalem hebrenjte u binden por jashtë qytetit kishte shumë qe rezistonin kësaj fushate dhe perfundimi qe qe e fituan me së fundi te drejtën e tyre te ndiqnin dhogmat dhe zakonet e tyre. Fakti është qe nga te dhenat historike ne fillim te fushates se Andiohut kjo dhogme (e monoteismit) ndiqej nga vetëm kombi i vogël i hebrenjve dhe vetëm pasi e adoptoi kristianismi dhe me pas musulmanismi dhe u be dhogma dominante e botës qe ndodhej ne perindim te Indise. Për sa i përket botës ne lindje te Indise s'bëhet fjale për diçka te tillë. Hinduismi si fe ka shumë zotë, budismi ne formën e tij primitive s'ka asnjë dhe komfukianismi nga shekulli i 11 dhe me pas nuk bën fjale për perendi.

Kjo është më pak fjale historia e monoteizmit nga te dhenat qe i janë kaluar njerezimit nga brezat e meparshem. Flasim gjithmonë për besimin e mazave dhe jo për besimin (apo jo) te disa shoqerive te kufizuara apo njerëzve mendjemprehte dhe skeptike siç ishin ne lashtesi Plato apo Epikouri dhe me vonë shumë e shumë te tjerë. Mendimi im personal është qe ne çdo kohe te ekzistencës njerëzore ka pasur dhe pagane dhe monoteiste dhe ateiste.Rezultatet historike mund ti nxirrni vete.

Dua te shtoj një gjë për postat e mëparshme. Ai paralelismi i filosofeve dhe i rymave filosofike qe shprehin, me futbolliste mu duk pak si pa vend. Po deshet le ta marrim nga ana llogjike. Atëherë, kemi dy njerëz qe mbështesin dhe luajnë te njëjtën loje dhe ndjekin te njëjtat rregulla por njeri mund ta kryeje këtë loje me mirë se tjetri për shkak te talentit te tij natyror (ky është rasti i futbollisteve), kurse ne rastin tjetër kemi dy njerëz qe mundohen ti japin një kuptim një aspekti te qenies njerëzore, secili nga këndvështrimi i tij personal dhe te padetyruar te ndjekin asnjë lloj rregulli por duke u bazuar secili ne llogjiken dhe shqisat e tij.Me dy fjale kanë një grade te madhe lirie. Fakti qe mendimet e tyre nuk kanë një baze te perbashket mbi një teme është ndalues ne rastin e një krahasimi, dhe për këtë arsye nuk duhet hedhur asnjëri poshte me shprehje percmuese.

Posta ime është mjaft e gjatë deri tani por do të doja te shtoja një gjë për çështjen e dhogmave fetare (dhe jo vetëm).Jam dakort me një mendim qe kam lexuar qe shumë nga  mbeshtetesit e këtyre dhogmave (kushdo qe janë) shprehen dhe sillen me një mënyrë te tillë qe tregon bindjen e tyre qe puna dhe qëllimi i njerëzve skeptike është qe te provojne gabim këto dhogma, por nuk është puna e tyre (e dhogmatikeve) qe te provojne vertetesine e dhogmave.

Gysi, një vërejtje, Sokrati nuk ka thënë "Me i dituri është ai qe nuk di asgjë" por "Një gjë di, qe s'di asgjë"

Respekt