6. KËRKIMI I VDEKJES

Pyetje: Jeta ime ka qenë gjithmonë e mbushur me probleme e telashe të ndryshme, ndaj kam filluar që ta urrej atë. Sa herë që më ndodh ndonjë fatkeqësi, i lutem Allahut që të vdes sa më shpejt e të shpëtoj nga hallet që më kanë rënë mbi kokë, pasi për mua, kjo është rrugëdalja e vetme. A është e lejuar kjo gjë që bëj unë?

Përgjigje: Kërkimi i vdekjes për shkak të fatkeqësive që i ndodhin njeriut është i ndaluar, sepse Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) ka thënë:
"Askush s'duhet ta kërkojë vdekjen për shkak të ndonjë fatkeqësie, por nëse mendon se duhet ta kërkojë atë patjetër, atëherë le të thotë: O Zot! Nëse jeta është më e mirë për mua, më jep mundësi të jetoj; por nëse vdekja është më e mirë për mua, atëherë më jep mundësi që të vdes."
Ndaj muslimani duhet të shpresojë tek shpërblimi i Allahut dhe të presë me durim kalimin e fatkeqësisë. Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë:
"Fitorja vjen me durim, gëzimi vjen pas dëshpërimit dhe pas çdo vështirësie ka lehtësim."

Në të njëjtën kohë, duhet të kemi parasysh se vështirësitë dhe problemet që ndesh muslimani gjatë jetës, fshijnë një pjesë të gjynaheve të tij dhe se vetëm me durim dhe shpresë tek shpërblimi i Allahut mund të arrihet grada e lartë, për të cilën Ai thotë:
"Përgëzoji ata të cilët, kur u ndodh ndonjë fatkeqësi, bëjnë durim dhe thonë: Të Allahut jemi dhe tek Ai do të kthehemi." (2:156)

Në mbyllje, do të dëshiroja që t'i tërhiqja vëmendjen pyetëses, lidhur me faktin se "vdekja është rrugëzgjidhja vetme për problemet e saj", pasi ky është një mendim tërësisht i gabuar. Vdekja nuk i zgjidh problemet, përkundrazi, i shton ato, sidomos kur njeriu vdes duke pasur gjynahe për të cilat nuk është penduar akoma; kështu, në këtë rast, vdekja nuk do të bënte gjë tjetër veçse do të shpejtonte dënimin e Allahut. Ndaj duhet të bësh durim, sepse çdo fatkeqësi, sado e madhe qoftë, e ka fundin e vet. Allahu i Madhëruar thotë:
"Me të vërtetë, pas vështirësisë ka lehtësim. Me të vërtetë pas vështirësisë ka lehtësim." {94:5-6}

Ibn Uthejmin

8. SHOQËRIMI ME JOBESIMTARËT

Pyetje: A lejohet të shoqërohemi me jobesimtarët, qofshin ata të krishterë ose hindusë9 dhe të hamë e të flasim me ta, me qëllim që t'i ftojmë në Islam?

Përgjigje: Muslimanit i lejohet që të shoqërohet dhe të bisedojë me jobesimtarët, me qëllim që t'i thërrasë në Islam e t'u sqarojë të vërtetën islame, pasi kjo është e vetmja mënyrë për t'i bindur ata të pranojnë fenë e Allahut. Pra, të shoqëruarit me ta nuk konsiderohet si gjynah, pasi kjo gjë bëhet për të arritur diçka të mirë.

Ibn Xhibrini

11. ARSYEJA E KRIJIMIT TË ENGJËJVE MBROJTËS

Pyetje: Allahu i Lartësuar ka caktuar disa engjëj që të shkruajnë të gjitha punët që kryen njeriu. Përse i ka krijuar Allahu këta engjëj, kur dihet fare mirë se Ai di çdo gjë dhe nuk mund t'i fshihet asnjë punë, sado e fshehtë qoftë?

Përgjigje: Në rradhë të parë duhet të kemi parasysh se njeriu nuk është në gjendje të kuptojë shkakun e krijimit apo ekzistencës së shumë gjërave në botën që na rrethon. Kështu, ç'përgjigje do të jepnim, nëse dikush do të na pyeste:
- Përse disa kafshë ecin me katër këmbë, ndërsa disa të tjera ecin me dy? Përse njeriu është krijuar me dy duar dhe jo me tre...? Përse...? Përse ...?
Sigurisht që përgjigja e mundshme do të ishte: vetëm Allahu e di këtë gjë. Të njëjtën përgjigje do të jepnim edhe nëse pyesim për një pjesë të mirë çështjeve fetare, si p.sh. numri rekateve të namazeve, dhënia mes'h kokës në abdes, qëndrimet e ndryshme të namazit etj.
Nga shembujt e mësipërm kuptojmë se dija e njeriut është shumë e kufizuar, ndaj dhe Allahu i Madhëruar thotë:
"(Nëse) të pyesin ty për shpirtin, thuaj: shpirti është çështje e Zotit Tim. Juve nuk ju është dhënë vetëm se një pjesë e vogël e diturisë." {17:85}
Megjithatë, është diçka e mirë që njeriu të përpiqet për të kuptuar dhe zbuluar shkakun (urtësinë) e krijimit të krijesave të ndryshme apo arsyen e vendosjes e rregullave të Sheriatit Islam e nëse nuk është në gjëndje ta bëjë këtë, për çfarëdolloj arsyeje, atëherë kjo gjë nuk përbën asnjë problem, pasi muslimanit i mjafton që Allahu di më së miri çdo gjë.
Tani le t'i kthehemi pyetjes rreth shkakut të krijimit të engjëjve që shënojnë veprat e njeriut. Allahu i Madhëruar, me anën e kësaj gjëje, u demonstron njerëzve preçizionin dhe përsosmërinë e krijimit të Tij dhe u tregon atyre se Ai nuk i bën padrejtësi askujt dhe se gjykimi i tij është i pagabueshëm.

Ibn Uthejmin

14. MËNYRA E FËRKIMIT TË KOKËS GJATË ABDESIT

Pyetje: Si duhet ta fërkojë gruaja kokën e saj gjatë marrjes së abdesit? A është i mjaftueshëm fërkimi i një pjese të saj?

Përgjigje: Mënyra e fërkimit të kokës për gratë është e njëjtë si ajo e burrave: fërkohet e gjithë koka me dorë të lagur, duke filluar që nga vendi ku dalin flokët e deri në zverk, së bashku me veshët. Ndërsa gërshetat nuk ka nevojë që t'i fërkojë. Në disa hadithe të saktë thuhet se Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) e fërkonte kokën duke filluar nga ana e përparme deri në zverk, së bashku me veshët.
Në esencë, burrat dhe gratë janë të barabartë para rregullave të Sheriatit Islam, me përjashtim të atyre rregullave, për të cilat janë transmetuar argumente të saktë.

Ibn Bazi

16. PAPASTERTIA E THATE

Pyetje: A bëhen pis rrobat e atij personi, i cili ulet në një vend ku ka urinuar një fëmijë i vogël, pas tharjes së vendit?

Përgjigje: Prekja e diçkaje të papastër me një pjesë të trupit apo rrobave, pasi është tharë, nuk e bën të pisët vendin e prekur, sepse papastërtia depërton vetëm kur është e lagur. Në bazë të kësaj, është e lejueshme hyrja këmbëzbathur në banjo, nëse këmba dhe dyshemeja e banjos janë janë të thata.

Ibn Xhibrini

19. DALJA E LËNGUT TË BARDHË APO TË VERDHË

A është i pastër një lëng i bardhë apo i verdhë që del tek femrat dhe a prishet abdesi, nëse rrjedh vazhdimisht? Po nëse rrjedh me ndërprerje ç'duhet të bëjë gruaja, pasi pjesa dërmuese e grave, sidomos ato të arsimuarat, e konsiderojnë këtë lagështirë diçka të natyrshme dhe, sipas tyre, nuk duhet të merret abdes pas daljes së tij?

Përgjigje
: Pas një studimi të hollësishëm të kësaj çështjeje, arrita në përfundimin se nëse ky lëng rrjedh nga mitra e gruas, e jo nga organet urinare, atëherë ai është i pastër, por kjo gjë, d.m.th. pastërtia e lëngut, s'do të thotë se nuk duhet të merret abdes pas daljes së tij, pasi nuk është kusht që, ajo gjë që e prish abdesin, të jetë e papastër, siç është rasti i gazrave. Ndaj, nëse gruaja sheh këtë lloj lëngu, duhet të marrë abdes përsëri.
Nëse rrjedhja e këtij lëngu është e vazhdueshme, atëherë abdesi i saj nuk prishet, por ajo duhet të marrë abdes pas hyrjes së kohës së çdo namazi dhe mund të falë, gjatë kësaj kohe, namaze farze apo sunete, ashtu siç mund të lexojë dhe Kuran. Gjithashtu, ajo duhet të kujdeset që të vendosë diçka në brendësi të vendit nga ku rrjedh lëngu, në mënyrë që të pengojë daljen e tij. Dijetarët thonë se kështu duhet të veprojë edhe ai person që vuan nga rrjedhja e përhershme e urinës.

Nëse rrjedhja e lëngut bëhet me ndërprerje dhe ajo është e sigurtë se rrjedhja do të ndërpritet para mbarimit të kohës së namazit, atëherë duhet ta shtyjë namazin deri në fund të kohës së tij. Nëse ka frikë se mos mbaron koha e namazit, atëherë duhet të marrë abdes, të vendosë diçka për të penguar daljen e lëngut dhe të falet.

Përsa i përket sasisë së këtij lëngu, duhet të kemi parasysh se nuk ka ndryshim nëse rrjedhja bëhet në sasi të mëdha, apo të vogla; abdesi prishet në të dy rastet, sepse plotësohet një nga kushtet e prishjes së tij i cili është dalja e diçkaje, në këtë rast e lëngut, nga organet seksuale.

Përsa i përket mendimit të përhapur tek shumë gra, se dalja e këtij lëngu nuk e prish abdesin, unë nuk kam dëgjuar ndonjë ndonjë dijetar që të thotë këtë gjë, përveç Ibn Hazmit, i cili është i mendimit se dalja e këtij lëngu nuk e prish abdesin, mirëpo ai nuk përmend ndonjë argument nga Kurani apo Suneti që të mbështesë mendimin e tij.

Ndaj gratë duhet të kenë frikë Allahun dhe t'i kushtojnë kujdesin e duhur pastërtisë së tyre, sepse namazi i falur pa pastrimin e duhur nuk është i pranuar edhe nëse falet njëqind herë.

Ibn Uthejmin

21. LARJA ËSHTË E DETYRUSHME

Pyetje: A duhet të lahet gruaja, nëse kryen me të shoqin marrëdhënie seksuale, të cilat nuk shoqërohen me ejakulimin e spermës në mitrën e saj?

Përgjigje: Nëse organi seksual i mashkullit hyn sadopak në organin seksual të femrës, atëherë larja bëhet e detyrueshme si për burrin ashtu edhe për gruan, sepse Profeti (paqja qoftë mbi të) ka thënë:
"Kur burri kryen marrëdhënie seksuale me gruan e tij, duhet të lahet edhe nëse nuk ejakulon."
"Nëse takohen dy organet seksuale, larja është e detyrueshme."

Ibn Xhibrini

23. VAZHDIMI I MENSTRUACIONEVE ME SHUMË SE DITËT E ZAKONSHME

Pyetje: ç'duhet të bëjë ajo grua, menstruacionet e së cilës zakonisht zgjasin shtatë ose tetë ditë, nëse dalja e gjakut vazhdon edhe pas kalimit të kohës së zakonshme të menstruacioneve të saj?

Përgjigje: Në raste të tilla gruaja nuk duhet të falet apo të agjërojë, sepse Profeti (paqja qoftë mbi të) nuk e ka kufizuar kohën e zgjatjes së menstruacioneve. Ndërsa Allahu i Madhëruar thotë:
"Të pyesin për menstruacionet. Thuaj, ato janë diçka e dëmshme (papastërti)..."18 {2:222}

Ndaj, nëse gjaku vazhdon të rrjedhë, ajo duhet të presë derisa të ndërpritet rrjedhja e tij plotësisht e, pas kësaj, ajo duhet të lahet, të falet e të agjërojë.
Në të njëjtën mënyrë, nëse në muajin e ardhshëm, menstruacionet zgjasin më pak se koha e zakonshme, ajo duhet të lahet dhe të falet menjëherë sapo të shohë që dalja e gjakut është ndërprerë, pa i dhënë rëndësi faktit që menstruacionet e saj kanë vazhduar më pak se herët e tjera.

Ibn Uthejmin