Kete teme vendosa ta hap per racizmin e te huajve ndaj neve shqiptareve.


Racizmi dhe urrejta ndaj nesh ekziston prej vitesh.Ka disa popuj qe kur i thua "Jam shqiptar/e" i iken fytyra nga urrejtja,dhe mundohen te na poshterojne sa me shume te jete e mundur.Mora shkas edhe nga nje histori qe me ka ndodhur mua personalisht,dhe qe me beri te heq dore njehere e pergjithmone nga endrra ime sporti.Po mundohem qe te shpjegoj dhe une se c'me ka ndodhur dhe e di qe ka raste te tilla te tjera.Edhe ju mund te shkruani per raste kur dikush ju ka perbuzur sepse jeni SHQIPTAR.



Si shume te tjere edhe familja ime vendosi te merrte rrugen e kurbetit per te siguruar te ardhmen time,per te me dhene nje shkolle te cilen ne shqiperi s'do te mund ta shihja as ne enderr.Ishte viti 2002 kur une futa kembet ne palestren e shkolles time,per te filluar klasen e fiskultures(volleyboll).Ishte pasioni im!
Ditet kaluan dhe une isha shume e lumtur,luajtem shume ndeshje me shkolla te tjera dhe mesuesja me pergezonte per talentin.Por... gjithcka ndryshoj kur mesuesja ime mori vesh qe isha shqiptare...

Kur nga buzet e mia u shqiptua " I AM ALBANIAN"(une jam Shqiptare) fytyra e saj u  skuq sikur ti kisha thene ndonje "te paqene".

Qe nga ajo dite,koha qe kaloja ne ate klase filloj te shnderrohej ne nje ferr te vertete.Ajo filloj te thoshte qe s'dija te luaja(deri me perpara me lavderonte),qe shqiptaret nuk vlenin per asgje etj....

Ishte e bardhe dhe per kete nuk arrija te kuptoja  gjithe ate urrejtje qe kishte per shqiptaret.Nje dite vendosa ta pyes se nga ishte ajo vete,dhe pse me urrente.Ajo me tha se ishte me origjine nga Mali i zi  lindur ne Zvicer,ishte krenare qe ishte serbe dhe pastaj me tha: "I HATE ALBANIANS WITH A BIG PASSION" (i urrej shqiptaret me nje pasion te madh).

Ditet kalonin por mua me kishte pushtuar nje ankth qe s'dija a do te dilja dot prej tij.Vendosa te largohesha nga ajo klase duke marre me vete  urrejtjen  e  mesueses time e cila me beri te jepja doreheqjen njehere e pergjithmone nga Volleyball-i.Nje dite para se vendosa te ikja nga klasa ika dhe nga skuadra qe isha,me te cilen kisha kaluar kohe te bukura,dhe s'do ti kaloja me kurre.Me lotet e deshperimit nder sy,dhe perbuzjen qe kisha mbi shpatulla i bera te ditur mesueses time qe do te ikja nga skuadra dhe nga klasa gjithashtu.Fjalet e saj te fundit ishin "Me behet qejfi qe po iken,shqiptaret nuk jane njerez,ata nuk jane per asgje,dhe nje hic do te jene gjithe jeten"


Kjo ishte historia ime,e te mendosh se jemi ne Amerike,nje shtet i lire,po c'ndodh valle ne Itali e Greqi,e ne te gjitha shtetet e tjera ku jetojne shqiptaret?

Pse gjithe kjo urrejtje per popullin tone valle?

E di i kam lexuar neper gazeta keto.
Po pse gjithe jeten do te vuajme nga keto gjera?Gjithe jeten do te jemi te perbuzur nga te tjeret?

Ketu ne NY njerezit qe na kane me frike ne shqiptareve jane zezaket(kuptohet,disa prej tyre).Njehere ne nje park ketej afer shtepise time,shqiptaret kane lidhur nje zezak ne nje peme dhe e kane lyer me boje vaji...
Hehe,per kete kane dale edhe ne TV.

Dhe zezaket nuk jane te paket nga budallalleqet qe bejne,por ti se ke provuar dhe prandaj flet ashtu.Duhet ta provosh qe ta besosh!

Epo injorantet injorante mbeten moj moter,ndryshojne dot? ncuqqqqqqqq

Ncuqqqqqqqqq edhe ca ncuqiiiiiii,se shpjegim tjeter s'ka...

Thank u sis!
Moj po qenke e shkollume mire ti miiiiiii,jeton ne Gjermani,fliske edhe english... hehe

Hi London!
Faleminderit per fjalet qe thua,me ke bere per te qeshur(ne disa vende) dhe me ke bere te reflektoj gjithashtu.

Atij pasioni ja vura kapakun dhe nuk mendoj ta hap me ate kapitull,vetem doja te tregoja se c'ben racizmi,urrejta qe ata njerez kane per neve.
Ketu ka serbe qe nga frika hiqen sikur jane kosovare,e  gjoja kane lindur ketu e s'flasin shqip,si e si mos ta tregojne veten qe jane serb,sepse kane frike nga ne.
Por ka dhe nga keta qe pa ju dridh qerpiku na bejne te paberat duke u munduar te na poshterojne ne piken me te fundit.
Me kete teme kam dashur dhe dua te tregoj se urrejtja qe disa shtete kane per ne eshte e pa evitueshme,e sidomos serbet...
Sic e sheh pra urrejta dhe "RACIZMI" ekzistojne edhe ne nje shtet "DEMOKRATIK" sic eshte toka e mallkuar d.m.th e premtuar apo e bekuar c'faredo i thencin.

E dashur Milaniste,

E lexova me vemendje shkrimin tend sikurse dhe forumistave te tjere. Me vjen shume keq, qe dhe juve keni rene preh e urrejtjes, injorances dhe mendjes se ngushte qe disa njerez kane ne kete bote kundrejt shqiptareve. Vendet demokratike mendoj se jane nganjehere dhe me te 'semurat' kur vjen puna per te shfaqur ndjenjen e tyre te urrejtjes kundrejt nje populli tjeter apo perfaqsuesit perkates, ndoshta per shkak te ushtrimit apo lirise se fjales... :??? Por mendoj, se ne keto vende demokratike ekzistojne njekohesisht dhe shume te drejta per te ngritur nje padi dhe bere ankese kundrejt kesaj sjelle paragjykuese e te padrejte.

Mua vet me ka ndodhur perafersisht nje ndodhi e tille, por nuk u terhoqa aspak. Si shqiptare qe jemi, besoj e kemi ne gjak krenarine por si dhe kokefortesine (qe ne disa raste shfaqet me shume si nje ndihmese sesa nje pjese e demshme e karakterit).
Nejse, ne fillimet e masterit tim, me duhej te zgjidhja disa lende te cilat nuk i kisha te detyrueshme, d.m.th mund te shkoja ne cdo klase te degjoja dhe te impenjohesha me detyrat e dhena. Kjo behet vetem per nje muaj, kur ne fund duhet te dorezosh nje leter tek tutori yt personal te firmosur per vendimin tend se cilat lende do te marresh per te ndjekur perfundimisht per semestrin e pare. Atehere, gjate kesaj kohe po shkoja neper leksionet e dy lendeve qe isha ne medyshje te zgjedh. Njera me pelqente dhe me dukej mjaft interesante, keshtu qe dhe u impenjova me seriozisht. Kety perfshij ndjekjet e rregullta te oreve te leksionit, pergjigjet ndaj pyetjeve te drejtuar gjate ketyre oreve, sikurse dhe mbarimin e ushtrimeve dhe programimeve qe na jepeshin per te bere ne shtepi. Tani besoj e dini te gjithe, nese te pelqen shume nje lende, detyrimisht dhe behesh shume i mire ne te dhe studion me kenaqesi. :occ
Kete gje e vuri re dhe profesori im, ne shume raste i ndriconte fytyra nga pergjigjet sikurse dhe puna ime e bere. Faktikisht arrita deri ne ate pike, saqe kur kishte nevoje per te treguar perfundimin e nje zgjidhje ekuacioni apo derivimi i nje formule te me ngrinte mua ne derrase (me kujtohet tani dhe sistemi yne shqiptar, te njejten procedure ndiqnim ).

Nejse, nje dite isha ulur ne banke te pare dhe rastesisht me degjoi biseden time te bere me shoqen qe kisha prane, duke i folur dicka per Shqiperine. Dashur pa dashur vura re qe kjo gje e cuditi shume sepse qendroi ne vend pa levizur e nuk beri asnje gje per me shume se 5 minuta. Me mbrapa filloi ora e mesimit,  si gjithmone fillonte te bente pyetje gjate shpjegimit te tij, sa here u pergjigja filloi te injoronte pergjigjen time dhe nje dite me tha publikisht ne salle te leksionit:- Kaq te ditur jane te gjithe bashkekombesit e tu...? (U merzita sigurisht, por dhe me cuditi ky injorim i tija).
Kaluan disa dite dhe po e njejta sjellje e tij, ... derisa nje dite, pasi marr nje 'assignment' (detyre kursi) te timin mbrapsht ve re qe kisha marr nje note te ulet. Duke qene e bindur per punen e mire qe kisha bere, ky korrigjim i tiji mu duk shume i padrejte dhe acarues. > Keshtu vendosa te shkoj e te ballafaqoj kete,... por ne ditet e para filloi duke me nxjerr lloj lloj justifikimesh qe ishte i zene me pune e me konferenca e nuk mund te me takonte.
Kjo mosperfillje dhe menyra sesi ai ndryshoi sjelljen e tij me acaroi akoma me shume. Keshtu vendosa te shkoj ne zyren e tij nje dite pa i kerkuar leje fare.
Pasi hyra ne zyre iu drejtova:- Nuk deshiroja vet te kerkoja apo te lajmeroja per kete takim, qe ka si qellim sqarimin e korrigjimin tend persa i perket detyres time, sepse e shoh qe nuk keni ndermend te me jepni nje! :-\  Por besoj i dini si ju, detyrimet dhe te drejtat e juaja kundrejt studenteve ashtu sikurse une di rregullat/drejtat qe ekzistojne persa u perket profesoreve...
Ne ato caste ai mbeti i shokuar, ndoshta pa ate pjese kembengulese te personalitetit tim qe nuk e kishte pare ndonjehere. Ndaj pas nje minute me tha:- Atehere, me cfare mund t'iu ndihmoj?
Iu pergjigja:- Lexova e rilexova shume here detyren e kursit te timen dhe mendoj se korrigjimet dhe vendosja e pikeve ne disa pjese te punes time jane te pavenda.
Aty filloi duke me thene..., jo po jane te padrejta kerkesat e mia mbi to, jo po ai e ka korrigjuar detyren time njesoj si te tjeret (gje qe nuk e kishte bere, sepse dhe kete pata mundesi ta kontrolloja me shoqet e mia), jo po ai me ka vleresuar si me pare... etj etj.
Duke pare kete reagim te tijin (gje qe nuk e mohoj, dhe e kisha parashikuar), vendosa qe qe aty ti tregoja pse-te e gabimet qe kishte bere.
Nje dicka duhet te kemi parasysh,matematika dhe statistika (si dhe lendet e tjera ekzakte) i kane gjerat e percaktuara e te qendrueshme, nuk mund te thuash se 1+1 = 3 kur ato ne fakt bejne 2. Keshtu, pas nje fare kohe e zura ngushte me arsyetimet e mia. Per pak minuta... qendroi i heshtur, e pastaj mu drejtua:-
Per nje shqiptare, kjo arritje dhe kjo note eshte mese e mjaftueshme (me gjithe ftohtesi e ironizem).
Ne ato momente nuk desha veten, kur degjova keto fyerje e perbuzje te rendomte nga dikush qe e mban veten me te edukuar sesa te tjeret e qe jep leksione mijera studenteve (pra duhet te kete kulture e kendveshtrim me te gjere).
Ama, dhe pse eshte me i madh se mua ne poziten qe qendron, une s'kisha pse te lejoja nje ofendim te tille bere ndaj nacionalitetit tim pa pike lidhje me gjendjen time akademike kety.
Keshtu, pasi mora fryme thelle, iu ktheva:- Me vjen keq, qe keni kete mendim per shqiptaret dhe qe arrin te implikosh diskriminimet tuaja ndaj nje studenteje te thjeshte. Mos kujto se ne shqiptaret dhe pse nuk jemi nje popull i pasur politikisht & ekonomikisht sic eshte vendi juaj, ne nuk jemi te pasur e te afte kur vjen puna per kulturen dhe dijet tona ne fusha te ndryshme akademike. Me ato kushte qe kemi patur neve e qe akoma kemi, njerez te tjere ndoshta as nuk do te kishin arritur te mbaronin studimin e fillores. Me thuaj, si ka mundesi qe kudo qe shqiptaret kane mundur te shfaqin dijet e vullnetin e tyre per tu edukuar, ata kane treguar se jane te afte...?
NUK DUHET TE ME VLERESOSH MUA PO ASHTU DHE PUNEN TIME, DUKE U BAZUAR NE FAKTIN QE JAM SHQIPTARE!!!
Nuk eshte aspak e drejte dhe nuk lejoj nje implikim te tille. Nese jam e paafte, ne rregull, por kur di me plot bindje qe nuk jam e s'me perkasin uljet e pikeve te tua, atehere po, qe shfaqet nevoja per te vepruar ndryshe. Erdha kety me shprese se do ta zgjidhim kete padrejtesi por nese mendoni se nuk eshte e tille, sigurisht ju keni lirine tuaj te veprimit ashtu sikurse kam dhe une.

Fjalet e fundit te thena nga une, i sollen nje ndryshim rrenjesor ne fytyre, dukej i frikesuar, sikurse mund te dallosh krejt qarte kur nje femij 5 vjecar genjen apo ka frike per dicka. Menjehere me pas me tha:- Ke te drejte, ndoshta jam treguar pak i ashper me ty..., por nuk mendoj se do te jete e nevojshme qe ta cosh me tej kete ankese ( e kishte fjalen, per mua qe te shkoja e te ankohesha ne drejtorine e departamentit).
Ne ato momente mori stilolapsin e tij, e me ndryshoi noten. 
Nuk u gezova serish sepse nuk me pelqejne keshtu lloj gjerash e qe puna kishte arritur deri kety, por ajo qe me gezoi pa mase ishte frika e shpalosur ne fytyren dhe syte e tij. Ja pra, ne vendin e tij po i kujtoja rregullat qe vet vendi i vet i ka caktuar per ti  zbatuar e per ti permbajtur atyre, pa shkelur e cenuar te drejtat e individeve te tjere.

Me fjale te tjera, me gjithe kete ngjarje qe nxorra deshiroja te tregoja... se me te vertete shume nga NE hasin padrejtesi e urrejtje te medha e te panumerta bere karshi nesh per shkak te identitetit tone si 'shqiptar' neper vende te ndryshme te botes, sidomos ato te ashtuquatura 'vende demokratike'. Por jane po keto vende qe ofrojne dhe mundesine e padise, lirise se mendimit e veprimit, ngritjes se zerit ne cdo rast kur TY si individ te cenojne padrejtesisht (te cilat fatkeqesisht ne vendin tone as perfillen ndonjehere).

Atehere, pse mos ta perdorim dhe ne kete 'arme te fuqishme', kur e dime shume mire se shteti yne nuk ben asnje gje per te rregulluar kete opinion kaq te ulet apo kete emer kaq te rendomte qe mbartim neper bote...? Pra kunderveproni e beni t'iu DEGJOHET ZERI juaj sa here qe dikush shfaq nje urrejtje apo paragjykim te pavend perpara jush. Tregoni se kush jane shqiptaret e vertete, tregoni se jemi dhe ne te armatosur me dije sesi funksionojne ligjet kudo qe ndodhemi. Tregoni se asnje nuk mund te na marr neper kembe e te na trajtoj si funderrina. Tregoni se kemi dhe ne krenarine tone si 'shqiptare' qe jemi e per vendin qe perfaqsojme. Tregoni, pse jo, qe ne cdo vend ka dhe te 'keqinj' si dhe te 'mire', pra le te mos pergjithesojme, sepse aty fillon injoranca e mungesa e kultures. Tregoni se jemi nje popull qe dhe pse te varfer ekonomikisht jemi perseri shume te pasur persa i perket historise, kultures, bujarise e fisnikerise tone!
TREGONI DHE KRENOHUNI QE JENI SHQIPTARE!



p.s., Milanistja, per mendimin tim... duhet te ishe ankuar per te tek superiori i saj. Aq me teper, n.q.s ajo te ka shfaqur e shprehur kaq haptaz urrejtjen e saj ndaj teje dhe shqiptareve ne pergjithesi. Atehere, ajo do ta kishte kuptuar por dhe mesuar se shqiptaret nuk jane per tu perkembur e injoruar.