Unë mendoj se po të mos plakej njeriu do të kishte shumë probleme.
Toka (earth) mendoj se do të mbipopullohej dhe do të hante njeriu njerine.Jo se besoj tek zoti,por ai dinte se cbente.

Një kend vështrim tjetër i temës.Imagjino te hysh ne një disko,dhe një femër e bukur te te hy ne sy.Afrohesh dhe i kërkon një vallzim dhe me pas një gote whisky se bashku.Mendon ta cosh ne dhomen tënde,dhe pas bisedash ne pije e sipër arrin ne konkluzionin se ajo femër është ster ster ster gjyshja juaj.
Si ju duket?Çdo të mendonit?
Një gjë është e sigurt.Do te mendonit se e paskeni ster ster ster gjyshen derro seksi.

do ishte lufte për egzistence sorellina

Nuk e di n.q.s. me mos plakjen nën kupton pavdekesi ose jetegjatesi normale te njeriut pa u plakur.
Besoj se pavdeksia do ta sillte rruzullin tokesor ne gjunje përsa i përket kosumimit te rezervave natyrore dhe ndotja e pariparueshme e ambjentit plus shumë rrjedhoja te tjera qe skam kohe ti përmend. Pak a shumë te gjithë biem dakort me kte.

Me interesante do mu dukte sikur të ndodhte e dyta, pra jetegjatesi normale ( 75-80 vjeç ) pa u plakur. D.m.th. njeriu te arrije një fare moshe, p.sh. 35 vjeç, dhe të mos plaket asnjë ditë me tepër deri ne vdekje. Hmm do të ishte një shoqeri me efikase dhe jetë me e shpejte duke mos pasur nevojë te suportoje një perqindje te madhe te popullsise me pensione. Edhe vende pune do kishte boll sepse megjithëse kerkesa pe pune do ishte me e lartë gjithashtu edhe kosumi do ishte paralel me kerkesat.
Nuk e di, vdekja do kishte ndoshta një kuptim me makaber dhe njeriu do ta kishte me te vështirë te gjente paqe ne vitet e fundit te jetës...nejse se u lodha duke mendu tani...

Bravo Ujku.
Kjo po qe është poezi 

Për te gjithë  ky është një mendim jo i mirë.
Një jetë  e tillë do të ishte kundra natyres. Njerezit do të ishin me egoiste, me te ftohte. Një jetë te tërë i ri dhe i bukur do të rriste shkallen e mendjemadhesise  dhe kjo e fundit do të sundonte botën.
Për mendimin tim, vjetërsia nuk është semundje. Ajo bashke me vdekjen janë pjesë e ciklit jetesor.  Ne rast se këto nuk do të ekzistonin, ndoshta njeriu nuk do të ndjehej me njeri.
Si do të mund te percaktohej mosha e një njeriu nëse ai nuk do plakej. Personi te jep përshtypjen e një 30-vjecari,  por qe ne fakt  mund te jetë 90-te. Ja ndodh qe u dashurove pa ditur vërtetë moshen e tij Pra kjo do të ishte marrezi. Kështu qe pamja duhet te përputhet pak a shumë me moshen.
Ne një postim timin me sipër, kam shkruar për anet pozitive. Aty  kam përmendur dhe çështjen e pensioneve. Do ishte vërtetë mirë nëse njeriu ne moshe te re do të mund te punonte çdo kohe. Për sigurisht qe dhe kjo e ka një te keqe. Nëse njerëzitë nuk do të dilnin ne pension, si do të liroheshin  vendet e punës????
Papunesia do të arrinte kulmin.
E thënë shkurt....plakja dhe vdekja sot ekzistojne dhe gjithmonë e me shumë po flitet për mbipopullim, papunesi, mungese mallrash, rritje cmimesh, ndotje ambjenti etj etj. Ne rastin tjetër do ishte katastrofale.

Dikur te gjithë do jemi pleq
E mbase mund te ikim para kohe për dreq

Sa me shumë kohe kalon
Mosha jetën na i veshtison

Shikojme nga e kaluara jonë me dhemshuri
Sikur të kishim këtë llogjike ne atë rini

Koha iken e vitet kalojne
Jeta na shtyn përpara e mundësitë i anashkalojme

I bëjmë qejfin vetes tamam si një fëmijë
Nuk mendojmë se një ditë një gurë mbi ne do rrije

Kaq shpejt rrotullohen akrepat e orës se jetës
Sa kur shef dike te plakur te duket si një fëmijë ne moshe te vjetër

Sikur plakja njeriut kurrë të mos i vinte
Çdo gjë do ishte perfekte e asnjë gabim apo faj nuk do e bindte

Por ja qe natyra kështu na bëri
Femijeron, rinon e me pas plakesh i tëri.....