Do vinte një ditë qe do të hanin njëri-tjetrin

Nuk ka një mundësi te tillë as teorike.
Për tu bërë ajo do duhej qe  te ndalej bota njerëzore ne një moshe te cilën do ta pëlqenin te gjithë për vetvehten e tyre.Të gjitha moshat tjera ,me të reja dhe me te vjetra do duhej te korigjoheshin dhe te vijnë ne këtë moshe te dehiruar nga e cila deshirohet te startohet për t`mos u mplakur me.Kur kjo te bëhej,s`do kishte me pleq as fëmijë nëse nisemi nga ajo qe mosmplakja ne te njejeten kohe do të thot edhe mos vdekje dhe moslindje!Njerezit te gjithë te barabarte me moshe te re s`do arrinin te gjithë te kenaqnin kerkesat e tyre biologjike pa dhunë.Të gjithë te rinj do të thot te gjithë te aftë për lufte,për grabitje,sundim,seks etj...
Ky do ishte një kaos  edhe me i keq se qe është sot ...posaqerisht nëse njeriu nuk do të kishte me mundësinë ta mbyse njeriun.
Këtë u perpoq ta thotë mirë Ujku i Epirit,do hanin njëri-tjetrin,por çka nëse këtë s`mund ta bëjnë me kur te gjithë do ishin njësoj te rij  dhe vdekja nuk do të ekzistonte me?

Situata apo ambjenti qe do të krihohej do të kishte si pluse ashtu dhe minuse,me gjithate unë po përmend vetëm disa  pozitivet, d.m.th. pluset 

Nëse njeriu nuk do të plakej, atëherë ai do të mundte ta jetonte jetën me këmbë e me duar, pra me shëndet te plotë
Askush nuk do të ankohej për rënien e flokeve, madje as gratë nuk do të paguanin për kremrat e shtrenjte kundra rrudhave 
Fëmijët do të ishin te lumtur për prindërit dhe gjyshrit  e tyre gjithmonë te rinj dhe vital.
Nuk do të kishte azile, nuk do të kishte zenka midis nusesh se kush do të kujdesej për pleqte e burrit 
Nuk do të kishte pensione, gjë qe do të thotë se njerëzitë mund te punonin  me gjatë ne profesionet e tyre.

   Këtu ka një paqartesi: Themi të mos plakeshin... por nuk thuhet se do të këtë "vdekje" apo jo?.
   Ne rastin e pare -nuk ka plakje, por pranojmë vdekjen- do të ishte diçka ideale qe njerëzitë, pasnje fare moshe(100-200vjetesh)te vdisnin.
   Ne rastin e dytë -nuk ka as plakje e as vdekje- do të ishte një tmerr i vërtetë. Të na mungoje një gjë e tillë.
   E dini qe është me mirë kështu???!!!...

Kamy thonte : Pleqeria është sëmundja e pasherueshme.
Sikur ne te ndalnim kohën ndoshta do të ishim me te lumtur .Mendojeni pak nuk do të mendonim me për afatet, ditet apo castet te cilat ikin.Nuk do të kemi mall për ndonjë person qe s'është me.Do të kishim "kohën" te benim gjërat qe na pëlqejnë , do të kishim një përceptim tjetër te jetës.Nuk do të merakoseshim te shkonim ne pune me vonesë apo friken se provimet po vijnë.
T'ju them te drejtën do me pelqente ky vizion  pa kohe  sepse do të hiqte ngutjen, stresin dhe frenezine e jetës sone te përditshme do të sillte me tepër qetësi dhe paqe.

Ne nuk e percetojme dot diçka...qe se kemi përjetuar në lidhje me këtë fenomen

dëshira është e madhe..por i kthehemi realitetit..çdo gjë ka vendin e vet dhe gjërat e veta,dhe kështu si jemi jemi shumë mirë vetëm duhet ta vleresojme jetën.

 
për mendimin tim do ishte shfaqur ndo1 'semundje' ose fatkeqësi te shpeshta qe do ndihmonin ne zhdukjen e pjesshme te njerezimit.