Doli njera ne pazar
Aty pa nje goxha kandar
U mendua mire e mire
Tha te peshohem me deshire
Si e pa dhe e kundroi
Mendja gati sa s'i fluturoi
Kandari kish nje goxha bollke te rende
Ku e shpinte gjithe ate mballeme
U mendua prap serisht
Ketu fati kishte gisht
Ne pazar rralle kish dale
Dhe te peshohej e kish hall
Nuk e kish provuar e gjora me pare
Kish frike mos i bente zarar
Mblodhi mendjen mire e fshiu syte
Tha do kete prape nje here te dyte
Por kur shikonte bollken e kadarit
Syte i flakerinin si drita e fanarit
Ndaj e ndau mendjen shpejt e shpejt
Shkoi te peshohej gjithe lezet
Qe nga ajo dite me ne pazar nuk doli
Pasi kandarin me vete e mori
Nuk la me njeri ti afrohej
Qe nga ajo dite vetem peshohej