Për një zili,te menduar,te dëshiruar sa me s'ka,engjelli me i bukur,u shnederrua ne djall e për ata qe besojnë,për fajin e tij sot bota është ajo qe është

Kompliment për temën qe ke zgjedhur e dashur Charm !!!

Mendoj se zilia është një ndienje qe ndahet ne disa nenndienja dhe nuancat e saj janë te shumta dhe kufijte janë pothuajse te padukshem.

Do te doja te permendja disa prej tyre:

Ambicien pozitive qe fillon me adhurimin e dickaje te bukur te cilën duam ta arrijme

Smiren e fshehte te cilën s´ja pohojme pothuajse as vetes

Inatin shkaterrues qe na bën aktive ne sensin negativ te fjalës

Inatin bllokues qe s´na le të shohim se sa e mirë është treguar jeta me ne dhe na ve ne një gjendie letargjie.



Ne se zilia bëhet pjesë e qenies sime, atëherë ajo shndërrohet ne ambicie, ne një motorr qe me shtyn te rend drejt një vizioni të ri e te bukur. Për këtë më vjen shumë mirë qe kjo ndjenjë ekziston.
Pajtohem plotësisht me mendimin e shprehur nga Erlehta, qe me anë te ambicies ne mund të ecim përpara.
 
Kurrë s´do të më shkonte ndërmend te bëja diçka për inat te te tjerëve, por me pëlqen te marr ata qe janë te suksesshem si shembull i mirë për mua dhe pse jo te ndjek rrugën e tyre?

Kur bëja shkollën e gjuhëve te huaja këtu ne Gjermani, më ka ndodhur te perballem me një zili shumë te shëmtuar te nxenesve te klases sime.
Kishim ne klase dy franko-gjermane, te cilat llogjikisht e flisnin frengjishten me mirë se gjithë te tjerët . Disa kopuke u hodhen ne "greve" pasi kishin frikë se këto dy vajzat (e mrekullueshme dhe nxenese te zellshme fare ne çdo lende) do të mund të merrnin nota me te mira se ata!!! Epo çudi e madhe me njeriun! C´duhet te bëja unë në vend të atyre, te vrisja veten :'(?? Unë s´isha as gjermane dhe as franceze...Si përfundim, ne diskutim e sipër unë mora fjalën dhe thashë se isha e lumtur të kishim dy vete ne klase qe e kishin frengjishten gjuhën e nenes, pasi për mua ato ishin pasurim i mesimit dhe një mundësi ideale për te ngritur nivelin e mesimdhenies dhe zgjerimit te temave te cilat ne i diskutonim ne mësim. O nene, nene!!! Sa s´me vrane!
Për t´u rikthyer tek tema jonë, ata ishin për momentin pré e një inati infantil bllokues, zili shumë e poshtër .

Them se njerëzitë me fatkeq ne botë janë ata qe janë papushim ziliqare ndaj te tjerëve . Ata helmojne vetveten dhe te tjerët ngado qe te shkojnë me mllefin qe kanë, në vend qe te rikthehen tek fillimi i gjerave dhe te rishikojne sesi mund te përparojnë ne jetë-me forcat e veta, pa lakmuar te pasurohen shpejt e shpejt me pislleqe ose te shkaterrojne ata qe janë me te zotete se vetvetja me lloj-lloj marifetesh-nga me te uletat . Nga këta lloj tipash duhet te ruhemi !!!!!!!!

Me te vërtetë te sukseshem janë ata qe e bëjnë diçka se ua deshiron mirefillti shpirti i tyre dhe nuk munden ndryshe ...

Zilia mund te jetë gjithshka, por ajo kurrë s´mund te perfaqesoje një pasjon.Pasjoni është fisnik, zilia- ne shumicen e rasteve (pra përveç ambicies konstruktive pozitive)një ndienje e shëmtuar e cila llogjikisht përdoret pothuajse gjithmonë ne sensin negativ: iiiiiiiiiiiiiii sa ziliqare qe është!!!!!iiiii sa inatcie qe është!! xhade fare

te me falni o shoqe koperativiste por icik si vonë këtej e kështu qe s'kam nerva te lexoj c'keni shprehur... por gjithesesi po gjuaj dhe unë njëherë me dyfek
Sa na demton zilia? Varet se ne çfarë masë e ke. Pak zili edhe duhet (mendoj unë), sepse te bën të ecësh përpara, kërkon të arrish atë qe tjetri e ka, ndërkohë qe ti nuk e ke arritur akoma... d.m.th. është si një shtyse për kurajon, vullnetin e dëshirën për te arritur tek e paarritshmja e deritanishme por qe nëse perpiqesh dhe je e zonja, e bën te realizueshme/te mundur