Duke menduar shpesh te ardhmen,duke u preokupuar shpesh me te,vazhdimisht me te,mund te ndosh qe ta humbasim te tashme,te humbasim gjerat e rendesishme qe i kemi,duke shpresuar per gjera qe mund ti kemi.
Mund te ndodh qe keto sende te deshiruara te kalojne vite derisa ti kemi ne posedim,mirepo cka ndodh me ato vite te humbura?Ne i humbasim ato,pasi fillojme te jetome ne nje hapsire te pajetueshme midis te tashmes dhe se ardhmes.
Dhe mund te ndodh qe ajo e arritura mos jete e kenaqshme.Prandaj duhet te jetojme te tashmen duke ia lene fatit te vendos per te ardhmen,se ajo qe eshte e shkruar do te ndodh dhe gjithmone te jemi optimist per te.

FAliminderit Jeton.
Nuk ka kuptim te jetosh ne nje bote ,te shpresosh per ate bote te cilen nuk je i sigurt aspak se do te vije.Kurse e sotmja eshte ajo qe vlen,dhe askush nuk mund te ta marr.

Emira Voxa me fal por me duket se ose me keni keqkuptuar ju mua ose unë juve, sepse unë besoj pa kurrfarë dyshimi ne boten tjetër pra jeten pas vdekje. Kur citova atë thënje pata per qellim te themë se ne nuk duhet te ankohemi per ditët qe na kanë ikur e të mos i shfrytëzojm keto qe tani i kemi ne dispozicion e as mos te habitemi te bejmë plane per ditet qe do te vinë e ti lëmë te na ikun keto ditë qe i kemi pranë... pra unë fola ne kete kuptim jo ashtu si me keni kuptuar ju..sidoqoftë vetem desha ta shpjegoj këtë, juve ju pershendes gjithë te mirat..!

Me faj Jeton,mirepo edhe ti me ke keqkuptuar.Kur thash se nuk duhet te shpresojme per nje bote qe nuk e dim a do te vije,un e kisha fjalen per te ardhmen si nje bote e vecante.
Perndryshe un pajtohem me mendimin tend.
Sa i perket botes pas vdekjes,ajo eshte teme tjeter.Gjithe te mirat.

Ska gje.