Shumë nga ne ndodhen larg Shqipërisë. Arsyet e largimit janë te shumta,dikush është larguar për te studjuar,dikush për te punuar,dikush për një te ardhme pozitive etj. Pyetja ime është si jeni ndjere dhe si e keni përjetuar ditën/naten e nisjes tuaj drejt një vendi tjetër? Keni qenë te gezuar,optimiste,shpreseplote,apo te stresuar,te frikesuar nga e panjohura qe ju pret??? Na pershkruani pak momentet kur jeni ndare me njerzit e zemrës,momentet kur keni hipur ne avjon/traget/autobus (çfarëdo qoftë) dhe momentet e para kur keni mberritur ne dhe të huaj.
Pra me një fjale pershkruani atë ditë/nate qe jeni larguar dhe ndjenjat tuaja apo te njerzve qe ju rrethonin.

Kam qare atë ditë, sigurisht! Si tani e mbaj mend, ka qenë akoma nxehte, ditë shtatori dhe unë qe nisesha ne kohe dreke me Malievin
Por s'kam qenë e frikesuar fare, përkundrazi isha shumë e lumtur, mezi prisja te ngjitesha ne avion E kisha enderren time me te bukur qe e vogël (e kam fjalën qe kur isha ne fillore) i thoja familjes: ja, te me shihni ju mua po s'shkova te studioj ne Angli! Dhe kështu ndodhi vërtetë, saqë edhe sot e kësaj ditë kur ulemi ndonjëherë e kujtojmë historite e dikurshme te femijerise tonë, mami gjithmonë me kujton ato fjale Ata u gezuan shumë qe mua mu realizua endrra, sikurse shoqëria ime dhe farefisi
Me kanë ardhur e me kanë percjell ne aeroport plot njerëz, e shoqet më thonin: hey, terhiq kemben zvarr se mos na merr dhe neve me mbrapa E terhoqa unë, po asnjë gjë s'ndodhi. Atë ditë nisje e kujtoj gjithmonë me nostalgji... dhe pse kam shkuar ne Rinas me dhjetera herë, çdo ditë qe nisem prej andej... kujtoj vendin ku parkuam makinen, atë pjesë rrugë ku u ndamë, mamin & babin qe me puthen me lot ne sy... sikurse çdo vështrim qe hidhja mbrapa sa herë ngjisja shkallet e avionit

Nuk e mbaj mend..sepse une largohem nga atdheu nje here ne cdo 3 a 4 muaj.Kjo eshte periudha me e  gjate 6 mujore tani qe do te rri larg.

Ka qene e merkure, 6 prill 2005. Une isha ne vit te dyte gjimnaz. 2-3 dite para se te nisesha kisha organizuar nje party me shoqet dhe shoket e mi ne nje nga lokalet ne qender te qytetit ku kishte rreth 40 te ftuar. Gjate gjithe dites ne shtepine tone kane erdhur shume njerez,gjysmat si njihja fare madje diten e fundit njoha disa kusherinj qe si kisha njohur me pare Gjithashtu,shume nga shoqet e mia erdhen grupe grupe,dhe para se te largoheshin une shkoja ti percillja deri buze rruges,aty ku ishte fundi i lagjes time...me pas kthehesha prape ne shtepi ku degjoja te bertiturat e mamit (qe rrjedhimisht ishte teper e stresuar) e cila me thoshte : "Rri ne shtepi te qerasesh njerzit se ska kohe per te percjelle shoqet deri ne fund te lagjes"
Mbasdite erdhi nje grup tjeter shoqesh,te cilat i futa ne nje dhome me vete,duke qene se ne dhomen e ndenjes ishin njerzit e babit dhe te mamit. Me shoqet filluam po flisnim per partyn qe une kisha organizuar 2-3 dite me pare,per budalliqet qe ishin bere,per cigaret dhe pijet qe ishin pire (si ne cdo party mo megjithese une isha e vetmja ne shoqeri qe nuk e pija kurre cigaren sepse i kisha bere premtim Zotit qe ne klase te tete qe nuk do e pij cigaren   ) Pasi iku dhe ai grup shoqesh une pashe qe dikush nga familja ime kishte harruar kameren hapur ne ate dhome (kamera ndodhej mbi tavoline) dhe cdo gje qe kisha folur une me shoqet ishte filmuar U mundova ta fshija,por kisha frike mos prishja dhe xhirimet e meparshme Ishte kamer e vogel dhe e komplikuar ne te cilen ishin xhiruar momentet tona te fundit ne Shqiperi,pra gjithe dita e fundit. Kisha vene re qe nje shoku im i klases dhe i lagjes hynte dhe dilte nga shtepia ime (do e merrte malli per mua te shkretin ) Shkova me vrap ne shtepine e tij dhe i kerkova ndihme te fshija xhirimet e padeshiruara     por as ai sme ndihmoj dot. Me ne fund e lashe ashtu si ishte,ne fund te fundit s'ishte ndonje gje me zarar shume  pervecese kishim nxjerre budalleqet tona qe sigurisht prinderve te mi nuk do ti pelqenin (adoleshente hesapi,15 vjecare )
Dita po mbaronte dhe une po prisja shoqen time te ngushte e cila nuk ishte dukur fare. E morra ne tel dhe me tha qe njerka e saj nuk e linte te dilte nga shtepia  Une nuk mund te largohesha kurresesi pa e takuar shoqen time e cila jetonte ne nje lagje tjeter,keshtu qe ja futa vrapit drejt apartamentit te saj. Trokita ne dere,me ftoi ne dhomen e saj ku me qavi hallet edhe njehere per here te fundit  dhe me pas i thashe qe duhej te largohesha,sepse ato ishin oret e mia te fundit ne Korce,dhe nuk doja te beheshin prinderit merak,te mendonin na e kane rrembyer gocen  
Shoqja ime doli te me percillte deri te rruga,dhe te dyja filluam te qanim tek zbrisnim shkallet e pallatit te saj. I lame fare shkallet as evgjitkat e pallatit nuk do i lanin aq mire
Kur zbritem te hyrja e pallatit ja filluam me shume te qarit u perqafuam shume fare dhe une mes lotesh u largova. Kur ecja rruges te gjithe ata qe me shihnin dhe me njihnin me pyesnin pse isha enjtur nga syte
Shkova ne shtepi,dhe ne mbremje organizuam nje darke te vogel me te afermit tane,megjithese para 2-3 ditesh pas partyt qe une organizova me shoqerine, u mbledhem me gjithe te afermit ne nje lokal ne Boboshtice (fshat turistik i Korces ky) per te qene edhe njehere te gjithe se bashku.
Une dhe familja ime do niseshim nga Korca ne oren 10 te darkes,do udhetonim gjithe naten per ne Rinas,ku avjoni jone do nisej ne oren 5 te mengjezit.Une rrija ne koridorin e shtepise,mbaj mend qe isha ulur ne nje karrige,dhe kisha hapur rubinetat Kam qare shume ate nate  megjithese e dija qe do largohesha me dokumenta te rregullta dhe mund te kthehesha ne Shqiperi kur te deshiroja. Ora 10 erdhi shume shpjet. Kishim prenotuar nje furgon me te cilin do shkonim ne rinas. Pas nje rruge prej pothuajse 4-5 oresh arritem ne Rinas rreth ores 3 te mengjezit. Aty u takuam me disa kusherinj te tjere qe kishim ne Tr dhe me pas hipem avjonin per ne Milano. Pas nje ndalese ne Milano hipem nje avjon tjeter per ne Toronto,ku ja nisa muhabetit me nje indjan me ate anglishten time capra cupra qe e kisha mesuar ne kurse private ne Shqiperi 

Kjo ishte dhe historia ime. 

tashi un kam 4 vjet qe jetoj ne angli kam qene per here te fundit ne shqiperi me 19korrik 2007.me kishte marr malli

Diten qe jam larguar nga Shqiperia per te jetuar vetem, kishte ditelindjen mami dhe une isha aq ne ankth sa qe e harrova fare. Une dhe gjithe te tjeret e familjes. Me ka ngelur peng qe nuk i urova mamit ditelindjen, kishte dhe pervjetor 

Ka qene nate korriku..
Mezi e prisja ate nate, isha e lumtur qe do te vinte.
Prinderit u perloten dhe pse e dinin qe pas nje muaji do i shkoja per vizite
Udhetimi ka qene i gjate, me shume ndalesa por shume i bukur dhe romantik gjithashtu. Udhetoja me tim shoq direkt pas martese