Etja për ujin, ndjesia e lodhjes, urise sexuale etj, përfshihet ne grupin e ndjesive te përgjithshme.
Shfaqja e këtyre ndjesive është e lidhur me nxites specifike qe veprojnë mbi receptore pjeserisht te njohur. Këta nxites, pasi bëjnë qe te linde ndjesia e përgjithshme, shkaktojne dhe përgjigje te caktuara, te cilat synojne te korrigjojne mungesat qe janë zbuluar.
Kështu, p.sh, mungesa e ujit jo vetëm qe lind ndjesin e etjes, por ve ne levizje dhe mekanizmat qe shprehen ne kerkimin dhe marrjen e ujit me anë te pirjes.
Mekanizmat qe qendrojne ne themel te këtyre dukurive janë te lindura dhe jo te fituara gjatë jetës.

Chidratimi qelizor dhe zvogelimi i vellimit qelizor, sherbejne si nxites kryesore te ndjesise se etjes.
Etja shfaqet edhe kur ulet sasia e ujit jashteqelizor.
Ulja e njekohshme e vellimit qelizor dhe e ujit jashteqelizor shkaktojne një etje shumë te fuqishme.