çfare është depresionuese nuk është fakti se shqiptarët kanë bërë apo nuk kanë bërë për vendin e tyre, por është fakti se shiptaret sdine ç'te bejene për Atdheun e tyre.
Pra ky është një realitet i pergjithshem për shqiptarët si brenda vendit dhe jashtë vendit.
Por ne NY një grup studentesh po mendojnë te fillojnë te bëjnë diçka. Po mendohet te mblidhen fonde nga shqiptarët qe jetojne ne SHBA, dhe qëllimi i këtyre fondeve do të jetë nderimi i një shqiponje gjigande ne dalje te kryeqytetit te Tiranës, dhe ne trupin e kësaj shqiponje do të shkruhen të gjitha emrat e qyteteve shqiptare duke filluar nga Kosovë e deri ne Cameri.
dhe te gjithë emrat e donatoreve do të shkruhen me shkronja bronxi ne një pllake te mermerte falënderimi
Ndihmë do të thotë t'i ndihmosh realitetit, e jo legjendës. A është më me rëndësi ta ndërtosh një shqiponjë apo të bësh që zogjët e shqipes të mos vuajnë nga uria? E ke idenë sa do të kushtoj ajo pllaka e mermerit ku do të vendoseshi emrat e donatorëve? Nëse 1 kg miell kushton 0,18 â⬠ndërsa një familje 4 anëtarësh mund të kaloj muajin me një thes 25 kg, llogarite sa familje do të ushqeheshin me bukë sikur mos të bëhej ajo pllakë. Pastaj, llogarite të njëjtën gjë edhe për atë shqiponjën e madhe. Në Kosovë, Shoqatat arabe kanë ndërtuar pa numër xhamish, edhe aty ku tashmë ka pasur një apo më tepër sosh. Në asnjë fshatë nuk kam dëgjuar që të kenë ndërtuar një shkollë apo rrugë, apo kanalizim. Ata i kanë synimet e veta për të cilat nuk ia vlen të debatohet këtu, por, "djemt e shqipes në Amerikë" apo gjetiu? Cili është qëllimi i tyre? Të rrisin emrin e vet apo, vërtetë ta ndihmojnë tokën e shqiponjave?
do doja te bëja gjithçka te mirë për Shqipërinë, por nuk kam asgjë n dorë e kështu për Shqiperin kam vetëm dashuri, mall të madh për te dhe jam krenare qe jam Shqiptare.
Sipas fjalorit të shqipes së sotme,
krenar do të thotë të kënaqesh me të drejt me fitoret e arritura. Nëse nuk ke bërë asgjë për Shqipërinë, me çka duhesh të krenohesh?
këto ditë kam ndigju qe shokut tim te luftës (deshmorit) Iliaz Javorit, familja po i ri ne Australi(vetëm gruaja e dy fëmijët).Po të kishte një status me te mirë atëherë me siguri nuk do të rinin ne shtet të huaj po do të ktheheshin ne tokën për te cilën ,,kryefamiljari,, e ka fliju jetën...Kshtu qe s'ka gjo nga ky popull.
Familja e dëshmorit Agim Ramadani në Zvicër merr pension, të cilin shteti zviceran ia ka ndarë pas rënies së tij në betejën e Koshares, në Dukagjin. Ndonëse ai ishte larguar nga Zvicra në mënyrë ilegale dhe kishte luftuar në një luftë e cila nuk ka të bëjë me Zvicrën fare. Kjo familje, ende nuk arrinë të kthehet në Kosovë sepse askush në Kosovë nuk denjon të merret me çështjen e tyre dhe t'ua rregulloj jetësën. Unë di edhe disa fëmijë të cilët kanë lindur në Kosovën "e lirë" pasi prindërit e tyre ishin vrarë në fushë betejë. Përveç të afërmive të tyre dhe disa shokëve të luftës, askush nuk denjon së paku t'ua pranoj statusin e fëmijës së dëshmorit dhe të kujdeset nëse kanë të vishen apo të hanë.
Mirëpo, kjo nuk është arsyetim për të hequr dorë nga puna. Në fakt, mua kjo më shtynë që edhe më me zell të punoj për përmirësimin e kësaj gjendjeje.
për derisa ne trojet tona do të mbretroje feja islame gjithenje do të jemi te padeshiruar ne europe, këtë duhet ta dini.
E para: E ke gabim nëse mendon se në trojet tona mbretëron feja islame. E dyta: nëse ti je i dashuruar me një femër të bukur, të pasur, me pozitë të lakmueshme në shoqëri,.... Në fakt, edhe ajo është e dashuruar në ty sepse, je djalë i ndershëm, punëtor, i bukur,.... por, për t'u martuar me ty, kërkon që ti të heqësh dorë nga kombësia jote shqiptare dhe që nga dita e nesërme, të flasësh, të sillesh, të besosh, të mendosh,.... si pjesëtar i kombit x. Do të pranosh? Dhe nëse pranon, ta merr mendja se ajo grua do të ketë besim tek ti? Se nesër apo pasnesër, nuk do t'ia kthesh shpinën asaj dhe të pranosh përkatësinë e një kombi tjetër y apo z apo cilitdo tjetër? Dhe si mendon se do të sillej ajo në ndërkohë me ty? Ja një skenar i mundshëm: "unë të kam shpëtuar ty dhe gjithë fisin tënd të ardhshëm. Sikur të mos isha unë, ti ende do të ishe një barbar i pashkollë, i pa edukatë,..... Nëse nuk më bindesh mua, unë që nesër do të ta heq përkatësinë kombëtare dhe ti do të mbetesh një person pa komb, pa identitet,....."
Mua personalisht, nuk më pëlqen një tregim i tillë.
çfare kam bërë për Shqipëri te Bashkuar ?
Kam emigruar pergjithmone. Fati i shqiptarit ???
Emigrantë kanë qenë edhe Naimi e Samiu, emigrant ka qenë edhe Nëna Terezë, emigrant është edhe Ferid Murati,.... Arsyetime gjinden edhe kur arsyetimet nuk ekzistojnë.
ne kemi lënë politikanet te bëjnë ç'të duan dhe vet bejm sehir nga larg
Pajtohem. Një proverb popullor thotë: populli ka qeverinë çfarë e meriton.
Dhe përfundimisht, tema ishte çka për bashkimin e jo çka për Shqipërinë apo shqiptarët?
Gurë, gurë, bëhet muri
Pika, pika, bëhet lumi.
Për bashkim punojnë ata që shkojnë në Shqipëri për pushime, përkundër faktit se më lehtë arrinë në Slloveni e tutje se sa në Durrës (e mos të flasim për Vlorë e Sarandë), përkundër faktit se janë gjasat se do të ndërpresësh pushimin për shkak të sëmundjeve të barkut që paraqiten për shkak të ndotjes së ujit dhe (mos)kujdesit për higjienë publike. Për bashkim punojnë ata që lidhin miqësinë (martohen) dhe shoqërinë anëpërtej kufirit.
Për bashkim punojnë ata të cilët në vend të ujit "Heba" apo "Zagori", blejnë ujin "Selita" apo "Bonita".
çfarë kam bërë unë? Të gjitha sa më sipër.
Mirëpo, përderisa në Kosovë ka plotë afarist nga Shqipëria të cilët bëjnë biznes me sukses të madh, unë di fare pak afarist kosovar që të kenë arritur suksese të tilla (në numër dhe vëllim) në Shqipëri.
Bashkimi nënkupton që
e imja dhe e ytja janë tonat e jo
çka është e jotja është edhe e imja, ndërsa çka është e imja â⬓ është vetëm e imja. Kështu nuk shkohet dot përpara.
Përderisa në Kosovë ka parti që predikojnë bashkimin, në Shqipëri nuk di nëse ekzistojnë parti të tilla.
Në fakt, i vetmi "produkt" kosovar që kalon kufijtë është estrada dhe atë sidomos muzika.
"Elita" shqiptare ende kanë mendim "të ulët" për "elitën" kosovare. Megjithëse këta të fundit shpesh e meritojnë qortimin, kjo është nga fakti se nuk kanë pasur (dhe me fajin e Shqipërisë ende nuk kanë) prej kujt të mësojnë. Shqipëria ende sillet si palë asnjanëse në trajtimin e çështjes së Kosovës. Me këtë rast nuk po them se duhet të "ngulmoj" në pavarësinë e Kosovës me fjalë, por, të punoj për këtë me vepra.
I takon opinionit publik të ndikoj tek politikanët që këta të fundit të ndërrojnë qëndrimin. Edhe nëse për asgjë tjetër, Kosova është "ante portas", qoftë në trajtën e Hanibalit apo të një vëllau (të barabartë apo më të vogël) që kërkon mbështetje në rast nevojë. Nëse kjo mbështetje mungon tash, me çfarë të drejtë do t'i qaset politika shqiptare Kosovës pas zgjedhjes së statusit, pavarësisht cili do të jetë ai?
Përshëndetje.