RECENSIONI ËSHTË I HUAZUAR NGA LIBRI 'GUXIM SHQIPTAR' I AUTORIT FLORI BRUQI

Fjala e redaktorit:

Zbardhje e çështjes kombëtare
Pas një periudhe të gjatë kohore dhe pas luftës në Kosovë,si një sihariq i rrallë na vjen një vëllim i përmbledhur me shije të hollë dhe me një gamë të gjerë temash e disiplinash me larushi të begatë nga fushat e publicistikës, histories e historiografisë, diskursionit, shkencës, figurash krijuesish me rëndësi madhore nga letërsia shqiptare dhe ajo botërore; nga psikologjia, mjekësia, seksologjia; nga fusha e polemikave, artikuj të inteligjencës, të cilët do të frymëzojnë dhe pajisin lexuesin tonë me informacion të kamur, vështirë se do të mund të gjente lehtë një vëllim të vetëm, siç është ky.

Poeti i frymëzimeve të "Zjarrit të Diellit" Flori Bruqi (1995), me një guxim dhe përpjekje të ngulmët flak dashurinë për poezinë dhe i rreket zbardhjes së çështjes kombëtare në Kosovë nëpërmjet diturish të nduarnduarshme, të spikatura për ndodhjet e situatat aq të ndërlikuara të shekullit të tretur dhe të këtij qindvjeçari, për të shfletuar një sasi njohurish dhe për t'i ofruar njeriut një sofër ushqimesh të sojit të vet.

Është fare vetjake kjo përpjekje.

Dhe kaq e devotshme: lexuesi mund të endet nga rrafshi në rrafsh të parapëlqyer sipas shijes që ka, dhe sipas kërkesës.

Temat që janë shtruar kanë aq shumë të dhëna, sa nuk ka ndodhur ndonjëherë gjëkund në një libër të mëparshëm.

Urojmë shëndet e sukses për një disiplinë kaq të pëlqyeshme dhe dobiprurëse për lexuesit tanë.

Nehat S. Hoxha

Fjala e recensuesve

Libri a përmbledhja e studimeve "Guxim shqiptar" e intelektualit, studiuesit dhe shkencëtarit Flori Bruqi konceptohet si një punim kompleks historiko-letraro-shkencorme vlera, përmasa dhe hapësira shumëdimensionale, të përfshira në tetë kapituj, me 45 tematika, dhe me 382 faqe; me materiale mjaft të zgjedhura dhe me interes, të studiuara dhe të përpunuara me kujdes të veçantë dhe të shkruara me vërtetësi reale, historike dhe kombëtare; në të cilën përmblidhet një game e gjerë dhe mjaft e larmishme e shumë fushave të jetës të së kaluarës dhe të së përditshmes, që kërkohen dhe janë të nevojshme të njihen, të mësohen dhe të përvetësohen nga gjithsecili,për t'u bërë pjesë e aktiviteteve të tyre në punë dhe në veprimtari.

Titulli i librit "Guxim shqiptar" përbën në vetvete një vlerësim special dhe një gjetje shumë të goditur të autorit, shprehur në mënyrë simbolike, që i lejon çdo patrioti shqiptar, me ndjenjë atdhedashurie, të zgjojë dhe të ringjallë tek ai: kombin (etnik) shqiptar, popullin e lashtë pellazgjiko-Iliro-shqiptar,legjendat e kahershme martire edhe të Mujës dhe Halilit, traditat zakonore, besën shqiptare, trimëritë heroike, të koduara në kanune dhe të trashëguara brez pas brezi si të shenjta dhe të paprekshme, duke u bërë simbol i vëllazërimit ballkanik, si është treguar gjatë historisë shekullore dhe të propoganduar nga të huajt.

Konsiderata më e veçantë e librit duhet të jetë përfundimi që do të nxjerrë lexuesi nga leximi i librit, i cili mendoj dhe konkludoj se do të përmblidhet në qëllimin që i ka përkushtuar vetes autori: në kontributin, mbështetjen dhe dashurinë që manifeston ai për Mëmëdheun, duke Ju përkushtuar në gjithçka dhe për çdo gjë, që qartazi shprehet dhe duket gati në çdo artikull që lexohet në libër, ku ndihet dhe konceptohet patriotizmi, ndjenja atdhetare, emri ilir, epirotas, arbëresh, shqiptar, që kudo e ndesh. Shkurt, nënkuptohet boshti ideor atdhetar, i pushtuar
me brezin e kuq shqiptar mbarëkombëtar.

Ndërsa, vlera e vetë autorit Flori Bruqi duhet çmuar dhe admiruar me korrektësi dhe me modesti, përpara këtij punimi vëllimor, me tematikë të shumëllojshme, të profileve të ndryshme dhe me materiale të bollshme dhe me vështirësi interpretuese; të cilat janë paraqitur me mjeshtëri, me një mori njohjesh teknike, profesionale dhe artistike, të cilat i kanë dashur autorit kohë, mund, sakrifica dhe mjaft durim për t'i përballuar dhe për të arritur suksesin e merituar. Ato duhet ta gjejnë shpjegimin e vet të vlerësimit në përgatitjen e tij të lart profesionale, në njohjen mjaft të mirë të gjuhës shqipe, të pastërtisë dhe rrjedhshmërisë së saj, si dhe të shumë gjuhëve të huaja, të profesionit të vet; të vullnetit dhe durimit të një intelektuali të aftë, mjaft aktive dhe konsekuent për t'ia arritur qëllimit. Bindje për këtë mund të formosh nëse u referohesh punimeve dhe veprimtarisë letrare, artistike dhe shkencore që ka realizuar dhe kryer autori, në një kohë të shkurtër, ku brenda 11 vjetëve ka shkruar 24 vepra madhore të gjinive të ndryshme si dhe mjaft shkrime shkencore, që e kanë detyruar të bëjë "haram" edhe gjumin.

Zbërthimi analitik që mund dhe duhet t'i bëhet librit "Guxim shqiptar"është shpërblimi më adekuat, më i pranueshëm dhe më i zakonshëm që kërkon dhe që duhet t'i jepet me të drejtë autorit, siç e meriton, me gjithë vështirësitë objective dhe subjektive që hasen. Në kapitullin e parë mbi "Lashtësinë e historisë" autori ka meritë se ka ditur të zgjedhë dhe të na përfaqësojë historinë tonë në periudha kohe të ndryshme, duke përfshirë tërë territorin iliro-arbëror me tema të denja, historikisht dinjitoze, me mburrje kombëtare dhe me të kaluar heroike.

Shkrimi "Pirrua i Epirit", kontibut i z. Sitky Jahjaj, i qëmtuar me vërtetësi nga autori Bruqi, është mjaft i qëlluar në këtë libër; se na njeh me sundimtarin më të shquar të Epirit, pasardhës i Akilit, i biri i Aiakidit dhe përfaqësues i denjë iliro-epirot dhe strateg i zoti, që diti të fitonte mbretërinë e humbur më 296 p.e.s. dhe që epirotët për trimërinë e tij e thërritnin 'shqiponjë'dhe ushtarët ai i quante 'bij të shqipes', duke krijuar më pas traditën shqiptare. Pirrua e rriti autoritetin e tij dhe të epirotasve, pellazgjiko-ilir me aftësi, trimëri dhe zgjuarsi, sa maqedonasit e shëmbëllyen me Aleksandrin e Madh dhe e ftuan për ta udhëhequr.

Pirrua ëndërronte perandori në përëndim. Ai i shkoi në ndihmë Tarantos kundër romakëve, që vërtet fitoi, por në histori ka hyrë me shprehjen " fitore si e Pirros ". Ai, në Sicili, më 278 p.e.s. mundi kartagjenasit; por karriera e tij aq e lavdishme u shemb në muret e Argosit nga goditja e një gruaje.

Artikulli " Beteja e Kosovës 1389 dhe kontributi i shqiptarëve "është një meritë tjetër e autorit, sepse evidencon rëndësinë e betejës së Kosovës si bashkim-unitet i ballkanasve kundër Perandorisë Osmane, si vendi i betejës së Fushë-Kosovës, të pjesëmarrjes së popullsisë masive të krahinës së Kosovës dhe vlerëson Milosh Kopiliqin si trim kosovar, i quajtur edhe princ arbëror, që Car Llazari, mbreti i Serbisë dhe komandanti i betejës së Kosovës, pranoi të zhvillonte një bisedë "kokë më kokë" me të si një komandant ushtrie, me historinë e një trimi që vrau sulltan Muratin II dhe ra si dëshmor, kurse popullsia kosovare e përjetësoi në këngë dhe e ktheu në legjendë të vërtetën e tij.

Në këtë betejë të koalicionit ballkanik, autori ka meritë se e pështjellon ngjarjen me korrektësi. Fakton bashkëpunimin e dhëndurëve të Car Llazarit, Gjergj Ballshajt dhe Vuk Brankoviçit me takimin e tij në 1388 për koalicion, se përmend luftëtarët e shquar shqiptarë, si: Gjergj Ballshaj, Theodhor II Muzakaj i Beratit, i cili u vra në betejë, për të cilët flasin edhe kronikat turke; se Beteja e Kosovës u mbështet nga një koalicion i gjerë, ku morën pjesë serbët, Vuk Brankoviç që drejtonte popullatën e Kosovës, shqiptarët dhe boshnjakët, duke iu kundërvënë historiografisë falsifikuese serbe, që mohon forcat e koalicionit,injoron historinë, ul vlerën e pjesëmarrjes së shqiptarëve dhe të boshnjakëve dhe akoma më keq, Milosh Kopiliqin e bëjnë serb dhe i shtrembërojnë mbiemrin. Këto konfirmohen nga vetë serbët, që u "zgjuan" vonë për ta njohur, besuar dhe për ta propaganduar betejën e Kosovës si mit në favor të tyre, kur etnologu VukKaraxhiç u kujtua dhe mblodhi disa rapsodi nga një i verbër rreth betejës së Kosovës, që më pas i besuan dhe ata vetë. Çudia vazhdoi edhe në ditët tona, shpjegon autori, kur Slobodan Millosheviç, për interesat e veta, të forcimit të pushtetit politik dhe moral, mitin e betejës së Kosovës e ktheu në thirrje për unitet, ku gjente edhe shkakun e humbjes së betejes dhe për jehonë organizoi 600-vjetorin e saj me pretekst për të rindërtuar apo dëbuar shqiptarët dhe për të luftuar kundër pavarësisë së Kosovës me terma të irredentizmit islamik, të terrorizmit, apo krimit të organizuar, të fabrikuar po nga ata vetë.

Mbrojta e Plavës dhe e Gucisë e viteve 1879-1880 është një dukuri tjetër e autorit, që dëshmon për atdhetarizëm, duke dokumentuar heroizmin dhe patriotizmin e pashoq të krahinë së Plavës dhe të Gucisë, të heroit të krahinës, Ali Pash Gucisë me shokë,të Kosovës , të Lidhjes së Prizërenit, të gjithë Shqipërisë, në mbrojtje të së drejtës dhe të tokave shqiptare, me vendosmëri,me luftë të pandërprerë, me gjakderdhje të pashoqe dhe me diplomaci kundër malazezëve, që sulmuan dy here në mënyrë të organizuar dhe me egërsi për të pushtuar Plavën dhe Gucinë në dhjetor 1879 dhe në janar 1880, por u sprapsën me trimëri,
me guxim nga forcat e organizuara shqiptare, edhe pse u përdor dredhia dhe përkrahja e Fuqive të Mëdha. Evropa e kuptoj më në fund se vendi atje ka zot shqiptarët.

Dëshmitë dhe faktet angleze mbi konfliktin shqiptaro-malazez rreth Plavës dhe Gucisë të viteve 1879-1880 të përmbledhura në librin e studiuesit Idris Lamaj botuar në Nju-Jork në 1999; konfirmojnë pa ekuivokë shkrimin e autorit Bruqi.

Në vazhdim përmendim artikullin" Skënderbeu dhe rëndësia e infrastrukturës logjistike për të udhëhequr luftën "që autori me të drejtë e paraqet si një aspekt të rëndësishëm dhe tepër të veçantë të epokës luftarake të Gjergj Kastriotit, që historiografia dhe Sesioni Shkencor i Akademisë tonë, kushtuar 600-vjetorit të lindjes së Skënderbeut e kishin mënjanuar atë, duke e kthyer në legjendë strategjinë dhe betejat e tij luftarake, të cilat mbeten si të fundit .Ky shkrim shfaq interes dhe ka vlerë se për herë të parë evidentohet një koncept i ri, një ekspozim i një faze përgatitore dhe një moment vendimtar që duhet t'i jepet rëndësi në arritjen e suksesit të fitores së betejave, të vlerësuara me të drejtë edhe nga vetë Skënderbeu, që del më se qartas në artikull. Sekreti i Gjergj Kastrioti -Skënderbeut, që i rezistoi Perandorisë Osman dhe fitoi, i dedikohet jo vetëm se ishte vërtet i zoti si strateg, por më tepër se ai iu kushtua dhe kuptoi rëndësinë e infrastrukturës logjistike për të udhëhequr luftën, duke u mbështetur nga suita e tij jofisnike, përbërë nga klerikë, e nga grupi i tij laik, që kryenin punën e diplomacisë, të legatave në qytetet e Italisë, të tregtisë, të lidhjes e bashkëpunimit me shtetet fqinje të Evropës Juglindore dhe Përëndimore nga ku siguronte paranë, armatimet, pagesën e mirë të ushtarëve,bazën financiare dhe organizimin. Në këtë shkrim del se si strategji të tij, Skënderbeu kishte Rodonin si kështjellën kryesore dhe se Lezha për të ishte udhë-lidhëse midis detit dhe malësisë .

Shkrim tjetër kurioz, origjinal dhe me interes mbetet "Napoleon Bonaparti dhe shqiptarët", ku autori jep informacione, njoftime historiko-premtuese mbi origjinën autentike edhe të mbiemrit të Napoleonit, perandorit të Francës .Studimet e autorit hapin fushë veprimi, sjellin burime të besueshme, mendime dhe citime optimiste të mjaft autorëve autoritarë të huaj, që na konfirmojnë bindjen dhe konsideratën që kanë të huajt të pranojnë se heronjtë tyre kanë origjinë shqiptare dhe që meritojnë përgëzime. Shkrimi sjell citimin e R. Anzhelit, qëi kujtonte botës se Napoleoni është po aq shqiptar sa edhe Aleksandri i Madh dhe Skënderbeu, ku folklori popullor e ka rrënjosur në këngë: Ti shqipe ishe e Aleksandrit , zaptove botën dhe vajte deri në Indi. Me Pirron vojte kundra romakëve me Skënderbeun
pëmbi osmanllinj. Na kujton dëshminë e Xhozefinës për prejardhjen nga Mali i Peloponezit të Napoleonit, thënien e vëllait të Napoleonit se kemi orgjinë arbëreshe, afrimi i Napoleonit me Ali pashë Tepelenën, dënimi nga ana e Napoleonit e gjeneralit të tij, që i theu në besë shqiptarët, si dhe supozimet se a dinte shqip Napoleoni, a i njihte zakonet shqiptare, na mbushin me krenari të ligjshme se trualli iliro-shqiptar ka rritur brezni trimash dhe burra të mëdhenj shteti, duke sjellë plot shembuj edhe nga historia.

Kapitulli i Dytë: Për Ramushin

I. " Dora e Zezë e serbëve vret çlirimtarët e Kosovës" ( Intervistë me Z. Adem Demaçi ).
Intervista me z. A. Demaçin duket mjaft serioze, e bërë në kohë të përshtatshme, me përmbajtje shumë dinjitoze dhe përbën një thirrje për drejtësi, për patriotizëm dhe dinjitet
njerëzor. Përgjigjet janë parimore, mendimet janë të çiltra, realiste, burrërore, objektive dhe pa dorashka.

II. "Hero në luftë, hero në paqe - Ramush Haradinaj"Titullin e shkrimit e konsideroj mjaft të përshtatshëm, emrin shumë të merituar, ndërsa përshkrimi mendoj se duhet të ishte
më heroik, siç është, siç njihet dhe siç kërkohet të dihet për situatën dhe jo thjesht biografik. Akademia jonë në vitin 2005 ka reaguar me një letër ndaj Gjykatës Ndërkombëtare në Hagë
në mbrojtje të Ramush Haradinajt me këtë tekst: Krimineli dhe viktima nuk mund të ulen në një bankë gjykimi.

III. Ramushi - viktim e situatës (neo ) koloniale

Shkrimi mendoj se është një portretizim i denjë i figurës së Ramushit, ku përshkruhen kontributi dhe meritat e tij të padiskutueshme, puna dhe veprimtaria e tij prej një aktivisti, luftëtari dhe udhëheqësi trim dhe patriot. Atë e karakterizon burrëria e pashoq, guximi, zgjuarsia dhe drejtësia, për të përballuar padrejtësitë dhe akuzat e sajuara. Sugjeroj që figurës së Ramush Haradinit t'i jepet një vend më i merituar, më patriotik dhe më
dinjitoz siç e meriton dhe e do situata.

Kapitulli i tretë: Antropologjia .

"Jakov Milaj dhe raca shqiptare".

Shkrimi është një kontribut i spikatur i autorit, që çmon librin "Raca Shqiptare" si një vepër dinjitoze, që nxjerr në pah për herë të parë dhe në mënyrë më të plotë, veçoritë antropologjike të shqiptarëve, duke i vlerësuar jo vetëm si një komb i kulturuar, por e përcakton me një prejardhje gjenetike sui generis, duke e veçuar si një racë që vërteton origjinën dhe identitetin shqiptar.

Ai na e kujton racën shqiptare, për ta besuar vetveten shqiptari, për ta njohur atë, se populli i Arbrit ka një origjinë të vetme, të përbashkët dhe autentike, në të gjithë vendin ku banon, pa pasur ndryshime esenciale ndaj përkatësisë fetare, krahinore, toskë apo gegë; por ka nevojë për një politikë shoqërore, që të mbrojë figurën fizike të racës shqiptare.

Autori argumenton qartë dhe me fakte bindëse se vepra e Jakovit zë një vend të merituar në literaturën antropologjike shqiptare, se evidenton dukshëm cilësitë fizike, pasqyron filozofinë, shkencën dhe terminologjinë e kohës së vet dhe merr shumë informacione të vyera, ku njihet me tipat fizikë në evolucionin e tyre, që e përcaktojnë shqiptarinë si race të veçantë. Flori Bruqi u kundërvihet me të drejtë, me argumenta dhe fakte bindëse disa "studiuesve modernë", që duan t'i errësojnë vlerat e punimit shkencor të Jakov Milajt.

Kapitulli i Katërt. Politika
Arvanitasit, Çamëria , Epiri i Veriut dhe gjendja sot

Shkrimi evidenton me mjeshtëri, me hollësira, me dokumente dhe me fakte historike: 1.Djallëzitë e qarqeve greke ndaj popullit arvanitas, që i dha pavarësinë popullit grek, ku mbi 90 % e tyre me heronjtë legjendarë, si: Xhavellon, Boçarin, Bubulina etj.; u bënë therorënë luftë.
2. Gjenocidin e egër të shovinistëve grekë me Venizellon në krye ndaj popullit çam autokton, parahelenik në tokën e tyre, të cilët i shfarosën,i dëbuan mbi 30 mijë çamë dhe i persekutuan, duke a u marrë tokat dhe gjithë pasurinë në sy të Fuqive të Mëdha.
3. Agresivitetin dhe armiqësinë ndaj fqinjit të tyre Shqipërisë për pretendimet absurde dhe të padrejta për Vorio-Epirin, duke bërë vrasje, tortura, djegie dhe dëbime masive me dijeni të Evropës.
4. Padrejtësitë ndaj Shqipërisë, duke e copëtuar më dysh në 1913 si dhe pabesinë ndaj popujve fqinjë dhe dinakërinë që kanë treguar ndajë Fuqive të Mëdha.

Autori përmend me argumenta qëndrimin agresiv të qarqeve greke, që mbajtën gjatë periudhës së demokracisë, ku dogjën shkolla, fshatra dhe bënë tortura dhe masakra që të kujtojnë periudhën e kaluar.

Dëshmi e qartë e dinakërisë dhe djallëzisë së tyre, që nuk njeh kufi, është dhe ardhja e Janullatosit si kryefetar i ortodoksëve shqiptar, për të sjellë ngatërresa ndërfetare.

Artikulli mbetet si një akt mbështetës, nxitës dhe si një dokument me rëndësi për popullin çam për të kërkuar të drejtat e tyre legjitime, nëpërmjet të gjitha formave deri në Starzburg, me anën e organizatës së tyre politike.

A ka intifadë shqiptare në Iliridë?

Artikulli është i parapëlqyer se nxjerr në dukje dhe merr më shumë në konsideratë përpjekjet e shqiptarëve të Iliridës, për të fituar dhe konfirmuar me ligje dhe me kushtetutë të drejtat e mbi 40 % të shqiptarëve në shtetin maqedon. Ai mbështet miratimin e të drejtave të njeriut, gjuhën amtare, flamurin kombëtar, njohjen e identitetit dhe të zakoneve të popullit shqiptar, të padiskutueshëm për një komb.

Pushtetarët e kanë frikë heroin e demokracisë.

Shkrimi nxjerr në dritë një të vërtetë aktuale, që duhet të bëhet shembull i një veprimtarie të guximshme vetëmohuese dhe burrërore në mbrojtje të të drejtave të popullit të tij të shumëvuajtur dhenxit rininë për t'u bërë flamurtare në interes të atdheut.

Nder, respekt dhe krenari është përcaktimi i Albin Kurtit, që mbetet një shembull frymëzimi për të gjithë rininë kosovare.

Mirupafshim në Kosovën e lirë.

Përbën një përgjigje mjaft sfiduese, shumë kuptimplote dhe tepër korrekte për kërkesën absurde dhe të papërgjegjshme, që bën një pretendues që mban edhe petkun e zi të një kleriku, kur me dashje harron arkivat e Raguzës, të Gazulit, Buzukut etj.

A do të ketë një Nuremberg Shqiptar për komunistët dhe krimet e tyre?

E vlerësuar si një deklaratë që bënë jehonë dhe formulon një thirrje për drejtësi, ajo duhet të konsiderohet si nxitëse për të gjetur zgjidhje sa më objektive dhe në një kohë sa më të përshtatshme.

Kapitulli i pestë. Spiunazhi

Agjentura greke dhe Sigurimi i fshehtë i Shtetit Shqiptar.

Autori Flori Bruqi me tëdrejtë na njeh në libër me këtë material faktik, për të na vënë në dijeni më mirë edhe më tepër për ndërhyrjet, pabesitë, agresionin dhe spiunazhin grek ndaj Shqipërisë, popullit dhe kufijve të tij, të nisur prej kohësh qysh gjatë periudhës së Luftës Nacional-Çlirimtare. Aty evidentohen me fakte, dëshmi dhe me deklarata nga spiuni grek, të deponuar para seancave gjyqësore të gjykatës shqiptare, për grupet e spiunazhit, të rrjeteve organizuese dhe të çetave veri-epirote, që kryenin masakra, tortura dhe shkatërrimë në dëm të popullit dhe të shtetit shqiptar.

Kush janë agjentët me influence në Kosovë?

Në shkrim njihemi me fakte dhe dokumente mjaft interesante të sigurimit të fshehtë,që kanë shërbyer si forcë lëvizëse në situata kritikë, duke lozur rol vendimtar edhe më të fuqishëm se forca ushtarake apo diplomacia për të arritur fitoren. Për ta bërë më bindëse forcën e sigurimit, sillen fakte nga historia e sh. III p.e.s. të Sun Xus, që thoshte se spiuni është i domosdoshëm. Kujtohet mashtrimi i kalit të Trojës, apo aftësitë e spiunazhit rus të Zorkit në Japoni, ose lufta e spiunazhit midis KGB dhe CIA, që përmbysi pushtetin sovjetik si dhe së fundi terrorizmi i 11 shtatorit 2001, që kanë dëshmuar për forcën kolosale të sigurimit dhe të organizimit të fshehtë në arritjen e fitores. Në këtë aspekt, thuhet në shkrim, duhet parë agjentura e spiunazhit të fshehtë serb në Kosovë, që ka punuar dhe punon nga të gjithë krahët, duke rekrutuar kosovarë të gënjyer në bashkëpunim me mendjen e djallëzuar për të krijuar frontin e spiunazhit që e ka tronditur Kosovën. Agjentët më të rrezikshëm në Kosovë mbeten spiunazhi - sigurimi i fshehtë dhe organizmat klandestinë, që kanë vepruar në mënyra të fuqishme, të padukshme e mashtruese dhe të paraqitura si mjete më të fuqishme se çdo armë vepruese, që arrin të parashikojë dhe të paralajmërojë fitoren.

Kapitulli i gjashtë. Gjuhë, letërsi
Origjina e gjuhës shqipe.

Artikulli vlerësohet si një përshkrim, prezantim dhe studim i thellë dhe i përpunuar i historisë dhe shkencës së origjinës së gjuhës shqipe, e përcaktuar siç është e vetme në familjen paraindoevropiane, duke u përballuar me dy teza : të ilirishtes më të besueshme dhe të trakishtes; të denja dhe të dokumentuara nga albanologët e huaj dhe vendës. Gjuha shqipe autoktone në Ballkan, e pellazgëve me "figurë hënore", që autori e nxjerr të shkruar nga viti 1462, por që dokumentet e fundit e sjellin edhe më herët rreth 1200, të zbuluar në Vatikan.; kurse logjika natyrisht të çon akoma më herët.

Ndjen kënaqësi dhe krenari kombëtare, kur njihesh me fakte historike nga të huajt, nga klerikët shqiptar dhe nga albanologët tanë mbi gjuhën shqipe të shkruar, mbi alfabetet e krijuara, të përpunuar në kongreset gjuhësore, të ngritur në gjuhë standarde, të njohur me veçoritë e gjuhës sonë, të elaboruar nga korifenjtë: K. Kristoforidhi, E. Çabej, A. Buda, M. Domi, I .Ajeti dhe nga arbëreshët me në krye J. De Rada dhe që kjo gjuhë e Naimit po flitet sot nga 15 milionë shqiptarë në botë dhe nga 7 milionë vendës në Ballkan, si dhe nga albanologë në shumë shtete, dhe po mësohet në shumë universitete të botës dhe ku gjen libra shqip në vendet më të zhvilluara të rruzullit tokësor. Rëndësia e këtij artikulli qëndron në faktin se aty gjendet gjithçka që duhet, e shkruar me kujdes, me vërtetësi, me hollësi
dhe në baza shkencore.

Censura dhe shterpësia letrare.

E konsideroj një diskutim filozofik me objektivitet real, gjetjen dhe shqyrtimin e vërtetësisë letrare atje ku nuk ka krijimtari të lirë, të vërtetë, por të censuruar.Atje ku shkrimtari bëhet i vetëdijshëm se ai sheh, ndjen dhe mendon, por nuk mund t'i thotë, se të tjera është i shtrënguar të shpreh, edhe pse vetë nuk i beson. Kështu, ca heshtin, të tjerë mundohen të bëhen përkthyes dhe ndokush i fut shkrimet në sirtar, se kështu i duket më drejt për t'i ruajtur; duke konkluduar se censura censuron ata që pranojnë të censurohen - servilët e regjimit.

Materiali i autorit i shtjellon me hollësi dhe nxjerr si përfundim se censura të shpije në shterpësi letrare, që në regjimin totalitar, krijuesi dhe artisti arrijnë të kthehen në një zanatçi, të instrumentalizohen dhe të diktohen nga censuruesi, duke i dhënë tema të gatshme për të shkruar, për ta depersonalizuar; për të qenë pa personalitet, pa vullnet, pa dëshirë dhe pa dashuri.

Kjo ka sjell si konkluzion edhe boshllëkun që ekziston edhe në ditët e sotme në letërsi, që po kthehet në imitim të përëndimorëve. Autori diskuton edhe si dëm në letërsinë shqipe përkthimet e veprave të I. Kadaresë nga Jusuf Vrioni, në aspektin se janë përkthyer vepra shqip në gjuhë të huaj, që nuk sjellin aq vlera letrare, se sa përkthimet e letërsisë nga gjuhët e huaja në shqip, se kontribuojnë më shumë dhe krijojnë horizont më të gjerë letrar, duke detyruar disa shkrimtarë të heqin dorë nga të shkruarit në kohën e diktaturës.

Lavdi De Radës.

Kjo jehonë dhe thirrje evidenton personalitetin dhe autoritetin e figurës më të shquar letrare të letërsisë së re, që përfaqësoi me dinjitet iluminizmin e ndritur, që do të lindte dhe do të frymëzonte patriotizmin, idealizmin, traditat dhe heroizmin e popullit shqiptar. J. De Rada lëvroi me mjeshtëri, me zgjuarsi, me shumë kujdes dhe me aftësi profesionale rapsodinë shqiptare, duke sjellë një xhevahir të traditës gojore popullore, shpalljen e Milosaos në 1836 si kryevepër e parë shqiptare në botën shqiptare, duke i thurur lavdi trashëgimisë popullore dhe detyroi të zgjohej kureshtja e të huajve La Martin dhe Ygo, që ta admirojnë etj. Ai shkroi vargun e famshëm"Erdhi ditë e Arbrit", duke dhënë kushtrimin se dy shtetet e veriut të Bushatllijve dhe e jugut të Ali pashës, nuk u varrosën, por janë ripërtërirë me idenë e re të çlirimit kombëtar.
Jetoi gjatë dhe prapë Arbërinë të lirë nuk e pa, por edhe kur u bë e përgjysmuar Shqipëria, atë nuk e njohu dot se ajo ishte analfabete.

Branko Merxhani. Ky emër i harruar i gazetarisë shqiptare

Përmendet me të drejtë si një nga penat më të spikatura dhe më të mprehta të viteve '30-të në Shqipëri, si gazetar, publicist dhe përkrahës i idesë së neoshqiptarizmit për një zhvillim kulturor jashtë politikës dhe u dallua si një aktivist i palodhur, për përhapjen e dijës dhe të atdhetarizmit, kudo ku punoi në Shqipëri, Athinë e në Turqi. Bashkëpuntorët e tij, Nexhip Alpani dhe Petrua flasin me respekt për kontributin e vlefshëm dhënë në publicitet, ndërsa Flori Bruqi me konsideratë shprehet: figura e harruar e Branko Merxhanit duhet të nderohet, të respektohet dhe të vlerësohet me dinjitet në median e sotme.

Ismail Kadare. Në librin kronik në gurë, thotë autori, dëshiron të ndryshojë rrjedhën e romaneve si nga ana e paraqitjes dhe të ngjarjeve, megjithëse shfaqen edhe shumë mendime dhe alternativa komplekse; por duket se ajo po ndjek vazhdën e luftës, për të reflektuar dhe për t'i parë personazhet me syrin e një fëmijë, të vetvetes, pa pasur ndonjë ndikim partishmërie, duke pasqyruar edhe vlerat e një rëndësie etnografike që Gjirokastra
e ka pasur traditë.

Klasikët e romanit postmodernë.

Është në nderin e autorit që në librin e tij diti të zgjedhë dhe të përfshijë tri personalitetet më të denja, më të kërkuara dhe më të zgjedhura, që kanë bërë emër dhe e kanë përfaqësuar me autoritet dhe me dinjitet epokën postmoderne me veprat e tyre. Le t'i përmendim për respekt: Valero Massino Manfredin me trilogjinë e Aleksandrit të Madh, Umberto Econ me Flakët misterioze të mbretëreshës Loana dhe Aleksander Bariccon me Novoçenton apo Legjendën e pianistit, të tre autorë, me tri histori dhe vetëm me tri romane, sollën imazhin e tri epokave, duke pasur vetëm dy gjëra të përbashkëta: atdheun -Italinë dhe famën e tyre ndërkombëtare.

Homeri dhe Odisea nuk kthehen më në truallin grek.

Artikulli evidenton me hollësi dhe me fakte krizën dhe vështirësitë që po has letërsia greke për të kapërcyer izolimin kombëtar të literatures së vendit, e cila u vu në dukje më së qarti në panairin e Frankfurtit në gjermani. Grekërit po përpiqen të mbijetojnë, nga mbiprodhimi i botimeve, që i sjellin në jetë më lehtë se fëmijët e tyre. Po përkthejnë sa më shumë në gjuhë të huaj, hoqën dorë nga fjalori mitologjikë grek dhe nga Homeri, që ishte krenaria e tyre, siç bëri Elitys, edhe sepse ishte formuar boshllëk i madh mbi dymijëvjeçar, nga lulëzimi helenik, që akuzohet se kishte vjedhur mite dhe legjenda nga lindja.

Në 60-vjetorin e lindjes së shkrimtarit dhe atdhetarit Jusuf Bardhosh Gërvalla.

I njohur si intelektual me merita, autori thekson se nuk duhet të harrohet, por të çmohet si shkrimtar me vlera të larta si poet, prozator, dramaturg, atdhetar, si një figurë poliedrike dhe simbol i kombit, mbasi mbetet edhe nga më prodhimtarët në trashëgiminë e dorëshkrimeve.

A është Rifat Kukaj një thesar shqiptar?

Vlerësohet si një veprimtar mjaft inkurajues, që ka shkruar mbi 40 vepra letrare, libra dhe romane dhe mbi 30 punime të dramatizuara, duke arritur një sukses të merituar në lëmin e letërsisë, ku spikatin proza dhe poezia, të vlerësuara edhe me shumë çmime. Kontribut të veçantë ka dhënë në edukimin e brezit të ri dhe në letërsinë e fëmijëve.

Në vend të përkujtimit: Mehmet Kajtazi.

Njihet si gazetar me kontribute të veçanta, por ka shkruar edhe vepra letrare në poezi dhe në dramë. Përmendet si aktivist dhe atdhetar dhe kujtohet me respekt dhe me nderim për dramën e tij "Një natë e fundit në Goli Otok", që i kushtohet popullit të tij dhe përshkruan vuajtjet e torturat në këtë kamp internimi. Në kujtim të tij autori përmend shkrimin e tij"Kultura bashkon kombin".

Kush është Kolec Traboini?

Autori me dashamirësi përgjigjet se është një shkrimtar, gazetar, publicist, që ka shkruar vepra letrare, prozë, poezi, skenarë, me tematika të ndryshme, të karakterit shoqëror, patriotik, erotik dhe dallohet për një stil të tij origjinal dhe për një humor të hollë me karakter konstruktiv dhe dashamirës. Ai ka drejtuar gazetën Egnatia me përgjegjësi dhe ka dhënë një kontribut të ndjeshëm me shkrimet e tij në hapësirën virtuale me të cilat mund të njiheni edhe në libër.

Kozeta Zylo.

Prezantohet si një aktiviste e dalluar e komunitetit shqiptaro-amerikan e Nju-Jorkut, si një intelektuale dhe pedagoge e respektuar në institutin amerikan Globus në Bruklin, si një publiciste, letrare dhe poete, që po bën karrierë. Intervistat e shumë intelektualëve e vlerësojnë Kozetën si një poete me perspektivë dhe e komentojnë librin e saj poetik, Monumentin si një vepër me perspektivë. Ajo ka shkruar edhe një libër tjetër poetik, ku jepen përshtypje të mira.

Kush është Gani Xhafolli?

Njihet si shkrimtar. që ka publikuar mbi 20 vepra letrare, si poezi, romane dhe është vlerësuar me çmime. Ka ende shumë materiale në dorëshkrime, që presin radhën për t'u botuar. Nga poezitë më tepër i është çmuar libri poetik "Gjeometria e syrit", për të cilën ka mjaft komentime interesante.

Kush është Nehat S. Hoxha?

Ka bërë emër si letrar, poet dhe përkthyes. Ka shkruar 5 libra artistikë dhe ka përkthyer mbi 18 vepra artistike nga anglishtja, me materiale të filmit artistik, arsimor dhe vizatimor. Ai ka bërë dhe mjaft adaptime për TV,radio, gazeta dhe për revista. Është një aktivist dhe organizator i palodhur dhe pjesëmarrës në delegacionet e huaja.

Muhaxhedinët si "Golden Boys". Flitet për Bernald Henri Levyn, autor i librit "Kush e vrau Daniel Pearl", që është një dokument, që bënë një analizë letraro-politike, me aspekte të shumta moralo- kulturore e filozofike; që më shumë se çdo burim i mundshëm, të lehtëson udhëtimin në zemrën e Al- Kaidës dhe është një homazh për një gazetar që mizorisht ekzekutohet pse donte të zbulonte një të fshehtë të vërtetë.

Rekuiem për.

Aty njihemi me përshëndetje, konsiderata dhe alternativa të "përzemërta"!

Persekutimi komunist mbi vajzat e Bajram Currit.

Dëshëroj që artikullin ta parafrazoj me një nënkuptim të lartë për nder të Bac Bajramit, duke shprehur për familjen: Konsideratë të veçantë, respekt, nder, admirim për fisnikërinë, atdhedashurinë, mirësjelljen, mikpritjen që kanë manifestuar pjesëtarët gjatë jetës së tyre me gjithë keqtrajtimet që kanë pësuar. Kjo bëhet edhe në përkushtim të kujtimit të të paharruarit Bajram Curri, heroit legjendar të Kosovës dhe të Shqipërisë.

Polemikë pa dorashka. Klajd Kapinova.

Duke mos dashur të prononcohem ,të më falni; por për të mos qëndruar indiferent, do të dëshiroja të jepja disa mendime shoqërore: I konsideroj si replika të pakuptimta midis intelektualësh. Të pasinqerta midis shoqërisë. Me interpretime jomiqësore për jetën dhe pa baza morale për kohën.

Letër e hapur organizatorëve dhe spektatorëve të koncertit të Goran Bregoviçit. Argumenti : Analizë dhe koment

Konkluzioni që del nga artikulli është më se i qartë: një"akuzë"e drejtë, e ndershme dhe e sinqertë që u drejtohet organizatorëve, edhe pjesëmarrësve dhe një fyerje për popullin shqiptar e sidomos kosovar, që me dashje apo pa dashje ose të rënë në kurth, kanë lejuar një bashkëkombës serb të japë koncert në mes të Tiranës, duke u njohur si i padëshirueshëm, për të penguar pavarësinë e Kosovës me gjithë autoritetin e tij.

Kapitulli i shtatë. Psikoanaliza, Astrologjia dhe Erotika
Ç'është psikologjia, psikanaliza dhe kush është Zigmund Frojd (Siegmund
Freud )?

Shkrimin e vlerësoj si një artikull shkencor, përshkruar me mjaft saktësi, me nocione shumë të qarta, korrekte, me karakter filozofik, që përbën një material mjaft të nevojshëm për çdo intelektual të çdo profile. Aty gjen të zbërthyer terminologjitë e nevojshme të psikologjisë, psikanalizës dhe të psikoterapisë. Nga leximi me kujdes i materialit del një kokluzion i madh: ne të gjithë kemi nevojë dhe duhet ta njohim më mirë vetveten, megjithëse është e vështirë.
Figura e Zigmund Froidit jepet mjaft e qartë, me të gjitha atributet dhe veprimtaritë e tij prej një shkencëtari kolos, që krijoi psikanalizën duke filluar nga vetja e pastaj kaloi tek pacienti.
A duhet besuar Horoskopi?

Ai vlerësohet dhe konsiderohet si një art parashikues, me histori shumëshekullore, me ecuri
trashëgimore, me njohje dhe besueshmëri të shumë brezave, të kthyer në "mjet-art-parashikim", "i besueshëm", por edhe sfidues. Pra, a duhet besuar?

Shkenca i bie shkurt - JO, se s' ka baza shkencore. Po a i mbush mendjen "botës"?!

Kjo kushtëzohet me shansin- fatin-ndikimin dhe besimin. Shumëkush e beson astrologjinë qiellore, sepse thuhet se horoskopi gjen gjithçka. Ndoshta!

Por, kjo vjen nga besimi i verbër dhe se mendja jonë gënjehet. Mirëpo, ato kanë marrë një përhapje kaq të madhe nëpërmjet shenjave të zodiakut, sa që profecia është kthyer si në një përëndi dhe megjithatë nuk duhet besuar.

Psikologjia erotike.

Të dhënat e paraqitura, ndonëse me informacione të shkurta, dhe me materiale orientuese të sferës erotike, mendoj se nuk do ta justifikonin prezencën e tyre të qëndronin krahas materialit aq serioz historiko-letraro-shkencor që është parashtruar në libër me aq kompetencë dhe dinjitet.

Kapitulli i tetë. Çka janë sëmundjet ngjitëse seksuale?

Shkrimi është një literaturë shkencore - popullore mjaft e nevojshme , shumë e rekomandueshme dhe më se e domosdoshme për t'u njohur nga të gjithë, për të pasur dijeni për sëmundjet seksualisht ngjitëse, për t'u ruajtur, për t'u mbrojtur dhe më në fund edhe për t'u mjekuar.

Materiali është mjaft orientues, i asimilueshëm, i kuptueshëm, por ka nevojë edhe për plotësime.

Akademik Prof.Dr. NAMIK M. SHEHU,

Sekretari shkencor i Akademisë Shqiptaro-Amerikane , Nju-Jork

Nga forma elektronike te forma e shtypur
Libri "Guxim Shqiptar" i Flori Bruqit është një përzgjedhje, një seleksionim i punimeve më të mira elektronike, botuar në faqet e rrjetit (web sites), bas i të cilave qe dhe është autori dhe që tash i afrohen publikut lexues të përmbledhura në një vëllim më vete. Me një fjalë, libri është bërë që edhe publiku lexues, i pamësuar me botimet elektronike, të njihet me tema të ndryshme, që kanë gjetur një trajtim të gjerë e të denjë pikërisht në këtë formë.Pra, kemi një kalim nga forma elektronike te forma e shtypur.

Nga temat e ndryshme historike, për seriozitetin dhe thellësinë e trajtimit, tërheq vëmendjen artikullit "Mbrojtja e Plavës dhe e Gucisë", sado që janë me interes edhe disa ide të hedhura për origjinën shqiptare të perandorit francez Napoleon Bonaparta.

Një peshë jo të vogël ka kapitulli "Për Ramushin", në të cilin është përmbledhur intervista e z. Adem Demaçi me titull "'Dora e Zezë' e serbëve vret çlirimtarët e Kosovës", artikulli i autorit "Hero në luftë - hero në paqe: Ramush Haradinaj", si dhe artikulli "Ramushi, viktimë e situatës (neo)koloniale".

Megjithatë, pjesa qendrore e librit i kushtohet antropologjisë, në të vërtetë veprës "Raca shqiptare" të Jakov Milajt, ku edhe autori, pos mospajtimeve të hapura me disa autorë, jep dhe ndihmesën e vet në ndriçimin e kësaj çështjeje shumë të ndjeshme.

Në kapitullin "Politikë" kanë gjetur vend shumë tema aktuale, sikundër është çështja e pazgjidhur çame, çështja në ka 'intifadë' në Iliridë, frika që kanë udhëheqësit tanë nga kryetarii "Vetëvendosjes", Albin Kurti me titullin shumë domethënës"Pushtetarët e kanë frikë heroin e demokracisë", dy artikuj për mjekun e dëgjuar shqiptar, z. Namik Shehu etj.
Një kapitull që do të zgjojë interesimin e lexuesve është pa dyshim "Spiunazhi", ku kanë gjetur vend artikujt "Agjenturat greke dhe Sigurimi i Fshehtë i Shtetit Shqiptar", "Kush janë agjentët me influencë në Kosovë" dhe "Aktivitetet kriminale të shtyra nga shërbimet sekrete armiqësore në Kosovë".

Por, kapitulli më i gjerë dhe më i larmishëm është "Gjuhë & letërsi", ku hetohet edhe karakteri i ndjeshëm hulumtues i autorit, sidomos në portretizimin e figurës së Jusuf Gërvallës dhe vlerave të veprës së tij letrare; pastaj disa anë të panjohur të shkrimtarit tashmë të ndjerë, Mehmet Kajtazi etj.

Janë me interes edhe artikujt për Kolec Traboinin, Rifat Kukajn, Kozeta Zylon, Gani Xhafollin, Nehat S. Hoxhën, si dhe një varg temash nga letërsia botërore.

Libri mbyllet me kapitullin "Psikanalizë, astronomi dhe erotikë", ku trajtohen tema nga këta lëmenj interesantë të jetës njerëzore.

Abdullah Konushevci

Prishtinë, më 3 dhjetor 2007

Burimi:http://www.zemrashqiptare.net/article/ArtKulture/InfoArtKulture/1972/

    
   
   Lexo/Shkruaj Komente       
   
   
» Flori Bruqi: Polemikë - Rrahim Sadiku, Një flori që s’vlen as sa një pesëcentësh”

Nuk kam kohë të mirrëm më nofka dhe pseudoletrarë dhe pseudopatriot...
flori.m.bruqi@hotmail.com Flori Bruqi   27-01-2008, 11:31am

Të ndëruar lexues,

Nuk kam kohë të merrëm më njjerëz të ligj-hijena interneti.
Njerëzit që ishin në pushtet para 30 vjetëve ,që ishin në media të atëhershme dhe të tashmë ,po mundohën të shpifin dhe fyejnë në internet dhe media nuk kam koment...Unë asnjëherë një rrogë nga shteti nuk e kam marrë...

Në mënyrën më të pastër nga firma e ime private kam krijuar aqë sa kam muajtë për ekzistencën time dhe të familjës...

Për shpifje (neni 188 KDP) dhe fyerje(187 KDP)të këtyre hienave do të mirrët gjyqi...

Unë nuk kam kohë të mirrem sepse kam gjëra më të vlershme për të bërë...Libri im "GUXIM SHQIPTAR",siç thotë edhe një gazetare nga Tirana":...po të them se e kam gjetur'majën e vezufit'që ka ushqyer atë llavë në shkrimet që ty të kanë prekur çfarë më thua?

Me këtë libër i ke hapur shumë punë vetës sepse ke prekur shumë maja të jetës shqiptare që për disa fanatikë dhe të verbër është një "Intifadë".

Madje shumë pak kanë thënë nga sa kanë në vetëvehte sepse e vërteta ngacmuese i kalon përmasat e një shkrimi dhe bëhën fakte të pamohueshme dhe të patjetersueshme"(Yldije M.).

Pra,edhe një herë kush ka vetëm një faktë kundër meje urdhëroni PADISNI në organet e gjyqësorit kosovarë apo në atë ndërkomtarë...

Karvani im do vazhdon më librin tim më të rinj :"GUXIM SHQIPTAR",që i ka TMERRUAR disa "intelektual-patriota më bateri " smirëzijë dhe nofka interneti...

Falenderojë Administruesin dhe moderuesin e webit www.zemrashqiptare. net si dhe shumë miq të mijë...

Më nofka ,pra nuk kam kohë që të mirrëm...

Më respekt,

Flori Bruqi

Prishtinë,27.01.2008.



 


Triemria e F.Bruqit
op@gmail.com o.p   27-01-2008, 10:20am

Vlerat e peozise se guximit te rinise Kosovare te viteve 1980!



Poezi e botuar ne gazeten e studenteve shqiptare te Beogradit "PERPJEKJA", ne dhjetor 1983. Poezia mban titullin: Fillimi i një poeme, e shkruar nga z. Flori Bruqi, ne kohën kur ai ishte student, )...



Unë i them kesaje poezie, te cilën po e ridergoj me poshte:

Rrespekt dhe nderim për ndjenjen atdhetare te autorit, për guximin e tije ne kohën qe ai ka arrite ta krijoje dhe ta botoje!



Rastesisht e gjej ne një dergese te z. Shpetim Shabanaj, dhe me bëri përshtypje te veçantë kjo poezi e cila, për kohën qe është shkruar e botuar, ka qenë një goditje e fortë kundër schovinizmit serb, por dhe një thirrje e mesazh i qartë për te dhënë guxim e force ne udhën e lirisë se Kosoves!



Të nderojmë vlerat e vërteta te krijimtarise letrare, prej te cilave, populli shqipetare ne Kosovë, ka marrë force shpirtrore për rezistence !

Llemadeo



***
Poezi e autorit Flori Bruqi



"Fillimi i një poeme"



Ujëvarat e malit

derdheshin mbi shkëmbinj,

Si mendimet tona

Mbi ngjarje mbi shtigje...



Nga t'ia fillonim,

Nga plagët e trupit,

Të zemrës apo të atdheut?!



Si gjithmonë

Populli ndodhej pranë...



Nëpër dej

na ridhte qumështi i nënave

dhe e dinim...:

Pa nëna dëshmorësh,

pa gra,

pa nuse të veja,

s'do të ketë kurrë

Paqë e liri...!



(Shkruar nga Llemadeo:Burimi:http://albania-press.blogspot.com/2007_08_01_archive.html


Leter nga USSH
u_s_sh@yahoo.com USSH   27-01-2008, 10:17am

"Studentëve" "Shqipetarë"


Përshëndetje

Unioni i Studentëve Shqiptarë USSH-ja distancohet prej çdo shkrimi ne atë webfaqe, po ashtu edhe ne kemi kërkuar qe shkrime te tilla mos te publikohen sepse nuk janë te karakterit te till sespe z.Bruqi gjithmon ka shkruar për Studntë dhe për te mi te studentve, z.Bruqi gjithmon kashkruar ehde për aktivitetet tona andaj edhe ne do ju drjetohem Redaktorit te asaj webfaqe se gjëra te tilla mos te ndodhin me.

Burimi:http://albania-press.blogspot.com/2007_08_01_archive.html


Atdheu mbetet i shqiptareve…
nm@gmail.com N.M   27-01-2008, 10:14am

PA PARDON DENONCONI BAHTIR HAMZEN!



I dashur Flori /
Ndjej dhimbje te madhe se cbalte hidhen mbi martiret e kombit . Jam i lumturuar qe kam vendosur një kurore tek perkujtimorja e tij .Një poet - kolos ( Ali ASLLANI ) dikur shenonte :Koha është e maskarenjve…Atdheu mbetet i shqiptareve…
Sasha Tepelena
http://albania-press.blogspot.com/2007_08_01_archive.html
 


Leter nga Franca
vasilq@yahoo.fr Vasil Qesari   27-01-2008, 10:12am

I dashur Flori,
Urime për këtë shkrim,tepër njohes ne informacion e po ashtu,te ndjere ne stilin e të shkruarit.Padyshim,Jusuf Gervalla është dhe do të mbetet një personalitet i shquar i Kosoves dhe kombit shqiptar,ne shumë fusha.Ai është Deshmor i Madh i Lirise se Kosoves dhe për këtë duhet t'i bëhen nderimet e duhura,kudo e kurdohere.Ata,te miret e te shquarit - rane,u vrane,u bene theror - natyrisht,për Kosovën.Pa dyshim,krahas tyre,kanë luftuar e punuar edhe shumë te tjerë,por ne kohën kur rrezikonte Jusuf Gervalla - koken nuk e kishe kurrë te sigurtë.Për fat te keq,ka edhe njerëz-hiç qe tani,mbas Lirise,i bien gjoksit me grushta lavdie dhe guxojnë te hedhin balte mbi figura te tilla ideale si Jusuf Gervalla me shokë.S'ka se si të ndodhë ndryshe: sepse çdo popull ka Heronjte e tij e krahas tyre,për fat te keq,ka edhe skarcitetet,funderinat,vulgun,njerëzitë pa princip,aventurieret,tregetaret e flamujve si edhe tabore individesh medikor te shumë e shumë kallepeve ...
Me nderime:
Vasil QESARI
- Francë -
Burimi:http://albania-press.blogspot.com/2007_08_01_archive.html


Letr publike
rr.r@gmail.com RR.R   27-01-2008, 10:10am

Perkrahim Flori Bruqin

Flori Bruqi është shkenctare.Nuk duhet te merret me matrapazet e internetit siç është Kastrati alias Krenar Gashi dhe një Bahtir Hamza i cili nuk din mirë te shkruaj shqip.

Me shumë respekt për Florin,

Grup studentesh nga Prishtina:

Malsor Sadiku
Ibrahim Istrefi
Rexhep Zuka
Talat Ibrahimi
Rame Istrefaj
Kamber Demalijaj
Shkurte Shala
Bajram Gashi
Imer Aliu
Tahir Tahiraj
Vjollca Shala
Kamber Imeraj
Tafe Tafaj
Gezim Istrefaj
Murat Shabanaj
Hatmane Dobraj
Lule Ymeraj
Ilirije Hadri
Lumturije Osaj
Hana Istrefaj
Kumrije Gjevukaj
Haki Misini
Ejup Rexhepi
Osman Jefkaj
Lumni Bajrami
Burbuqe Shkodra
Tahir Jusaj
Ramadan Ibrahimi
Albert Shala
Jahja Mumxhiu
Luan Rexhaj
Jahe Tishukaj
Kamber Tahiraj
Rrustem Gashi
Shaqir Fetaj
Shaqir Shala
Hasime Tahiraj
Ganimete Sylaj
Bashkim Hakaj
Ramadan Gashi
Osman Tahiraj
Teuta Rama


Mos e shaj buken se te shiton zana....
r.i@gmail.com R.I   27-01-2008, 10:10am

Mos e shaj buken se te shiton zana....

Tungatjeta,miremengjez a mirembrama

Besa ato poezite qe m'i ke cue, mirë ke ba, sepse me kthjelluem ma mirë se çfarë kollosi botror është autori i tyre. Ato mor zotni nuk janë poezi por agjitim ne vargje, satira, stigma politike, por poezi nuk munden me kenë sa te jetë kjo botë. Se për atë zot, o Nezir Aga, nëse do të ishin poezi ato satira qe na ke dergue, atëherë kot kanë shkruar në këtë botë Rober Bernsi, Uollt Uitmani, Pavlo Neruda, Ricosi, Borhes, Lermentovi, Esenini, Lorka, Kavafi, Karl Sandbergu, madje duke përfshirë dhe poetin agjitator-futurist Majakovski. Na ke mallengjye me ato dy poezi e merre me mend sikur te na i kishe dergue vellimet do të ishim mbyt me lote... Llafi qe bie, Nezir Aga, kam lexue disa poezi te tuat ne internet dhe me janë duk te mira, fort ma te
mira se këto te perposhtmet dhe te them te drejtën i kam vleresue. Se mund te rrimë si te duam, edhe shtrember, por duhet të flasim te drejtën, çka është e bukur, është e bukur. Diamantin mes te plehrave ta futesh nuk i humbet cilësia e vlera. Për me tej ti ke shkruar drejt përsa i përket fenomeve qe ndodhin brenda njeriut. Frika ndaj brendesise qe ti citon ka një te vërtetë por veç jo një te vërtetë absolute, sepse nuk ka te vërteta statike për të gjitha hapsirat e kohrat...Ti mund te zbulosh një te vërtetë sipas subjektivitetit tënd, qe nuk ka kurrfare influence tek një tjetër ne hapsira e kushte te tjera jetë. Përtej kësaj ti me ironira prek një te vërtetë( sipas teje) qe si qenka e mundur qe unë shqiptar te jetoj ne rrugën Belgrade. O mor Nezir Aga, mos e lesho veten kaq poshte se je njeri me shkolle. Unë edhe sikur, jo prej një rrugë ne Boston, por edhe prej Beogradi te shkruaja, ti nuk ke te drejtë te besh
hajgare me rrugët e sheshet e qytetet sepse nuk na e ka fajin guri e druri, por pislliku qe ka njeriu ne shpirt, mizoria qe shfaq kur vjen puna për te vrarë e prerë e perdhunuar mizorisht tjetrin vetëm për faktin se ka fe apo komb tjetër. Unë nuk kam ardhë ne tokën e Linkolnit as për tua ndrruar e as për tua vënë emrat rrugëve me urrejtje etnike, sepse këtu jemi ne Amerikë e jo ne Ballkan, prej etheve te cilit ende nuk paske shpetuar. E me tepër dua te them mjer ai krijues qe bie skllav i urrejtjes nderetnike. Mjer ai krijues qe urren një popull tjetër kushdo qoftë ai. Një krijues i vërtetë nuk mund te jetë racist e me shpirt mizor ndaj popujve te tjerë sepse thelbi i krijimit është humanizmi njerezor e jo urrejtja primitive me rrenje ne kanibalizmin e superlashte. E në fund, dua te them se nuk e kam ndie vehten servil
kurrë, ndoshta e kam mbajt pa thënë çka duhej thënë, e kam ndryll shpirtin ne diktaturë, por servil kurrkush ne botë nuk më ka njohur. Tash pa me pa, e pa me ditë, po ma thua ti... Ani mirë....Fol çka ta marri mendja se kyç për mendjen ne pazar te New Yorkut nuk ka. Besa fola boll e tash ti thuaj çka ta marri mendja, nuk po merzitena hiç, se drita e ujë e ngrohje ne Amerikë po kena boll, lum Neziri...gjithashtu dua ta jap një këshillë prej miku, hiqi brakeshat Nezir Aga, siç thonte Migjeni, hiqi ato epitete brumi, buka, thika, plumbi....se shqiptari kurrë nuk është tall me buken, ai atë e ka pas gjithmonë te shejte. Buken tonë te perditeshme, falna
Zot!

Kol Shkodrani


Urime zoti Flori Bruqi
hasim_rushiti@hotmail.com Hasim Rushiti   27-01-2008, 10:08am

Urime i nderuari Flori!

E di se ndoshta është herët për të ju uruar, por desha ta bëjë këtë ndër të parët, kuptohet sipas konsiderates dhe meritave.Ju dëshiroj Juve dhe familjes Tuaj çdo të mirë, suksese dhe mbi të gjitha shëndet. E di se vitin që po e lëmë pas ka qenë nji vit shum i mundimshëm edhe për Ju, sepse pak kush e ka qendrueshmërinë si Ju të shkruani panderprerë, për të miren e të gjithëve. Keni shkruar për të gjitha shtresat me syrin kritik ne kuptimin pozitiv.Në këtë moment nuk dua tia ndrroj konceptin e kësaj letre, sepse shumqka do të duhej shkruar për Ju, i vetedishem se të jemi në hak jo vetëm unë por edhe shum të tjerë, sepse ishit nder te rrallet dhe të parët që nritet dhe po ngritni zërin për padrejtësit që po u bëhen ne veçanti intelektualëve, shgkenctarëve, luftëtarëve , krijuesve etj.

Urime edhe nji herë, ju deshirojmë shëndet Juve dhe Familjes.

Sinqerisht miku i Juaj Prof Dr.Hasim Rushit


Pse i shane Bahtir Hamza Jusuf Gervallen
jk@gmail.com J.K   27-01-2008, 10:07am

Bahtir Hamza:

.....
ZENEL GERVALLA, NGA UDBOVIKU, ''KUMAR'' I ALEKSANDER RANKOVIQIT.MIQE FAMILJARISHTE TE LIDHUR............
JUSUF GERVALLA PUNTOR NE ''SUP''PRISHTINE PERKETHYES, SHQIP -SERRBISHT.
 


Tregim...ne Frosina org
nm@gmail.com N,M   27-01-2008, 10:05am


Huazim i tregimit nga blogu virtual amerikan http://www.frosina.org/

VESHI PA PRE-SHKAKTAR LËKURAT!!!

Botuar:http://frosina.org/forum/forum_posts.asp?TID=7155&PN=21

Posted: 26 April 07 at 5:38pm IP Logged

Fëmijët e lagjes së vjetër Dardania e njihnin më emrin Llulla. Të tjerët e quanin Sheshiri, kurse kafexhinjtë në “Edi 2” e quanin Tym Amfora…

Çdoherë kafen e mëngjesit e pinte pa sheqer!!! Sytë i kishte të ënjtur dhe të nxirë!!!

Kishte shumë shokë, intelektualë, ciganë palaço!!!

Shumëkush me të madhe thoshte „ruana zot prej insanit dhe shejtanit...sepse nëse ta prenë rrugën sot „Tym Amfora“, puna nuk do të shkojë mirë“, thoshte më zë pushke grafiti drenicas, Hajdar Fejzullahu, mikut të tij bohemit dhe shkrimtarit tashmë të ndjerë Tahir Desku!!!

Hajdari punon si grafit në një ofiçinë në lagjen e Muhaxhirëve...Dhe hë për hë të njëjtin e njihja mirë, kur m’i përgatiste librat e mi për shtyp në shtypshkronjën e tij „Alb-Shtanc“...

U takuam si gjithnjë më të, për të pirë nga një kafe të mëngjesit në Kafenenë e të rinjve „XX bar“...

Kafeneja ishte e mbushur plotë më të rinj dhe të reja të Fakultetit të fiskulturës...

Kafeneje ishte plotë më tym dhe femra të bukura më miniqa... Na mungonte vetëm një shok yni, i mirë, që ishte pakëz i sëmurë dhe që ishte në Spitalin e Prishtinës...

Dhe një mik i imi, profesor më tha: ”Boll, polemizove më Tym Amforën, o Flori”!!!

Boll, se pasha këtë qiell, ai është një i retarduar nga mentë! Ka vrarë bashkëshorten, ka prerë në fyt dhe hë për hë, Veseli i Istogut për 2000 euro që ja kishte dhënë “Tym Amforës“, për „Penën Shqiptare“ desh ia preu veshët dhe gishtat në praninë tonë!!!

Unë qesha!!!

O burrë, më tha Hajdari, duke qeshur ”Gati i shkuan veshët Tym Amforës! Gishtat ia shpëtoj Adem Gashi dhe Tahir Desku!!!

Kurse lëkurxhia i mishtores “Luboteni” ishte dorëzan“...se do t’ia kthente 2000 eurot Veselit në ditën e Shëngjergjit, që ia kishte marrë hua Tym Amfora , një gastarbajteri nga Florida e Amerikës!!!

Të gjithë më thoshin se Tym Amfora kishte lidhje më shkie të Graqanicës, Fushë Kosovës, besa edhe më profesorë universitarë, shkrimtarë, disidentë ...

Shpeshherë e shihja krahë për krahë më babain e Kombit - Rexhep Qosjën, me poetët më të mirë: Ali Podrimjen, Gani Xhafollin, Muhamet Kërveshin, Abdullah Konjushevcin, Iljaz Prokshin etj., por se dija se kallauzi i tyre ishte Tym Amfora...

Tym Amfora mashtroi shumë agjenci dhe agjencione,...mashtroi shkrimtarë dhe shkencëtarë, i iksizoi një nga një të gjithë!!!

I quajti hajna, tradhtarë edhe dëshmorët e kombit Isuf dhe Bardhosh Gërvallën!!!

UÇK-në,Vetëvendosjen e nëpërkëmbi me ca maskarenj tjerë interneti me nofka dhe pa to si “Kastrati”, ”Kameleoni”"Ardi_pr","Besi_dr" dhe të gjithë heshtnin!!!

Dhe krejt në fund, edhe unë i ngrati morra vesh se Tym Amfora ishte marrë më punët më të ndyra, duke ndërruar identitete, fe ...herë ortodoks, mysliman, i krishterë, shqiptarë e herë-herë cigan...

Mashtroi edhe ambasadorë e ambasada, falsifikoi, drogoi të rinj dhe të reja, për të shkruan dhe po shkruajnë ende libra të tjerët dhe krejt në fund Tym Zeza, i cili në konsullatat jugosllave hynte dhe dilte si në bahçe të babës, falë një pasaportat ”diplomatik” të lëshuar nga naçelniku i MUP-it serb me emrin Selim Brosha, spiunoi shkrimtarë dhe shkencëtarë, jo si Tym Amfora, por si Hamzoviq Bahtir, alias Bahtir Hamza...

Ka rreth dy vjet që Tym Amfora është diku në New York ,pra nuk është më në mesin tonë,shyqyr Zoti !!!

Profesori dhe shkrimtari i njohur Abdullah Konjushevci priti e tha "Hë,more Flori ,ai është pothuaj gati çdo ditë në internet, i cili shkruan broçkulla dhe kërcënon prej New Yorkut liderë, dëshmorë, Vetëvendosje!!!

Deri kur, as vetë se di?!!!...

M'u kujtun fjalët e boemit të madh kur 5 ditë pa vdekë më tha"...Dikur Bahtiri qante si fëmijë,kur Veseli deshi t'ia pres veshët ,midis hotel "Ilirisë" në Prishti


Leter nga shkrimtarja e mirenjohur Rajmonda Moisiu
Moisiu8@aol.com Rajmonda Moisiu   27-01-2008, 10:04am

Z.Bahtir ..Kam kohe qe marr mesazhe me një fjalor jashtezakonisht BANAL,jo i hijshme për ne shqiptarët qe i themi vetes shqiptare te vërtetë .Ndjehem vërtetë e fyer ,si femër qe jam kur lexoj mesazhe te tilla ..Do te ishte ne nderin tim dhe te familjes time qe me mesazhe me këtë gjuhe jashtezakonisht banale ,fjalor bulevardesk ,të mos më dërgohen me...Sepse më vjen shumë turp ,qe fëmijët e mij ,te lexojnë mesazhe te kësaj natyre ..Kompjuterin nuk e perdor vetëm unë ,por edhe pjesetaret e mij te familjes ..Nuk dimë se çfarë përgjigje tu japim femijve kur na pyesin ,rreth këtyre mesazheve .Do te ishte e mira qe te ulen gjakrat .Nuk ka hije qe shan po ofendon shqiptari shqiptarin ...Të gjithë krijojmë nga pak për pasion ,e japim ndonjë mendim apo opinion , për te ndihmuar sadopak ne çështjen tonë kombëtare ...Nuk refuzoj mesazhe qe permbajne krijimtari ,i kujtedo qoftë ,apo mesazhe me teme për çështjen kombëtare e te Kosoves sone te dashur ,por refuzoj kategorikisht këto mesazhe banale ..Duke ju falenderuar për mirëkuptimin ,dhe ju uroj gjithçka te mirë ,Raimonda Moisiu,Hartford CT USA.


Leter publike
shehuengjell@hotmail.com E.Shehu   27-01-2008, 10:03am

BAHTIR JEVGU DO TE PERGJIGJET PER POSHTERSITE QE KA BERE NDAJ KOMBIT

TY O BAHTIR JEVGU O PLEHRA E SERBISE EDHE PO TE FUTESH NE VRIMEN E MIUT NJE DITE DO JU GJEJME ...SURRATIN TEND TE NXIR DO TA PRISHIM NGA MASKARALLEQET QE PO BENE KUNDER KOMBIT DHE SHQIPTARVE ...TI O BAHRI SERBI DO TE JAPESH LLOGARI PER TE GJITHA POSHTERSITE, O JEVG SERBIE,JO PREJ DRENICES SE ADEM JASHARIT!!!

Engjell Shehu


Leter
j.selmanaj@hotmail.com j.selmanaj   27-01-2008, 10:01am

Bahtir Hamza ne Librin e Ginisit

Të gjithë shqiptarët kudo që janë kanë kuptuar se manjaku i internetit BAHTIR HAMZA,prej Drenice,më vendbanim diku në USA(askush s'ia din adresën) është një i sëmurë psikik dhe një antikombëtar i dëshmuar më letrat e tijë që po i shpërndan më fjalë fyese në internet.Po të ishte i menqëm nuk do ta bënte një gjë të tillë që të konfrontohët më të gjithë intelektualet dhe atdhetarët.Sidoqoftë Bahtir Hamza është i njohur për sharje në nënat e dëshmorëve,në dëshmor,prandaj po propozojë për një shpërblim që dikush ta fus në librin e GINISIT.Shpërblimi është për Bahtir Hamzën Kurorë e artë më Fotografinë e tij në WC-të publike të Kosovës,pasiqë asgjë tjetër ky nuk e meriton.Pra,Bahtir Hamza është i barabartë më WC-të publike të Kosovës!!!
Grup studentesh te Universitetit te Prishtinës

Selvete Ibrahimi
Ramadan Tetaj
Ahmet Pashku
Kole Vokaj
Rukije Durmishi
Ylber Hasani
Ragip Xhemajli
Tafe Ukaj
Mahmut Iberdemaj
Kamber Tolaj
Samir Ibraj
Vjollce Shatri
Ylber Jahaj
Ramadan Fetaj
Kamber Kukalaj
Lumturije Iberdemaj
Bahtir Gashi
Samir Rushitaj
Rushit R.Ramabaja
Kastriot M.Myftari
Haki.R.Loshaj
Samir Delijaj
Pal Hasanaj
Shkumbin Demukaj
Ajvaz S.Berishaj
Miradije Seferaj
Kamber Ymeri
Bashkim Tetaj
Deli Ahmataj
Dalip Hajdini
Florentina Basha
Flora S.Durmishi
Gent Gashi
Gafurr Imeraj
Kastriot Basha
Enver Mehmetaj
Evliana Gashi
Osman Uka
Lirije Shoshi
Labinot Gashi
Laura Basha
Flora Gegaj
Burbuqe Mahmutaj
Vjollca Zyberaj
Valentina Shiroka
Vale Franaj
Imri K.Badallaj
Lirije Haskaj
Kamber Hysaj
Florent Imeraj
Hasime Shala
Hasan Maksutaj
Gafurr Tafaj
Ajdin Berisha
Kamber Osaj
Kumrije Xhevukaj
Albana Dedushaj
Alban Ferizi
Krenar Dushi
Dore Ibraj
Erika Mahmuti
Elsa Fusha


Leter nga Prishtina
hh@hotmail.com H.Fejzullahu   27-01-2008, 10:00am

Mos mu merr më Bahtir Hamzën ,zoti Flori Bruqi

/Letër publike/


From : Hajdar Fejzullahu
Sen