35 socialistë me “njollë” në biografi !

Përpara zgjedhjeve të 26 majit 1996, në mars të këtij viti kandidatët për deputetë duhet të kontrollonin pastërtinë e figurës së tyre në një komision që u quajt Komisioni i Kontrollit të Figurave dhe që drejtohej nga Hajri Mezini. Ky ishte një komision që u ngrit me nismën e maxhorancës së atëhershme që është edhe maxhoranca e sotme, nëpërmjet një ligji të veçantë që u miratua që në vitin 1995. Përpara zgjedhjeve të 26 majit, ky komision la jashtë garës për zgjedhjet parlamentare të 26 majit një sërë kandidatësh për deputetë, për të cilët u verifikuan “njolla” në të kaluarën si “spiunë” apo “bashkëpunëtorë të komunizmit”. Kështu sipas fakteve të asaj kohe, pas gati një muaj pune, ky komision eliminoi nga lista e kandidatëve të PS-së për garën elektorale rreth 35 prej tyre. Servet Pëllumbi, Gramoz Ruçi, Kastriot Islami, Dritëro Agolli, Sabit Brokaj, Leontiev Çuçi, Shkëlqim Cani, Ndre Legisi, Fehmi Abdiu, Fatmir Kumbaro etj., janë disa nga figurat që u eliminuan nga komisioni i verifikimit të pastërtisë së figurës. Në atë periudhë, menjëherë pas vendimit të komisionit “Mezini”, kryesia e PS-së e cilësoi “vendim arbitrar”. Prej 268 emrave që ka pasur lista e kandidatëve të PS-së për deputetë që i janë dërguar komisionit të verifikimit të figurave, 35 prej tyre nuk u lejuan nga komisioni të vijojnë garën elektorale. Ndër ta konsiderohen se 12 kanë qenë ish-funksionarë të lartë të shtetit deri në 31 mars 1991, ose anëtarë të forumeve drejtuese të Partisë së Punës të Shqipërisë. Prandaj edhe nga ky komision janë cilësuar si bashkëpunëtorë të komunizmit. Zëdhënësi i PS-së në atë periudhë, Kastriot Islami ka sqaruar se ai ishte eliminuar nga gara e zgjedhjeve parlamentare të 1996-ës, vetëm për faktin se guxoi të kandidonte përballë Berishës për postin e Presidentit të Republikës. Nga ana tjetër, eliminimi nga gara e Servet Pëllumbit, nënkryetarit të parë të PS-së ishte paralajmëruar që në fund të shkurtit 1996, kur zyra e informacionit e Berishës e quajti “spiun”. Një prej të eliminuarve, Ndre Legisi, i cili atëherë militonte në radhët e PS-së ka sqaruar se vendimi i komisionit ndaj tij ishte një vendim ndaj papërkulshmërisë së tij përballë presioneve të pushtetit të Berishës”. Në listën e konsideruar si “lista e zezë” në atë kohë, ka qenë edhe ish-nënkryetari i Kuvendit Shaqir Vukaj. Sabit Brokaj në atë kohë i është drejtuar Gjykatës për këtë vendim të komisionit. Ish-guvernatori i Bankës së Shqipërisë, Shkëlqim Cani renditet mes emrave të kandidatëve të PS-së që u eliminuan, për faktin se ai kishte qenë vetëm 41 ditë ministër i Ekonomisë para 31 marsit 1991.

“Lista e zezë” e PS

Servet Pëllumbi
Gramoz Ruçi
Dritëro Agolli
Kastriot Islami
Ylli Bufi
Ndre Legisi
Fehmi Abdiu
Shkëlqim Cani
Moikom Zeqo
Leontiev Çuçi
Sabit Brokaj
Mehmet Loci
Vladimir Metani
Fatos Muço
Zyhdi Pepa
Fatmir Kumbaro
Bashkim Koçi
Spartak Poçi
Kristaq Tumani
Xhevdet Alibali
Murat Kaçi
Gjeto Çutaj
Marko Dhamo
Rexhep Kërçiku
Fehmi Xhema
Shahin Çela
Mefail Belia
Zamira Caka
Leonidha Gjermeni
Spartak Braho
Mexhit Hajdari
Muhamet Bela
Lato Lato
Bardhyl Kondo
Baftjar Malo

Gazeta Shqiptare

harruat Berishen ta vini ne krye te listes

Burrë i zgjuar ky Fatos Klosi! Me këtë ai kërkon që të shpallen tradhtarë të gjithë ata mijëra shqiptarë që morën pjesë në Operacionin «Valuable», në vitet 1949-1953, dhe që u vranë, u dënuan me burg, apo u internuan, për lidhje të drejtpërdrejta apo të tërthorta me këtë operacion të CIA dhe MI 6. Se dihet që CIA operacionet e saj për përmbysjen e regjimit komunist në Shqipëri, në vitet e Luftës së Ftohtë, i ka bërë në bashkëpunim me shërbimet sekrete të vendeve fqinje të Shqipërisë, Jugosllavisë, Greqisë dhe Italisë. CIA kishte krijuar bazat e saj në Jugosllavinë e Titos dhe në Greqi dhe shërbimet sekrete të këtyre vendeve asistonin CIA-n në këto operacione. Kështu, shqiptarët që përfitonin nga asistenca që shërbimi sekret jugosllav dhe grek i jepte CIA-s në këto vite, nuk bashkëpunonin me shërbimet sekrete jugosllave dhe greke, në dobi të interesave antishqiptare të këtyre vendeve, por përfitonin nga ndihma e tyre, duke vepruar për interesin e Shqipërisë, që ishte përmbysja e regjimit komunist. Me atë që tha Klosi dhe që e ka thënë më parë regjimi komunist dhe Enver Hoxha edhe në libra si «Rreziku anglo-amerikan për Shqipërinë» dhe «Titistët», del sikur CIA, në kohën e Luftës së Ftohtë, punonte kundër interesave shqiptare në bashkëpunim me shërbimet sekrete jugosllave (në dobi të serbëve) dhe greke. Sigurisht që kjo gjë nuk ishte e vërtetë. Nëse do të përmbysej regjimi komunist në Shqipëri, si rezultat i këtyre operacioneve, atëherë, SHBA nuk do ta ndanin Shqipërinë mes Jugosllavisë dhe Greqisë, por do ta bënin një shtet demokratik, anëtar të NATO. Regjimi komunist, duke dashur t’i denigronte shqiptarët antikomunistë që luftonin kundër tij, i akuzonte dhe i dënonte ata si bashkëpunëtorë të UDB dhe shërbimit sekret grek, duke u shtuar natyrisht dhe bashkëpunimin me CIA-n dhe shërbimin sekret britanik. Kështu jurisprudenca komuniste në këtë çështje ishte shndërruar në një aspekt të propagandës. Por që regjimi komunist nuk i merrte seriozisht këto akuza kjo kuptohet nga fati i një «agjenti» të UDB, çështja e të cilit bëri bujë, në periudhën paskomuniste. Fjalën e kam për kryetarin e gjykatës Kushtetuese në vitet 1992-1998, Rustem Gjata, i cili u shkarkua nga parlamenti me rekomandimin të komisionit «Bezhani», për shkak se rezultonte në dosjet e ish-Sigurimit të Shtetit, sikur ishte zbuluar të ishte agjent i UDB. Por, çuditërisht, Rustem Gjata në kohën e komunizmit punoi si gjykatës dhe si pedagog në fakultetin juridik të Universitetit të Tiranës, që ishte i vetmi në vend që përgatiste juristë. Pra, «agjentit» të UDB iu besua e drejta që të përgatiste juristët shqiptarë që do të punonin në organet e drejtësisë, Sigurimin e Shtetit, administratë etj?! Kjo tregon se regjimi komunist nuk i merrte seriozisht këto lloj akuzash. Rustem Gjata kishte qenë bashkëpunëtor i ish-Sigurimit të Shtetit, gjë për të cilën e meritonte të shkarkohej, por jo i UDB. Por çuditërisht, në kohën që Rustem Gjata u shkarkua, SHIK i drejtuar nga Fatos Klosi, u mbush plot e përplot me ish-funksionarë të Sigurimit të Shtetit. Ish shefi i SHIK, në vitet 1991-1992 dhe për disa vite inspektor i përgjithshëm i SHIK apo SHISH, midis viteve 1997-2005, Irakli Koçollari, në librin “Spiunazhi në shekuj…Sigurimi”, Shtëpia botuese “Horizont”, 2000, i ka rezervua 37 faqe (250-287) operacionit të Sigurimit të Shtetit për kapjen e desantëve antikomunistë të hedhur në Shqipëri nga ana e CIA-s, MI 6 britanike, duke shkruar me admirim për punonjësit e Sigurimit të Shtetit, të cilët, në fillim të viteve ‘50 kryen operacionin për “mashtrimin” e CIA-s dhe të MI 6-tës britanike, që hodhën grupe desante në Shqipëri për të përmbysur regjimin komunist shqiptar. Koçollari, i cili ruan versionin e Sigurimit se pas kësaj loje nuk qe Kim Philby, shkruan në vitin 2000: “Grupi i oficerëve të rinj të Sigurimit që punonte dhe siguronte aso kohe këto kundëroperacione agjenturore kishte një mesatare moshe shumë të re, gati 30-35 vjeçare. Vullneti dhe përkushtimi i tyre lidhej me patriotizmin dhe idealin e një bote të mirëqenies, barazisë dhe humanizmit të madh”. (Koçollari: fq. 265). Koçollari, i cili ka qenë rezident i Sigurimit të Shtetit në ambasadën shqiptare në Athinë në vitet tetëdhjetë, nuk tregon në librin e vet asgjë për luftën e Sigurimit të Shtetit kundër agjenturës greke në Shqipëri, madje as e përmend për emër këtë shërbim sekret. Dhe kjo është vazhdim i një tradite, sepse në serinë me tetë volume “Heronj të heshtur”, që filloi të botohet nga Ministria e Brendshme, që nga viti 1974, ku përfshihen dhe të rënët në kufirin greko-shqiptar, duke përfshirë dhe luftimet e gushtit 1949, grekët nuk përmenden me emër, por për ta thuhet vetëm “armiku”, pa u marrë vesh se kush është ky dhe sikur këta të jenë vrarë nga alienët. Emri i shërbimit sekret grek nuk përmendet fare, duke u përmendur vetëm si “një spiunazh i huaj”. Nafiz Bezhani, kryetari i komisionit për verifikimin e pastërtisë së figurës të politikanëve dhe funksionarëve të lartë shtetërorë, i cili inicioi shkarkimin e Gjatës si agjent i UDB, botoi tre libra me titullin “Mëkatarë”, për ish-bashkëpunëtorët e Sigurimit të Shtetit, mbi bazën e informacioneve që mori në pozitën e kryetarit të këtij komisioni. Bezhani, në librat e tij, ku përzihen të dhënat dokumentare me letërsinë, mbështet tezën e Enver Hoxhës se CIA punonte kundër Shqipërisë në bashkëpunim me UDB (që punonte për interes të serbëve). Shërbimin sekret grek Bezhani nuk e përmend për keq në tre librat e tij. Në librat e Bezhanit, Enver Hoxha del dhe si personazh gjysmë letrar, që me ndihmën e një agjenti shqiptar në CIA zbulon punën që UDB në bashkëpunim me CIA, bënte kundër Shqipërisë dhe në interes të serbëve, për të rekrutuar agjentë në Shqipërinë e Veriut. Pra, funksionarë të lartë të shtetit shqiptar të periudhës paskomuniste kanë vazhduar të riciklojnë legjendat antiamerikane të Sigurimit të Shtetit, dhe këtë vazhdon ta bëjë dhe Fatos Klosi në 2007. Fatos Klosi, ish-shef i SHIK në vitet 1997-2002, debatoi fort me Fatos Lubonjën, kur ky i fundit tha se ish-të dënuarit politikë kanë bërë gjysmën e ndërtimeve që u bënë në Shqipëri në kohën e komunizmit, si dhe një pjesë të madhe të punës në miniera. Në mos qoftë e vërtetë kjo, megjithatë është e vërtetë se të burgosurit politikë kanë bërë një volum të madh të punëve të vështira, dhe prandaj Klosi nuk kishte pse të kapej tek kjo hiperbolë dhe ta kundërshtonte aq fort, në rast se nuk kishte animozitet për këtë shtresë. Një tjetër gjë që të bënte përshtypje në debat ishte qëndrimi i Taulant Ballës që përfaqësonte politikanët e rinj të së majtës, që edhe për shkak të moshës, siç i tha Klosi, nuk kanë lidhje me periudhën kur vepronte Sigurimi i Shtetit dhe që për këtë janë për hapjen e dosjeve për politikanët. Balla foli gjatë për mënyrën si është proceduar për çështjen e ish-bashkëpunëtorëve të Sigurimit të Shtetit në vende të tjera ish-komuniste, duke e paraqitur veten si sjellës në Shqipëri i frymës më të mirë të vendeve të tjera. Por politikanët e rinj si Balla duhen gjykuar për atë sesa e luftojnë në partinë e tyre frymën ideologjike që çoi në krijimin e Sigurimit të Shtetit. Se Sigurimi i Shtetit si organ represiv i diktaturës komuniste, nuk lindi papritur në vitin 1946 (kohë kur ai zëvendësoi të ashtuquajturën Drejtori e Mbrojtjes së Popullit). Sigurimi i Shteti, i cili siç kam thënë nuk vepronte me ligj, por me platformë të Komitetit Qendror të PKSH (PPSH), ishte para së gjithash organ i partisë-shtet. Sigurimi i Shtetit ishte një kopje e homologut sovjetik Çeka (më pas GPU, NKVD, KGB) dhe u ndërtua sipas manualit rus. Sigurimi i Shtetit e ka origjinën në rezolucionin e Mbledhjes themeluese të PKSH, të nëntorit 1941, ku thuhet se partia do të ndërtohet sipas mësimeve të Leninit dhe të Stalinit dhe se do të bëj një luftë pa pajtim kundër armikut të klasës. Një parti komuniste e tipit Lenin-Stalin do të thoshte një parti që ndërton diktaturën leniniste dhe staliniste, që ka si instrument kryesor të diktaturës shërbimin sekret represiv të llojit Çeka dhe pasardhësit e saj apo Sigurimi i Shtetit. Rezolucionin e nëntorit 1941, këtë dokument ku origjinon diktatura komuniste dhe Sigurimi i Shtetit e ka firmuar Qemal Stafa, njeriu emrin e të cilit mban fondacioni politik pranë PS, që do të përpunojë mendimin politik të kësaj partie. Kjo tregon se fryma që çoi në krijimin e Sigurimit të Shtetit është e gjallë tek të rinjtë e PS, se ata nuk i gjejnë idolët e tyre tek ajo linjë e komunistëve antifashistë që ishin antistalinistë në vitet e Luftës së Dytë Botërore, si Zai Fundo me shokë, por tek stalinisti Qemal Stafa. Qemal Stafa të çon organikisht tek Sigurimi i Shtetit. Kështu PS e Edi Ramës dhe e Taulant Ballës, me Qemal Stafën si simbol, është në anën asaj linje që çoi në krijimin e Sigurimit të Shtetit. Dhe kjo është më e rëndë se të kesh qenë bashkëpunëtor i Sigurimit të Shtetit në kohën e regjimit komunist. Pra, të gjithë këta të rinj si Balla, mund të quhen praktikisht bashkëpunëtorë të Sigurimit të Shtetit me pseudonimin “Fryma”, si bartës të frymës që çoi në krijimin e Sigurimit të Shtetit. Dhe kjo frymë mund t’i përshtatet kohës dhe të mbijetojë edhe sot, në PS, në PD, në LSI, si fryma e shndërrimit të partisë në një shoqatë konspirative, të sunduar nga një klan, që përdor të gjitha mënyrat për të ruajtur sundimin në parti, dhe për të neutralizuar kundërshtarët. Më pas kjo frymë transplantohet në shtet, kur partia vjen në pushtet. Është simptomatike që Balla, vitin e kaluar kur diskutohej për rezolutën parlamentare për dënimin e krimeve të komunizmit, në një intervistë televizive, nuk e pranonte që në Shqipëri regjimi komunist të ketë bërë genocid, me arsyetimin se genocid ka kur bëhet kundër një kombi tjetër kurse në Shqipëri krimet e komunizmit kanë ndodhur brenda të njëjtit komb. Por, ndryshe nga ç’thotë Balla, fakti që ata që bënë krimet e komunizmit ishin shqiptarë, e bën dhe më të rëndë genocidin komunist se ai fashist, se Hitleri vrau gjashtë milion çifutë dhe jo gjashtë milion gjermanë, ndërsa shqiptari Enver Hoxha vrau shqiptarë. Pra, Balla, pavarësisht nga arsyetimet është në anën e kriminelëve. Spartak Braho, gjatë debatit, e quajti shkelje të ligjit për sekretin shtetëror paraqitjen e dokumenteve në Kuvendin e Shqipërisë për deputetët disidentë të pushkatuar nga regjimi komunist, gjatë ceremonisë për përkujtimin e tyre që u mbajt para disa ditësh. Në rast se Braho do të kishte pasur një shqetësim thjesht juridik, atëherë duhej që ai ta kishte shprehur këtë publikisht edhe kur Nafiz Bezhani botoi librat e tij «Mëkatarë» me të dhëna nga dosjet e ish-Sigurimit të Shtetit, që ai i kishte siguruar nga posti shtetëror që i dha parlamenti shqiptar. Atëherë Braho nuk e shprehu këtë shqetësim. Braho gjatë emisionit tha se ai vetë di mbi 600 emra dhe pseudonime bashkëpunëtorësh, çka do të thotë se ai ka parë mbi 600 dosje, në kohën kur ka qenë deputet, çka përbën shkelje të ligjit që ai përmendi. Atëherë nuk mundet mos të besosh se Braho shqetësohet se po zbulohen krimet e diktaturës komuniste dhe po nderohen viktimat e saj, në rastin e ceremonisë për përkujtimin e deputetëve disidentë të pushkatuar. Megjithatë Braho duhet të ketë pasur një sadisfaksion se “Dizenjatorja” i bëri gjërat mjaftueshëm “ço(r)bë” në paraqitjen e kësaj historie. Çfarë do të bëhet me dosjet e ish-bashkëpunëtorëve të ish-Sigurimit të Shtetit, që janë në nivelet e larta të politikës dhe shtetit? Në pamje të parë duket sikur të dy palët e politikës janë për hapjen e tyre. Por unë dyshoj shumë se nuk do të bëhet gjë, se këtë e kam verifikuar vetë. Në vitin 2004 botova në gazetën “Sot” 14 faqe nga dosja e Teodor Laços si bashkëpunëtor i Sigurimit të Shteti, së bashku me komentet e mia përkatëse e megjithatë Teodor Laço në vitin 2006 u bë ambasador i Shqipërisë në Rusi dhe opozita nuk pati vërejtje për emrin e tij në komisionin e politikës së jashtme. Unë dola në gjyq përballë Teodor Laços, si i paditur prej tij, dhe ky gjyq vazhdoi dy vjet, dhe në fund paditësi Laço, i vënë përballë dokumenteve, e pranoi bashkëpunimin. Por televizionet nuk i bënë jehonë këtij gjyqi, edhe pse atje u paraqitën dokumente të Sigurimit të Shtetit. Dy ditë para debatit në Tv Klan, në të përditshmen «Korrieri», ishin akuzuar me emër dhe mbiemër kryetarja e Kuvendit, Jozefina Topalli dhe dy ministra të qeverisë «Berisha», Jemin Gjana dhe Nard Ndoka, se kishin qenë bashkëpunëtorë të ish-Sigurimit të Shtetit me pseudonimet, e para «Dizenjatorja», i dyti, «I vogli», dhe i treti «Kronometri». Në çdo vend normal, minimalja që të akuzuarit do të reagonin publikisht, e megjithatë ata heshtën. Kur duhej pritur që ata të vepronin si Laço dhe të padisnin gazetën, pavarësisht ndalimit që ka bërë Berisha për këtë gjë, se në këtë rast ata nuk u akuzuan për korrupsion, por për bashkëpunim me Sigurimin e Shtetit. Se, rëndom, në shtyp janë botuar pseudonime ish-bashkëpunëtorësh të Sigurimit të Shtetit dhe janë bërë aluzione për emrat e politikanëve që u përkasin ata, por shumë rrallë janë botuar pseudonimet dhe emrat që u korrespondojnë. Prandaj ata që u përmendën normalisht nuk mund të heshtnin dhe vetë Berisha duhej t’ua kërkonte që të reagonin. Por ata heshtin dhe mund ta bëjnë këtë se fryma e Sigurimit të Shtetit mbijeton, jo vetëm tek të vjetrit e politikës, por edhe tek të rinjtë, në partitë e mëdha e të vogla. Bashkëpunëtori i Sigurimit të Shtetit me pseudonimin «Fryma» në politikën shqiptare, nuk zhduket dot me hapjen e dosjeve, se ai nuk e ka emrin në to, por ka frymën e tyre. Ky është problemi i madh i së ardhmes së politikës shqiptare.

Nga Kastriot Myftaraj

Dalber, nj ekorrigjim te vogel. Jugosllavia nuk ka qene kurre pjese e traktatit te Varshaves. nuk eshte e vertete qe ka dale nga ky pakt ne vitet 1950, pasi vete pakti u krijua ne 1955.
Prandaj mos ja fut kot.

Kryeministri: Deputetet e opozites, gjysma me dosje

Kryeministri Sali Berisha premtoi dje se do te hapen te gjitha dosjet e zyrtareve te larte te shtetit per te vertetuar se cilet kane qene bashkepunetore te Sigurimit te Shtetit. Duke reaguar ndaj akuzes se deputetit socialist, Taulant Balla, sipas te cilit prej 13 muajsh nismat ligjore per pastertine e figurave nuk po shqyrtohen nga Kuvendi, kreu i qeverise siguroi se mazhoranca do te kaloje variantin e saj per kete ceshtje. “Ligji do te veproje, nuk ka medyshje. Por, ju e doni vetem per te lare hesapet me njeri-tjetrin, per asgje tjeter”, reagoi Kryeministri, duke premtuar kalim te projektligjit ne mbyllje te sesionit parlamentar. Me tone te larta, Berisha paralajmeroi opoziten qe te mos pergojoje te tjeret, se po te merret me veten, nuk hyjne me ne Parlament. “Do e kalojme, te jeni te qarte se qeveria nuk bie, por forcohet.Mos pergojoni te tjeret, se po t’ju pergojoj ju dhe po t’ju nxjerr kartelat, dijeni mire se u kap frika dhe ne korridoret e Parlamentit nuk hyni me ju dhe gjysma juaj nuk hyn ne Kuvend”, vijoi Kryeministri, duke iu drejtuar grupit socialist. Fjalet e Berishes acaruan shume deputetet e majte, qe i kerkuar kreu te qeverise te sqaronte se nga i dinte keto te dhena. Ne menyre te drejtperdrejte Berisha u pergjigj se “kam qene kryetar shteti”.

Jozefina e ka pseudonimin "Dezinjatorja"...

[  Kur USA na paska dashur vetëm qeveri demokratike ne ballkan, e bile aleat kundër Stalinit, atëherë pse nuk mori nën NATO Jugosllavine kur diheshin grindjet mes Stalinit e Titos, e bile edhe dalja nga pakti i varshaves i Jugosllavise ne këto vite (1950)?
-----------------------------------------------------------------

   Sepse grindjet ne mes te Titos dhe Stalinit ka qene i rrejshem
   Boshti i aleances sllave ka ekzistuar, ekziston edhe sot per interesa te tyre. Qellimi i tyre eshte gjithmon depertimi ne mesdhe ( Rusi, Moldavi, Bullgari, Serrbi dhe tutje)
   Shqipetaret jane diafragma e tyre. Pengesa me e madhe e ketije boshti eshte Shqiperia dhe shqipetaret.

       Hektori

Ka dhe te tjera, i nderuar i komentit te shkelqyer.Kur botonte ne ZP ai nuk shkruante se kishte kredon e tij te brendshme qe e shtynte, por se dikush qe i kish percaktuar edhe nje pseudnim,e kish planifikuar.Nje nga ish redaktoret e athershem te ZP, ne menyre konfidenciale me ka konfirmuar se titujt e shkrimeve ishin te porositur dhe ai i shkruante bruto, ne shtepi a zyren e Sekretarit te Byrose se partise se spitalit.Pastaj e binte shkrimin dorazi dhe shkrimet ishin pergjithsisht mediokre, large,asaj qe kerkonte partia, pra ishin konformiste me ditirambe heroike per partine dhe udheheqjen.Atehere, ne prezence te tij, fillonte krehja e shkrimit te tij qe ne te vertete nuk ishte krehje por transformim rrenjesor.Dhe Sala Bindej dhe firmoste...Nje nga shkrimet e tij politike, te quajtur "novator", flitet dhe te gjithe e dine qe eshte ndertuar teresisht nga gazetari i njohur Hamdi Jupe(i cili te me fal qe,, pa i marr leje, po i perdor emerin)Namik Dokle,qe ka drejtuar ne ate kohe Zerin e Popullit, ende hesht per keto qe kane ndodhur dhe e quan n nje interviste "qenderestar" dhe jo pa qellim...Dhe sa te tjera, por s'eshte ketu vendi..
Qukapiku blu
13/03/2008 ora 18:49