Duke marre shkas nga ky artikull, mu duk e arsyeshme qe te postoj edhe une nje artikull qe e kam ruajtur ne arkiven time, i cili rreh te njejtin fenomen.



TROKITJE NE NDERGJEGJEN E KOMBIT

Botuar ne gazeten e perditshme FAKTI me 8 Nentor te vitit 2004


Kush do ta shpetoje femren shqiptare?Ky ishte titulli i shkrimit te pare, i cili per shqiptaret e Maqedonise dhe, pergjithesisht per shqiptaret, po prekte nje teme shume te ndjeshme!Martesen e shqiptareve me maqedonasit sllave.


Ne kete shkrim tani me te botuar ne Fakti, sillen disa rrefime te shqiptareve te martuara me shqiptare te Maqedonise, te cilat tregojne per nje aventure interesante te tyre. Pra, ne pjesen e pare te shkrimit flasin disa femra te deshtuara ne jete dhe qe me lehtesi pranojne te behen "pacavure" ne dore te huaj vetem e vetem te perfitojne ndonje lek si dhe te perjetojne ndonje "aventure te embel". Me pastaj, ne kete shkrim publikohet edhe deklarate e njefare "Ciko", pseudonim i nje shefi, i cili, sipas burimeve te gazetares tash e sa kohe eshte nen percjellen policore. Dhe ky Ciko as qe frikesohet nga policia, sepse sipas tij, ai nuk ben kurrfare veprimi te paligjshem; nuk ka pajisur asnje femer me dokumente false, nuk u ka shitur droge, as arme, as nuk i ka angashuar me prostitucion. Ciko, thjesht u ka treguar se ka nje liste me emra meshkujsh te cilet jane te pamartuar dhe kerkojne femra shqiptare per martese. Ky fare shefi, per te gjitha ato shqptare qe i marton me maqedonas, per c'gje paguhet bukur mire, thote qe jane te perdala, prostituta, te deshtuara ne jete, janesha, aventuriere etj. Gjithesesi, shefi Ciko perdor dyh letra: para ndonje faktori shqiptar thote se po merret me "veprimtari humanitare" pasi qe po i risociologjizon dhe po i sistemon ne jete femrat prostitua, ndersa para tutoreve do ta shpalos letren tjeter qe permban biografi te paster te ketyre femrave, me te vetmin qellim te perfitoje sa me shume duke ua shtuar "aksionet".


"ASKUND MOS TAKOFSHA SI KJO RACE"

Ne kete shkrim do te lexojme edhe kete rrefim te Marise, e cila i ankohet Cikos: "Vertet qe une deshta te stabilizohem, te gjej nje burre shqiptar, le te jete edhe malok, vetem le te me mbaje ne jete, por jo edhe bishe te tille. Ishte njeri kot. Popull i kote mo! Mbi mua jane shkarravitur mbase edhe qindra meshkuj, por ama si kjo race (maqedonase v.j.) mos takofsha askund", rrefen Maria e cila kishte kaluar pese vjet si prostitute viseve te Italise. Ndersa me poshte do te lexojme edhe kete rrefim te Ines e cila po mundohet ta ngris zerin dhe t'i sensibilizoje organet gjegjese qe t'i hapin syte dhe te mos flejne para nje paradoksi te tmerrshem qe po ndodh. "Ka shume femra qe kane kaluar rrugeve te tmerrit, qe jane traumatizuar dhe per pasoje as qe jane te vetedijshme per atge se cfare po bejne. Jane qenie qe frikohen edhe prej hijes se vete. Prandaj, mezi presin qe te ikin sa me larg nga njerezit qe i njohin. Kjo "sa me larg" si duket qenka Maqedonia. Kesisoj po ndodh qe femrat tona shqiptare te shkojne atje e te martohen me jevge e me maqedone, po partohen atje ku as miza nuk brene hekur!" Me pastaj, rrefen Ina edhe per ate se, ne notesin e saj ka regjistruar emra te disa femrave shqiptare te cilat i kane firmosur deklaratat e tyre pasi qe kane arritur te ikin e te shpetojne nga "burrat e tyre" maqedonas. Ina thote se posedon nje deklarate e cila deshmon se si "burri i saj" maqedonas per nje jave rrjesht e ka perdhunuar, e ka keqtajtuar duke i thene se e kishte pasur enderr jetesore qe t'ia thithe gjakun nje femre shqiptare.


SI PO LEGALIZOHET TRAFIKIMI I QENIEVE NJEREZORE

Me kete titull fillonte shkrimi i dyte i po kesaj gazetare qe e pat derguar enkas per FAKTI-n. Pasi pershkruhet evolimi i veprimtarive te paligjshme si dhe trafikimi i femijeve e femrave shqiptare, gazetarja shkarazi ben te ditur nje fakt. Ajo pohon qe ne policine e Shkodres, te Elbasanit e te Tiranes jane te arkivuar disa deklarata alarmuese per tere Ministrine e Puneve te Brendshme. Behet fjale per nderrimin e menyres se trafikimit te femrave shqiptare neper Ballkan, ne vecanti ne Maqedoni. Gazetarja pohon qe, jane pikerisht tri rrefime te femrave te trafikuara qe e kane vene ne levizje tere policine shqiptare per ta zbuluar rrjetin e trafikaneteve qe tashme si metode per te arritur te perfitimi po e perdorin "mashtrimin e kulturuar"!

Ne kete shkrim te dyte, pos te tjerave theksohet edhe ajo se, ne nje fshat maqedonas ne Tetove, eshte hapur nje tip firme, zyre, mes noterise dhe bashkesise vendore. Nje zyre e tille ekziston edhe ne Shkoder. Derisa ne Shkoder kjo pune behet ne menyre teper te fshehte, ne Maqedoni behet shume hapur, pikerisht per faktin qe maqedonasit kete pune e konsiderojne si "pune fisnike". Shqiptaret po shpetojne nga mjerimi "familjen parajse maqedonase"! Keshtu qe konstatojne edhe mediat maqedonase, madje fare pa e potencuar faktin qe, megjithate, ketu kemi te bejme me nje trafikim te qarte te femrave shqiptare. Dhe, te gjitha ato femra vijne e gjejne meshkuj "trima maqedonas" fale "zyrave per martesa" qe funksionojne ne Tetove dhe Shkoder. Shkrimi ndricon nje fakt shume interesant: "punedhenesit" marrin nje shume lekesh (deri ne 30000 lekte te reja) si nje lloj "takse administrative" (sepse kesisoj puna merr forme "legale"), ndersa, pastaj, trefishin e kesaj e merr edhe nga bleresi, i cili, gjithsesi qe po kaq apo edhe me shume i jep edhe "shkuesit" te vet qe mbane "korrespondencen" me "hallken" e Shkodres. Pra, ne te pare, tere kjo pune duket shume legale dhe disi atraktive, e lezetshme! Por, vetem nga nje lexim i disa rrefimeve te vajzave qe kane arritur te shpetojne nga kthetrat e "burrave" maqedonas, do te verehet qarte se behet fjale per nje trafikim te sofistikuar te femres shqiptare.


"SLLAVET POPULLI ME BARBAR QE KAM TAKUAR"


Le te shkepusim ketu dy tre rrefime dhe le te shihet edhe njehere se per cfare "martese" behet fjale! Gjithesesi, qe, Irena K. eshte nje storie me vete.
"Shkuesi" i saj shqiptar i kishte premtuar se do t'ia gjeje nje burre ne Maqedoni. Kur Irenen e kishin kaluar ketej kufirit, ate e kishin pritur ca burra te frikshem, te cilet, sakaq ia kishin lidhur syte, e kane hypur ne makine dhe per dy-tre dite rresht e kane mbajtur ne nje bodrum te erret. Pikerisht aty ajo kishte perjetuar aktet me barbare qe mund te ushtrohen mbi nje qenie. Rrefimi i saj kulmon kur ben fjale per ate se si tre dite rresht e kane perdhunuar "luanet" e plagosur gjate luftes shqiptaro-maqedonase. Per informacion, "luanet" jane njesiti paramilitar i Boshkoskit, i cili pritet ti dorezohet Hages. Irena rrefen edhe per ty ish-"ushtare" maqedonas te cilet per shkak te impotences se tyre, orgazmin e kane aktruar duke djegur me cigare e duke ia kafshuar mishin e trupit.

"Them qe eshte vullnet i Zotit qe une jam sot gjalle. Kush mund ta dije, mbase do te mund te behem shpetimtare e femrave shqiptare! Sllavet jane njerez me barbare qe kam hasur", perfundon rrefimin e vet Irena K.

Nuset shqiptare në Serbi

Bashkim Shala
20-01-2008
Gazeta SHEKULLI, Tiranë
 
 
 

Vajzat nga Shqipëria gjejnë “fatin”në fshatrat serbe. Rënia e ndjeshme e lindjeve nëpër fshatrat e Rashkës në Serbi po “shërohet” me ndihmën e vajzave shqiptare. Martesa të tilla dëshmojnë se interesi etnik nuk shikohet, kur është në pyetje interesi ekonomik.


Pesëdhjetë djem nga komuna e Sjenicës dhe e Pazarit të Ri ne Serbinë Veriore,për një vit kanë sjellë nuse nga rrethinat e Shkodrës. Vajzat e Shqipërisë kanë arritur edhe në Beograd. Disa prej dhëndurëve të shqiptarëve janë policë, inspektorë, ose punëtorë. Kur nuset arrijnë në kryeqytetin serb, ndërrojnë emrin dhe nuk duan të deklarohen nga janë.


A janë nisur djemtë e fshatit rrëzë Golisë dhe Jadovikut dhe nga Peshteri gjurmëve të car Dushanit serb, që për nuse të shkojnë, siç shkruan gazeta “Politika” e Beogradit, deri në “shtetet latine”. Pesëdhjetë djem nga komuna e Sjenicës dhe e Pazarit të Ri në Serbinë Veriore, për pak më shumë se një vit, i kanë sjellë nuset e veta nga Shqipëria, kryesisht nga rrethina e Shkodrës. Disa i takojnë grupmoshës së djemve të rinj, e disa, siç e pranojnë vetë, janë afër kufirit të rrezikshëm që të mbeten përgjithmonë beqarë. Në fund të vitit që sapo lamë pas, janë mbledhur rreth 40 çifte bashkëshortore nga martesat e përziera shqiptaro-serbe në fshatin Bugjevë në Peshter me ftesën e organizatës humanitare siç e quajnë ata, “Rashka e vjetër”.


Rrëfimet e shumicës së dhëndurëve edhe pse janë të ndryshme, megjithatë e kanë një ngjashmëri. Për ata që rininë e kanë kaluar nëpër kafene dhe fabrika nëpër Shumadi prej nga janë kthyer për shkak të tranzicionit, vajza në Peshter nuk kanë mbetur, po edhe nëse gjendet ndonjë ndokund, ato nuk duan të martohen me fshatarët e Rashkës. Prindërit e tyre të rraskapitur ose të moshuar kanë vetëm një dëshirë: të shohin nipër me nëna shqiptare. Për më shumë se tri dekada, familja Matiq, në fshatin Buxhevë të veriut të Serbisë nuk i ishte gëzuar lindjes së ndonjë trashgimtari. Mirëpo, vitin e kaluar në këtë shtëpi kishte hyrë Vera, nusja nga rrethi i Pukës. Pa u mbushur viti, kishte lindur Milosh Matiqi, trashëgimtari i parë pas shumë kohësh i Matiqëve. Babai, Vujadini, është pakëz më i vjetër se një baba mesatar, por është njësoj i lumtur për fëmijën e tij. Vera, e cila fatin e jetës e ka gjetur në fshatin serb, është e qeshur dhe e gëzuar prej natyre, tërë fshati e lavdëron. Për të thuhet se është e vyeshme (nikoqire), dhe që i di të gjitha punët e shtëpisë, dhe të bagëtive në fushë. “Vjehrra më do si vajzën e vet”, thotë Vera duke përkundur djepin për të vënë në gjumë Miloshin.


Fshati Buxhevë, është një nga fshatrat e Serbisë që ka mbetur pothuajse bosh. Të rinjtë ikin. Pleqtë rrinë duke pritur fundin të qetë dhe të ngadalshëm. Mirëpo, në dy-tri vitet e fundit, gjërat kanë nisur të ndryshojnë në disa prej fshatrave. Ata pak beqarë, kryesisht burra që u ka kaluar mosha mesatare e martesës, fatin e martesës e gjejnë në Shqipëri. Nuk është i vogël numri i nuseve nga Shqipëria që kanë vendosur të kalojnë jetën në fshatrat gati të braktisura serbe. Vera nga Puka, gruaja e Vujadin Matiqit dhe nëna e Miloshit, është vetëm njëra nga shumë nuset shqiptare në Serbi.


Foshnjën e porsalindur janë duke e pritur edhe Vukoman Maslaku nga fshati Cërsko dhe Bardha e tij. Bashkëshorten Bardha, ai e quan Boki, por shpjegon se emri i saj mund të përkthehet si “Snezhana”.


Radisha Saviq nga Sopoqani gjashtë vjet ka jetuar me të atin plak dhe siç thotë vetë, qëkur është martuar me Pranverën, çdo gjë është më ndryshe. Stanisha Janiqieviq dhe Grado Radosavleviq nga fshati Zhunjeviq i Pazarit të Ri, i kanë mbushur të 40-tat dhe tani janë martuar me bashkëshorte nga Shqipëria.

Në fshatin e Tutinit Dobrinje, Sërgjan Popoviqi ka sjellë Linditën, kurse para dhjetë ditësh si dhëndër shqiptar është regjisturar edhe Mirosllav Saviqi i martuar me Lizën. 


“Siç thuhet, kur martohesh e humb lirinë, kurse ne jemi liruar nga punët e grave, nga mjelja e lopëve, gatimi i bukës dhe larja e rrobave, që kur jemi bërë dhëndurë shqiptarë”, thonë Sërgjani dhe Mirosllavi.


Mirosllav Mërleshi nga Osaonica ka sjellë në shtëpi Gofilen. Para pak kohe në fshatin fqinj Guberev ka ardhur edhe motra e saj Lumja. Është martuar me Radisav Miliqeviqin. Në shtëpi, në Shqipëri, ato thonë se kanë edhe katër motra, e ndoshta edhe ato do të kenë fatin të martohen këndej.


Rafail Vukashinoviq jeton në qendër të Pazarit të Ri. Ai para pak kohe është martuar me Angjelën, e cila siç thuhet e ka vijuar rrugën e motrës së vet Mirelës, e martuar me Nebojsha Vasoviqin nga Shtitari. Angjela pret që sapo të rritet edhe motra më e vogël, ndoshta edhe ajo do të vijë këtej. “Me rëndësi është të martohen djemtë, të lindin fëmijë, dhe të të mos mbyllen shtëpitë”, thotë plaka Stanica Rakoqeviq nga Buxheva, kurse mësuesja Zorica Novçiq thotë se kunati dhe kunata e saj Lulja janë duke pritur foshnjen. “Është dëm që këta djem nuk janë martuar më herët, sepse do të kishte më shumë fëmijë në Buxhjevë dhe shkolla nuk do të mbyllej, mirëpo mësuesja Zorica nuk ka thënë me këtë rast se ndoshta së shpejti do të nevojitet edhe ndonjë mësues i gjuhës shiqpe, kush e di!

“Kemi ardhur që t’u urojmë fat të porsamartuarëve” ka thënë kryetari i Organizatës “Stara Rashka”, Vojin Vuçiqeviq. Çdo çifti bashkëshortësh ai i ka dhuruar nga 500 euro në zarfë “që të hollat t’i ruajnë për fëmijë”. Monaku i Sjenicës Mirosllav Vraniqi tanimë i ka kurorëzuar disa çifte, siç thotë me pëlqimin e prindërve të nuseve. Nuset edhe pse janë nga Shqipëria janë të krishtera. Përveç stolive, dhëndri kur shkon të kërkojë dorën e nuses, duhet të blejë unazën, byzylukun, por patjetër edhe orën e artë me kryq të artë.

Prindërit e vajzave të Shqipërisë zakonisht vijnë “të shikojnë” se ku po i japin vajzat.


Siç shkruan gazeta “Politika”e Beograditpër ta me rëndësi është që vajzat t’i martojnë me njerëz të ndershëm dhe me të krishterë. Nuset e Shqipërisë në Serbi arrijnë përmes shtigjeve tanimë të rrahura të cilat i dinë ata që e kanë kaluar këtë rrugë. Vajzat e Shqipërisë kanë arritur edhe në Beograd. Disa prej dhëndurëve të shqiptareve janë policë, inspektorë ose punëtorë. Shumica e këtyre nuseve sapo arrijnë në kryeqytetin serb ndërrojnë emrin dhe nuk duan të deklarohen nga janë. Numri i atyre që kanë arritur në Beograd është ende i vogël në krahasim me nuset e Rashkës.


Martesat e përziera edhe në kohën e “Vëllazërim Bashkimit”

Edhe më përpara ka pasur martesa të përziera, por atëherë kryesisht djemtë shqiptarë janë martuar me vajzat serbe. Anton Çeta ka qenë i martuar me një serbe (i biri Lazari, jeton në Beograd), po ashtu Mark Krasniqi (e bija Drita, jeton ne Beograd), Hasan Kaleshi (dy djem, Eroli dhe Damiri), Hilmi Thaçi (e bija Valbona), aktori Bekim Fehmiu (dy djem, Uliksi dhe Hedoni, jetojnë në Amerikë). Edhe i ndjeri Faruk Begolli ka qenë i martuar me një serbe, piktori Matej Rodiqi (i biri Kola), Adem Bllaca, ndihmësdrejtor i Bibliotekës Popullore të Beogradit (në fund të viteve të 70-ta ka kaluar në Prishtinë) etj. Motra e historianit Dimitrije Bogdanoviqit, autorit të “Librit për Kosovën”, ka qenë e martuar me Martin Camajn, emigrant nga Shqipëria, shkrimtar, ka studiuar sllavistikë në Beograd dhe me të cilin emigroi në Itali në vitin 1956, i urdhëruar që ta braktisë Jugosllavinë. (Kanë jetuar në Mynih, ku Camaj ka qenë profesor i gjuhës shqipe në universitet. Çifti u nda në fund të viteve 70-të). 


Diplomati Elhami Nimani ka qenë i martuar Sonjën, të bijën e mitropolitit të Sremit dhe Karlovcit Rajiçin, e cila ka shkuar në Kosovë në vitin 1945 me divizionin e 46-te LNÇ në repartin e Agitropit. Disa politikanë shqiptarë, të cilët kanë jetuar në Beograd, kanë qenë të martuar me serbe si Ali Shukria me Dushankën, (dy djem Zeqirin dhe Luanin), Sinan Hasani me Stanen (dy fëmijë Ilirin dhe Dijanën), Kol Shiroka (Lekën dhe Jugosllavën), Alush Gashi me Lejlën (tre djem Agimin, Skënderin dhe Fatmirin), diplomati Mesud Besniku me Momirën (vajzën Meritën e cila vdiq në moshën 17-vjeçare), Halil Fejzullahu me Danicën, (vajzën Kaqushen (Jashari), politikane e njohur, si dhe djemtë Korabin, i ndarë nga jeta dhe Petriti hendbollist në ekipin e “Crvena Zvezdës” së Beogradit. etj. Një numër shumë i vogël i martesave është bërë midis shqiptareve dhe serbëve. Një nga rastet e rralla është ai i Eleonorës, e bija e politikanit Mehmet Hoxha dhe Boshko Jovanoviqit (kanë dy djem). Së fundi ka pak më shumë raste ku edhe vajzat shqiptare të Beogradit po lidhin martesa me djemtë serbë.


Shkaku i migrimeve

Këtë dukuri të martesave ndërmjet djemve serbë dhe vajzave shqiptare, profesori i Sociologjisë së Migrimeve në Universitetin e Prishtinës, Anton Berisha, e shpjegon me faktin se pas viteve ‘90-të, djemtë e fshatrave në veri të Shqipërisë kanë emigruar, kurse vajzat në mungesë të një bashkëshorti të nacionalitetit të vet, fatin e jetës janë detyruar ta kërkojnë jashtë kufijve të shtetit të tyre. Sipas socilogut Berisha, kushtet e njëjta ekonomike dhe sociale në të dyja anët e kufirit, kanë ndikuar që me shumë lehtësi vajzat shqiptare të shkrihen në kulturën e fshatrave serbe. “Këto migrime kanë shkaktuar një pabarazi gjinore në kuptimin e mangësisë së djemve në krahasim me numrin e femrave, të cilat nuk kanë parë ndonjë perspektive për martesë”, është shprehur ai.

Berisha thotë se martesa të tilla dëshmojnë që interesi etnik nuk është më në plan të parë kur vihet në pikëpyetje interesi ekonomik dhe interesa të tjera për të përmbushur nevojat personale. “Pjesët veriore të Shqipërisë, nuk kanë pasur përvojë të keqe, dhe janë farë pak të informuar për luftrat që kanë ndodhur mes shqiptarëve dhe serbëve”, shpjegon Berisha, për mënyrën e lehtë të martesave në të dyja anët e kufirit. Sipas tij, ambjenti i njëjtë, kushtet ekonomike dhe mentaliteti kanë krijuar rrethana për lidhje martesore ndërmjet vajzave shqiptare dhe djemve serbë. Shkak kryesor për gjithë këto martesa është largimi i meshkujve, burrave nga malësia e Shqipërisë në vende të tjera ku ka pasur pabarazi gjinore dhe janë krijuar kushte që femrat në pamundësi që të gjenin fatin tek bashkëkombasit e tyre, e kanë gjetur në vendet fqinje.

Tetëmijë serbë kërkojnë nuse në Shqipëri

http://lajme.shqiperia.com/media/artikull/iden/329895/ titulli/Tetemije-serbe-kerkojne-nuse-ne-Shqiperi
 
Tërhequr më 19 Tetor 2009

Serbia dhe Shqipëria, dy vende që dikur flisnin me gjuhën e luftës, sot duket se kanë krijuar një marrëdhënie më shumë se miqësore. Prej dy vitesh, 86 vajza shqiptare janë martuar me djem nga Serbia, por fakti që aktualisht ka tetëmijë djem që janë vënë në radhë për t‘u martuar me vajza shqiptare flet qartë se tashmë mes dy vendeve po fryn një erë e re, shumë miqësore.

Në lagjen "Rus", në periferi të qytetit të Shkodrës, ndodhet shoqata "Moraça Rozafa", e cila përfaqëson pakicat serbo-malazeze në Shqipëri. Pranë zyrave të kësaj shoqate ushtron aktivitetin e saj edhe një kompani private "Maruel 2008", e licencuar për konsulencë familjare dhe që në bashkëpunim me kompaninë serbe "Novi Varosh" kanë marrë përsipër të bashkojnë në martesë djemtë serbë me vajzat shqiptare.

Çdo ditë, pranë shoqatës "Moraça Rozafa" të zë syri makina të shumta me targa të Beogradit. Janë të rinj nga Serbia të cilët kanë ardhur në Shkodër vetëm për një arsye: të gjejnë nuse. Kompania serbe është ajo që gjen djemtë, ndërsa kompania shqiptare merr përsipër të gjejë vajza dhe pasi djali me vajzën shihen dhe njihen, vendosin nëse duan të martohen. Kërkesat e djemve serbë për t‘u martuar me vajza shqiptare kanë kaluar çdo parashikim edhe të vetë dy kompanive që kanë marrë përsipër të martojnë djemtë serbë me vajzat shqiptare.

Procedurat nuk janë aspak burokratike dhe tepër praktike, madje ka raste kur fejesat ndodhin dhe brenda një dite, mjafton që djali dhe vajza të pëlqehen dhe nëse vendosin të fejohen duhet të bëjnë dhe një pagesë te kompanitë private që mundësuan njohjen.

Një tjetër anë pozitive është fakti se njerëzit e dy kombësive nuk shohin as përkatësinë fetare, as etnike dhe as të kaluarën, duke treguar një emancipim të brezave.

Një nga kandidatët për t‘u bërë dhëndër në Shqipëri është Vidan Mitroviç nga qyteti i Uzhlicës, 40 kilometra larg Beogradit. Atë e gjetëm duke u interesuar pranë shoqatës "Moraça Rozafa" ku ndodhet edhe kompania "Maurel 2008". Vidan Mitroviç duket me fat, sepse për të kompania propozon një vajzë në fshatin Grudë të Shkodrës. Kandidati për dhëndër së bashku me drejtues të kompanisë niset për në fshatin Grudë, ku e pret familja e Kanto Isufit, për t‘u njohur me vajzën e shtëpisë.

Pasi prezantohen, djali me vajzën pëlqehen dhe siç i takon zakonit të shqiptarit, fjala jepet nga i zoti i shtëpisë. Me lot në sy, Kanto Isufi jep fjalën e burrit se është dakord të krijojë miqësinë e re.

Vidan Mitroviçi është shumë i gëzuar. Në Serbi ka qenë e vështirë të gjejë nuse, sepse siç thotë ai, vajzat serbe po largohen drejt Perëndimit. Vidani thotë se u interesua për nuse nga Shqipëria pasi disa shokë të tij të martuar me vajza shqiptare kishin krijuar familje të lumtura. "Mua nuk më intereson e kaluara, as çështjet etnike, as ato fetare. Më intereson që të gjej një njeri të mirë", thotë Vidani, i cili sqaron më tej se në Beograd, shqiptaret kanë namin për vajza të thjeshta, të ndershme dhe punëtore.

Ndërsa nusja shqiptare që do shkojë në Serbi, Diana Isufi, pas fjalës së dhënë nga babai thotë se është e kënaqur që do të shkojë nuse në Serbi. Ajo pohon se do vazhdojë të ruajë traditat dhe zakonet e familjes dhe vendit, pa harruar më kryesoren, që nesër fëmijët e saj përveç serbishtes do të flasin dhe gjuhën e nënës, shqipen.

Miqësia mes familjes serbe Mitoviç dhe familjes shqiptare Isufi merr formë pas një dasme të vogël familjare të organizuar në një nga zonat turistike të Shkodrës.

Ncncn..

http://www.youtube.com/watch?v=bnjy8hw8fTk

nuk e bejne per kete mendoj une, kerkojne femra shqiptare sepse duke u martuar me rrjedhimisht do te lindin femije serbe e kjo do te thote me pak shqiptare e me shume serbe; eshte politika serbe qe kerkon te asimiloje shqiptaret ne numer te zhduke identitetin kombetar tonin(gjuhen kulturen traditat etj)

Nga disa informacione qe kam marre privatisht rezulton qe e verteta nuk eshte tamam sic e prezantone keta te Top-it.
Ne te vertete keto martesa behen kryesisht nga komuniteti malazez i Shkodres, qe atje quhen ndryshe dhe "podgorican". Keta kane marre dhe mbiemra te shqiptarizuar gjate komunizmit dhe tani nuk mund te dallohen.
Me shume rendesi eshte dhe fakti qe ne pergjithesi keto martesa behen kryesisht midis ketij komuniteti dhe banoreve te krahines se Sanxhakut ne Serbi. Vlen per t'u theksuar gjithashtu se keto femra qe martohen ne Serbi jane ne moshe "te kaluar", sic quhen dhe "te ngelme" qe sic e dime e kulturen tone provinciale nje femer qe ka rritur aty te 40-tat dhe eshte ende e pamartuar ka pak shance te martohet ndonjehere.
Kush di pak histori e di mire se deri ne fillim te shekullit te kaluar Sanxhaku ishte pjese e vilajetit te Kosoves dhe popullsia ishte kryesisht shqiptare. Sot sanxhaklinjte jane sllavizuar ne mase dhe e mbajne veten ose per boshnjake ose per serbe myslimane.
Sic e shihni ka nje shpjegim shume te mire per kete sepse ashtu sic e tregojne keto te "top qenit" na beri te hapim syte nga cudia te gjithe.

Max, nuk besoj se jane gjith vajzat me orrigjine malazeze.


Nuk kam kohe sot se hyra per shkurte kendej, por te them se kam pas lexuar ca gjera nga faqet serbe...

Per sot ua sjell kete artikull:


Shkurte te them eshte interviste e Zheljko Vasiljevicit, sekretari i pergjithshem i ministrise per pune sociale. Ky njihet edhe si anetar i gardes se Car Lazarit. Ne serbi jane afer 250.000 meshkuj beqare te cilet jetojne neper fshatra, nderkohe femrat nuk kane deshire te martohen ne fshat keshtu qe zgjedhin qytetin ose dalin jashte shtetit. Kjo ka sjell uljen e natalitetit te popullsise dhe kete problem zoteriu propozon ta zgjedh me nje projekt madheshtor.

Ai propozon importimin e femrave nga vendet te cilet kane numer te madh femrash dhe nuk kane mundesi martese. Me e perafert do te ishte ta benin nga moldavia, ukraina, bullgaria etj meqe kane besim te njejte fetar, por zoteriu thote se nuk ka deshire ta prish potencialin biologjik shteteve te cilet jane miq me serbine.

Propozimi i tij eshte te sjellin afer 100.000 femra nga azia, psh vietnami, laosi, tailanda etj.

Ai poashtu thote besimi budist qenka me i perafert me ate serbo ortodoks.

E imagjinoni dot, serbia ne te ardhmen me femije aziatike?!

Nejse, kjo eshte vetem ide e tij e cila besoj se do te kete tjera synimesh...
Kur do te ankohen serbet rreth ketij projekti, me mire ju vjen te kthehen nga shtetet fqinje, siq eshte edhe shqiperia. Shqiperia nuk eshte shtet mik me serbine dhe me uljen e potencialit biologjik tek ne, ata arrijne qellimet e tyre antishqiptare.  


Diku tjeter lexova se martesat ne kishen serbo ortodokse nuk i ben prifti nese cifti me perpara nuk ka qene i pagezuar ne ate kishe. Nderkohe tek martesat me vajzat shqiptare nuk ka pasur asnje diskusion por martesat jane bere ne kishe edhe pa qene nusja e pagezuar, gje qe del jashte rregullit te tyre kishtar.

Poashtu tjeter lexova kete:


Komuna e Rozhajit ju ka premtuar djemve te cilet martohen nga 500 euro shperblim, poashtu per cdo femije i lindur do ju jepet cifteve nje shume parash.

Kaq per sot nga korespodentja juaj.